Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Η "ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ"

Αναμενόμενη ήταν η παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση μετα και τον ανασχηματισμό-μάντρωμα των πασοκικών βουλευτών.
Βέβαια ουδεμία αξία δεν εχει το αποτέλεσμα για τους πολίτες μιας και ήταν ενα επικοινωνιακό τέχνασμα του πρωθυπουργού που αφου...."ξεπαραιτήθηκε" έπρεπε να βρει κατι ώστε να συσπειρώσει την κοινοβουλευτική ομάδα του που την χρειάζεται για την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου.
Γιατί ας μην γελιόμαστε η κρίση και η πραγματική ψήφος εμπιστοσύνης εκεί θα φανεί.
Ολοι λοιπόν "αγανακτισμένοι" και μη....πολιτικοί και πολιτικάντιδες εκεί θα πρέπει να στρέψουν την προσοχή τους γιατί εκεί κρίνονται αν οχι όλα...σίγουρα παρα πολλά.
Και αυτό γιατί αν η κατοχική κυβέρνηση καταφέρει να ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο ακόμα και την επόμενη μέρα να παραιτηθεί ο Παπανδρέου και η κυβέρνηση του η ζημιά ή ο στόχος αν θέλετε θα έχει επιτευχθεί αφού θα δεσμεύσει την χώρα σε ενα ακόμα αισχρό,αναποτελεσματικό και δουλοπρεπές μνημόνιο για το οποίο παρότι η ΝΔ διαρρηγνύει τα ιμάτια της ειλικρινά δεν με έχει πείσει πως δεν ελπίζει ισως σε ενα τετοιο σενάριο.
Ενα σεναριο που θα θέλει ΠΑΣΟΚ να ψηφίζει και ΝΔ να καλείται να εφαρμόσει....νίπτοντας τας χείρας της.
Αλλωστε πέρασε υπερβολικά πολύς χρόνος για να μπορέσει η αξιωματική αντιπολίτευση να ψελλίσει την λέξη εκλογές και δικαιολογημένα υπάρχει δυσπιστία απο μερους των πολιτών αφου μπορεί να μη γνωρίζουν τα πολιτικά παιχνίδια των κομμάτων αλλα δεν είναι τοσο ανόητοι οσο θελουν να τους νομίζουν οι εθνοπατέρες.
Σε καθε περίπτωση οι μέρες που έρχονται και κυρίως η μερα της ψηφοφορίας θα κρίνει πολλά.
Και για το ΠΑΣΟΚ οσο αφορά τους "δήθεν" διαφωνούντες βουλευτές και την στάση που θα κρατήσουν αλλα και την αξιωματική αντιπολίτευση που μέχρι στιγμής δεν κάνει ή αν θέλετε δεν εκανε τίποτα να εμποδίσει την μειοψηφική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να δεσμεύσει και να ξεπουλήσει την χώρα.
Και επειδή καποιοι θα ρωτήσουν...Τι λες ρε φίλε δεν εγιναν εκλογές και το ΠΑΣΟΚ πήρε την πλειοψηφία;
Να θυμίσω εδω ότι όλοι θυμόμαστε τον τρόπο που εκλέχτηκε το ΠΑΣΟΚ το ψέμμα και την πολιτική εξαπάτηση.
Να θυμίσω επίσης στους "δημοκράτες" το καλπονοθευτικό σύστημα που παρέα με την ΝΔ εχουν ψηφίσει με αποτέλεσμα απο τους 155 κυβερνητικούς βουλευτές που εχουν μείνει μετά τις αποχωρήσεις οι 50!!! είναι το περιβόητο μπονους Παυλόπουλου στο 1ο κόμμα.
Επίσης η δημοκρατία στηρίζεται μεν στις πλειοψηφίες αλλα τις πραγματικές και όχι στις γιαλαντζί που εξασφάλιζαν για δεκαετίες οι δυο μονομάχοι.
Εξ ου και το ότι ΠΟΤΕ δεν δέχτηκαν να εφαρμόσουν αναλογικό σύστημα που θα ήταν και το πλεον αντιπροσωπευτικό της θέλησης του ελληνικού λαού.
Ας επανέλθουμε όμως στην επικείμενη ψηφοφορία του μεσοπρόθεσμου.
Το έχουμε ξαναπεί και το ξαναλέμε....Εαν ο κ.Παπανδρέου σέβεται οπως λεει το κοινοβούλιο και θέλει συναίνεση.......
Εαν η ΝΔ εννοεί αυτά που λέει....Εαν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης αποφασίσουν να μην παραμείνουν θεατές τότε ιδου η Ρόδος ιδού και το πήδημα.
Ας ακολουθήσουν την άποψη έγκριτων συνταγματολόγων και ας ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ 181 ψήφους και όχι 151.Εκεί θα φανεί ποιοι πραγματικά είναι αντίθετοι με την υποδούλωση της χώρας και ποιοι το παίζουν....επαναστάτες χωρίς αιτία.
Εαν το ΠΑΣΟΚ αρνηθεί τοτε να αποχωρήσουν μαζικά απο το κοινοβούλιο και να βγουν με το κεφάλι ψηλα και να ενωθούν με τους "αγανακτισμένους" πολίτες.
Γι αυτούς τους πολίτες και όχι μόνο αλλά για καθε σκεπτόμενο Ελληνα που ο αντιπρόεδρος του...τίποτα και λεμε τίποτα γιατί επι της ουσίας αυτή ειναι η αρμοδιότητα του και αυτή συνεχίζει να είναι και μετα τον ανασχηματισμό.
Αυτός λοιπόν ο γνωστός και μη εξαιρετέος Πάγκαλος συλλήβδην τους απαξίωσε λέγοντας ουτε λίγο ούτε πολύ ότι άγονται και φέρονται απο το συστημα που ο ίδιος και οι συντροφοι του δημιούργησαν.
Με λίγα λόγια καλόμαθε τόσα χρόνια στα κομματικά πρόβατα και νομίζει ότι όλοι οι πολίτες είναι το ίδιο.Ελα όμως που και τα πρόβατα του έχουν ξεσηκωθεί γιατί πειράχτηκε η τσεπούλα τους που την γέμιζαν αυτός και οι ομοιοι του δεκαετίες ψηφίζοντας νομους και προσφέροντας προνόμια εις βάρος των υπολοίπων εργαζομένων.
Και ο αντιπρόεδρος του τίποτα συνέχισε για να καταδείξει όχι την συναίνεση αλλά το μίσος και το κόμπλεξ όλων των παλαιών κομματαρχών για τον αντίπαλο.
"Η πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση ήταν το 81" μας είπε και οι της ΝΔ προσβλήθηκαν λόγω...."εθνάρχη" και εγκατέλειψαν προσωρινά την αίθουσα.
 Ουσιαστικά δηλαδή για τον Πάγκαλο η Ελλας απο ανεξαρτησίας δεν είχε δημοκρατικό πολίτευμα και ας γινόντουσαν εκλογές...."δεν είχαμε βασιλιά" μας είπε....δεν "είχαμε δικτατορία" μας είπε.....
αλλα εκεί που είναι να γελάς για να μην πω τίποτα άλλο ήταν όταν ανέφερε ότι δεν υπήρχε ξένη εξάρτηση.....
Τι να πει κανείς....Ας παραβλέψουμε τα ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο σε αντιδιαστολή με τις μετέπειτα τεμενάδες στους αμερικανούς...σε Τούρκους....σε Αλβανούς...ακόμα και σε σκοπιανούς που γίνονται μέχρι σήμερα ας ξεχάσουμε τα "ευχαριστώ τους αμερικανούς" των εκσυγχρονιστών.
Και ας πούμε μόνο ότι αυτές οι "δημοκρατικές" κυβερνήσεις είναι που καταλήστεψαν την χώρα που την αποβιομηχανοποιησαν και την έφτασαν σε σημειο να μην παράγει ουτε....μανταλάκια.
Και επειδη η "δημοκρατία" σας κ.Πάγκαλε μπορεί λεμε μπορεί να είναι καλή αλλά δεν τρώγεται.
Αντιθέτως επι "δημοκρατίας" παρόλο δεν τρώγεται....κάποιοι παραπάχυναν και εχουν και θράσος να δίνουν συμβουλές και να απαξιώνουν απλούς πολίτες καταλαβαίνουμε πλήρως γιατί επιλέξατε ακόμα μια φορα αντι να απαντήσετε ή έστω να υποστηρίξετε με επιχειρήματα την άποψη σας πετάξατε την μπάλλα στην εξέδρα.
Η ΝΔ βέβαια έφαγε το "παραμύθι" αλλα η ΝΔ ουτε και ο ΛΑΟΣ δεν είχε την ίδια ευαισθησία όταν και προσέξτε ποιος....η κ.Παπαρήγα που είχε προηγηθεί αποφάσισε αντι τοποθέτησης επι του θέματος να καταδικάσει τον καπιταλισμό (τα γνωστά) αλλα και να επιλέξει και αυτή μια ιστορική αναδρομή κατά.....Στάλιν λέγοντας αν είναι δυνατόν πως την δεκαετία του 50 η αστική τάξη η μεσαία τάξη δηλαδή αυτή που έσωσε την χώρα απο το Σιδηρούν παραπέτασμα που την γλύτωσε απο την "αλβανοποίηση".
Η μεσαία τάξη που δημιούργησε ότι υποδομές και βιομηχανία παρέλαβαν οι σημερινοί και την διέλυσαν ή ετοιμάζονται να την πουλήσουν.
Ολόκληρη!!!! λοιπόν αυτή η μεσαία τάξη αποτελούνταν απο μαυραγορίτες......
Ελλάδα το μεγαλείο σου...Αυτοί είναι οι δημοκράτες σου.
Οι κλέφτες...οι κομπιναδόροι της πολιτικής τα golden boys των "αγορών" που ρούφηξαν το αίμα του λαού οι ατιμώρητοι πολιτικοί απατεώνες που συνεχίζουν να ζουν ελεύθεροι τρώγοντας τους "κοπους" τους αφου υπηρέτησαν την "δημοκρατία" με σθένος και έπρεπε να ανταμειφθούν.
Αλλα και οι χθεσινοί ηττημένοι του εμφυλίου που όχι μονο υπάρχουν στη χώρα όταν εχουν εξαφανιστεί παγκοσμίως αλλα εχουν και το θράσος να προκαλούν απο βήματος του κοινοβουλίου την ωρα που ο ελληνικός λαος χρειάζεται ομόνοια.
Είναι άραγε τυχαία όλα αυτά; Φυσικά και όχι.
Το ΠΑΣΟΚ θέλει να....συμμαζέψει τα συνδικαλιστικά κομματόσκυλα που πρόσκεινται σε αυτό και η τακτική του ΚΚΕ είναι γνωστή ......μόνοι σας και μονοι μας.
Γι αυτό και οι ξεχωριστές πορείες..οι ξεχωριστές συγκεντρώσεις και όλα τα υπόλοιπα.
Το κόμμα του καπελώματος των λαϊκών αγώνων χρόνια στο κουρμπέτι βλέπει ότι μπορούν και κάποιοι αλλοι να αγωνιστούν χωρίς την...κατήχηση του Περισσού.
Βλέπει ότι κάποιοι μπορούν να πολεμήσουν κρατώντας μονο την ελληνική σημαία και όχι απαραιτήτως το σφυροδρέπανο και αυτό είναι που πονάει.
Μετά απο όλα αυτά λοιπόν θα σας πω ενα ανέκδοτο......"Εθνική συναίνεση".

Η "ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ"

Μπροστά στην λαίλαπα που μας έχει βρει πολλές φωνές έχουν ακουστεί όσον αφορά το πώς φτάσαμε εδώ, το ποιοι φταίνε, το τί σημαίνει το μνημόνιο και η πολιτική Παπανδρέου .

Ευτυχώς υπάρχουν αυτές οι φωνές και έτσι μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν έχουμε τρελαθεί και ότι όντως μας συμβαίνουν αυτά που μας συμβαίνουν λόγω συγκεκριμένων πράξεων, προσώπων, καταστάσεων, αιτιών .


