Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Το να αποπειράται η κατοχική κυβέρνηση και τα ελεγχόμενα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης να χρεώσει τις αντιδράσεις των πολιτών κατά των πολιτικών το τελευταίο χρονικό διάστημα σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο (ΣΥΡΙΖΑ) το καταλαβαίνω. Το να πράττει το ίδιο το δεκανίκι της ο Καρατζαφέρης και τα κομματόσκυλά του επίσης.Το να υποκρίνεται η Νέα Δημοκρατία και οι υποστηρικτές της και να αντιμετωπίζει αλλιώς τα πράγματα όταν ο Κολλάτος κάνει διαμαρτυρία για το Σημίτη κι αλλιώς όταν κάνει διαμαρτυρία για το Καραμανλή, δεν το ανέχομαι αλλά έχει μια λογική βάση εν πάσι περιπτώσει. Αλλά το να βλέπω και να ακούω γύρω μου αδέσμευτους, ακομμάτιστους και ελεύθερους Έλληνες να παρασύρονται από την προπαγάνδα των κομματικών και των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης και να απαξιώνουν αυτές τις αντιδράσεις, ε αυτό δεν το δέχομαι με τίποτα.Δεν καταλαβαίνετε ότι οι γιούχες και τα γιαούρτια δεν έχουν κόμματα και χρώματα;Ότι ανεξάρτητα του τι ψήφιζε το παρελθόν ο κάθε πολίτης που αντιδρά τώρα αυτό δεν έχει καμιά σημασία; Θα πει ίσως κάποιος.''Αυτοί που αντιδρούν τώρα για τη τσέπη τους αδιαφορούσαν τόσα χρόνια για το ξεπούλημα στα Εθνικά θέματα...'' Ε και; Απαντώ. Ή μήπως σας φαίνεται πρωτόγνωρο ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων νοιάζεται περισσότερο για τη τσέπη τους παρά για το γκριζάρισμα του Καστελορίζου για παράδειγμα;Μη κάνετε πως πέφτετε απ τα σύννεφα.Αυτό είναι μια διαχρονική πραγματικότητα.Δεν μπορεί να αποτελεί επουδενί λόγος να καταφέρεστε εναντίων αυτών που τώρα αντιδρούν έστω και για τη τσέπη τους. Αντίθετα καθήκον των ακομμάτιστων, συνειδητοποιημένων και εθνικά σκεπτόμενων Ελλήνων είναι να πείσουν τους αντιδρώντες ότι μαζί με το οικονομικό ξεπούλημα επιχειρείται Εθνικό ξεπούλημα.Και σαφέστατα δεν θα τους πείσετε αφορίζοντάς τους ή επιμένοντας να τους θυμίζετε τις ''αμαρτίες'' τους. Γιατί όλοι ή οι περισσότεροι τέλος πάντων περάσαμε τη παιδική ασθένεια του κομματισμού.Και λάθη κάναμε και εξαπατηθήκαμε. Άλλοι έμαθαν κι άλλοι ακόμα παιδεύονται. Το να κουνάς το δάχτυλο παριστάνοντας τον έξυπνο από εγωισμό και μόνο είναι το πλέον εύκολο.Το να κατανοήσεις αυτόν τον ταλαιπωρημένο λαό, να μπεις στη ψυχοσύνθεσή του και να προσπαθήσεις να διατηρηθείς ανέπαφος από τη σαπίλα, ε αυτό είναι το δύσκολο.Το να κάνεις ΕΣΥ αυτά που κατηγορείς τους άλλους πως δεν έκαναν ή που νομίζεις ότι δεν έκαναν καλά είναι ακόμα δυσκολότερο. Εστάλη απο http://egersis.blogspot.com