Όλοι νιώθουμε όχι μόνο αγανάκτηση αλλά και απελπισία . Και είναι πολύ φυσικό .
Όμως η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί διότι πρόκειται να διαλύσει την Ελλάδα και να αφανίσει τον Ελληνικό λαό . Κι όποιος αισθάνεται ότι κινδυνεύει, αντιδράει .
Εκείνο που λείπει είναι η λύση . Και φυσικά χρειάζονται πολλές λύσεις γιά να λυθούν τόσα πολλά προβλήματα . Όλες μαζί όμως, θα πρέπει να εφαρμοστούν από ένα κυβερνητικό σχήμα . Πώς θα γίνει αυτό ;
Ακούγονται φωνές γιά επανάσταση και κατάληψη της εξουσία από τον λαό, κατά τα Αφρικανικά . Η επανάσταση είναι μιά καλή λύση διότι επιβάλλεται Επαναστατικό Δίκαιο . Αυτό σημαίνει ότι μας επιτρέπει να δικάσουμε τους υπαίτιους παρότι έχουν παραγραφεί τα αδικήματά τους, μας επιτρέπει να μην αναγνωρίσουμε τις υπογραφές του μνημονίου όσον αφορά την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας και μας επιτρέπει να καταργήσουμε νόμους που μας έχουν επιβληθεί και να αλλάξουμε άμεσα το Σύνταγμα . Από την άλλη δεν υποχρεούνται τα άλλα κράτη να αναγνωρίσουν μιά επαναστατική κυβέρνηση με ότι αυτό συνεπάγεται .
Το μεγάλο πρόβλημα με μιά τέτοια επανάσταση, είναι η ενδιάμεση κατάσταση μέχρι την πλήρη και ακέραια αποκατάσταση τής, όποιου νέου τύπου, δημοκρατίας . Γιατί ουσιαστικά από δημοκρατία πάσχουμε και αυτός ο τύπος δεν μας εξυπηρετεί . Όπως έλεγε κάποιος : «Η επανάσταση είναι σαν να κουνάς νερό και χώμα μες σε ένα ποτήρι . Θα δημιουργηθεί θολούρα γιά λίγο και μετά θα ξανακάτσει το χώμα κάτω και το νερό πάνω» . Όπου χώμα βλέπε λαός και όπου νερό την κάθε άρχουσα τάξη . Υπάρχει, λοιπόν, ο πολύ μεγάλος κίνδυνος να μας έρθει μιά άλλου τύπου ολιγαρχία χειρότερη από την σημερινή και να αρχίσει καινούργιος κύκλος δεινών . Μιά τέτοια επανάσταση λοιπόν μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα .
Εππίσης, υπάρχει το μεγάλο θέμα των Ενόπλων Δυνάμεων . Οι ένοπλες δυνάμεις είναι υποχρεωμένες να υπακούν σε συνταγματικά εκλεγμένη κυβέρνηση . Δεν υποχρεούνται να υπακούσουν αλλιώς .
Τέλος, μιά κοινωνική αναταραχή τέτοιου μεγέθους θα έβλαπτε σοβαρότατα την ήδη ισχαιμική οικονομία .
Πιστεύω, λοιπόν, ότι η λύση θα πρέπει να συνδυάζει και τους δύο παράγοντες : της επανάστασης και της συνταγματικότητας .
Για αυτό προτείνω την δημιουργία ενός Επαναστατικού Κόμματος, το οποίο σκοπό θα έχει να εκλεγεί νόμιμα στην κυβέρνηση και να κάνει επανάσταση .
( Είναι γεγονός ότι ένα κόμμα που δεν υπογράφει ότι σέβεται το Σύνταγμα δεν παίρνει σφραγίδα από το πρωτοδικείο . Όμως δεν χρειάζεται να γράφει στο καταστατικό του κάτι τέτοιο ).
Τι σημαίνει αυτό ;
Εν ολίγοις σημαίνει :
Να βρει και να δικάσει τους διαχρονικά υπαιτίους των οικονομικών ατασθαλιών, των σκανδαλωδών συμβάσεων και των αντισυνταγματικών νόμων .
Να αναλάβει την διαπραγμάτευση του χρέους χρησιμοποιώντας κάθε μα κάθε ατού .
Να λύσει οριστικά και με πυγμή το θέμα της λαθρομετανάστευσης .
Να μηχανοργανώσει και να ελαφρύνει το κράτος από τα οικονομικά του βάρη ελαττώνοντας το προσωπικό και αυξάνοντας την παραγωγικότητα .
Να επιβάλλει εξίσου και άμεσα τον νόμο .
Να αναβιώσει την πεθαμένη οικονομική δραστηριότητα χρησιμοποιώντας κάθε μέσο . Και υπάρχουν πολλά .
Να απελευθερώσει πραγματικά την ενέργεια, τις συγκοινωνίες και τις επικοινωνίες .
Να προβεί σε συνταγματικές αλλαγές που θα επικυρωθούν με δημοψήφισμα, προς την κατεύθυνση της άμεσης δημοκρατίας.
Να οργανώσει παιδεία, υγεία, τεχνολογία έτσι ώστε εκτός από άριστες κοινωνικές υπηρεσίες να είναι και προσοδοφόρες γιά το κράτος και τους πολίτες .
Να αναδιοργανώσει την αγροτική παραγωγή και να προστατεύσει τον αγροτικό πληθυσμό .
Να πυκνώσει τις τάξεις του στρατού σε Θράκη , Αιγαίο που κινδυνεύουν άμεσα, διασφαλίζοντας ύδατα, εδάφη, υπεδάφη και λαό .
Να κυρήξει πολιτική επιστράτευση θέτοντας πάντες στην υπηρεσία της πατρίδας όπου χρειάζεται .
Και εν γένει, να κάνει ό,τι χρειάζεται για να εκμεταλλευθεί τον πλούτο της Ελλάδας, να αποδώσει την περιουσία του Ελληνικού λαού σε αυτόν και να τον καταστήσει περήφανο για τα επιτεύγματα της πατρίδας του, των συμπατριωτών του και του εαυτού του.
Δεν πιστεύω ότι σωζόμαστε διαφορετικά, όχι μόνο για το οικονομικό κομμάτι, όσο για τον συνδυασμό οικονομικών εθνικών και πολιτικών, όπου η κατάσταση είναι η χειρότερη των τελευταίων 35 ετών . Όταν θα έχει τελειώσει με αυτά η κυβέρνηση Παπανδρέου, θα είμαστε ως κράτος καταχρεωμένοι, πάμφτωχοι, καταληστευμένοι και εδαφικά διαλυμένοι . Η δέ πιθανότητά μας να επανακάμψουμε θα είναι μηδαμινή .
Και δεν πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να κάνει όλα αυτά χωρίς την πλειοψηφία μαζί του και χωρίς να είναι απόλυτα προετοιμασμένος γιά το τί θα κάνει όταν πάρει την κυβέρνηση . Ακόμα και μιά κατά μέτωπο επίθεση στο κοινοβούλιο ή η αποδοχή της κυβέρνησης ότι ηττήθηκε από τον λαό, θα οδηγούσε σε τί άλλο από εκλογές . Δεν μπορεί κάποιος να νομιμοποιηθεί ως ηγέτης του Ελληνικού λαού διαφορετικά .
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ο χρόνος . Χρόνος για την δημιουργία ενός τέτοιου κόμματος και για την συσπείρωση γύρω του μιάς πλειοψηφίας, έτσι ώστε να έρθει στην εξουσία .

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΕ ΕΛΛΗΝΑ ΕΧΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδος φαίνεται να έχει πολλούς άσσους στα μανίκια του.
Από την κυβέρνηση διευρυμένης συναίνεσης , συμπολίτευσης – αντιπολίτευσης, τη απαιτήσει της τρόικας , περάσανε στον ανασχηματισμό ενώ ταυτόχρονα προβάλλουν με γελοίες παραιτήσεις το σενάριο των εκλογών.
Νομίζουν ότι αν πάνε στις εκλογές το ταχύτερο δυνατό θα υφαρπάξουν μια περιορισμένη λαϊκή εντολή πριν κατορθώσει το κίνημα των αγανακτισμένων να βγει μπροστά με ολοκληρωμένο πρόγραμμα για να διεκδικήσει την συναίνεση του λαού σε αυτό.
 Ελπίζουν πως ο αγανακτισμένος λαός θα απομονωθεί στην αποχή και έτσι αυτοί θα κυβερνήσουν τη χώρα με το 30 - 40 % των συμμετεχόντων στις εκλογική διαδικασία.
Αν όμως στις εκλογές δεν εκφραστεί ελεύθερα και με ίσους όρους επικοινωνίας προς το λαό το κίνημα των αγανακτισμένων ελλήνων , τότε η ρήξη με το κατεστημένο θα είναι αγεφύρωτη και θα οδηγήσει κατ’ ανάγκη σε σκληρότερες μορφές σύγκρουσης. Πράγμα που γνωρίζουν πολύ καλά και μεθοδεύουν την πολύμορφη αντιμετώπιση του.
Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες εάν το κίνημα των αγανακτισμένων επαναπαυθεί στις πλατείες και δεν προχωρήσει σε σύνταξη σχεδίου και συνόλου προτάσεων που θα δίνουν στη χώρα μια προοπτική ελπίδας και ανασύνταξης των παραγωγικών της δυνάμεων , θα συρθεί στις ράγες των σκοτεινών σχεδίων της ξενοκρατίας.
Με συνθήματα και αοριστολογίες δεν κυβερνάται η χώρα. Έχουν ιστορική ευθύνη οι συμμετέχοντες να πουν ακριβώς τι πρέπει να γίνει και να βγουν μπροστά να ηγηθούν της εθνικής πορείας. Η γνώση υπάρχει . Εκείνο που απουσιάζει είναι ατσάλινη θέληση που θα μετατρέψει την λαϊκή αγανάκτηση σε επαναστατική σύγκρουση.
Εστάλη απο http://edikcyprus.blogspot.com/

ΝΤΡΙΜΠΛΕΣ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑΣ

Ένα κύριο πρόβλημα της ανθρώπινης κοινωνίας μας είναι η ολιγαρχία. Ολιγαρχία είναι η συγκέντρωση εξουσίας σε λίγα χέρια, η οποία εμφανίζεται χιλιάδες χρόνια νωρίτερα από την συγκέντρωση πλούτου σε λίγα χέρια
Με την δανειακή πίστωση θεά της και την συγκέντρωση πλούτου σε λίγα χέρια θεό της, η θεοκρατική δυναστική κομματοκρατία εξακολουθεί τις ντρίπλες της στην Ελλάδα μέσω της λαίλαπας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Το σατανικό σενάριο του σαθρού τούτου πολιτικού συστήματος γιά το ‘μεσοπρόθεσμο’ είναι να το περάσει ως πράξη νομοθετικού περιεχομένου, έτσι ώστε να μην χρειαστεί να βασιστεί σε νόμο.
Κάπως έτσι μας το σκιαγραφεί ο κ. Κασιμάτης, δηλαδή ως πράξη νομοθετικού περιεχομένου και όχι ως νομοθετικό διάταγμα . Εάν εντέλει το ύπουλο σενάριο τούτο παίξει, τότε το μεσοπρόθεσμο κυρώνεται με νομοθετικό διάταγμα και κλείνει μετά η Βουλή.
Όποια κυβέρνηση και να προκύψει μετά, με την πλάτη στον τοίχο θα είναι τούτη. Ή η κύρωση του μεσοπροθέσμου συνεχίζει τα αντισυνταγματικά μνημόνια ή δεν τα επικυρώνει χρεοκοπώντας έτσι την πατρίδα μας την Ελλάδα.
Ματ! Και τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα χειρότερα, μιάς και αυτοδύναμη κυβέρνηση μάλλον δεν πρόκειται να προκύψει.
Διότι ούτε μία κυβέρνηση κοινής αποδοχής (οικουμενική) από την υπάρχουσα τάξη των πολιτικών είναι λύση, ούτε οι εκλογές με την υπάρχουσα τάξη των πολιτικών και του πολιτικού συστήματος είναι λύση. Η διάσωση της χώρας μας δεν είναι εφικτή χωρίς την ανατροπή του όλου πολιτικού συστήματος της πατρίδος μας της Ελλάδος.
Άντε τώρα να κάνει αγώνα έναντι της κυβέρνησης η συνέλευση των αγανακτισμένων ιθαγενών υπηκόων της (κάτω) πλατείας Συντάγματος, οι οποίοι, συν τοις άλλοις, πλανώνται πλάνην πεπλανημένη, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι είναι πραγματικοί πολίτες. Κούνια που σας κούναγε…
Εν’ όψει της περικύκλωσης της Βουλής στις 15/6/2011 από τους της (πάνω) πλατείας Συντάγματος, ο Γιώργος Κοντογιώργης πάλι επισημαίνει πως η ελληνική κοινωνία των ιθαγενών υπηκόων πρέπει να διατυπώσει τα αιτήματά της με ‘νομοθετική’ σαφήνεια. Και πρέπει επίσης τα αιτήματα τούτα να είναι ρεαλιστικά .
Τα ίδια περίπου λαλεί και ο Δημήτρης Καζάκης: «Μόνο ο λαός μπορεί να δώσει τη λύση!» , πάντα τονίζοντας την μοναδική ίσως ρεαλιστική λύση: Άμεση στάση πληρωμών, κήρυξη του συνόλου του ελληνικού χρέους ως επαχθούς και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα .
Δυστυχώς όμως η ελληνική μας κοινωνία των ιθαγενών υπηκόων (κάτω και πάνω) μάλλον αντιτίθεται στα μνημόνια μόνον, όχι όμως και στα αίτια ή τους λόγους που οδήγησαν στα μνημόνια και στα οικονομικά μέτρα που αυτά συνεπάγονται. Το ό,τι ένα περίπου 80 τοις εκατό της ελληνικής κοινωνίας νομίζει πως οι εκλογές είναι η λύση στην της Ελλάδος προβληματική δείχνει πως η ελληνική μας κοινωνία δεν έχει καταλάβει ότι η διάσωση της χώρας δεν είναι εφικτή χωρίς την ανατροπή του όλου πολιτικού συστήματος της πατρίδος μας της Ελλάδος.
Ναι, η ελληνική κοινωνία πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η δύναμη της συλλογικότητάς της είναι εκρηκτική, μόνον όμως αν λειτουργήσει συντεταγμένα, ως ένα σώμα, ως ένας δήμος [από το ρήμα ‘δαίω’ (με αι), που έχει την έννοια του μοιράζω], απέναντι στους λεηλάτες του κοινού αγαθού της συλλογικής μας ευδαιμονίας. Αντί η ελληνική μας κοινωνία των ιθαγενών υπηκόων να διαδηλώνει γιά να αναγκάσει τους πολιτικούς να συνεκτιμήσουν τη βούλησή της, να αξιώσει τη συμμετοχή της στο πολιτικό σύστημα ως εντολέας.
Τούτο σημαίνει πως η ανατροπή του όλου πολιτικού συστήματος της πατρίδος μας της Ελλάδος απαιτεί την μετατροπή της ελληνικής κοινωνίας από μία κοινωνία ιθαγενών υπηκόων σε μία κοινωνία πραγματικών πολιτών. Διότι η λέξη ‘δήμος’ (αρχικώς ‘δάμος’), δεν δηλώνει απλώς τον λαό, αλλά τον πεπαιδευμένο και οργανωμένο σε δήμο λαό.
Η θεοκρατική δυναστική κομματοκρατία στην πατρίδα μας την Ελλάδα εξακολουθεί να κάνει τις ντρίπλες της με την διαχρονική λαίλαπα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η κάθε ντρίπλα όμως απαιτεί αντίπαλο και τούτος δεν είναι άλλος από τον ελληνικό λαό, ο οποίος δυστυχώς ούτε πεπαιδευμένος είναι, ούτε οργανωμένος σε δήμο είναι.
Διότι όλοι οι Αννανιακοί πανεπιστημιακοί είναι υπέρ του μεσοπρόθεσμου. Ή όπως το θέτει ο Δ. Αλευρομάγειρος: «Τι χρειαν άλλων μαρτύρων έχουμε για να δούμε τους υποστηρικτές της υποτέλειας;» .
Άντε να κάνει επανάσταση ο λαός τούτος χωρίς πρώτα να υπάρξει γνωσιολογική επανάσταση.
Εστάλη απο http://tonoikaipnevmata.wordpress.com/