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Πρόσφατα γίναμε θεατές "επαναστάσεων" σε κάποιες χώρες της Β. Αφρικής όπου τα πλήθη αν και "ανοργάνωτα" μπόρεσαν και ξεσηκώθηκαν μυστηριωδώς. Τυνησία, Αίγυπτος με τελευταία την Λιβύη. Ποιά φωνή τους κάλεσε δεν έγινε γνωστό, αν και δάφνες θέλει να δρέψει ακόμη και αυτό το wikileaks.
Γνωρίζουμε ότι οι επαναστάσεις ενίοτε εκδηλώνονται για να εξυπηρετήσουν μυστικότερα ή και μεγαλύτερα συμφέροντα και αυτό το παρατηρούμε να γίνεται συχνά στην σύγχρονη παγκόσμια πολιτική ιστορία. Ωστόσο πέρα από το μαζικό και ανεξήγητο φαινόμενο των domino-ταραχών που άλλαξαν ή πρόκειται να αλλάξουν τον γεωπολιτικό χάρτη των παράκτιων χωρών της Μεσογείου, ταυτόχρονα παρατηρούμε και άλλες σημαντικές αλλαγές. Μεγάλος λόγος γίνεται για τον καθορισμό των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών εκμετάλλευσης (ΑΟΖ) όπου άξαφνα μαθαίνουμε και για την ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, πράγμα που γίνεται θα λέγαμε με τρόπο μαζικό (Λεβιάθαν, κοίτασμα Ηροδότου κ.ά.).
Ως εκ τούτου στο Αιγαίο παρατηρούμε τη μετατόπιση του διπλωματικού και άλλου ενδιαφέροντος μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας όλο και νοτιότερα, πέριξ του Καστελόριζου, πιο κοντά στις υπό ανακατάταξη βορειο-αφρικανικές περιοχές. Σε αυτή την εξέλιξη ο οιοσδήποτε εύκολα μπορεί να συμπεράνει πως μαζί με τις τοπικές διπλωματικές επιδιώξεις της Τουρκίας, υποκρύπτονται και επιδιώξεις πολύ μεγαλύτερων δυνάμεων. Μάλιστα φτάσαμε και στο σημείο η Μέρκελ, ως Καγκελάριος της Γερμανίας να επισκέπτεται για πρώτη φορά στην ιστορία Γερμανού καγκελάριου, την Κυπριακή Δημοκρατία.
Τι να συμβαίνει στην πραγματικότητα; Αυτό έχει αρχίσει να γίνεται ένα βασικό ερώτημα. Ερώτημα απολύτως φυσιολογικό, εφόσον έχουμε συνηθίσει στη διεθνή πολιτική σκηνή, αυτό που φαίνεται να είναι η αφορμή και σχεδόν ποτέ η αιτία. Η συγκυριακή εκδήλωση των ταραχών και των όποιων γεωπολιτικών ανακατατάξεων στα παράκτια κράτη της βόρειας Αφρικής αλλά και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις καθώς και οι έντονες μυστικές διπλωματικές επαφές μεταξύ Ελλάδος, Ισραήλ και Τουρκίας με ιδιαίτερη έμφαση στις δύο πρώτες υποδεικνύει κάτι πολύ πιο σχεδιασμένο. Για πολλά χρόνια, είναι "γνωστό" ένα σχέδιο, που ως ιδέα είναι αποτέλεσμα των ισχυρών μοναδικών κέντρων αποφάσεων του πλανήτη .
Το όνομα του σχεδίου, "Ηνωμένες Πολιτείες της Ανατολικής Μεσογείου" ή απλούστερα "μεσογειακή Ένωση" και εμπνευστές του οι κυριότεροι γεωπολιτικοί σχεδιαστές της νέας τάξης πραγμάτων. Ας διαβάσουμε λοιπόν τα σχέδια των μεγαλύτερων εξ απορρήτων μυστικοσυμβούλων των σημερινών κέντρων αποφάσεων, ας μελετήσουμε τους χάρτες. Μη κάνουμε το λάθος να τους αγνοήσουμε λόγω της απλότητας τους. Ας αναλογιστούμε μόνο και μόνο, με ποιο τρόπο επανασχεδιάσθηκε ο κόσμος μετά τη λήξη του Β Παγκοσμίου πολέμου, όταν κατά τη διάρκεια της Συμφωνίας στη Γιάλτα οι τρείς τότε σημαντικότεροι ηγέτες, οι Ρουζβελντ, Τσωρτσιλ και Σταλιν, σχεδιάζοντας σε πρόχειρα χαρτιά έφτασαν στο σημείο να μοιράζουν την ανθρωπότητα ακόμη και επάνω σε χαρτοπετσέτες. Ο τρόπος παραμένει ο ίδιος, μόνο τα ονόματα άλλαξαν. "Όμπαμα, Μέρκελ, Σαρκοζί". Οι Ρουζβέλντ, Τσώρτσιλ και Στάλιν, στην Γιάλτα Μπρεζίνσκι, σύμβουλος και του Ομπάμα Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη και την άσχημη έως τραγική κατάσταση που περιήλθε η Ελληνική οικονομία που κάνει ένα κράτος σαν την Ελλάδα πολύ πιο επιρρεπές σε πιέσεις και επανασχεδιασμούς, τότε αρκεί να γράψουμε το γνωστό σλόγκαν: «Τυχαίο; .... », αφήνοντας την απάντηση στον αναγνώστη.
Χωρίζοντας τη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική Η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική βρίσκονται σε διαδικασία διαχωρισμού σε ζώνες επιρροής μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Ουσιαστικά η διαίρεση της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής είναι μεταξύ γαλλο-γερμανικών και αγγλο-αμερικανικών συμφερόντων. Στο δε ΝΑΤΟ επικρατεί ενιαία στάση σε ό, τι αφορά αυτή την εκ νέου διαίρεση. Στον χάρτη φαίνονται με κάφε χρώμα τα κράτη που πρόκειται να κάνουν την Μεσογειακή Ένωση, κατ΄άλλους τις Ηνωμένες πολιτείες της Ανατολικής Μεσογείου. Προσέξτε ιδιαίτερα την Τουρκία. Ενώ επιφανειακά το Ιράκ εμπίπτει στην αγγλο-αμερικανική σφαίρα επιρροής, η Ανατολική Μεσόγειος και το φυσικό αέριο της έχουν ορισθεί να πέσουν στην γαλλο-γερμανική σφαίρα επιρροής. Στην πραγματικότητα, η περιοχή της Μεσογείου στο σύνολό της, από το Μαρόκο και την πλούσια σε φυσικό αέριο Αλγερία ως το Λεβάντε, αποτελούν από καιρό πολυπόθητες περιοχές για τα γαλλο-γερμανικά συμφέροντα, ωστόσο υπάρχουν περισσότερα σε αυτή τη σύνθετη εικόνα από όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά. Διάφορες αποφάσεις ορόσημα που είναι άγνωστες στο παγκόσμιο κοινό, έχουν παρθεί ώστε να δοθεί τέλος στις γαλλο-γερμανικές και αγγλο-αμερικανικές αντιπαραθέσεις, οι οποίες θα φέρουν τελικά την κοινή διαχείριση των λαφύρων του πολέμου και θα βοηθήσουν στην σύγκλιση των συμφερόντων αμφοτέρων.
Η πραγματικότητα της κατάστασης έχει ως εξής: η περιοχή από τη Μαυριτανία μέχρι τον Περσικό Κόλπο και το Αφγανιστάν θα κατανεμηθεί στην Αμερική, τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, και τους συμμάχους τους. Αυτές οι σφαίρες επιρροής είναι πραγματικά σφαίρες ευθύνης σε μια μακρόχρονη εκστρατεία για την αναδιάρθρωση της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Η συμφωνία υπηρεσιών μεταξύ της Total SA και της Chevron να αναπτύξουν από κοινού τα ενεργειακά αποθέματα του Ιράκ, οι συμφωνίες του ΝΑΤΟ στον Περσικό Κόλπο, καθώς και η δημιουργία μιας μόνιμης γαλλικής στρατιωτικής βάσης στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είναι αποτελέσματα αυτών των στόχων. Η στρατιωτική παγκοσμιοποίηση βρίσκεται εν ενεργεία από το Ιράκ και τον Λίβανο ως το Μαγκρέμπ.
Ο δρόμος για την επαναχάραξη του χάρτη της Μέσης Ανατολής «Η πολιτική [εξωτερική πολιτική] ενός κράτους βρίσκεται στη γεωγραφία της." -Ναπολέων Βοναπάρτης I Χάρτης με τις νέες σφαίρες επιρροής στην Ευρώπη αλλά και στην Μεσόγειο. Περιοχές κλεισμένες σε κόκκινο είναι τα κράτη της Γερμανικής σφαίρας επιρροής. Με μπλέ χρώμα τα κράτη που ειναι κάτω απο Γαλλική επιρροή. Ενώ με καφέ χρώμα τα κράτη που εμπίπτουν στην Ισραηλινή σφαίρα επιρροής, μέσα σε αυτά ανήκει και η Ελλάδα. Πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Ρίγα της Λετονίας, είχε συμφωνηθεί ότι η δυτική περιφέρεια του «ασταθούς τόξου» θα επανδρωνόταν από το ΝΑΤΟ και θα ενέπιπτε στη γαλλο-γερμανική ευθύνη. Σημάδια της συναίνεσης που επιτεύχθηκε μεταξύ της αγγλο-αμερικανικής και γαλλο-γερμανικής πλευράς είχαν αναδυθεί μέσα από τους εκπροσώπους των δύο χωρών, ένα μήνα πριν από την διάσκεψη του ΝΑΤΟ στη Ρίγα. Κατά τη διάρκεια διάλεξης στο πανεπιστήμιο του Princeton, τον Οκτώβριο του 2006, ο Joschka Fischer, πρώην γερμανός Υπουργός Εξωτερικών και μέλος του Κόμματος των Πρασίνων της Γερμανίας, και εκπρόσωπος της γαλλο-γερμανικής entente, αποκάλυψε την κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής Γερμανίας-Γαλλίας, όσον αφορά την ασφάλεια και την άμυνα.
 Η κατεύθυνση, σύμφωνα με τον Joschka Fischer ήταν «προς ανατολάς», τόσο με τη Μέση Ανατολή και τα Ανατολικά νερά της Μεσογείου να αποτελούν τα νέα σύνορα της Ευρώπης! Αυτή η περιοχή θα αποτελέσει μέρος του νέου τομέα ασφάλειας της ΕΕ και της Ευρώπης. Ο πρώην Γερμανός υπουργός δήλωσε ότι οι βομβιστικές επιθέσεις στο Λονδίνο και στη Μαδρίτη, έδειξαν ότι η Μέση Ανατολή "είναι πραγματικά η πίσω αυλή της Ευρώπης, και εμείς στην ΕΕ πρέπει να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε και να το αναγνωρίσουμε." Επιπλέον, ο Joschka Fischer προειδοποίησε ότι η Ευρώπη χρειάζεται να στρέψει την προσοχή της προς τη Μέση Ανατολή και την Τουρκία - μέλος του ΝΑΤΟ και μία από τις "πύλες" ή "εισόδους" στη Μέση Ανατολή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι New York Times υποστήριξαν επίσης την επέκταση του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή μόλις μήνες μετά την αγγλο-αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003. Μέχρι το 2004 και δια μέσου του κοινού αγγλο-αμερικανικού και γαλλο-γερμανικού συντονισμού στον Λίβανο ήταν σαφές ότι η Γαλλία και η Γερμανία συμφώνησαν να αποτελέσουν το προγεφύρωμα της Αμερικής στην Ευρασία.
 Αυτό είναι που έφερε την Άνγκελα Μέρκελ και το Νικολά Σαρκοζί στην εξουσία, σε Βερολίνο και Παρίσι. Οι δηλώσεις του Joschka Fischer αντανακλούσαν μια ευρύτερη στάση μέσα στους κορυφαίους κύκλους της Γαλλίας και της Γερμανίας. Δεν είναι τυχαίες παρατηρήσεις ή καινοτόμες στο χαρακτήρα, απομονωμένες δηλώσεις. Αποτελούν μέρος των μακροχρόνιων στόχων και των πολιτικών που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες. Η διάλεξη του Fischer προανήγγειλε την κίνηση προς την εναρμόνιση της εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή μεταξύ της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτά που είπε, χαρακτήρισαν την προσέγγιση της γαλλο-γερμανικής συνεννόησης και της αγγλο-αμερικανικής συμμαχίας και προανήγγειλαν την ενίσχυση του ρόλου που θα διαδραμάτιζαν η ΕΕ και το ΝΑΤΟ στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Η Καθημερινή Princetonian, εφημερίδα του πανεπιστημίου του Princeton, ανέφερε ότι ο πρώην Γερμανός αξιωματούχος, έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:
1."Η ασφάλεια της Ευρώπης δεν ορίζεται πλέον από τα δικά της ανατολικά σύνορα, αλλά στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή"
2."Η Τουρκία θα πρέπει να αποτελεί πυλώνα ασφαλείας για την ευρωπαϊκή κοινότητα, και οι προσπάθειες εκτροχιασμού αυτής της σχέσης είναι απίθανα κοντόφθαλμες" Οι δηλώσεις του Joschka Fischer προανείγγειλαν επίσης την εκστρατεία του Νικολά Σαρκοζί στην περιοχή της Μεσογείου. Η Γαλλο-γερμανική πολιτική έχει επίσης εκτεθεί σε ό, τι αφορά την Τουρκία. Πριν εκλεγεί ο Νικολά Σαρκοζί, η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ ενέτεινε το κάλεσμα της για ένταξη της Τουρκίας εντός του πλαισίου της ΕΕ μέσα από μια «ειδική σχέση», αλλά όχι ως μέρος του τωρινού Ευρωπαϊκού μπλοκ. Γεγονός που προανήγγειλε αυτό που ο Νικολά Σαρκοζί πρότεινε αργότερα στους Τούρκους. Αυτό μπορεί να σημαίνει ένα ή δύο πράγματα: ή ότι η γαλλο-γερμανική πολιτική αποτελεί μέρος ενός συνεχούς, ανεξαρτήτως ηγεσίας και πολιτικής των κομμάτων, ή ότι η έκβαση των γαλλικών προεδρικών εκλογών του 2007 ήταν γνωστή στο Βερολίνο ή είχε αποφασιστεί εκ των προτέρων. Σε κάθε περίπτωση, οι γερμανικές δηλώσεις εκθέτουν μια υπολογισμένη ημερήσια διάταξη στο Παρίσι, το Βερολίνο, καθώς και σε άλλους ευρωπαϊκούς κύκλους η οποία αφορά την επέκταση που συνδέεται με την αγγλο-αμερικανική πολεμική πορεία. Παρίσι και Βερολίνο ενεργούν από κοινού, ανεξάρτητα από το ποιός ηγείται των κυβερνήσεών τους.
Η γαλλο-γερμανική πολιτική στον πυρήνα της εξαρτάται από την ύπαρξη ισχυρών οικονομικών συμφερόντων. Αυτά τα οικονομικά συμφέροντα καθορίζουν τόσο στη Γαλλία όσο και στη Γερμανία, καθώς και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το χαρακτήρα της κυβερνητικής πολιτικής. Η Μεσογειακή Ένωση Η επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική Ολόκληρη η Μεσόγειος πλακoστρώνεται για να εμπέσει τελικά στη σφαίρα επιρροής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρωτοβουλία αυτή ξεκινά με αιχμή του δόρατος τη Γαλλία ενώ το εναρκτήριο λάκτισμα έδωσε ο Νικολά Σαρκοζί όταν ξεκίνησε το γύρο της Μεσογείου αρχίζοντας από την Αλγερία. Η ιδέα μιας «Μεσογειακής Ένωσης» παρουσιάστηκε στους Ευρωπαίους με την εκλογή του Νικολά Σαρκοζί, αλλά αυτή η ιδέα δεν είναι τόσο νέα όσο θέλουν τα καθιερωμένα μέσα ενημέρωσης να παρουσιάσουν.
Ο Zbigniew Brzezinski, διεθνολόγος και πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών, αναγνώρισε το 1997 ότι, "Η Γαλλία επιδιώκει όχι μόνο έναν κεντρικό πολιτικό ρόλο σε μια ενωμένη Ευρώπη, αλλά θεωρεί εαυτόν ως τον πυρήνα ενός μεσογειακού-βορειο αφρικανικού συμπλέγματος κρατών που μοιράζονται κοινές ανησυχίες." Μια επέκταση της Ευρωπαϊκής σφαίρας επιρροής θα οδηγήσει επίσης σε επέκταση της αγγλο-αμερικανικής επιρροής και των οικονομικών υπαγορεύσεων της Ουάσιγκτον. Στην περίπτωση αυτή το ερώτημα είναι πόση αγγλο-αμερικανική επιρροή θα υπάρξει εντός της Μεσογειακής Ένωσης; Η Eυρωπαϊκή Ένωση είναι ένα σώμα που υποστηρίζει τόσο τα αγγλο-αμερικανικά όσο και τα γαλλο-γερμανικά συμφέροντα. Μέσα από την «ειδική σχέση» της Αμερικής με τη Βρετανία και το ΝΑΤΟ, η Αμερική έχει αποκτήσει μια θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί κατά κύριο λόγο να διοικείται από το Παρίσι και το Βερολίνο. Έτσι, τα παράλια της Μεσογείου θα βρεθούν σε μεγάλο βαθμό υπό τη γαλλο-γερμανική επιρροή όταν το Ευρωπαϊκό μοντέλο εγχυθεί στη Μεσόγειο. (Για όσους αναρωτιούνται ακόμη προς τι οι πρόσφατες εξεγέρσεις στις βορειο-αφρικανικές χώρες). Το σημαντικότερο:
Ο μηχανισμός και η δομή που θα καθοριστούν από την επέκταση της ΕΕ στη Μεσόγειο θα καθορίσουν και το μέγεθος της αγγλο-αμερικανικής επιρροής στα μεσογειακά παράλια. Εάν η ΕΕ δημιουργήσει έναν μηχανισμό με τον οποίο τα παράκτια έθνη της Μεσογείου θα συνδέονται άμεσα μόνο με τα κράτη-μέλη της ΕΕ μέλη που βρέχονται από τη Μεσόγειο και έμμεσα με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη, τότε η αγγλο-αμερικανική επιρροή θα είναι πολύ ασθενέστερη από ό, τι θα ήταν στην περίπτωση της πλήρους ενσωμάτωσης μεταξύ της ΕΕ και της Μεσογείου. Αυτό το είδος σχέσης θα ενδυνάμωνε σημαντικά το Παρίσι και το Βερολίνο στο πλαίσιο της Μεσογείου. Υποθετικά μιλώντας, η ρύθμιση αυτή θα μπορούσε να αποκλείσει και τη Βρετανία και την Αμερική. Η Μεσόγειος θα μπορούσε να πέσει απόλυτα στη γαλλο-γερμανική σφαίρα επιρροής, αλλά αυτό μάλλον είναι απίθανο σενάριο. Ο Αγγλο-αμερικανικός έλεγχος θα μεγιστοποιηθεί αν η Μεσόγειος συγχωνευθεί εντελώς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να βλάψει τόσο την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και τα αγγλο-αμερικανικά και γαλλο-γερμανικά συμφέροντα για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένων και των δημογραφικών, αν δεν γίνει με σωστό ρυθμό. Εάν δεν επιτευχθεί η συγχώνευση, σταδιακά η ΕΕ θα αντιμετωπίσει εσωτερική αστάθεια. Έτσι, συμφέρει όλες τις πλευρές να μοιραστούν τη Μεσόγειο. Γι'αυτό και η συνεργασία Γάλλων και Γερμανών συμφέρει και τη Βρετανία και την Αμερική. Για να εξασφαλισθεί ο ισχυρός αγγλοαμερικανικός ρόλος έχει εμπλακεί και το ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα το Ισραήλ έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Μεσογειακής Ένωσης. Ο ρόλος του Ισραήλ σε αυτή τη διαδικασία εξαρτάται επίσης από τις διμερείς σχέσεις του με την Τουρκία, που όπως γνωρίζουμε, τα τελευταία χρόνια δεν είναι και οι καλύτερες. Από την άλλη πλευρά, ο ρόλος της Τουρκίας ως χώρα της Μεσογείου θεωρείται βασικός για τη δημιουργία μιας "Ένωσης στην περιοχή της Μεσογείου." Η ένταξη της Τουρκίας τόσο στην Ευρωπαϊκή όσο και στη Μεσογειακή Ένωση, αλλά χωρίς τα πλήρη οφέλη που προσφέρει η ΕΕ, θα ωφελήσουν επίσης τα αγγλο-αμερικανικά συμφέροντα. Αυτό και εξηγεί το γιατί Βρετανία και η Αμερική υποστηρίζουν δημοσίως την άμεση είσοδο της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Καθιέρωση της Μεσογείου ως Ελεύθερη Ζώνη Εμπορίου ... Και μοιρασιά του πετρελαϊκού πλούτου της Λιβύης Γάλλοι, Γερμανοί, Άγγλοι και Αμερικανοί θέλουν να μοιραστούν τα λάφυρα από τη Λιβύη. Ό,τι ο,τι δεν καταφεραν με τον περιβοητο τους πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, προσπαθούν τώρα να το πετύχουν με τον δήθεν πόλεμο ενάντια στο δικτατορικο καθεστώς του Καντάφι. Μετά την πτώση της Βαγδάτης το 2003, η Λιβύη παραδόθηκε ειρηνικά στις απαιτήσεις των Δυτικών Δυνάμεων και η Ουάσιγκτον έβαλε το πόδι της στην Λιβύη, η οποία ως τότε ήταν στη μαύρη λίστα μαζί με τη Σομαλία, το Σουδάν, το Λίβανο, το Ιράκ, τη Συρία και το Ιράν. Ήταν επίσης το 2003 όταν κατασκευάστηκε ο Αγωγός Greenstream για τον εφοδιασμό της ΕΕ με Λιβυκό φυσικό αέριο μέσω μιας διαδρομής που διέσχιζε τη Μεσόγειο Θάλασσα έως τη Σικελία. Εν μία νυκτί η Λιβύη από «αδέσποτο κράτος» και κατηγορούμενη για διεθνή τρομοκρατία, έγινε φίλη των δυτικών, χωρίς να έχει υπάρξει καμιά αλλαγή, ούτε πολιτική, ούτε ιδεολογική, αλλά και καμία αλλαγή στην ηγεσία της χώρας. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν να ανοίξει τις πόρτες τις στα οικονομικά σύμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ.
Οι οικονομικές, ενεργειακές και οπλικές συμφωνίες που υπεγράφησαν με τη Λιβύη το 2007, αποκαλύπτουν την απόλυτη οικονομική πρόθεση της «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία». Επιπλέον, η Λιβύη δεσμεύτηκε σε ένα πρόγραμμα «εθνικών μεταρρυθμίσεων." Τι συνέβει λοιπόν και οι μέχρι πρότεινος φίλοι, στράφηκαν εκ νέου εναντίον της Λιβυής;Τι είδους μεταρρυθμίσεις συμφωνήθηκαν που η Λιβυή δεν εφάρμοσε; Στην πράξη, η Λιβύη αποδέχθηκε να αναλάβει ένα πρόγραμμα οικονομικής αναδιάρθρωσης "ελεύθερης αγοράς", σύμφωνα με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας. Ωστόσο, η κυβέρνηση της Λιβυής παρέμεινε ίδια, γεγονός το οποίο αποκαλύπτει το πόσο επιφανειακές ήταν αυτές οι λεγόμενες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Επιπλέον, η Διακήρυξη της Βαρκελώνης του 1995, αφορούσε μια ευρωμεσογειακή εταιρική σχέση στο φόντο των νεοφιλελεύθερων οικονομικών μεταρρυθμίσεων, η οποία θα άνοιγε τη Λιβυκή οικονομία σε ξένους επενδυτές. Η Διακήρυξη της Βαρκελώνης είχε ως στόχο τη δημιουργία μιας κυρίαρχης ευρωπαϊκής ζώνης ελεύθερου εμπορίου στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την περιοχή της Μεσογείου μέχρι το 2010. Να είναι τυχαίο το ότι με τη λήξη της Διακήρυξης, ξέσπασαν οι ταραχές και οι "επαναστάσεις" στις περιοχές αυτές; Τέλος, ας μην ξεχνάμε την EPA (Οικονομική εταιρική σχέση της ΕΕ), η οποία αποτελεί επιθετική συμφωνία ελεύθερου εμπορίου που επιβλήθηκε υπό τη μορφή οικονομικής απειλής στις πρώην ευρωπαϊκές αποικίες. Δικαιολογώντας τους δεσμούς με τη Λιβύη Οι Βουλγάρες νοσοκόμες και μια ξεδιάντροπη Ευρωπαϊκή Εκστρατεία δημοσίων σχέσεων Δεν είναι τυχαίο ότι μια ομάδα βουλγάρων νοσοκόμων απελευθερώθηκε από τη Λιβύη κατά την επίσκεψη του Σαρκοζί ενώ βρισκόταν σε περιοδεία της Μεσογείου για τη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης.
 Το όλο γεγονός ήταν ένα κόλπο δημοσίων σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Νικολά Σαρκοζί έφθασε στη Λιβύη στις 25 Ιουλίου 2007 για να υπογράψει πέντε σημαντικές συμφωνίες με τη Λιβύη, μόλις μία ημέρα αφού η πρώην σύζυγός του, Cécilia Ciganer-Albéniz, επιβίβασε στο γαλλικό προεδρικό τζετ πέντε Βουλγάρες νοσηλεύτριες και ένα Παλαιστίνιο γιατρό για τους οποίους η Γαλλία και η ΕΕ βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τη Λιβυή. Η δοκιμασία των βουλγάρων νοσοκόμων χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για τη βελτίωση των οικονομικών δεσμών με τη Λιβύη, ένα κράτος κατά τα άλλα δαιμονοποιημένο ως διεθνής απατεώνας, παρά τους ισχυρισμούς της ΕΕ που ήθελε να συνδέσει τις εμπορικές σχέσεις με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η όλη υπόθεση ήταν μια στημένη προσπάθεια από πλευράς ΕΕ και Αμερικής ώστε να κρύψουν τα οικονομικά συμφερόντα που υπαγορεύουν την εξωτερική πολιτική τους. Την εποχή εκείνη, τα ΜΜΕ κυκλοφορούσαν τη φήμη ότι η Λιβύη εκβίαζε την ΕΕ για οικονομικά οφέλη σε ό, τι αφορούσε την απελευθέρωση των Βουλγάρων νοσηλευτριών. Ωστόσο, στην πραγματικότητα ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση που επωφελήθηκε από την οικονομική συμφωνία με τη Λιβύη και όχι το αντίστροφο. Τα Ευρωπαϊκά ΜΜΕ προσπάθησαν να προβάλουν ότι ο Σαρκοζί ενεργούσε μόνος του σε ό, τι αφορά τη Λιβύη και άρχισε να τον αποκαλεί "ατίθασο", ωστόσο τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Η γαλλική κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι οι επιχειρηματικές συναλλαγές της με τη Λιβύη ήταν μέρος μιας προσπάθειας να κάνει τη Λιβύη "αξιοπρεπή" και ότι τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συζητήθηκαν επίσης μεταξύ του Γάλλου προέδρου του συνταγματάρχη Καντάφι. Ωστόσο, ο συνταγματάρχης Καντάφι δήλωσε στην έδρα της UNESCO, στο Παρίσι, ότι δεν υπήρξε καν συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα μεταξύ του Γάλλου προέδρου και του ιδίου. Αυτό συνέβει κατά τη διάρκεια της πολυδιαφημισμένης πενθήμερης επίσημης επίσκεψης του Καντάφι στη Γαλλία, όπου ο ηγέτης της Λιβύης έγινε ευνοϊκά δεκτός από τον πρόεδρο Σαρκοζί στις 10 Δεκεμβρίου του 2007. Είναι σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι οι βουλγάρες νοσοκόμες απελευθερώθηκαν έπειτα από την ανακοίνωση μεγάλων ενεργειακών και οπλικών συμφωνιών με τη Λιβύη. Τόσο τα αγγλο-αμερικανικά όσο και τα γαλλο-γερμανικά οικονομικά συμφέροντα εξυπηρετούνταν στη Λιβύη. Τον Μάιο του 2007, ο τότε βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, ανακοίνωσε μια σημαντική αγγλο-αμερικανική οπλική και ενεργειακή συμφωνία κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Λιβύη. Οι Γάλλοι, με τη γνώση και την υποστήριξη των γερμανών εταίρων τους, ανακοίνωσαν επίσης μια συμφωνία πώλησης όπλων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αεροναυτικής και Άμυνας Διαστήματος (EADS) και της Λιβύης.
Η Γαλλία ανακοίνωσε επίσης μια σημαντική πυρηνική συμφωνία με τη Λιβύη. Η Γαλλία, όπως η Βρετανία και οι ΗΠΑ, φρόντισαν τη Λιβύη προς όφελος των οικονομικών τους συμφερόντων και αυτό θα πρέπει να διαλύσει για μια για πάντα την οφθαλμαπάτη που θέλει ΗΠΑ και ΕΕ ως υπερασπιστές της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σε σχετική περίπτωση ο Καντάφι δήλωσε στους αφρικανούς ηγέτες ότι, αν τα σχέδια για την Αφρικανική Ένωση καθυστερούσαν, η Λιβύη θα αποσπούσε δισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις από την αφρικανική ήπειρο προς την περιοχή της Μεσογείου και να γίνει έτσι ο πλέον ισχυρός παίκτης της. Όσον αφορά τη Μεσογειακή Ένωση, ο Καντάφι δήλωσε επίσης ότι η τύχη της Λιβύης και της Βόρειας Αφρικής συνδέεται με την Ευρώπη. Εκθέτοντας το Παρίσι και το Βερολίνο στο παιχνίδι τους Ο ρόλος της Γερμανίας στην Μεσογειακή Ένωση Έχει αναφερθεί στα ΜΜΕ ότι οι οπλικές και πυρηνικές συμφωνίες μεταξύ Γαλλίας και Λιβύης αναστάτωσαν το Βερολίνο, ωστόσο οι Γερμανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει πως αυτό είναι αναληθές. Η Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ισχυρίστηκε ότι η ιδέα της Γαλλίας για μια Μεσογειακή Ένωση απειλεί την ΕΕ και τους θεσμούς της. Η Γερμανία παίζει ένα παιχνίδι αντιπολίτευτικής συμφωνίας-ασυμφωνίας με το Παρίσι σε ότι αφορά τη Λιβύη και τη Μεσογειακή Ένωση. Το Βερολίνο ασκεί κριτική στις γαλλικές δράσεις, αλλά στη συνέχεια αρνείται πως κάνει κάτι τέτοιο για να δημιουργήσει ένα πέπλο σύγχυσης. Οι εκθέσεις και δηλώσεις του Βερολίνου είναι εντελώς ψευδείς και σκοπό έχουν να παραπλανήσουν σκοπίμως το ευρύ κοινό. Η Γερμανία σαφώς και πρέπει να εγκρίνει τις γαλλικές συμφωνίες που αφορούν τη Λιβύη, καθώς το EADS είναι μια γαλλο-γερμανική εταιρία με ιδιωτικά όσο και κυβερνητικά συμφέροντα και εκπροσώπείται τόσο από το Παρίσι όσο και το Βερολίνο.
 Οι συμβάσεις με τη Λιβύη δεν θα μπορούσαν ποτέ να επισημοποιηθούν χωρίς την έγκριση της γερμανικής κυβέρνησης. Η Γερμανία συμμετέχει πλήρως στη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης, όπως και η Αμερική και η Βρετανία. Η υποκρισία της όλης πράξης που παίζεται στο Παρίσι, το Βερολίνο και τις πρωτεύουσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν αποτελεί παρά τακτική παραπλάνησης της κοινής γνώμης. Στη Βρετανία, οι Financial Times επέστησαν την προσοχή στο γεγονός ότι η Άγκελα Μέρκελ θέλει πραγματικά η Γερμανία και η ΕΕ να συμμετάσχουν πλήρως στη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης: "Η Άγκελα Μέρκελ, Καγκελάριος της Γερμανίας, είπε εύστοχα στο κυβερνόν UMP της Γαλλίας ότι η μελλοντική σταθερότητα της περιοχής της Μεσογείου επιρρεάζει ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι το σύνολο των 27 κρατών-μελών της ΕΕ θα πρέπει να να συμμετέχουν στη διαδικασία δέσμευσης." Το φάσμα της ομιλίας της Μέρκελ αφορούσε τη δημιουργία μιας διαδικασίας πέρα από τη Συμφωνία της Βαρκελώνης του 1995, την οποία αποκάλεσε επίσης «γραφειοκρατική», και η οποία θα περιλάμβανε πλήρως όλα τα κοινοτικά μέλη. Η Μέρκελ υπογράμμισε ότι η Μεσόγειος είναι ζωτικής σημασίας για τη Γερμανία και τη βόρεια μέλη της ΕΕ και όχι μόνο για τη Γαλλία και τα μεσογειακά μέλη όπως η Ισπανία και η Ιταλία (η Ελλάδα λάμπει δια της απουσίας της): "Η Γερμανία θέλει να αναλάβει τις ευθύνες της στη Μεσόγειο και θέλουμε να προσφέρουμε σε όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη-μέλη τη δυνατότητα να συμμετέχουν. Θα πρέπει να έχουμε μια ενισχυμένη συνεργασία (ανάμεσα στην ΕΕ και τη Μεσόγειο]. Είμαι πεπεισμένη ότι όλες οι ευρωπαϊκές χώρες ενδιαφέρονται για αυτό." Ωστόσο, αυτή η δήλωση είναι αναληθής - η Μέρκελ γνώριζε εξ αρχής ότι ήταν προκαθορισμένο το σύνολο της ΕΕ να μην αποτελέσει μέρος της διαδικασίας. Ο Νικολά Σαρκοζί από την άλλη, έδειξε να συμβιβάζεται λέγοντας ότι είναι ευπρόσδεκτη η Γερμανία και άλλα μη μεσογειακά κράτη-μέλη της ΕΕ (π.χ. Μεγάλη Βρετανία), που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης. Φυσικά όλα αυτά είναι μέρος του μεγάλου κόλπου, το οποίο δεν είναι άλλο παρά να καταστεί η Μεσογειακή Ένωση ό, τι ήταν ήδη, δηλαδή μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι γερμανοί αντιπρόσωποι πήγαν επίσης στη Δυτική Αφρική σε σχέση με τις γαλλικές πρωτοβουλίες στην περιοχή της Μεσογείου. Οι Γερμανοί δηλαδή, προετοίμαζαν το δρόμο, όταν η Μεσογειακή Ένωση θα συνέδεε οικονομικά την Αφρική με την Ευρώπη και θέτοντας τις βάσεις για περαιτέρω επεκτατισμό. Μιλάμε συνεπώς για μια υπολογισμένη μακροπρόθεσμη συμφωνία, η οποία προφανώς στράβωσε τώρα τελευταία.. Γι'αυτό και βλέπουμε τις μεγάλες δυνάμεις να προσπαθούν μανιωδώς να ξηλώσουν τον Καντάφι από τη Λιβύη. Ευρωπαϊκές δηλώσεις στήριξης για την Μεσογειακή Ένωση Ο ισπανός πρωθυπουργός, Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεζ Θαπατέρο, ανακοίνωσε την υποστήριξη της Ισπανίας για τη δημιουργία μιας Μεσογειακής Ένωσης και για τους νέους μεταναστευτικούς νόμους, κατά τη διάρκεια συνάντησης με το Νικολά Σαρκοζί. Αν και δεν συνδέεται με τη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης, το σκεπτικό για τη δημιουργία νέων μεταναστευτικών νόμων βρίσκεται ακριβώς στη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης και την εισροή μεταναστών που θα μπορούσαν να έρθουν στην ΕΕ από τις φτωχότερες χώρες της Μεσογείου.
Η Ιταλία δήλωσε επίσης την υποστήριξή της για την Μεσογειακή Ένωση και τους νέους μεταναστευτικούς νόμους σε ιδία συνάντηση μεταξύ του πρωθυπουργού Θαπατέρο και του Προέδρου Σαρκοζύ, στην οποία συμμετείχε και ο τότε πρωθυπουργός της Ιταλίας, Πρόντι. Αλλά και τα μεσογειακά μέλη της ΕΕ, γνωστά και ως "Ελιά Group," δήλωσαν την υποστήριξή τους για τη δημιουργία της Μεσογειακής Ένωσης στο διήμερο συνέδριο (17 έως 18 Ιαν. 2008) που πραγματοποιήθηκε στην Πάφο της Κύπρου.
Ο τότε Κύπριος υπουργός Εξωτερικών, Έρως Καζάκου-Μαρκουλλής δήλωσε στον διεθνή Τύπο ότι τα μεσογειακά μέλη της ΕΕ υποστηρίζουν πλήρως τη δημιουργία μιας Μεσογειακής Ένωσης: "Επιβεβαιώσαμε την υποστήριξή μας σε όλες τις προσπάθειες που έχουν ως στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών και των μεσογειακών χωρών και επαναλάβαμε τη σημασία της περιοχής της Μεσογείου ως προς την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ευημερία της Ευρωπαϊκής Ένωσης." Η Διάσκεψη της Αννάπολης και η αραβο-ισραηλινή σύγκρουσης συζητήθηκαν επίσης στην Πάφο, λόγω της βαθιάς συνάφειας τους ως προς την ενσωμάτωση του αραβικού κόσμου και του Ισραήλ με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια αναγκαστική συμφωνία επί των Αράβων, θα άνοιγε το δρόμο για την πολιτική και οικονομική αναδιάρθρωση του Αραβικού Κόσμου. Χωρίς να γίνει άμεση αναφορά, η Μεσογειακή Ένωση έχει επίσης συναχθεί ως λύση στο θέμα της ενοποίησης Ελλήνων και Τούρκων Κυπρίων από τον Gerhard Schröder (Schroeder), πρώην καγκελάριο της Γερμανίας.
Εστάλη απο http://hellasontheweb.org/