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ

Δεν νομιζω να υπάρχει σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο άλλο κράτος που την ωρα που διασύρεται και διασύρει τους πολίτες του στο εξωτερικό την ίδια ώρα αλλάζει μεσα σε λίγες ώρες 3 κυβερνησεις.
Για όσους δεν το κατάλαβαν αυτο έγινε απο χθες το μεσημέρι μέχρι να αποφασιστεί ο ανασχηματισμός της πολιτικής απάτης των Πασόκων.
Απο μια ουσιαστικά ακυβέρνητη χώρα με εναν πρωθυπουργό που παραίτησε τον εαυτό του ως άλλος κουρασμένος Καραμανλής φτάσαμε στο σημείο να είμαστε ένα βήμα πριν την κυβέρνηση "εθνικής ενότητας" που μεταξύ μας ευτυχώς δεν έγινε για να καταλήξουμε στην ορκωμοσία μιας νεας κυβέρνησης.
Μιας κυβέρνησης που για να δανειστώ εναν όρο της αντιπολίτευσης είναι η κυβέρνηση των προθύμων.Αυτών δηλαδή που είτε απο φιλοδοξία είτε απο συμφέρον είτε απο βλακεία δέχθηκαν να συμμετάσχουν με μοναδικό σκοπό την υπερψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος το οποίο βρίσκει απέναντι του την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Ας μην γελιόμαστε ότι αυτός ήταν και ο στόχος εξαρχής η εξεύρεση στελεχών του βαθέως ΠΑΣΟΚ που θα απαρτίσουν μια νεα κυβέρνηση με δυο παράλληλους σκοπούς.
1ο Την ψήφιση του νέου μνημονίου
2ο Το όσο δυνατόν μεγαλύτερο "μάντρωμα" των κομματικών στελεχών ώστε να διαρρέουν προς τα εξω όσο το δυνατόν λιγοτερες διαφωνίες και να μην παρουσιάζει τουλάχιστον η κυβέρνηση εικόνα μπάχαλου.
Οπως όλοι διαπιστώσαμε η κυβέρνηση....τεχνοκρατών που μας πιπιλιζαν το κεφάλι οχι μονο δεν εγινε πραγματικότητα αλλα αντιθέτως χρησιμοποιήθηκαν στο κυβερνητικό σχήμα τουλάχιστον κατα 90% οι ποιο Πασοκοι απο τους....Πασόκους.
Μικρές αποκλείσεις τύπου Παντελής Οικονόμου έγιναν για να κλείσουν τα στόματα των διαφωνούντων βουλευτών αν και ακόμα και ο Οικονόμου πριν ακόμα ορκιστεί άρχισε να τα.... γυρίζει.
Αυτό που είδαμε ήταν μια ανακύκλωση στελεχών της ίδιας αποτυχημένης κυβέρνησης.
Ισως αν είμασταν σε άλλες παλαιότερες εποχές ο κοσμος να έτρωγε το....κουτόχορτο όμως την δεδομένη στιγμή δεν υπάρχει τετοια περίπτωση.
Η ανοχή τελείωσε....η υπομονή εξαντλήθηκε μαζί με το μισθό των εργαζομένων που πλεον δε φτάνει για να βγάλουν οχι το μήνα αλλά ούτε 20 μέρες.
Φυσικά μερικοί δημοσιογράφοι έσπευσαν να δικαιολογήσουν τις επιλογές του πρωθυπουργού λέγοντας ότι οι....τεχνοκράτες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση.
Και ετσι είναι.....Ομως γιατί τραπεζικοί,οικονομολόγοι κλπ αρνήθηκαν να βγουν μπροστά και να στηρίξουν την πολιτική του Γιωργάκη;
Μήπως γιατι ξέρουν ότι είναι μια αποτυχημένη πολιτική;
Μήπως επειδή φοβούνται ότι μαζί με την υπουργική καρέκλα θα μοιραστούν και τις...κλωτσιές των ελληνων πολιτών;
Στο κατω κατω γιατι ενας επιτυχημένος επιστήμονας να εγκαταλείψει την θέση του και να στηρίξει τον Γιώργιο όταν γνωρίζει οτι ακόμα και μετα τον υποτιθέμενο ανασχηματισμό οτι οι μέρες του είναι μετρημένες;
Ετσι λοιπόν μετά τις....πόρτες που έφαγε ο κατοχικός πρωθυπουργός προτίμησε να προσπαθήσει να συσπειρώσει τον κομματικό του μηχανισμό και αφού δεν κατάφερε να κανει συμμέτοχους τα αλλα κόμματα και την κοινωνία στην προδοσία της πατρίδας και το ξεπούλημα τι του μεινε;
Μα φυσικά ο εσωκομματικός αντίπαλος.
Να λοιπόν ο φιλόδοξος πολιτικός άσχετος παντελώς με τα οικονομικά (συνταγματολόγος ειναι ο άνθρωπος) Βενιζέλος που επιλέχθηκε ως νεος τσάρος της οικονομίας.
Πανέξυπνη επιλογή (φυσικά όχι του Γιωργου λογω IQ) αλλά των στενών συνεργατών του.
Σου λενε αμα παμε στο πατο θα ρθεις και συ μαζί......οχι να ζητάς μετα αρχηγιλίκια.
Με αυτόν λοιπόν τον τρόπο η φθορά Παπανδρέου θα γίνει σταδιακά και φθορά Βενιζέλου εκτός και αν εχουμε καμιά νεά εσωκομματική επανάσταση.
Κατα τα άλλα δε θα μπορούσαμε να μην επισημάνουμε και τα θετικά όπως την απομάκρυνση του ποιο άχρηστου υπουργού Εξωτερικών που έχει περάσει ποτέ απο την χώρα.Αλλά και την απομάκρυνση τις λαθρομεταναστολάγνας Νταλάρα.Καθώς και του Πασοκο-Συριζο-παρτάκια Βούγια.
Πλέον οι προθέσεις της νεας κυβένρησης είναι ολοφάνερες.
Καμία εθνική συνεννόηση....Καμία αλλαγή πολιτικής.
Το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να περιχαρακωθεί στο στενό του περιβάλλον και ετοιμάζετε να δεχτεί τα πυρ ομαδόν απο κόμματα και λαό που βλέπει ότι εξαπατήθηκε ακόμα μια φορά.
Ενδεικτική είναι και η τοποθέτηση στο υπουργείο εργασίας ως υφυπουργου του Γιάννη Κουτσούκου.
Ο κ.Κουτσούκος για όσους δεν γνωρίζουν είναι πρώην πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ.
Αυτό είναι λοιπόν με Βενιζέλο θα προσπαθήσει να κλείσει τα στόματα των βουλευτών και των κυβερνητικών στελεχών και με Κουτσούκο να ελέγξει τα πράσινα κομματόσκυλα του δημόσιου τομέα που βρίσκονται πλεον και αυτα στο δρόμο.
Κατά τα άλλα συνεχίζουμε την δουλειά. Που είπαμε είναι η ψήφιση πάση θυσία του νεου μνημονίου.
Πλέον το λόγο έχει ο λαός και θα τον δώσει όπως τον έδωσε και μέχρι τώρα στους δρόμους και τις πλατείες.
 Καμία ανοχή κανενας οίκτος στους προδοτες της πατρίδας μας.
Οσο ποιο γρήγορα φύγουν τοσο καλύτερα για ολους.
Αυτό που μένει είναι όταν έρθει το νεο μνημόνιο στην ολομέλεια όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης αυτη τη φορά είτε να ζητήσουν να ψηφιστεί με 181 ψήφους όπως επιτάσσει το Σύνταγμα...για να δουμε και στην πραξη και όχι στα λογια ποση αντιπολιτευση κανει η ....αντιπολίτευση ή να αποχωρήσουν και αντί να "συμβουλεύουν" το διαμαρτυρόμενο λαό να κατέβουν στο δρόμο και να ενωθούν μαζι του μέχρι να φύγουν οι προσκυνημένοι απο την διακυβερνηση της χώρας.