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΞΕΒΡΑΚΩΤΟΣ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ OFF SHORE

Δεν “μπαλώνεται” με τίποτα ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας της χώρας , θέλει ο Άκης να κρυφτεί και τα ακίνητα δεν τον αφήνουν.Πανάκριβα ακίνητα πολλών εκατομμυρίων ευρώ σε Ακρόπολη, Θεσσαλονίκη, Ψυχικό, Πεδίον Άρεως και Κορινθία , απέκτησε ο Άκης Τσοχατζόπουλος κατά την πολιτική του σταδιοδρομία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του από μισθό του υπουργού και με τη βουλευτική του αποζημίωση…
Πέραν του πανάκριβου ακινήτου (εκτιμάται στα 6,5 εκ. ευρώ) της Διονυσίου Αρεοπαγίτου στο όνομα της συζύγου του o πάλαι ποτέ πανίσχυρος Άκης Τσοχατζόπουλος, παρά μία ψήφος πρωθυπουργός, πρώην αναπληρωτής πρωθυπουργός του ιδρυτή του ΠαΣοΚ Ανδρέα Παπανδρέου φαίνεται ότι πλούτισε στην κυριολεξία μέσα από την πολιτική.Έγραψε στην πρώην σύζυγό του , έγραψε και στην νυν , έγραψε και στην κόρη του έμπλεξε και με off shore εταιρείες….Δωράκι για την πρώην σύζυγό του αγόρασε ο Α. Τσοχατζόπουλος στο Παλαιό Ψυχικό, αξίας 1,5 εκ. ευρώΕπίσης αγόρασε δύο διαμερίσματα συνολικής αξίας 380.000 ευρώ στην οδό Κομνά Τράκα στο Πεδίον του Άρεως, το σημερινής αξίας 700.000 ευρώ διαμέρισμα της οδού Νίκης στη Θεσσαλονίκη, αλλά και η αξίας 350.000 ευρώ εξοχική κατοικία στον Κόρφο Κορινθίας.
Μάλιστα η ανακαίνιση της Αρεοπαγίτου ξεκίνησε με προϋπολογισμό 60.000 ευρώ και τελικά δαπανήθηκαν πάνω από 1,5 εκατομμύρια ευρώ!Όσον αφορά το σπίτι – 184 τετραγωνικών – στην παραλία της Θεσσαλονίκης, βρίσκεται στην πλατεία Αριστοτέλους, σε ένα από τα ακριβότερα σημεία της πόλης και βλέπει “πιάτο” τον Θερμαϊκό.Σύμφωνα με κτηματομεσίτες η σημερινή του αξία φτάνει το 1,1 εκ. ευρώ. Το σπίτι του τρίτου ορόφου αγοράστηκε το 1996 από την κόρη του υπουργού.Πέραν των ακινήτων στο άστυ, ο Α. Τσοχατζόπουλος…διαθέτει και μία πολυτελείς βίλα παραθαλάσσια στον Κόρφο Κορινθίας για να περνάει εκεί κάποιες ξέγνοιαστες στιγμές κατά τους θερινούς μήνες.
Πρόκειται για ακίνητο εμβαδού 147 τετραγωνικών και εμπορικής αξίας 350.000 ευρώ. Αγοράστηκε το 1994 και ανήκει σε αυτόν και την πρώην σύζυγό του εξ ημισείας.Ο μικρός πεζόδρομος της οδού Κομνά Τράκα φαίνεται να είναι ο δεύτερος αθηναϊκός πεζόδρομος στον οποίο ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ συμπίπτει με την offshore εταιρεία Torcaso Investments Limited, που κατείχε για δύο χρόνια την ιδιοκτησία της τωρινής του οικίας στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου.Μεσοτοιχία με το «διανυκτερεύον» διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου της οδού Κομνά Τράκα 3 στα Πατήσια, που σήμερα ανήκει στον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται πενταώροφο κτίριο γραφείων που μέχρι το 2007 -οπότε και πουλήθηκε στη Μονή Βατοπεδίου για σχεδόν 4 εκατομμύρια ευρώ- βρισκόταν στα χέρια της offshore Torcaso.Σόι πάει το βασίλειο, στο κόλπο και οι συγγενείς…
Δύο μήνες πριν η Torcaso αγοράσει το πενταώροφο ακίνητο στη γωνία ανάμεσα στην οδό Κεφαλληνίας 45 και Κομνά Τράκα, η ιδιοκτησία Τσοχατζόπουλου στην Κομνά Τράκα 3 αγοράζεται από τον Θεσσαλονικιό επιχειρηματία Νικόλαο Ζήγρα, ξάδερφο του Τσοχατζόπουλου, ο οποίος και τη μεταβιβάζει στον πρώην υπουργό τέσσερα χρόνια αργότερα.Σήμερα, το κουδούνι του διαμερίσματος Τσοχατζόπουλου γράφει ΛΗΘΑΙΑ.Η εταιρεία αυτή δεν είναι άλλη από την κατασκευαστική εταιρεία ΛΗΘΑΙΑ ΕΠΕ, που συστήθηκε το 2007 από την κόρη του πρώην υπουργού, Αρετή Τσοχατζοπούλου, και τον υιό του Αλέξανδρο.
Η ίδια εταιρεία μισθώνει όχι μόνο στην ίδια γειτονιά αλλά ακριβώς απέναντι από την ιδιοκτησία της Torcaso δύο οικόπεδα, ιδιοκτησίας Αρετής Τσοχατζοπούλου, προς 227 χιλιάδες ευρώ για δεκαπέντε χρόνια.Μια δεύτερη κατασκευαστική, που ιδρύεται μεταξύ άλλων από την Αρετή Τσοχατζοπούλου το 2003, η ΑΤΕΦΑ ΕΠΕ, φέρνει την κόρη του πρώην υπουργού στο ίδιο διοικητικό συμβούλιο με τη λογίστρια κ. Ευφροσύνη Λαμπροπούλου.Όμως, η κ. Λαμπροπούλου εμφανίζεται το 2002 να ενεργεί και ως αντίκλητος της Torcaso κατά την αγοραπωλησία της τωρινής οικίας του κ. Τσοχατζόπουλου στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.Την ίδια χρονιά που η κ. Λαμπροπούλου εμφανίζεται ως αντίκλητος της Torcaso, πάντως, στην πολεοδομία Αθηνών κατατίθεται ομόφωνη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της offshore, σύμφωνα με την οποία επικεφαλής του έργου, το οποίο μετέτρεψε το μικρό νεοκλασικό της Κεφαλληνίας 45 σε υπερσύγχρονο πενταώροφο κτίριο γραφείων, εμφανίζεται ο Αστέριος Οικονομίδης.
Ο Οικονομίδης είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της κατασκευαστικής εταιρείας ARCON.Η εταιρεία ARCON, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και έχει στο ενεργητικό της πλήθος κατασκευαστικών έργων, είναι γνωστότερη για τη συμμετοχή της στην ανακαίνιση του κτιρίου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού στην οδό Πανεπιστημίου.Ο ίδιος άνθρωποςΟ Οικονομίδης συμπωματικά είναι ο ίδιος άνθρωπος που πουλάει τον Μάιο του 2006 τους δύο τελευταίους ορόφους, εμβαδού 272 τετραγωνικών μέτρων της κατοικίας, στον αριθμό 60 της οδού Δεινοκράτους στο Κολωνάκι, στην κόρη του Τσοχατζόπουλου για σχεδόν 700 χιλιάδες ευρώ.Παρόλο που η κ. Τσοχατζοπούλου αγοράζει την οικία αυτή το 2006, σύμφωνα με το συμβόλαιο υπ. αριθ. 5975/01 τη δηλώνει ως κατοικία της ήδη από το 2001. Σύμφωνα με τα αρχεία του υποθηκοφυλακείου Αθηνών, όμως, το 2001 η κατοικία στην οδό Δεινοκράτους 60 ανήκει στην offshore εταιρεία Bluebell με έδρα τη Μονρόβια της Λιβερίας.Η offshore Bluebell μεταβιβάζει το 2005 την ιδιοκτησία στην οδό Δεινοκράτους στον πρόεδρο της ARCO κ. Οικονομίδη, ο οποίος σε λιγότερο από έναν χρόνο τη μεταβιβάζει με τη σειρά του στην κόρη του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ.
Όσο για τον πραγματικό ιδιοκτήτη της Bluebell;Ο αρχικός ιδιοκτήτης της οικίας Τσοχατζοπούλου, δηλώνει ότι η μόνη του επαφή με την εταιρεία έγινε μέσω δικηγόρου που εδρεύει στο Θησείο. Ο δικηγόρος αυτός και αντιπρόσωπος της offshore Bluebell το 1998 εμφανίζεται μαζί με τον ίδιο συμβολαιογράφο σε δύο άλλες αγοραπωλησίες της οικογένειας Τσοχατζοπούλου – μία του πρώην υπουργού Τσοχατζόπουλου την ίδια χρονιά, αλλά και μία του υιού του δύο χρόνια αργότερα.Εν τω μεταξύ … άγνωστοι παραμένουν ακόμα οι πραγματικοί δικαιούχοι των offshore εταιρειών Torcaso και Nobilis πριν από το 2006.Όσο για τον έτερο πεζόδρομο στη ζωή του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ;Αυτές τις ημέρες, οι περίοικοι συνεχίζουν να παρατηρούν τα φώτα του «διανυκτερεύοντος» γραφείου της ΛΗΘΑΙΑ ΕΠΕ.Την περασμένη Πέμπτη, μάλιστα, όλοι κατάλαβαν ότι το γραφείο βρισκόταν «στο πόδι». Από την μπαλκονόπορτα του δευτέρου ορόφου μπορούσε κανείς να δει καθαρά -ως τις 11 το βράδυ- τη φιγούρα του πρώην υπουργού να συζητά έντονα με συνεργάτες και συγγενείς.Προσέξτε τώρα και το καλύτερο
Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη δήλωση «πόθεν έσχες» ο πρώην υπουργός δηλώνει ετήσιο μεικτό εισόδημα 85.000 ευρώ και η σύζυγός του 23.000 ευρώ και κοινές καταθέσεις σε τράπεζες ύψους 142.000 ευρώ.Φτώχεια καταραμένη δηλαδή.
Εστάλη απο http://udemand.wordpress.com

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΜΑΣ ΣΕΡΝΕΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ

Ο τραγικά ανεπαρκής και επικίνδυνος πρωθυπουργός του προτεκτοράτου της Ελλάδος, μετά την οικονομική εξαθλίωση που επέβαλλε στους πολίτες που τον ανέδειξαν χάρη στα ψέματά του, τα μνημόνια, τις περικοπές μισθών, την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας, (μην ανησυχείτε τα βασικά κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν τα εκχωρήσαμε αν και δεν ξέρουμε ακριβώς ποια είναι αυτά…), την μυστική διπλωματία σε όλα τα ανοιχτά εθνικά μας ζητήματα, την βίαιη καταστολή κάθε αντίδρασης (βλ. Κερατέα), την απίστευτη και άνευ προηγουμένου προπαγάνδα, και την ισοπέδωση κάθε είδους κοινής λογικής, προχώρησε κι ένα βήμα παραπέρα…
ΜΑΣ ΣΕΡΝΕΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ !!!!
Σε έναν πόλεμο που η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο να εμπλακεί! Για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο της Κορέας η Ελλάδα παίρνει μέρος σε έναν πόλεμο απ’τον οποίο δεν έχει κάποιο συμφέρον. Απλά γιατί αυτό του ζήτησαν τα αφεντικά του. Πώς εξηγείται αλλιώς αυτή η εμπλοκή; Μέχρι πριν τα ξεκινήσουν οι ταραχές στην Λιβυή ο Καντάφι ήταν σύμμαχος και σύντροφος του ΓΑΠ, τώρα ξαφνικά μετατράπηκε σε στιγνό δικτάτορα..
Τα ΜΜΕ ξεκίνησαν την γνωστή προπαγάνδα τους και την ακατάσχετη μπουρδολογία κάθε είδους ειδικού μαϊντανού. Κανείς δεν αναρωτήθηκε γιατί να στείλουμε εκεί ελληνικό στρατό, αλλά το αντιμετωπίζουν όλοι σαν κάτι το απολύτως φυσικό. Κανείς τους δεν αναρωτήθηκε το αυτονόητο, τί στο καλό κερδίζουμε σαν χώρα στέλνοντας F-16 στην Λιβυή; Όσο για τις γελοίες ανακοινώσεις που κυκλοφόρησαν από την κυβέρνηση και αναπαρήχθησαν τις τελευταίες ώρες από τα ΜΜΕ, ότι δήθεν η Ελλάδα υπαναχώρησε και δεν θα στείλει τελικά πολεμικά αεροπλάνα στη περιοχή είναι ο ορισμός της διαστρεβλωμένης είδησης, μια που αφορά ΜΟΝΟ την πρώτη φάση των επιχειρήσεων και όχι τις επόμενες που θα διεξαχθούν τις επόμενες μέρες…
Όλοι το ξέρουν ότι στην πολιτική δεν χωρούν συναισθηματισμοί, ακόμη και ηθικότητες. Καμία από τις χώρες που λαμβάνουν μέρος δεν πάει εκεί για τον λαό της Λιβυής. Αυτά είναι για τα μέσα και το πόπολο… Όλοι όσοι εμπλέκονται έχουν να κερδίσουν οικονομικά και γεωστρατηγικά, εκτός από εμάς… Όσες δεν έχουν συμφέροντα να εμπλακούν, απλά δεν μπλέκονται! Εμείς συμπεριφερόμαστε σαν το χαζό παιδί που όπου του λένε πηγαίνει!!!
Δείτε την Τουρκία και παραδειγματιστείτε για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζει μια χώρα τέτοιες καταστάσεις! Προβάλλει αντιστάσεις, όχι μόνο για εσωτερική κατανάλωση αλλά γιατί διεκδικεί ότι περισσότερο μπορεί να λάβει προκειμένου να βοηθήσει ΗΠΑ-Ευρώπη-ΝΑΤΟ. Και όπως πάντα στο τέλος θα το πάρει για να δώσει τα ελάχιστα ανταλλάγματα…
Εμείς τί πήραμε κε πρωθυπουργέ; Την επιμήκυνση και την μείωση του επιτοκίου που “ πετύχαμε” τις οποίες έτσι κι αλλιώς θα μας έδιναν; Ή μήπως και εν όψει της Συνόδου της 25ης Μαρτίου θα επαναδιαπραγματευτούμε εξολοκλήρου τους όρους του Μνημονίου;
Μήπως τελικά είμαστε οι βλάκες της ιστορίας και θα την πάθουμε σαν την εταίρα που χτυπούσε το κεφάλι της όταν έμαθε ότι οι άλλες πληρώνονται; Ποια είναι τα οφέλη τελικά για να συμμετάσχουμε στην σφαγή ενός λαού που την ονομάζουμε απελευθέρωση;
Η κυβέρνηση αποτελεί πλέον μεγάλο κίνδυνο όχι για την χώρα μας αλλά και για την ανθρωπότητα!
Εστάλη απο http://filologos10.wordpress.com

ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΒΙΑΘΑΝ

Η πυρηνική τραγωδία στην Ιαπωνία οδηγεί άμεσα σε αναθεώρηση ή και αναστολή της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, υπό την πίεση της τρομοκρατημένης κοινής γνώμης. Η απελευθερωμένη ραδιενέργεια είναι ένας αόρατος δολοφόνος χωρίς σύνορα.
Ο πολιτισμός επιστρέφει λοιπόν προσώρας στο πετρέλαιο και κυρίως στο φυσικό αέριο. Οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας δεν έχουν ακόμα επαρκώς αναπτυχθεί ώστε να υποκαταστήσουν τις συμβατικές (και ρυπογόνες) . Η δε ανάπτυξή τους απαιτεί ακόμα χρόνο.
Υπ’αυτές τις συνθήκες, τα τεράστια (σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις) κοιτάσματα που βρίσκονται στην ζώνη νότιο Ιόνιο Πέλαγος-βόρειο Λιβυκό Πέλαγος- Καστελλόριζο-Κύπρος- ακτές Μέσης Ανατολής καθίστανται επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος και ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων και των μικρότερων περιφερειακών δυνάμεων.
Η Δύση, δηλαδή οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ο επίδοξος νομέας των κοιτασμάτων. Αλλά η πρόσβαση στα ενεργειακά κοιτάσματα περνάει από τα κράτη της περιοχής που ελέγχουν νομίμως τον χώρο(Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, Υφαλοκρηπίδα), δηλαδή την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, οριακά δε την Συρία, την Αίγυπτο και την Λιβύη. Επομένως προαπαιτούνται συμμαχίες και συμφωνίες διανομής μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών: οι μεγάλες δυνάμεις θα προσφέρουν την τεχνογνωσία και την γεωστρατηγική κάλυψη, οι εγχώριες δυνάμεις τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα εξόρυξης.
Ήδη στην περιοχή έχει διαμορφωθεί άξονας Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (με γεωστρατηγική προέκταση το ημιανεξάρτητο Κουρδιστάν και την Αρμενία). Ο άξονας έχει δύο σκέλη:πολιτικο στρατιωτική συμμαχία και συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Αυτός ο άξονας είναι η αιχμή του δόρατος του δυτικού κόσμου στην πετρελαιοφόρο ζώνη.
Η Τουρκία στερείται προσβάσεων στις επίμαχες ενεργειοφόρες περιοχές και αισθάνεται περιεσφιγμένη γεωστρατηγικά και γεωοικονομικά, ενώ διαβλέπει την προοπτική της περιθωριοποίησής της δίπλα στον ανερχόμενο ενεργειακό άξονα.
Αλλά η δυσχερής θέση της Τουρκίας αποτελεί προϊόν δικής της αποκλειστικά επιλογής. Αυτο-αποκλείστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, επιδεικνύοντας αδιαλλαξία στους γεωπολιτικούς όρους που ετέθησαν για την εισδοχή της. Αρνήθηκε να ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με την Ελλάδα (μη άρση του casus beli) και την Κύπρο (όπου παραμένει ως κατοχική δύναμη). Το κυριώτερο, συγκρούσθηκε με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας το Ιράν και εμφανιζόμενη ως ηγέτις των Μουσουλμάνων της Ευρώπης αλλά και της Μέσης Ανατολής. Το αποτέλεσμα ήταν τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωκοινοβούλιο,συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών) να θέσουν στις αρχές του χρόνου ανυπέρβλητα εμπόδια στην συνέχιση της ενταξιακής διαδικασίας.
Η Τουρκία επιδιώκει να συμμετάσχει στην διανομή των κοιτασμάτων, παρακάμπτοντας και αποκλείοντας την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, ως απευθείας συνομιλητής της Δύσης ή και ως αντίπαλος της Δύσης. Θέλει να σύρει την Δύση σε διαπραγμάτευση, εκβιάζοντάς την, με «αντίποινα» μία ειδική σχέση Τουρκίας-Ρωσσίας ή Τουρκίας-Ιράν ή και συσπειρώνοντας την Μέση Ανατολή εναντίον της Δύσης. Απειλεί επίσης, ευθέως και ρητώς (βλ. πρόσφατες δηλώσεις Ραούφ Ντενκτάς), με γεωστρατηγική αποσταθεροποίηση στην Ανατολική Μεσόγειο, στην περίπτωση που προχωρήσουν οι διαδικασίες αξιοποίησης των κοιτασμάτων από τις δυτικές εταιρείες που ήδη έχουν υπογράψει συμβόλαια με την Κύπρο και το Ισραήλ. Αξιοποιεί το πλαίσιο της «σύγκρουσης των πολιτισμών»,για να δημιουργήσει ιδεολογικό επικάλυμμα. Ασφαλώς θα αναζητήσει συμμάχους στον χώρο της Μέσης Ανατολής, επικαλούμενη τον κοινό αραβομουσουλμανικό παρονομαστή. Επίσης είναι βέβαιο ότι θα επιχειρήσει να εκμεταλλευθεί πολιτικά και διπλωματικά την σαρωτική ανατροπή των αραβικών καθεστώτων της βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.
Η Τουρκία ενδεχομένως θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή στο ενεργειακό «κλαμπ» που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, εάν αναθεωρούσε την συγκρουσιακή της σχέση με το Ισραήλ. Αυτή η σύγκρουση αποτελεί όμως την βασική συνθήκη για την ανάδειξή της σε περιφερειακή μουσουλμανική δύναμη, όπως προβλέπει το όραμα Νταβούτογλου.
Επίσης η Τουρκία θα έπρεπε να αναγνωρίσει την Κύπρο, να παραδώσει την Αμμόχωστο και να αποσύρει τα στρατεύματά της από το βόρειο τμήμα, το οποίο θα καθίστατο μέρος μίας χαλαρής συνομοσπονδίας με την ελεύθερη Κύπρο, που όμως θα μετείχε στην νομή του ενεργειακού πλούτου. Αυτό θα οδηγούσε βεβαίως στην γεωστρατηγική αποδύναμωσή της, τουλάχιστον όπως το εννοούν οι ιθύνοντες του τουρκικού γεωστρατηγικού δόγματος.
Τέλος θα έπρεπε να άρει το casus beli έναντι της Ελλάδος, να παύσει αμέσως κάθε αμφισβήτηση της Ελληνικής εθνικής κυριαρχίας και τις σχετικές παραβιάσεις, παραβάσεις, υπερπτήσεις, «αβλαβείς διελεύσεις» και λοιπές προκλήσεις, όπως και την ανάμειξή της στην Δυτική Θράκη. Επίσης θα έπρεπε να αναγνωρίσει την οικουμενικότητα του Πατριαρχείου και να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Δηλαδή θα έπρεπε να εγκαταλείψει την εξωτερική της πολιτική των τελευταίων τριάντα χρόνων και να αποποιηθεί των ηγεμονικών νεο-οθωμανικών φιλοδοξιών της.
Αυτές οι πραγματικά ριζοσπαστικές κινήσεις θα της επέτρεπαν όμως να εισπράξει τεράστια έσοδα από την συμμετοχή της στα ενεργειακά κονσόρτσιουμ που διαμορφώνονται ήδη.
Μία άλλη κοινωνία, χωρίς ψυχοπαθολογικές εμμονές, στρατοκρατική λογική και γεωπολιτικές ανασφάλειες, οργανωμένη στην βάση του ορθού λόγου και της επιδίωξης της ειρηνικής ανάπτυξης και καλής γειτονίας, ενδεχομένως θα επέλεγε ένα τέτοιο σενάριο.
Αλλά η Τουρκία, μία χώρα με εμφανή σύνδρομα ανωτερότητας, δεν αντέχει την λογική της διαπραγμάτευσης επί ίσοις όροις. Οι αυτοκρατορικές της αναμνήσεις και οι ηγεμονικές της ψευδαισθήσεις την ωθούν να υπαγορεύει τους όρους της ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εξόρυξη φυσικού αερίου ή πετρελαίου σε χώρο που διεκδικεί έστω και χωρίς νομικά επιχειρήματα είναι κόκκινη γραμμή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Οι αντιδράσεις της επομένως θα κινηθούν από το επίπεδο των διπλωματικών πιέσεων, διλημμάτων και απειλών έως και πιθανά κλιμακούμενα θερμά επεισόδια. Φυσικά, η αντιπαράθεση της Τουρκίας με την Δύση και το Ισραήλ θα έχει τεράστιο κόστος γι’αυτήν.
Η έκβαση της διελκυστίνδας αυτής θα είναι κρίσιμη, το διακύβευμα είναι τεράστιο, και ο έλεγχος των κοιτασμάτων θα διαμορφώσει την παγκόσμια ενεργειακή άρα και γεωστρατηγική ισορροπία.
Εσταλη απο http://tonoikaipnevmata.wordpress.com