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Η ΔΗΘΕΝ ΝΕΑ "ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ"

Τις τελευταίες εβδομάδες το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας βρίσκεται κάτω από μεγάλη πίεση λόγω των δυσμενών εξελίξεων στα οικονομικά μεγέθη της Χώρας, αλλά και λόγω της αυξανόμενης πίεσης από μεγάλο τμήμα της κοινής γνώμης. Η πίεση αυτή οδηγεί σε σπασμωδικές αντιδράσεις και επιπόλαιες δηλώσεις πολλών βουλευτών και μεγαλόσχημων υπουργών της κυβέρνησης που αναδεικνύει γλαφυρά την ένδεια της πολιτικής τους σκέψης, την ελαφρότητα των γενικότερων ισχυρισμών τους αλλά και την έλλειψη γενικότερης παιδείας τους. Ένα νέο τέτοιο κρούσμα (το πρώτο ήταν όταν ο Ευρυβιάδης τα βρήκε με τον Θεμιστοκλή και νίκησαν στην Σαλαμίνα) είναι η ταύτιση με δηλώσεις από πολλούς κυβερνητικούς βουλευτές και υπουργούς (Αντωνακόπουλος, Κακλαμάνης, Διαμαντίδης, Πάγκαλος) της γελοιοποίησης και του εξευτελισμού της σύγχρονης πολιτικής ζωής της Ελλάδας που ζούμε, με τα "Ιουλιανά" και την "αποστασία" του 1965. Μάλιστα η βουλευτής Τόνια Αντωνίου ζήτησε να διανεμηθεί σε όλους τους βουλευτές το βιβλίο του Ανδρέα Παπανδρέου "η δημοκρατία στο απόσπασμα" για να μάθουν όλοι τις μεθοδεύσεις που είχαν γίνει τότε.
Ας θυμηθούμε εν τάχει τι συνέβη τότε. Υπήρξε διάσταση απόψεων του Βασιλιά Κωνσταντίνου και του τότε πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου για τους κυβερνητικούς χειρισμούς στις ανακρίσεις στην υπόθεση "ΑΣΠΙΔΑ" στην οποία εμπλεκόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ακολούθησε ανταλλαγή εμπρηστικών επιστολών μεταξύ Βασιλιά - Παπανδρέου, παραίτηση του τελευταίου και δημιουργία νέων κυβερνήσεων με την απόσχιση βουλευτών της Ένωσης Κέντρου (των "αποστατών") και την κοινοβουλευτική στήριξη της Ε.Ρ.Ε. Οι κυβερνήσεις αυτές συμπτύχθηκαν με την καθοδήγηση του Παλατιού και την επέμβαση του Αμερικανικού παράγοντα που σύμφωνα με φήμες που δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ από στοιχεία, χρηματοδότησε κάποιους "αποστάτες", ενώ οι ψηφοφόροι της "Ένωσης Κέντρου" και της ΕΔΑ διαδήλωναν μαζικά κατά των "αποστατών". Η διήγηση αυτή είναι η ευνοϊκότερη δυνατή για τη "δημοκρατική παράταξη" και παραγνωρίζει πολλά στοιχεία όπως ότι ο "ΑΣΠΙΔΑ" υπήρχε και κατά πάσα πιθανότητα συμμετείχε ο Ανδρέας Παπανδρέου σε αυτόν, η "Ένωση Κέντρου" δεν ήταν ένα κόμμα παρά μια χαλαρή ομοσπονδία μικρών κομμάτων και αρχηγίσκων του Κέντρου που ουσιαστικά ποτέ δεν αναγνώρισαν τον Γεώργιο Παπανδρέου ως αρχηγό τους κτλ. Τέλος πάντων δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Προσπαθώ να βρω ποιες είναι οι ομοιότητες του σημερινού πολιτικού τραγέλαφου που ζούμε με τα "Ιουλιανά" εκείνης της εποχής και πραγματικά δεν μπορώ να βρω την παραμικρή ομοιότητα. Αντί για το πανίσχυρο ανεξάρτητο Στέμμα με τους μηχανισμούς και την πολιτική κηδεμονία που ασκούσε στα κόμματα της εποχής και έναν νεότατο λαλίστατο αλλά άπειρο Βασιλιά, έχουμε έναν υπερήλικα πρόεδρο Δημοκρατίας δέσμιο των κομμάτων που τον εξέλεξαν, να παρακολουθεί αμέτοχος και ανήμπορος τις εξελίξεις μουρμουρίζοντας κοινοτυπίες, ευχές και παρακάλια μπροστά σε φωτογράφους για λίγα δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσουν οι συναντήσεις του με τους πολιτικούς αρχηγούς.

Αντί για τον γηραιό έμπειρο κοινοβουλευτικό άνδρα Γεώργιο Παπανδρέου που αποφασιστικά υπέβαλλε την παραίτηση του, έχουμε τον εγγονό του και συνονόματο του (να μια ομοιότητα!!) να βασανίζει έναν ολόκληρο λαό με την αναβλητικότητα, την αναποφασιστικότητα αλλά και τελικά με την απόλυτη ανικανότητα του να φέρει εις πέρας το απλούστερο πράγμα που είναι η παραίτηση του. Ο Γεώργιος Παπανδρέου παραιτήθηκε ακαριαία και χωρίς δισταγμούς μετά από σκληρή κόντρα με το Στέμμα, ενώ ο εγγονός του το πρωί ξεκίνησε με ανασχηματισμό και επίσκεψη στον Παπούλια, το μεσημέρι παραιτήθηκε από την θέση του σε τηλεφωνική του συνδιάλεξη!!!(καλά που δεν του έστειλε SMS) στον αρχηγό της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, το μεσημέρι το ξανασυζήτησε με νέο τηλεφώνημα, το βράδυ τον πίεσαν οι αυλικοί του να ανακαλέσει γιατί θα έχαναν τις θεσούλες τους και τελικά το βράδυ σε μαγνητοσκοπημένο διάγγελμα ανακάλεσε όσα είχε κάνει και πει από το μεσημέρι εξαγγέλοντας ανασχηματισμό.

Αντί για αποφασισμένους "αποστάτες" (Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Τσιριμώκος, Στέφανος Στεφανόπουλος) με πολιτικό ανάστημα που τελικά έλαβαν την ευθύνη και έριξαν την "Ένωση Κέντρου" και κυβέρνησαν υπό την κοινοβουλευτική κάλυψη της ΕΡΕ για πάνω από έναν χρόνο, έχουμε την φοβισμένη παραίτηση δύο βουλευτών που ισοδυναμεί με απόδραση από τις ευθύνες τους που είχαν αναλάβει όταν έθεσαν υποψηφιότητα πριν 20 μήνες, κίνηση που πάντως δεν επιφέρει ουσιαστικό πλήγμα στην κυβέρνηση καθώς δεν μεταβάλλεται η κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία αφού οι επιλαχόντες ελέγχονται από το κυβερνών κόμμα.

Ο κόσμος που διαδήλωνε το 1965 μαζικά είχε ως βασικό του αίτημα την ενότητα της ένωσης Κέντρου και την πολιτική του χειαραφέτηση από το Στέμμα και τις ΗΠΑ, ενώ σήμερα διαδηλώνει για την οικονομική του επιβίωση εναντίον των κυβερνητικών μέτρων που έχουν επιβληθεί από τους δανειστές μας και κατ΄επέκταση κατά της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Όσο για τον Αμερικανικό παράγοντα, την εποχή της "Αποστασίας" υποστήριξε τις παρασκηνιακές ενέργειες του Στέμματος κατά της κυβέρνησης. Έχω την εντύπωση πως πολύ δύσκολα μπορεί να υποστηριχθεί σοβαρά ότι ο Αμερικανικός παράγοντας....επιβουλεύεται τον άβουλο πρωθυπουργό μας. Συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: τον στηρίζουν όσο περισσότερο μπορούν. Πού ακριβώς λοιπόν είναι οι υποτιθέμενες ομοιότητες με τα "Ιουλιανά" που ανακάλυψαν οι κυβερνητικοί βουλευτές και ο κ. Πάγκαλος; Ούτε καν ο μήνας δεν είναι ο ίδιος...
Εστάλη απο http://www.istorikathemata.com/

ΚΙΝΔΥΝΟ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΛΛΟΙΩΣΗΣ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ

Την αλλοίωση του εθνολογικού ιστού της Ελλάδας στο εγγύς μέλλον από την ανεξέλεγκτη εισροή χιλιάδων λαθρομεταναστών έκρουσε ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Γεώργιος Καλαμίδας, μιλώντας στο συνέδριο της Μυτιλήνης με θέμα τη μετανάστευση και τα ανθρώπινα δικαιώματα, σύμφωνα με τον Ant1.
O Γεώργιος Καλαμίδας χαρακτήρισε την παράνομη μετανάστευση ως το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της χώρας και του ελληνικού Έθνους, μεγαλύτερο ακόμα και από αυτό της οικονομικής κρίσης.
Η Ελλάδα είναι μία μικρή χώρα και δεν μπορεί να απορροφήσει τόσους μεγάλους αριθμούς αλλοδαπών.
Στο διήμερο συνέδριο περισσότεροι από 400 σύνεδροι, στην πλειονότητά τους δικαστικοί λειτουργοί, αντάλλαξαν απόψεις για το ακανθώδες ζήτημα της λαθρομετανάστευσης.
Το συνέδριο συνδιοργανώθηκε από την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, το Δικηγορικό Σύλλογο Μυτιλήνης και το Διεθνή Οργανισμό Μεταναστεύσεως στο νησί της Λέσβου, που αποτελεί πύλη εισόδου εκατοντάδων λαθρομεταναστών.
Το σύνολο των ομιλητών αναγνώρισαν την αναγκαιότητα να χαραχθεί μία αποτελεσματικότερη στρατηγική από πλευράς Πολιτείας.
Σύμφωνα με τους ομιλητές η λαθρομετανάστευση δημιουργεί προβλήματα όχι μόνο όσον αφορά την ασφάλεια των πολιτών αλλά και στην αύξηση της ανεργίας
Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου αναδείχθηκε και ο σημαντικός ρόλος των τοπικών παραγόντων της Λέσβου στη διαχείριση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης και στην προάσπιση των δικαιωμάτων των αλλοδαπών, που σχεδόν καθημερινά φθάνουν από τα τουρκικά παράλια.
Εστάλη απο http://www.defencenews.gr/

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΠΙΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥΣ

Έλληνες , ο κυριότερος εχθρός του έθνους είναι οι τράπεζες. Αυτών τα συμφέροντα προσπαθούν να διασφαλίσουν οι πολιτικοί του συστήματος , ρίχνοντας τον ελληνικό λαό σε μια κατάσταση διαρκούς φτώχειας και εξαθλίωσης.
Σκεφτείτε μόνο αν η διαχείριση του τραπεζικού συστήματος γινόταν από το κράτος χωρίς τοκογλυφικό χαρακτήρα.
Τότε τα τεράστια ποσά που «κερδίζουν» οι τράπεζες από την καταλήστευση μας , θα έμεναν στην κοινωνία. Θα διαμοιράζονταν στον εργάτη μέσα από νέες παραγωγικές συνθήκες , θα ενδυνάμωναν την οικογενειακή και μικρομεσαία επιχείρηση, θα ενίσχυαν την εθνική βιομηχανία, θα δημιουργούσαν μια ανθηρή οικονομία της κοινωνίας.
Η εθνική διαχείριση του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι βέβαια αλληλένδετη και με την διαχείριση του εθνικού νομίσματος. Τότε η ρευστότητα του χρήματος δεν θα εξαρτάται από διεθνείς τραπεζίτες , ούτε από ιδιωτικές τράπεζες αλλά θα είναι μέρος της εθνικής οικονομίας. Στη πραγματικότητα το εθνικό νόμισμα θα επαναφέρει την οικονομία στη φυσική της βάση, σύμφωνα με την οποία πηγή του πλούτου είναι η εργασία του λαού και όχι τα χρηματιστηριακά τερτίπια των λωποδυτών.
Ας μην ακούμε λοιπόν τους πολιτικούς επιστάτες της τυραννίας που προσπαθούν να μας φοβίσουν ότι τάχα θα έρθει η συντέλεια του κόσμου αν δεν ακολουθήσουμε τις προτροπές και επιλογές τους .
Η Ελλάδα θα βρει το δρόμο της, αν αυτονομηθεί από την ντόπια και ξένη χρηματοπιστωτική εξάρτηση. Τούτο σημαίνει πως πρέπει να προχωρήσουμε χωρίς καθυστέρηση στην κρατικοποίηση του συσσωρευμένου πλούτου των τραπεζών και όσων πλούτισαν μέσα από την ληστρική διαδικασία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι περιουσίες αυτές μας ανήκουν. Ανήκουν στον ελληνικό λαό και κάθε άρνηση συμμόρφωσης με τη θέληση του λαού αξίζει να εξουδετερωθεί οριστικά.
Αυτή είναι η γραμμή του εθνικοκοινωνισμού. Σύμμαχοι αυτής της γραμμής είναι όλοι οι έλληνες πατριώτες όπου και αν είναι πολιτικώς εγκλωβισμένοι, είτε στη δεξιά , είτε στην αριστερά. Η εθνικοκοινωνική πρόταση είναι αυτή που θα ενώσει τις πατριωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στη δεξιά με τις πατριωτικές δυνάμεις της αριστεράς. Από αυτή τη γραμμή θα γεννηθεί ένα νέο πατριωτικό μέτωπο που θα απωθήσει με τη δράση του τις καταστροφικές φατριαστικές νοοτροπίες τις ακροδεξιάς και της ακροαριστεράς.
Στο «Ελλάς Ελλήνων χριστιανών» της ακροδεξιάς και στο «Ελλάς πασών των φυλών» της ακροαριστεράς ας αντιτάξουμε το σύνθημα ΕΛΛΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
Έτσι το κίνημα των «αγανακτισμένων» θα πάρει την πολιτική ροπή που θα εκπηγάσει μέσα από ένα λαϊκό πατριωτικό μέτωπο και θα συνενώνει τον ελληνικό λαό, ρίχνοντας στα παγερά σκοτάδια της λήθης ότι τον χώριζε .
Εστάλη απο http://edikcyprus.blogspot.com/