ΣΕ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ;

Έχουν βαλθεί να μας τρελάνουν εντελώς...! Στο τέλος θα υιοθετήσουμε την άποψη της αριστεράς ότι τα λεφτά που πάνε για την άμυνα είναι τελικά χαμένα λεφτά. Όχι από ιδεολογική άποψη, όπως κάνουν οι αριστεροί, αλλά από πρακτική. Στην Κύπρο και στα Ίμια δεν τα χρησιμοποιήσαμε.
Τόσα χρόνια δίνουμε λεφτά. Το τελευταίο όμως χτύπημα είναι και το χειρότερο.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας "Zaman" ο Ελληνικός Στρατός συμφώνησε με μια τουρκική εταιρεία για την παροχή υπηρεσιών δορυφορικών τηλεφώνων. Η εταιρεία λέγεται Globalstar Avrasya και διαθέτει τέτοιου είδους υπηρεσίες σε 30 ακόμη χώρες.Υποτίθεται ότι χρησιμοποιεί το πιο ασφαλές σύστημα κωδικοποίησης των επικοινωνιών και γι' αυτό ήδη αρκετές χώρες της Μέσης Ανατολής αλλά και της Αφρικής την είχαν επιλέξει, όπως φυσικά έχει κάνει και ο τουρκικός στρατός. Το πρόβλημα όμως εδώ δεν είναι τεχνικών χαρακτηριστικών.
Αυτό από μόνο του είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα.
Ποιός εγγυάται ότι η συγκεκριμένη εταιρεία δεν θα παραχωρήσει στις ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας, τους κωδικούς για την παρακολούθηση των δορυφορικών τηλεφώνων του ελληνικού στρατού.Αλλά ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η διοίκηση της εταιρείας αποτελείται από τους πλέον στεγνούς καπιταλιστές, οι οποίοι δεν θα διστάσουν να γράψουν την πατρίδα τους στα παλιά τους τα παππούτσια για χάρη της οικονομικής τους συμφωνίας με τον ελληνικό στρατό, ποιός διαβεβαιώνει ότι μια μέρα το τουρκικό κράτος δεν θα... μπουκάρει στην εταιρεία για να αποσπάσει υπό την απειλή όπλων ό,τι χρειάζεται από αυτήν;Πιθανώς με βάση αυστηρά τεχνικά και οικονομικά κριτήρια αυτή η συμφωνία να ήταν η καλύτερη. Κάτι τέτοιο θα πούν αυτοί που την έκαναν.
Αρνείται όμως κάθε είδους απλή λογική. Τι τον έχουμε ρε παιδιά τον στρατό; Να μας φυλάει από την Κίνα; ή από την Ελβετία; Από τους τούρκους τον έχουμε να μας φυλάει.Αν είναι έτσι, να αντικαταστήσουμε σιγά σιγά και τους αξιωματικούς και τους επαγγελματίες στρατιωτικούς με τούρκους. Και χαμηλότερο μισθό θα ζητάνε και ίσως και λιγότερα ένσημα. Η ίδια λογική δεν είναι; Και ακόμη καλύτερα αντί να παίρνουμε Έλληνες φαντάρους που είναι και ... αντιπαραγωγικοί, ας παίρνουμε τίποτε καημένους τούρκους. Θα μαζεύουν και τα ένσημα τους για να νομιμοποιηθούν και όλα καλά.
Σαν να μην πηγαίνουμε καθόλου καλά σε αυτή την χώρα... καθόλου καλά!
Απο την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ

"Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ" ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΚΟ

Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ (Δημοκρατικό Κόμμα) στην Κύπρο Ζαχαρίας Κούλιας κατονόμασε τον αποθανόντα Χρήστο Λαμπράκη ως ιθύνοντα νου του πραξικοπήματος ενάντια στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο τον Ιούλιο του 1974. Η αποκάλυψη έγινε στα πλαίσια συζήτησης στην ολομέλεια της Κυπριακής Βουλής για το Φάκελο της Κύπρου.
Ο βουλευτής Ζαχαρίας Κούλιας ανέγνωσε έγγραφο σύμφωνα με το οποίο τρεις μέρες πριν το πραξικόπημα στην Κύπρο στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη με σκοπό την ανατροπή του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακάριου.
Στο συγκεκριμένο έγγραφο, που έχει καταθέσει ο γραμματέας του Αρχιεπισκόπου Μακάριου Χάρης Βωβίδης, αναφέρεται ότι στην εξοχική κατοικία του Χρήστου Λαμπράκη στον Πόρο έγιναν συζητήσεις στην οποία συμμετείχαν εκτός του ιδιοκτήτη του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, ο δικτάτορας Δημήτρης Ιωαννίδης, ο εφοπλιστής Ποταμιανός και ο Νίκος Σαμψών. Σύμφωνα με το έγγραφο επικεφαλής των συζητήσεων για την ανατροπή του Αρχιεπισκόπου Μακάριου ήταν ο Χρήστος Λάμπράκης.
Ο ιδιοκτήτης του ΔΟΛ πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου του 2009 στην Αθήνα, σε ηλικία 75 ετών και ήταν εκδότης των εφημερίδων «ΤΑ ΝΕΑ» και «ΤΟ ΒΗΜΑ» και ιδρυτής του Μεγάρου Μουσικής.
Εστάλη απο http://www.koutipandoras.gr

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

ΠΟΙΑ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΝΔ;

“Κόμμα και κυβέρνηση χωρίς ιδεολογία είναι σώμα χωρίς ψυχή” (Φαήλος Κραανιδιώτης, εφημερίδα Δημοκρατία 16/3/2011).
Ποια είναι η ιδεολογία της ΝΔ;
Η ΝΔ αυτοπροσδιορίζεται ως Κεντροδεξιά. Είναι ένας όρος παγίδα που κάνει ακόμη μεγαλύτερη την σύγχυση σχετικά με την ιδεολογία της ΝΔ. Σε μία εποχή που η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο.
Υφίσταται την πιό άγριο επίθεση στην ιστορία της, την κοινωνία την θρησκεία αυτό καθ’ αυτό το έθνος η ΝΔ διαλέγει έναν ασαφή και λανθασμένο όρο για να προσδιορίσει την ιδεολογική της ταυτότητα. Πρόκειται για αποτέλεσμα συμβιβασμών, αναγκών, τακτικών και σκοπιμοτήτων Ο όρος Κεντροδεξιά είναι το άλλοθι που απαλλάσσει τις ηγεσίες της ΝΔ από την ανάγκη να σκεφτούν για την ανάδειξη μιας ιδεολογίας που θα είχε σκοπό την αγωνιστική διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων.
Σήμερα όσο ποτέ η ΝΔ έχει ανάγκη να απαλλαγεί από το βαρίδι του “μεσαίου χώρου” του ‘Κέντρου” να αποκτήσει φωνή και την θέληση της δύναμης να απευθυνθεί σε όλους τους πολίτες εκφράζοντας την άποψη της σε κάθε θέμα που αφορά την Ελλάδα. Η σιωπή της πρέπει να πάρει τέλος. Οι Έλληνες βλέπουν το αφελληνισμό της Παιδείας, την υποταγή της ιστορίας σε ξένα κέντρα, την απεμπόλιση της εθνικής ταυτότητας στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και απαιτούν φωνή δυνατή βίαια άγρια.
Πρέπει να απευθυνθεί σε όλους τους πολίτες που τυραγνιώνται καθημερινά από μία προοδευτική βαρβαρότητα. Οι Έλληνες πολίτες περιμένουν, το ζητάνε η ΝΔ να αποκτήσει άποψη και γνώμη, χωρίς συμβιβασμούς και καθωσπρεπίστικες υπεκφυγές για κάθε θέμα, την ιστορία, την θρησκεία, την πολιτική, την λογοτεχνία, την ποίηση, ακόμη και το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Επιβάλλεται από την ανάγκη της ιστορίας και του μέλλοντος της χώρας να δίνει απάντηση στις εθνομηδενιστικές καμαρίλες που απεργάζονται την μετατροπή του Έθνους των Ελλήνων σε πληθυσμό ουδέτερο χωρίς παρελθόν, παρόν και μέλλον. Το ντοκιμαντέρ 1821 ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών απο καθηγητές, μελετητές, απλούς πολίτες και όμως η ΝΔ εσιώπησε. Οι “προδευτικοί” βησσοδομούσαν κατα παντός που εξέφρασε αγανάκτηση και αντίθετη άποψη και η ΝΔ έκανε την πάπια.
Σαν να μην έφτανε αυτό ο αντιπρόεδρος του κόμματος ο κυριος Αβραμόπουλος, επικοινώνησε με τον ανθυποκουλτουριάρη παρουσιαστή του ντοκιμαντέρ κύριο Τατσόπουλο για να ενημερωθεί!Η ΝΔ πρέπει να απευθυνθεί σε όλους τους πολίτες που έζησαν για 35+1 χρόνια την αριστερή λαίλαπα, την διαστρέβλωση των λέξεων, το διαγούμισμα του πλούτου με καθαρές θέσεις.
Πρέπει να παράγει πολιτική με συνοχή επιστρατεύοντας ιδέες καθαρές και ξάστερες. και όχι την αντιπαραγωγική διάκριση Κεντροδεξιά-Κεντροαριστερά. Κέντρο ποιανού πράγματος. Κέντρο είναι ουδέτερο.
Στον πόλεμο δεν υπάρχουν ουδέτεροι και σήμερα βρισκόμαστε σε πόλεμο.
Απο http://tabouri.blogspot.com