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

ΦΥΓΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Ολη η Ελλαδα σήμερα ήξερε...περίμενε πως κατι θα συμβεί.
Παρόλο όμως που το εργο το έχουμε ξαναδεί ειμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι Ελληνες περίμεναν μια αλλαγή.
Δεν ξερω τι ακριβώς αν και θα ήθελα να πιστευω οτι περίμεναν κατι πολύ σημαντικότερο απο μια επαναδιαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους ή μια εθνική "συνεννόηση" των χρεοκοπημένων πολιτικών.Θελω να πιστεύω πως περίμεναν μια πραγματική αλλαγή εκ βάθρων του πολιτικού και αξιακού συστήματος μας.
Ειλικρινά δεν ξερω γιατί αλλα ακόμα και προσωπικά αισθανόμουν ότι κατι μπορεί να γίνει και ως εκ θαύματος οι "ηγέτες" και λοιποί παρατρεχάμενοι αυτού του συστήματος που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα στο άκουσμα της λέξης δημοκρατία αφού όλοι την υπηρέτησαν και όλοι την καταξεφτίλισαν θα άλλαζαν ρότα έστω την ύστατη στιγμή και θα αποφάσιζαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Οι εκατοντάδες χιλιάδες "ανώνυμοι" πολίτες που τις τελευταίες μέρες κατέκλυσαν το Σύνταγμα απαιτώντας την εφαρμογή της δημοκρατίας στην πραξη με την διενέργεια εκλογών και ο αποκλεισμός της βουλής εδιναν την αίσθηση ότι οι αναίσθητοι πολιτικάντηδες θα....αισθανθούν.
Θα αισθανθούν αυτό που επιτάσσει το ίδιο το Σύνταγμα ότι το λόγο εχει ο λαός και θα πράξουν το μονο πράγμα που θα μπορούσαν να πράξουν.
Να παραιτηθούν και να πανε στα τσακίδια δίνοντας το λόγο στους πολίτες αφού τα δικά τους λόγια αποδείχτηκαν ψεύτικα και εκβιαστικά.
Αντ αυτού συνεχίζοντας το ίδιο εξοργιστικό τροπάρι καταδίκασαν ελαφρά την καρδία τους πολίτες που απέκλεισαν το κοινοβούλιο.
Υποκρισία,αλητεία και φαρισαϊσμός....Προφανώς η κατοχική κυβέρνηση μειοψηφίας αλλα και οι δήθεν "δημοκράτες" που συμμετέχουν σε αυτό που οι ιδιοι ονομάζουν "δημοκρατία" ξέχασαν ότι δημοκρατία πανω απο όλα σημαίνει λαική κυριαρχία.
Και πως κανένας κλέφτης πολιτικός και κανένα κόμμα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματική θέληση του λαού.Ενός λαού που για να μην ξεχνιόμαστε εξαπατήθηκε καταληστευθηκε και στερήθηκε την ελπίδα για το μελλον του.
Απο χθες επιστρατεύτηκε όλη η εφεδρική πολιτική και μη σαπίλα για να ρίξει στάχτη στα ματια των εξεγερμένων πολιτών.Απο γνωστούς δημοσιογράφους που μας πιπίλισαν το μυαλό για την Ευρωαπάτη των τραπεζιτών μέχρι ξοφλημένους πολιτικούς που ανέλαβαν το ρόλο του διαμεσολαβητή.
Αφου λοιπόν όλοι αυτοι απέτυχαν μπήκε σε εφαρμογή ο έτερος σχεδιασμός.
Ο σχεδιασμός του κράτους των επιδοτούμενων τραμπούκων αλητών που με κουκούλες ως αλλοι χαφιέδες ανέλαβαν να προβοκάρουν και να νοθεύσουν την θέληση και τον αγώνα των απλών πολιτών.
Πόσες φορές δε το χουμε δει αυτό να συμβαίνει.
Ειλικρινά δεν γνωρίζω αν οι φωτογραφίες και τα βίντεο που επεξαν στο διαδίκτυο και στα ΜΜΕ με αστυνομικούς να παρακολουθούν κάποια άτομα να μαζεύουν ρόπαλα που ήταν κρυμμένα μεσα στον εθνικο κήπο ή η περίπτωση του συλληφθέντα που είχε αστυνομική ταυτότητα είναι πραγματικές ή είναι προιόν παρεξηγήσεως.Η ΕΛΑΣ μέσω του γραφείου τύπου της τα διέψευσε όλα και ειλικρινά δεν θα σταθούμε εκεί.
Αυτό που φάνηκε σε όλο το μεγαλείο του είναι η ανεξέλεγκτη δραση (για να μη πούμε τιποτα παραπανω) των γνωστών αγνωστων όπως τους χαρακτηρίζουν.
Των μελών του παρακράτους των αντιεξουσιαστών και των αναρχοαλητών που κατα περίεργο τρόπο σε καθε λαικό αγώνα εμφανίζονται με πλήρη επιχειρησιακό σχεδιασμό και δυναμιτίζουν καταστάσεις ή στρέφουν αλλού την προσοχή της κοινής γνώμης.
Ειδικά για το χθεσινό για οποιοδήποτε άνθρωπο με απλή λογική τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα.
Ενω ορισμένοι αλητήριοι επιτέθηκαν στους "αγανακτισμένους" την ιδια στιγμή απο την κατω πλευρά της πλατείας Συντάγματος εμφανίστηκε ο κυριος όγκος των αλητών και με πλήρη εξοπλισμό καδρόνια μολοτωφ σφυρια που είχαν φερει μαζί τους με σκόπο να καταστρέψουν πεζοδρόμια προς εξευρεση "πυρομαχικών" και εφοδιασμένοι στην πλειονότητα τους με αντισφυξιογόνες μάσκες!!!!
Ξεκίνησαν το γνωστό κρυφτούλι με τις δυνάμεις των ΜΑΤ.
Για ακόμα μια φορά και εδω ειναι το περίεργο αφού τρομοκρατημένοι διαδηλωτές έτρεχαν να γλυτώσουν απο τα διασταυρωμένα πυρα.Η αστυνομία στο γνωστό αμυντικό της ρόλο ίδιο και απαράλλαχτο με αυτόν που κατέκαψε και λεηλάτησε την πρωτεύουσα προ διετίας παρακολουθούσε τις καταστροφές.
Αποτέλεσμα 26 μονο συλλήψεις εκ των οποίων περισσότερες απο τις μισές 17 αφέθηκαν ελευθεροι.
Ευτυχώς ομως αυτή τη φορα ο απλός κόσμος επέμεινε και παρόλους τους τραμπουκισμούς και την αστυνομική ευαισθησία επανήλθε εξω απο το κοινοβούλιο.
Οταν άρχισαν να διαρρεουν οι πρώτες ειδήσεις για παραίτηση του Αμερικανο-εβραίου πρωθυπουργού στήθηκε μέχρι και γλέντι με αρκετούς να χορεύουν ελπίζοντας σε μια νίκη.
Μια νίκη επιτέλους αχρωμάτιστη χωρίς καπελώματα και.... τζιτζιφιόγκους golden boys ή βουλευτές παιδιά των μπαμπαδων και των παπούδων που εχουμε σιχαθεί να βλέπουμε να πανηγυρίζουν στα καναλια της διαπλοκής.
Δεν περασαν όμως παρα ελάχιστες ωρες για να καταλάβουν ότι και αυτή ακόμα η προσμονή δεν ήταν τίποτα άλλο απο ακόμα ένα πολιτικό αλισβερίσι μεταξύ των πολιτικών αρχηγών.
Ο πρωθυπουργός που κατα δική του δήλωση....δεν είναι γαντζωμένος στην καρέκλα.
Αυτός ο πρωθυπουργός όχι απέδειξε ότι ειναι γαντζωμένος και μαλιστα γερά αλλά είναι και ανίκανος ακόμα και επικοινωνιακά.
Ολόκληρη την ημέρα περιέπαιζε τους αγανακτισμένους πολίτες δραματοποιώντας τις καταστάσεις με την συνάντηση του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Κοροιδευε τον κοσμο παρέα με τους υπόλοιπους ανίκανους πολιτικούς αρχηγούς που ο καθένας αναλόγως των πολιτικών επιδιώξεων του κοτσάρει και μια...πατρίδα δίπλα και ξεφουρνιζει ότι μαλακία του έρθει στο κεφάλι ως πρόταση.
Φτάσαμε στο σημείο να ακούμε ότι διαφωνούν για το χρόνο που θα παρέμενε στην εξουσία μια υποτιθέμενη κυβέρνηση "εθνικής συνενόησης".
Και το ερώτημα είναι απλό.....
Ποιον ενδιαφέρει αυτό κύριοι;
Χεστήκαμε να το πω απλά αν θα κατσει η κυβέρνηση σας 2 μήνες ή 1 χρόνο.
Αυτό που έχει σημασία είναι τι μέτρα θα παρει και να για να το συγκεκριμενοποιήσουμε.
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΕΙ τον προυπολογισμο η κυβέρνηση ή θα είναι δοτός απο τους Φράγκους και ετοιμος προς εκτέλεση όπως αυτός που θέλει να ψηφίσει η κατοχική κυβερνηση;
Η νεα υποτιθέμενη κυβέρνηση θα απαιτήσει να απαληφθεί ο ορος του μνημονίου που υποθηκεύει όλα τα εθνικά μνημεία της πατρίδας μας κατι που δεν εγινε ουτε κατα τον αγώνα της ανεξαρτησίας μας;
Θα ζητήσει να απαλαγεί απο τον αισχρό όρο που απαγορεύει να δανειστούμε απο τρίτη χωρα καθιστώντας μας δέσμιους των τοκογλύφων;
Αυτα είναι μερικά απο αυτά που ενδιαφέρουν και όχι ο χρόνος παραμονής ή το ονομα του τραπεζίτη Παπαδήμα ή του 85χρονου Στεφανόπουλου που ξεφούρνισε ο κωλοτούμπας που θα απέσυρε και τους βουλευτές του λες και δεν ξερει ότι ακομα και αν το εκανε αυτό θα γινόντουσαν εκλογές μονο σε συγκεκριμένες περιφερειες για την κάλυψη των συγκεκριμένων εδρων.
Με αυτά και με αυτά φτάσουμε στην  ωρα του διαγγέλματος και ενω όλοι περίμεναν ότι μετά απο όλο αυτό το θέατρο η κουβέντα που θα έλεγε ήταν μια ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΙ.
Αυτος ουσιαστικά επέλεξε να κανει ανασχηματισμό και παράλληλα και εδω είναι η "εξυπνάδα" να εκβιάσει την υπο διάλυση κοινοβουλευτική του ομάδα με το να ζητησει ψήφο εμπιστοσύνης.
Αυτο ειναι και το τελευταίο χαρτί που είχε να παίξει ο άχρηστος αυτός άνθρωπος που μισθοδοτείται κοντα 17 χρόνια απο τον ελληνικό λαό για να τον καταστρέψει.
Αυτό πλεον που αποδυκνείεται είναι πως αυτος ο άνθρωπος περα απο άχρηστος ειναι και επικίνδυνος αφού ήρθε στην εξουσία λέγοντας ψέμματα στην συνέχεια εκβίασε τον ελληνικό λαό ...τον τρομοκράτησε και όταν πλέον αυτός ο λαός ξεσηκώθηκε και κατάλαβε οτι ουτε τα κομματόσκυλα και οι εργατοπατέρες μπορούν να τον ελέγξουν ούτε τα παραμύθια περι δημοκρατίας στράφηκε σε ωμό εκβιασμό προς την ίδια την κοινοβουλευτική του ομάδα θέλοντας να καταστήσει δέσμιους τους βουλευτες που θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην οποιαδήποτε κυβέρνηση επιλέξουν τα αφεντικά του ώστε οι ίδιοι να ψηφίσουν και το μεσοπρόθεσμο εξασφαλίζοντας έτσι το στόχο του που δεν είναι αλλος απο την διάλυση της ελληνικής κοινωνίας και το ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Δίχως αμφιβολία, ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα θέματα στην ελληνική κοινωνία, ένα από τα πιο σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τον μέσο Έλληνα πολίτη, είναι αυτό της παρουσίας εκατομμυρίων μεταναστών στην χώρα μας. Ταυτοχρόνως, το ζήτημα αυτό -τις συνέπειες του οποίου βιώνουμε σε καθημερινό επίπεδο- αποτελεί κι ένα «ταμπού» για την πλειοψηφία των έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Είναι ένα θέμα που, κυριολεκτικώς, απαγορεύεται να συζητείται! Οποιαδήποτε τοποθέτηση επί του αντικειμένου, που ξεφεύγει από την δογματική θέση του επιδοτούμενου «αντιρατσισμού», ακόμη κι αν αυτή διατυπώνεται με επιχειρήματα αμιγώς πολιτικά και επιστημονικά, είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων ως «ρατσιστική» και «φασιστική»!
Είναι τέτοια η πλύση εγκεφάλου που διενεργείται μέσω των καθεστωτικών ΜΜΕ, που τυχόν διάλογος πάνω στο θέμα του μεταναστευτικού προβλήματος καταλήγει σχεδόν πάντοτε σε δριμεία σύγκρουση, με τον «αντιρατσιστή» να εκτοξεύει κάθε είδους ύβρεις και αφορισμούς σε οποιονδήποτε έχοντα αντίθετη γνώμη, σε σημείο που ο αρνητής του «πολυπολιτισμικού παραδείσου» να ταυτίζεται στο μυαλό του μέσου θεατή, με ό,τι πιο βδελυρό και μισάνθρωπο έχει εμφανιστεί ποτέ.
Βλέπουμε, λοιπόν, κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί, με επιχειρήματα λογικά και τεκμηριωμένα, να παρουσιάσει τις αρνητικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης –ως μέσου στα χέρια της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης για την αποδόμηση και αποσύνθεση των εθνικών κοινωνιών- να φθάνει στο σημείο να στηλιτεύεται και να αφορίζεται ως «ρατσιστής» από τους ινστρούχτορες της «πολυφωνικής δημοκρατίας». Πρόκειται για ένα παιχνίδι εντυπωσιασμού, το οποίο αναμφίβολα βολεύει τους «αντιρατσιστές», καθώς η συζήτηση για το μεταναστευτικό μετατοπίζεται εντέχνως από την σφαίρα του πραγματικού, στην αναζήτηση της ιδεολογικής προέλευσης του «αντιφρονούντος», ο οποίος σπεύδει σε δηλώσεις μετανοίας του τύπου: «δεν είμαι ρατσιστής, δεν είμαι φασίστας, δεν είμαι ακροδεξιός».
Με αυτά τα χιλιοειπωμένα τσιτάτα έχουν καταφέρει να παραπλανήσουν έναν ολόκληρο λαό, προσβλέποντας, διά της συνεχούς επανάληψής τους, να εξουθενώσουν ηθικά οποιονδήποτε τολμήσει να αρθρώσει μια λέξη ενάντια στον πρωτοφανή και άνευ προηγουμένου μαζικό εποικισμό της χώρας μας από απειράριθμους βαλκανικούς και τριτοκοσμικούς συρφετούς, πολιτικά και πολιτισμικά καθυστερημένους.
Κάθε ένας, λοιπόν, που θα τολμήσει να καταγγείλει την απάνθρωπη τακτική του καπιταλισμού, ο οποίος εισάγει εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους ανθρώπους χρησιμοποιώντας τους ως ΔΟΥΛΟΥΣ –με όσες παρενέργειες έχει αυτό στον ντόπιο πληθυσμό (αύξηση εγκληματικότητας, ανεργίας, γκετοποίηση κ.ο.κ.) βαπτίζεται αυτομάτως από τις «αντιρατσιστικές» ύαινες ως… μέλος της Κου-Κλουξ-Κλάν ή ως δεσμοφύλακας στο Άουσβιτς!
Το πού αποσκοπούν με την ιδεολογική αυτή τρομοκρατία είναι φανερό: στο να κάμψουν την αντίθεση του μέσου Έλληνα στην πληθυσμιακή και πολιτισμική αλλοίωση, χαρακτηρίζοντας αυτή του την αντίθεση ως… ακροδεξιά νοοτροπία, που πρέπει πάραυτα να αποβάλει. Παράλληλα, το Σύστημα, γνωρίζοντας καλά τις διογκούμενες λαϊκές αντιδράσεις, πολύ έξυπνα, δημιουργεί και τις απαραίτητες «ακροδεξιές» ασφαλιστικές δικλείδες, στις οποίες θα καταφεύγει ο απελπισμένος μικροαστός, που βλέπει το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του. Έτσι, όποιος καταφέρεται εναντίον της εισβολής των ξένων, κατατάσσεται αυτομάτως στους οπαδούς του Καρατζαφέρη!
Κι ενώ μπροστά σ’ αυτό το ακανθώδες πρόβλημα η Αριστερά έπρεπε να στέκεται πρωτοπόρα, αναδεικνύοντάς το σε όλες του τις πτυχές και καταγγέλλοντας με δριμύτητα τους δοσίλογους του επιδοτούμενου αντιρατσισμού, απεναντίας βλέπουμε μια Αριστερά κουρασμένη, παραζαλισμένη, απλό θεατή των κοσμογονικών εξελίξεων που συντελούνται σε διεθνές επίπεδο την τελευταία δεκαπενταετία. Ταυτιζόμενη ουσιαστικά με τις νεοταξικές επιταγές της κοσμοπολίτικης παγκοσμιοποίησης, και γαλουχημένη με θεωρίες και μορφές δράσης από την εποχή του… Μεσοπολέμου, η καθεστωτική Αριστερά αδυνατεί να εισχωρήσει στο βάθος των γεγονότων, αρκούμενη σε μία στείρα και άνευ αντικρύσματος καταδίκη του «εθνικισμού» και του «ρατσισμού». Αδυνατεί να αντιληφθεί ο μεταμοντέρνος αστός της «προοδευτικής» αριστεροσύνης τις ασύλληπτες –και καθόλου αθώες- προεκτάσεις του μεταναστευτικού ζητήματος. Και πολύ περισσότερο, αρνείται και στους άλλους να τις αντιληφθούν, πιστεύοντας προφανώς ότι η νυχτερινή θητεία του κάποτε στο στρατόπεδο του μαρξισμού, του παραχωρεί ες αεί και το… παπικό αλάθητο!
«Έλληνες στο ικρίωμα, μετανάστες στο απυρόβλητο!»
Παρατηρείται, λοιπόν, το φαινόμενο, κάθε φορά που κάποιες τοπικές κοινωνίες ξεσηκώνονται ενάντια στην αντιρατσιστική προπαγάνδα των εξουσιαστών, οι αυτόκλητοι υποστηρικτές των λαϊκών στρωμάτων, να ξεσηκώνονται με λύσσα κατά των κοινωνιών αυτών, εναντίον των οποίων ασχημονούν. Το αξίωμα του «αντιρατσιστή» πολιτικού, μεγαλοδημοσιογράφου, καναλάρχη κ.ο.κ. έχει καταστεί και το επίσημο δόγμα της εγχώριας θολοκουλτούρας: ποτέ, πουθενά και για κανένα λόγο ο μετανάστης δεν φταίει για κάτι. Υπαίτιος είναι μόνο ο Έλληνας «ρατσιστής», ο οποίος τον ωθεί στο έγκλημα, μέσω της καταπίεσης που του ασκεί!
Μνημειώδες δείγμα αυτής της παρανοϊκής νοοτροπίας, είναι λ.χ. ένα κείμενο του Γιώργου Δελάστικ, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πριν» της 24/10/2004. Στο κείμενο αυτό, ο αρθρογράφος καταφέρεται με έναν απίστευτα αποκρουστικό τρόπο ενάντια στους κατοίκους στο Λάππα Αχαΐας, οι οποίοι δεν επέτρεψαν στα παιδιά τους να συμμετάσχουν στην παρέλαση, αν σημαιοφόρος γινόταν κάποιος αλλοεθνής (να σημειωθεί εδώ ότι χωριό αυτό οι Έλληνες μαθητές προέβησαν ακόμη και σε κατάληψη του σχολείου τους!). Ας δούμε όμως τι έγραψε τότε επί λέξει ο γνωστός δημοσιογράφος:
«Μίσος. Οργή. Αηδία. Φόβος. Περιφρόνηση. Έντονα, βίαια συναισθήματα γεννάει κάθε σκέψη που κατευθύνεται προς αυτά που έκαναν οι αποκρουστικοί χωριάτες του Λάππα, αυτά τα ρατσιστικά γουρούνια, που ώθησαν ακόμη και τα παιδιά τους να κάνουν κατάληψη στο γυμνάσιο για να μη σηκώσει τη σημαία στην παρέλαση η αριστούχος Σονίλα Μετούσι, μόνο και μόνο επειδή είναι Αλβανή! Κατόρθωσαν, τα καθάρματα, να δηλητηριάσουν και να μετατρέψουν σε βασανιστήριο τη μεγαλύτερη ηθική χαρά που θα μπορούσε να νιώσει ένα φτωχόπαιδο μετανάστη, να βγει πρώτο στην τάξη, με όλα τα εμπόδια που βάζει η ζωή ενός φτωχού σε ξένη χώρα…».
«Μίσος, Οργή, Αηδία, Φόβο, Περιφρόνηση» νοιώθει για τους απλούς Έλληνες εργαζομένους ο αριστερός κύριος Δελαστίκ. Κι αυτά τα συναισθήματα καλύπτονται κάτω από το περιτύλιγμα του «αντιρατσιστικού» ιδεολογήματος, που αντικρύζει πλέον τον «φτωχό προλετάριο» στο πρόσωπο του κάθε τριτοκοσμικού εποικιστή! Μήπως αυτό το ιδεολόγημα δεν είναι τίποτε άλλο από το αντιλαϊκό μένος της Νέας Τάξης, που ανερυθρίαστα εκφράζεται με «αριστερό» προσωπείο; Αυτό διαφάνηκε στη συνέχεια τού εν λόγω κειμένου:
«…Σε τούτη τη χώρα δεν θα σας ανέχονται ποτέ ως γιατρούς, μηχανικούς, δικηγόρους. Οι τοπικές κοινωνίες θα σας ανέχονται ως εργάτες γης, καθαρίστριες, πουτάνες. «Καλός» Αλβανός είναι μόνο ο δούλος Αλβανός. Εδώ δεν σας απομένει παρά μόνο ο δρόμος του εγκλήματος, αν θέλετε να έχετε τουλάχιστον την ικανοποίηση να δείτε να τρέμουν μπροστά σας όλοι αυτοί οι ψευτοπαλληκαράδες που τώρα πρωτοστατούν στις διώξεις εναντίον σας, όταν θα σας ικετεύουν να μην τους σφάξετε καθώς θα τους ληστεύετε!».
Πέρα από το παραλήρημα του κ. Δελαστίκ περί της ανοχής για «ανώτερες» εργασίες, αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι τα όσα ανατριχιαστικά περί «να έχετε τουλάχιστον την ικανοποίηση… κ.λπ.» το οποίο δεν είναι απλώς εμετικό, αλλά με έναν απίστευτο τρόπο δικαιολογεί τις σφαγές και τις ληστείες των Αλβανών εις βάρος των Ελλήνων. Αμέσως μετά ο Δελαστίκ συνεχίζει και λέει τα εξής… «προοδευτικά»:
«Το ζήτημα δεν είναι φυσικά ότι ιδεολογικά οι χωριάτες του Λάππα βρωμάνε χειρότερα από το βούρκο των γουρουνιών τους. Το ζήτημα είναι ότι η «δημοκρατική» Αχαΐα του Λάππα πάει χέρι χέρι με την «παρακρατική» Θεσσαλονίκη του Ψωμιάδη, με την «ανοικτόμυαλη» Αθήνα του ρατσιστικού παραληρήματος, της κλήρωσης των εργατικών κατοικιών στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Ο ρατσισμός είναι πλέον κυρίαρχο στοιχείο στην ελληνική κοινωνία».
Εμείς θα λέγαμε, ότι οι απόψεις αυτές –που κάθε άλλο παρά αριστερές ή προοδευτικές είναι-, εκφράζουν μία κυρίαρχη τάση που επικρατεί στους κόλπους της καθεστωτικής «Αριστεράς». Η μετάλλαξη στο μυαλό του «νέου αριστερού» είναι ιλιγγιώδης: ο απλός τίμιος εργαζόμενος μετατρέπεται σε «χωριάτη», ο οποίος εκτρέφει γουρούνια, τα οποία «βρωμάνε». Το μόνο που θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε εδώ είναι ότι η… ευαίσθητη όσφρηση ορισμένων δεν μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με τον λαϊκό μόχθο και ιδρώτα.
Παρόμοια κρούσματα αντιλαϊκού παραληρήματος παρατηρήθηκαν, όπως ήταν φυσικό, και στην περίπτωση της Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης, όταν οι κάτοικοί της αρνήθηκαν δύο φορές (2000 και 2003) στον Αλβανό «αριστούχο» Οντίν Τσενάι να παρελάσει κρατώντας την ελληνική σημαία στις μαθητικές παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Χωρίς να μας λένε πώς κατάφερε ο εν λόγω αλλοδαπός μαθητής (τρία χρόνια μεγαλύτερος από τους άλλους συμμαθητές του!) να συγκεντρώσει τους απαιτούμενους βαθμούς ώστε να καταστεί «αριστούχος» -όταν δεν μπορούσε να αρθρώσει ούτε μια πρόταση στα ελληνικά…-, οι «αριστεροί» αντιρατσιστές επιδόθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου συκοφαντική δυσφήμηση των «χωριατών» της Νέας Μηχανιώνας, οι οποίοι, προφανώς, τους χάλασαν την σούπα… Ταυτίστηκαν, έτσι, κατ’ ουσίαν, όλοι αυτοί οι «αριστεροί» κήρυκες της «πολυπολιτισμικής» ισοπέδωσης με τον… βαρύγδουπο Θεόδωρο Πάγκαλο που είχε δηλώσει ότι πρέπει να αποδοθεί εντός 24 ωρών η ελληνική υπηκοότητα στον Αλβανό μαθητή, για να το βουλώσουν οι «ηλίθιοι Ελληναράδες»! (Έναν χρόνο μετά, φοιτών σε πανεπιστήμιο των ΗΠΑ με χρηματοδότηση από τον «προοδευτικό» Τριανταφυλλόπουλο, ο Οντίν Τσενάι θα δηλώσει: «Με ανάγκασαν να πω ότι νοιώθω Έλληνας»!! Κάθε σχόλιο περιττεύει…).
Τελευταίο και πιο πρόσφατο κρούσμα «αριστερής» υποκρισίας είναι τα όσα επακολούθησαν τα γεγονότα στην Αμάρυνθο στα τέλη του περασμένου έτους. Μία ολόκληρη τοπική κοινωνία στην Εύβοια συκοφαντείται ακατάπαυστα επί εβδομάδες ως κοινωνία «ρατσιστών κακοποιών και εγκληματιών», εξαιτίας ενός αναπόδεικτου «βιασμού» που έλαβε χώρα σε σχολικές τουαλέτες, εις βάρος μιας 16χρονης Βουλγάρας. Το συγκεκριμένο περιστατικό –που μόνο τυχαίο δεν είναι, αν αναλογιστεί κανείς την σήψη που δυστυχώς έχει εισχωρήσει και μέσα στα σχολεία- χαρακτηρίσθηκε από το σύνολο των ΜΜΕ ως ένα γενικευμένο φαινόμενο «ρατσιστικής και σεξιστικής βίας» που συντελείται εις βάρος των μεταναστών! Αντί, δηλαδή, να καταγγελθεί η σαπίλα των δομών του Συστήματος που προωθεί με κάθε μέσον την διαφθορά, την πορνογραφία και την απαξίωση του οικογενειακού θεσμού, σε όλο και πιο νεαρές ηλικίες, μεθοδεύτηκε η ηθική εξόντωση μίας ακόμη τοπικής κοινωνίας.
Την σκυτάλη της υστερίας κατά των Αμαρυνθιωτών παρέλαβε η καθεστωτική «αριστερά», για να την μεταδώσει στα «τάγματα εφόδου» των ψευτοαναρχικών, οι οποίοι μετέβησαν στο χωριό με μισθωμένο (!) πούλμαν, για να προβούν σε κάθε είδους βανδαλισμούς α λα Εξάρχεια! Φυσικά, η αντίδραση της τοπικής κοινωνίας ήταν σφοδρή και ακαριαία, ρίχνοντας στα νερά της θάλασσας κάθε… επαναστατική διάθεση των εξ Αθηνών μεταφερόμενων «αντιρατσιστών».
Τα κρούσματα είναι πολλά, αλλά εμείς θα μείνουμε σ’ αυτά. Πιστεύουμε ακράδαντα πως ήρθε πλέον η ώρα, περισσότερο από ποτέ, η Αριστερά να αφουγκρασθεί την βάση της και να πάψει να κωφεύει απέναντι στο πιο εκρηκτικό ζήτημα της εποχής μας, που είναι το μεταναστευτικό. Τα παραδείγματα από την ευρωπαϊκή «πολυπολιτισμική» εμπειρία είναι πολλά και διαρκώς αυξανόμενα. Τα γεγονότα στα προάστια των Παρισίων θα έπρεπε να μας προβληματίζουν. Αντ’ αυτού, ο πολιτικός κόσμος του ελλαδικού μικροκόσμου επιμένει να βαυκαλίζεται με κλισέ και στερεότυπα περί «ενσωμάτωσης» και «πολυπολιτισμικής συνύπαρξης».
Απο το "Ρεσαλτο"

ΟΙ ΑΡΟΥΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Είναι ύπουλοι και επικίνδυνοι. Επιχειρούν να ξελασπώσουν την αφεντιά τους προσωρινά, και όταν αισθανθούν ότι η ώρα της κρίσης θα έχει περάσει, αυτοί οι αδίστακτοι πολυπρόσωποι χαμαιλέοντες, θα αποτελέσουν και πάλι την πιο επικίνδυνη πολιτική εφεδρεία στην προσπάθεια αυτού του αμετανόητου συστήματος να ανασυνταχθεί.

Ποντίκια… αρουραίοι της πολιτικής… βλέπουν το σαπιοκάραβο του πολιτικού συστήματος που έστησαν και τους εξέθρεψε, εκείνου του συστήματος που φόρτωσε τα «έσχες» τους χωρίς να μάθουμε ποτέ το «πόθεν» τους, και τώρα επιχειρούν να αποδράσουν για να περισώσουν ότι μπορούν από τα θρασύδειλά κουφάρια τους.
Ξαναθυμήθηκαν τον «πατριωτισμό» και την «ευθύνη» οι εναλλασσόμενοι πολιτικοί αεριτζήδες του κυβερνητικού θίασου.
Ξαναθυμήθηκαν τον πατριωτισμό που ξέχασαν όταν επέλεξαν να μη βγάλουν από το πολιτικό κάδρο τον χειραγωγούμενο πρωθυπουργό που επέλεξε να εκχωρήσει την εθνική κυριαρχία στο φόντο του κάδρου του Καστελόριζου.
Ξαναθυμήθηκαν τον πατριωτισμό που δε θυμήθηκαν όταν - «πατριωτικά» δρώντες - προσυπέγραψαν το μνημόνιο της υποταγής για να «σώσουν» τη χώρα.
Ξαναθυμήθηκαν τον πατριωτισμό που δε τους άγγιξε όταν προσυπέγραφαν την κατάλυση του Συντάγματος. Δ ε τους άγγιξε, ούτε όταν ο «ηγέτης» τους εμπορευόταν στυγνά την Εθνική ταυτότητα, αλλά ούτε όταν όλοι μαζί υπέταξαν και το Σύνταγμα και την αξιοπρέπειά μας στο Μνημόνιο της ντροπής.
Ξαναθυμήθηκαν την ξεχασμένη τους ευθύνη, μια ευθύνη που δε τους άγγιξε όταν έστηναν με την πολιτική τους μια εφιαλτική βιομηχανία παραγωγής ανέργων, εξοντωμένων μικροεπαγγελματιών, συνταξιούχων σε απόγνωση.
 
Ξαναθυμήθηκαν τη χαμένη τους ευαισθησία που δεν επέδειξαν όταν το κόμμα τους στο σύνολό του έστηνε τη δολοφονική βιομηχανία αυτοκτονιών των συμπολιτών μας που η πολιτική τους έφερε σε απόγνωση και άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην καταστροφή.
Τώρα… αυτά τα δαρμένα σκυλιά… αυτά τα θρασύδειλα πλάσματα… κατατρομαγμένα από τη μαχόμενη κοινωνία που τους αμφισβητεί πλέον ευθέως, και τείνει να καταστεί αποφασισμένος εκδικητής για την προδομένη της ελπίδα, θυμήθηκαν ξαφνικά ότι υπάρχουν «όργανα», και «διαδικασίες» που πρέπει να τηρηθούν.

Και δε τα θυμήθηκαν γιατί έχουν την πρόθεση έστω και εκ των υστέρων να ανατρέψουν τον εφιάλτη, αλλά γιατί αναζητούν τρόπους χρυσώματος του χαπιού και κυρίως επικοινωνιακές διεξόδους για να «σώσουν» από την κοινωνική οργή τα πουλημένα τους τομάρια.
Ποντίκια… αρουραίοι της πολιτικής… βλέπουν το σαπιοκάραβο του πολιτικού συστήματος που έστησαν και τους εξέθρεψε, εκείνου του συστήματος που φόρτωσε τα «έσχες» τους χωρίς να μάθουμε ποτέ το «πόθεν» τους, και τώρα επιχειρούν να αποδράσουν για να περισώσουν ότι μπορούν από τα θρασύδειλά κουφάρια τους.
Τώρα που νιώθουν την καυτή ανάσα του οργισμένου λαού να τους αγγίζει απειλητικά, επιχειρούν να αποδείξουν πως είναι κατά τι καλύτεροι από τους χειρότερους όλων των εποχών.
Όχι…
Αυτοί οι πολιτικοί αεριτζήδες δεν πρέπει να εξαπατήσουν κανέναν.
Είναι ύπουλοι και επικίνδυνοι. Επιχειρούν να ξελασπώσουν την αφεντιά τους προσωρινά, και όταν αισθανθούν ότι η ώρα της κρίσης θα έχει περάσει, αυτοί οι αδίστακτοι πολυπρόσωποι χαμαιλέοντες, θα αποτελέσουν και πάλι την πιο επικίνδυνη πολιτική εφεδρεία στην προσπάθεια αυτού του αμετανόητου συστήματος να ανασυνταχθεί.
Κανένας οίκτος…
Καμία άφεση αμαρτιών…
Κανένα συγχωροχάρτι στα τρομαγμένα ανθρωποειδή που παίζουν θέατρο σε βάρος της Ελληνικής κοινωνίας.

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΝΕ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ" ΠΑΡΑ ΜΑΛ.....

Πριν 2 περίπου μήνες στο πρώτο χρονογράφημα που έγραψα έκλεινα με την αφιέρωση
στους κρατούντες απ την μπαλάντα του κυρ- Μέντιου που λέει: «άντε θύμα άντε ψώνιο
άντε σύμβολο αιώνιο, αν ξυπνήσεις μονομιάς θα ρθει ανάποδα ο ντουνιάς».
Ξέρετε κάποια πράγματα έρχονται νομοτελειακά. Έρχονται και παρέρχονται, γίνονται και
ξεγίνονται, δημιουργούνται και αποσυντίθενται, ακμάζουν και παρακμάζουν. Θυμάμαι την
ταινία με την αξέχαστη Ρ. Βλαχοπούλου που παρακολουθούσαν ένα ντέρμπυ ποδοσφαίρου
και ο φανατικός φίλαθλος δίπλα της κραύγαζε για τον παίκτη της ομάδας του που
ντρίπλαρε τον αντίπαλο: «είσαι Θεός ρε», την επόμενη φάση ο ίδιος παίκτης έχανε τη
μπάλα απ τον αντίπαλο κι ο ίδιος φίλαθλος κραύγαζε: «ου να χαθείς κρέας».
Αυτή τη σκηνή μου θυμίζει η σημερινή Ελλάδα, που έχει «αγκυροβολίσει» -απολύτως
δικαιολογημένα- σε πλατείες, δρόμους, υπουργεία και «κυνηγά»- δικαιολογημένα-
εκείνους που αποθέωνε μέχρι πρότινος. Οι πρώην «ήρωες» των Ελλήνων είναι τα
αντίστοιχα «κρέατα» που κραύγαζε ο φίλαθλος εκείνος στην κωμωδία του Α. Σακελλάριου.
Ποτέ δεν ήμουν από κείνους που πίστευα σε «ήρωες» και πάντα θεωρούσα ανοησία να
βλέπω μικρούς- μεγάλους να ειδωλοποιούν, πολιτικούς, καλλιτέχνες, ποδοσφαιριστές
ή οποιονδήποτε άλλο και να τρέχουν πίσω τους να πάρουν κάποιο «αυτόγραφο», ως
αποδεικτικό της «ευτυχίας» τους να τον γνωρίσουν από κοντά. Ίσως αυτό να απέρεε από
τον υπερβολικό εγωισμό μου, κι όχι από σωστή διαίσθηση για τα πρόσωπα αυτά.
Όταν πια μεγάλωσα κι άρχισα να διαβάζω ιστορία- πράγμα που το κάνω ακόμα όσο μπορώ-
δεν απορούσα με τις αμφιλεγόμενες και νοσηρές προσωπικότητες ,που παρέσυραν τις
μάζες στην καταστροφή και τον όλεθρο, ούτε οργιζόμουν με τους προδότες που αναίσχυντα
εκδήλωναν τα συμπλέγματα τους σε βάρος συνανθρώπων τους.
Οργιζόμουν κι απορούσα
με όλους εκείνους που τους «ακολουθούσαν», τους αποθέωναν, τους «αγιοποιούσαν»,
αρνούμενοι να επιστρατεύσουν στοιχειωδώς την κοινή λογική τους για να δουν ότι όλοι
αυτοί τους οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή.
Κανείς Αλκιβιάδης, κανείς Μαυρομιχάλης, κανείς Γκέμπελς, Χίτλερ, Μπους, Μιλόσεβιτς,
Μπερλουσκόνι (εντελώς τυχαία η αναφορά, αφού ο κατάλογος των «διαμαντιών» είναι
ατέλειωτος), δε θα μπορούσαν να «δράσουν» όπως έδρασαν αν δεν είχαν πίσω τους τις
μάζες να τους επευφημούν και να τους στήνουν «θριάμβους».
Δυστυχώς, πριν φτάσουμε στον προσδιορισμό «αγανακτισμένοι» είχαμε περάσει από
άλλα στάδια προσδιορισμών μόνο που δεν μας τα λεγαν και δε μας προσφωνούσαν
έτσι. Οι νυν «αγανακτισμένοι» είναι οι πρώην «διορισμένοι», «δημοκράτες και
δημοκράτισσες», «πρασινο-γαλαζο-φρουροί», άλλοι «κομματόσκυλα» κι άλλοι
εντελώς «απολιτίκ», «βολεμένοι» σε μια κοινωνία που όλοι βλέπαμε τις υπερβολές, τη
φαυλοκρατία, την ανοησία, την πρόκληση αλλά εμείς εκεί… στις επάλξεις. Υπέρμαχοι των
ίδιων προσώπων, των ίδιων πρακτικών να τις υπερασπιζόμαστε επίμονα σαγηνευμένοι
από 5 «τσιτάτα», που παραμονές εκλογών δίδασκαν οι image-makers τα παιδιά, τ ανίψια,
τα εγγόνια των πολιτικών της δεκαετίας του 1940 και 1950 και έτσι φτιασιδωμένα να τα
αναπαράγουμε ως παπαγαλάκια με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά κάτι θα γίνει.
Δεν ξέρω πόσοι από μας περίμεναν κάτι διαφορετικό απ αυτό που βιώνουμε σήμερα, ή
αν αυτά τα πρόσωπα που βρίσκονται στο προσκήνιο 2-3 δεκαετίες τώρα, τα θεωρούσαν
κάποιοι αρκετά «ταλαντούχα», για να διαχειριστούν τις τύχες της χώρας. Ας μην
υπενθυμίσουμε τι ψιθυρίζαμε μεταξύ μας για τους πρώην και τους νυν, και πόσο εύκολα
ακόμα και οι επικριτές γίνονταν ξαφνικά υμνητές –εμφορούμενοι από πηγαία αισιοδοξία
ή μήπως τίποτα άλλο;-. προσωπικά δεν εκπλήσσομαι με τις χιλιάδες λαού που μαζεύονται
κάθε μέρα στο Σύνταγμα.
 Εκπλήσσομαι που δεν το κάναμε νωρίτερα, εκπλήσσομαι
που αντιδρούμε σα ν ανακαλύψαμε ξαφνικά την Αμερική. Τσακωνόμασταν ως τώρα,
για το ποιος ήταν πιο «άχρηστος» απ τον άλλο, ή ποιος έφερε το «βαρύτερο» πολιτικό
όνομα ελέω μπαμπά, παππού ή θείου. Αυτοπροσδιοριζόμασταν και βαυκαλιζόμασταν
ως «δημοκράτες» λες κι η δημοκρατία θα μπαινε ανεξίτηλη ως προμετωπίδα, σαν
τον αριθμό των εγκλείστων στο Άουσβιτς, αντί στην πράξη να τη θωρακίσουμε με την
προώθηση των «αρίστων» στην πολιτική και με την ενεργητική στάση μας απέναντι της.
Φτιάξαμε το συνδικαλισμό σαν «προθάλαμο» της εισόδου μας (τους) στο «σαλόνι» της
πολιτικής καταστρέφοντας το χώρο, που θα μπορούσε να εκκολάψει πραγματικά πολιτικά
κι όχι κομματικά όντα.
Επειδή, λοιπόν, εδώ πληρώνονται όλα τώρα βρίσκουμε μπροστά μας όλα όσα, αν δεν
τα εκθρέψαμε, τα ανεχτήκαμε συνένοχα. Είναι πολύ οδυνηρό για έναν άνθρωπο- πολύ
περισσότερο για ένα λαό-να νιώθει την προδοσία εκείνων που αγάπησε άδολα, γιατί δεν
ήταν όλοι καιροσκόποι. Γι αυτό υπάρχει η οργή, ο θυμός η απογοήτευση και η βιασύνη
ν απεμπλακούμε απ όσα μας θυμίζουν τη αφέλεια μας. Συμπεριφερόμαστε σαν τον
απατημένο σύζυγο που είχε όλα τα στοιχεία της απιστίας, τα έβλεπε, τα άκουγε, του τα
έλεγαν λεπτομερώς αλλά εκείνος ήθελε να την κάνει «τσακωτή», κι όταν πια έγινε κι αυτό,
αντιδρά λες κι έπεσε απ τα σύννεφα.
Είναι πραγματικά μεγάλες στιγμές αυτές που ζούμε με τους Έλληνες πολίτες στους
δρόμους, και θα ήταν ακόμα μεγαλύτερες αν κατεβάζαμε και τους πολιτικούς
στους δρόμους, όχι για να τους προπηλακίσουμε, αλλά για να δουν, ν ακούσουν, να
βιώσουν αυτό που βλέπουν, που βιώνουν χιλιάδες Έλληνες καθημερινά. Αυτή θα ταν
η πραγματική τιμωρία τους. Η αυτοκριτική φαίνεται επιτέλους πως γίνεται, ξαφνικά
γινόμαστε πολίτες, γιατί οι πραγματικά πολιτικοποιημένοι δε χρειάζονται καθόλου τον
κομματικό εναγκαλισμό, ούτε ζητούν το μικρό ή μεγαλορουσφέτι του κομματάρχη, για να
επιβεβαιώσουν την πολιτική οντότητα τους. Φαίνεται, αν μη τι άλλο, να κερδίζουμε την
πολιτική αξιοπρέπεια μας και επίσης φαίνεται αυτήν την αξιοπρέπεια να θέλουμε να την
επιβάλουμε και σ εκείνους που την απεμπόλησαν 30 χρόνια τώρα. Καλύτερα να μας λένε
αγανακτισμένους παρά…μ… @#*!ς
Εστάλη απο http://tonoikaipnevmata.wordpress.com/

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

ΚΡΑΥΓΗ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ

Είπα να γράψω και εγώ κάτι για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου.
Αλλά για τι πράγμα να γράψω;
Για τους ανεπάγγελτους επαγγελματίες πολιτικούς που η ανικανότητα τους έφερε την χώρα στον γκρεμό;
Για αυτούς που παραδέχονται ότι μαζί τα «φάγαμε», δηλαδή παραδέχονται ούτε λίγο ούτε πολύ ότι αυτοί τα έφαγαν όλα;.
Η για τους άλλους, τους δημοσιογράφους ντε, που κάθονται στης γραφειάρες τους και χτυπώντας τα πλήκτρα στα πανάκριβα laptop που διαθέτουν γράφουν βαθυστόχαστα άρθρα και πληρωμένες οικονομικές αναλύσεις για να μας πείσουν ότι όλα βαίνουν καλός για να μην πάθουν ζημιά τα αφεντικά τους.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ…. ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ.
Θα γράψω για αυτόν τον ανώνυμο Έλληνα που με βουβό πόνο και αγωνία για την πατρίδα και για τα παιδία του κατέβηκε στης πλατείες όλης της Ελλάδας , αυτή η βουβαμάρα ήταν η ποιο δυνατή κραυγή αγωνίας που έχω ακούσει μέχρι σήμερα στην ζωή μου.
Τα στόματα ερμητικά κλειστά και όμως τα ερωτήματα γύρω μου έπεφταν βροχή και μόνο αγωνία έβγαζαν.
Τι θα γίνει η πατρίδα μας;
Γιατί κλείνουν τα σχολεία;
Τα παιδιά μας θα μείνουν αμόρφωτα;
Γιατί κλείνουν νοσοκομεία;
Αν αρρωστήσω πως θα γίνω καλά;
Γιατί ο ιδρώτας μας να χάνεται και να τον παίρνουν οι τοκογλύφοι;
Πέφτοντας στο κρεβάτι μου να κοιμηθώ όλα αυτά τα ερωτήματα γύριζαν στο μυαλό μου και δεν με άφηναν να κλείσω μάτι.
Χρεωκοπία τώρα σκέφτηκα.
Ας πάνε στο μισό η μισθοί και η συντάξεις.
Ας κουρέψουν της καταθέσεις στο μισό(άλλωστε το 90% του λαού δεν έχει μια, μόνο λαμόγια είναι το 10%).
Ας πάνε η εισαγωγές στο μισό.
Ας γίνει το φιατάκι όνειρο απατηλό.
Αλλά παράλληλα
Στο μισό όλες η αξίες.
Στο μισό η βενζίνη, το πετρέλαιο, τα φάρμακα, οι φόροι, τα τρόφιμα, τα μέσα μεταφοράς, όλα στο μισό.
Κανένα μισθό για αυτόν που θέλει να λέγετε βουλευτής και θέλει να υπηρετήσει την πατρίδα του και τον λαό.
Βουλευτής η υπουργός που πήρε μίζα; Με συνοπτικές διαδικασίες στο σπίτι του που θα είναι στο Κορυδαλλό, και όλη η περιουσία του στο λαο.
Επίορκος κρατικός υπάλληλος; Με συνοπτικές διαδικασίες στον Κορυδαλλό.
Φοροφυγάς; Με της ίδιες διαδικασίες να σαπίσει εκεί μέσα.
Κάποιος μπορεί να πει.
Μα ζεις στην Ευρώπη, δεν είσαι Ευρωπαϊστής; ή με όλα αυτά που θες να γίνουν καθώς και με αυτά που είπε πρόσφατα ο γενικός διευθυντής της Allianze της μεγαλύτερης ασφαλιστικής που παρότρυνε τους καρχαρίες να μεταφέρουν τα εργοστάσιά τους εν Ελλάδι δεν σε πειράζει που η χώρα προορίζεται σε ρόλο Αλβανίας;
Και εγώ απαντώ.
Δεν θέλω να είμαι Ευρωπαϊστής, δεν θέλω να ζω σε μια Ευρώπη που το μόνο της μέλημα είναι το κέρδος και η ευημερία των αριθμών και όχι ο άνθρωπος.
Δεν θέλω άλλα υποβρύχια που γέρνουν, C4I που δεν δουλεύουν.
Δεν θέλω να πληρώνω τους δρόμους που φτιάχνουν δέκα φορές ποιο ακριβά από την Αυστρία και την Ελβετία.
Δεν θέλω της διοξίνες τους.
Δεν θέλω άλλες SIEMENS.
Δεν θέλω άλλους απατεώνες που δεν μου δίνουν τα οφειλόμενα από τον πόλεμο. (Σχετικό Αρθρο)
Δεν θέλω άλλα Focus, bild και άλλες κίτρινες φυλλάδες να με χλευάζουν.
Δεν θέλω άλλο χοντρούς Γερμανούς Ευρωβουλευτές πήχτρα στην χοληστερίνη από τα πολλά λουκάνικα να μου υποδεικνύουν και να μου κουνούν το δάχτυλο να πουλήσω τα νησιά μου, τον Παρθενώνα ακόμη και τον Ήλιο μου.
Δεν θέλω να είμαι Ευρωπαϊστής με αυτές της συνθήκες.
Όσο για το δεύτερο ερώτημα η απάντηση είναι απλή.
Η Βουλγαρία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Δανία, η Λεττονία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Σουηδία το Ηνωμένο Βασίλειο
Είναι και αυτές Αλβανία;
Θέλω να αποφασίζω ΕΓΩ για την τύχη μου και όλοι μαζί για την τύχη της πατρίδας μας.
Θέλω να αποφασίζουμε όλοι μαζί οι Έλληνες για το τη δημοκρατία, παιδία, υγεία θέλουμε
Θέλουμε να αποφασίζουμε εμείς τι θέλουμε!.
Μετά από αυτές της σκέψεις κατέληξα στο συμπέρασμα, το δικό μας συμπέρασμα που το είδα καθαρά στα μάτια όλων αυτών των βουβών Ελλήνων.
Τούτος ο λαός σε όλη του την ιστορική διαδρομή πολεμούσε για το όραμα του, που αυτό το όραμα το λένε Ελευθερία.
Έτσι και τώρα ο λαός πρέπει να αγωνιστεί για αυτό το υπέρτατο αγαθό χωρίς να βαρυγκωμήσει.
Σε τούτον τον πόλεμο που έχουν κηρύξει οι ντόπιοι και διεθνείς τοκογλύφοι, θα χύσει ιδρώτα και αν χρειαστεί και αίμα για να μην παραδώσει στα παιδιά του την πατρίδα μισή από αυτήν που κληρονόμησε από τους πατεράδες του.