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ

Εκείνο που όφειλε να κάνει η Ελληνική κυβέρνηση στο θέμα της Ελληνικής ΑΟΖ , θα ήταν η άμεση ανακήρυξη της και η συμφωνία με την Κύπρο για κοινή ΑΟΖ . Τούτο θα σήμαινε συνεκμετάλλευση της ενιαίας ΑΟΖ από τα δύο κράτη του ελληνισμού αλλά και συνομολόγηση κοινού αμυντικού μετώπου που θα έθετε τις βάσεις για ομαλή μετεξέλιξη σε ένα ενιαίο ελληνικό στρατό με κοινό υπουργείο αμύνης .
Αντί αυτού η κυβέρνηση Παπανδρέου αρνείται να προβεί σε ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και φαίνεται υποχωρούσα στις απειλές που η Τουρκία προβάλλει για το Καστελλόριζο. Η υποχώρηση αυτή , ας σημειωθεί, είναι τρισχειρότερη από εκείνη των Ιμίων,διότι σε πρώτη φάση μετατρέπει σε αμφισβητούμενη και γκρίζα ζώνη μια μεγάλη θαλάσσια έκταση η οποία μπαίνει σαν σφήνα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Τούτο σημαίνει ότι παύει να υπάρχει ο ενιαίος ελληνικός χώρος και κατά συνέπεια η ενιαία ελληνική άμυνα Ελλάδος – Κύπρου. Με τη προδοτική αυτή στάση της ελληνικής κυβερνήσεως αποκόπτεται η Κύπρος από τον εθνικό χώρο αλλά και από την Ευρώπη για να παραδοθεί στην ηγεμονία των άγγλων και του Ισραήλ.Τούτα έχον κατά νουν ο κ. Χριστόφιας έσπευσε να επιταχύνει τις διαδικασίες της εξάρτησης στον αγγλοσιωνιστικό ηγεμονισμό, προβαίνοντας σε συμφωνίες εξόρυξης του φυσικού αερίου . Η Τουρκία πήρε αμέσως το μήνυμα και προσπαθεί να αξιοποιήσει την ελληνική υποχωρητικότητα προβάλλοντας διεκδικήσεις επί της κυπριακής ΑΟΖ και εκτοξεύοντας απειλές στρατιωτικής παρέμβασης .
Το κλίμα που δημιουργείται είναι άκρως επικίνδυνο για το μέλλον της Κύπρου. Η υποψία συνομωσίας με την συμμετοχή της ελληνικής κυβερνήσεως προς επιβολή μιας λύσης στο κυπριακό που να «ικανοποιεί όλες τις πλευρές» , αρχίζει να αποκαλύπτεται αφεαυτής και να απομακρύνει κάθε σκιά αμφιβολίας.
Σενάρια επιτάχυνσης των διαδικασιών και μετάβασης σε «διευρυμένη» διάσκεψη ,αρχίζουν ήδη να υιοθετούνται από όλο τα φάσμα του πολιτικού κατεστημένου.Μοναδική διέξοδος στο αδιέξοδο της προδοσίας είναι η αφύπνιση των ελλήνων και η εναντίωση στα σκοτεινά σχέδια της κυβέρνησης Παπανδρέου , σχέδια οριστικής εγκατάλειψης της Κύπρου.
Μια τέτοια εξέλιξη θα βοηθούσε και τον δικό μας αγώνα στη Κύπρο, ενάντια στην υποχώρηση .
Εστάλη απο http://edikcyprus.blogspot.com

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ

Αυτό που διαδραματίζεται στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής , ξεπερνά πλέον και αυτό τον ορισμό της μυστικής διπλωματίας.
Νέα ερωτηματικά για το περιεχόμενο των ελληνοτουρκικών επαφών και το πραγματικό αντικείμενο των διερευνητικών επαφών προκαλούν νέες δηλώσεις, αυτή τη φορά από τον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης, υπουργό επικρατείας Μπουλέντ Αρίντς, που έκανε λόγο για διαπραγμάτευση ακόμη και «νησιών του Αιγαίου».
Συγκεκριμένα ο κ.Αρίντς μιλώντας στην Σύνοδο «Ηγετών της Αλλαγής» που διοργανώνεται σε συνεργασία με το Πανεπιστημίου İstanbul και το Τουρκικό Ίδρυμα Ερευνών για το Μέλλον, είπε ότι «Οι καλές σχέσεις της Τουρκίας με την Ελλάδα βαίνουν προς την επίλυση όλων των μεταξύ τους προβλημάτων» . Όπως τόνισε είναι σε θέση να γνωρίζει την πρόοδο που έχει σημειωθεί, διαβάζει τις σχετικές εκθέσεις, παρά το ότι ο ίδιος δεν συμμετέχει στις εργασίες.
«Διαπραγματευόμαστε νησιά του Αιγαίου, χωρικά ύδατα, τη ζώνη FIR, σε πνεύμα γειτονικό και φιλικό» δήλωσε ο κ. Αρίντς, σύμφωνα με το επίσημο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.
Αμέσως δημιουργήθηκε μείζον πολιτικό ζήτημα στη χώρα μας , στο οποίο τόσο ο Υπουργός Εξωτερικών , όσο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός «κρύφτηκαν» πίσω από τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών, ο οποίος όμως δεν είχε τι να απαντήσει……
Έτσι στην σχετική ερώτηση που του έγινε από τους δημοσιογράφους απάντησε ότι …. «Η δήλωση αυτή αποτυπώνεται με διαφορετικό τρόπο στην τουρκική και στην αγγλική εκδοχή του Πρακτορείου Anadolu» .
Μα το τηλεγράφημα του πρακτορείου ήταν ξεκάθαρο:»ISTANBUL- Arinc said Turkey and Greece were at the brink of a war in the past, and they still had many problems today. ‘We are negotiating Aegean islands, territorial waters, FIR zone in neighborhood and friendship’ ,Arinc said during ‘Leaders of Change Summit’ in Istanbul» .
Στην εύλογη ερώτηση των δημοσιογράφων : «Μπορείτε να μας πείτε ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην τουρκική και την αγγλική εκδοχή της δήλωσης;«, η απάντηση του εκπροσώπου του υπουργείου εξωτερικών ήταν στεγνή: «Όχι, δε θα το κάνω»…….(!)
Τα τηλέφωνα άναψαν μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας και λίγες ώρες αργότερα το πρακτορείο Anadolu το ….διόρθωσε σε: «Turkey and Greece were negotiating in neighborly and friendly atmosphere the issues related to Aegean, Arinc said during Leaders of Change Summit in Istanbul».
Όμως αυτό δεν ήταν το μοναδικό σημείο που σηματοδοτούσε την «μυστική διπλωματία» που εφαρμόζει η κυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου , αφού προσπάθησε με κάθε τρόπο να αποκρύψει ( και τα πάντα πρόθυμα ΜΜΕ την …διευκόλυναν) το επεισόδιο που έλαβε χώρα νοτίως του Καστελόριζου το βράδυ του περασμένου Σαββάτου 12 Μαρτίου, με την εκδίωξη ιταλικού ερευνητικού σκάφους από την ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Τα γεγονότα διαδραματίστηκαν ως εξής: Το ιταλικό ερευνητικό σκάφος πραγματοποιούσε, για λογαριασμό του Ισραήλ και με ελληνική άδεια, έρευνες νοτίως του Καστελόριζου και εντός των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με στόχο την πόντιση καλωδίου οπτικών ινών σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή του υπουργείου Εξωτερικών. Άλλες , όμως, πηγές αναφέρουν ότι η έρευνα αποσκοπούσε στην εξαγωγή κάποιων συμπερασμάτων σχετικά με τη μορφολογική σύσταση του βυθού και εντάσσονταν στο πλαίσιο των μελετών για την πιθανή οδό διέλευσης αγωγού που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Ισραήλ στην Κύπρο και από την Κύπρο στην Ευρώπη.
Στις 19.50 το βράδυ του Σαββάτου, τουρκική φρεγάτα, αφού πρώτα παρενόχλησε το ιταλικό σκάφος , απαίτησε, στη συνέχεια, την απομάκρυνσή του γιατί βρισκόταν …. «εντός της τουρκικής ΑΟΖ» (!)
Τότε από το ιταλικό ερευνητικό σκάφος ζητήθηκαν τα όρια της (τουρκικής) ΑΟΖ και η τουρκική φρεγάτα έδωσε στους Ιταλούς τις συντεταγμένες, που συμπεριελάμβαναν και το σημείο που βρισκόταν το σκάφος, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Αμέσως μετά η τουρκική φρεγάτα ανάγκασε το ιταλικό σκάφος να απομακρυνθεί και όταν αυτό έφθασε εντός της Κυπριακής ΑΟΖ απομακρύνθηκε.
Στην πράξη, η Ελλάδα αδυνατεί (;) να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η κυβέρνηση, αντί να διεθνοποιήσει την τουρκική απειλή, επιμένει στη μυστική διπλωματία και αποκρύπτει σημαντικά επεισόδια όπως αυτό που συνέβη το βράδυ του περασμένου Σαββάτου.
Ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός των Εξωτερικών, θα πρέπει να απαντήσουν, για να μάθει επιτέλους η Ελληνική κοινή γνώμη τι ακριβώς έχει ειπωθεί και τι έχει συμφωνηθεί κατά τη συνάντηση Παπανδρέου – Ερντογάν στο Ερζερούμ για το Αιγαίο (όπως επανειλημμένως έχει ρωτήσει, δημοσίως, η Ν.Δ.), γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν υπερασπίζεται την πάγια ελληνική θέση ότι το Καστελόριζο διαθέτει δική του υφαλοκρηπίδα και γιατί η Ελλάδα δεν ορίζει την δική της ΑΟΖ όπως έχει κάθε δικαίωμα από το Διεθνές Δίκαιο και τους κανονισμούς της θάλασσας..
Εστάλη απο http://www.politis-gr.com

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΖΑΚΗ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ 3/3

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΖΑΚΗ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ 2/3

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΖΑΚΗ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ 1/1

H FEDERAL RESERVE BANK ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΣ ROTHSCHILD

Η FED άρχισε με περίπου 300 άτομα, ή τράπεζες, οι οποίες έγιναν ιδιοκτήτες (μέτοχοι που αγόρασαν απόθεμα με $ 100 ανά μετοχή - το απόθεμα δεν ανταλλάσσεται δημόσια), στο τραπεζικό σύστημα της Federal Reserve. Αποτελούν ένα διεθνές τραπεζικό καρτέλ, με πλούτο πέρα ​​από κάθε σύγκριση. Το τραπεζικό σύστημα της FED συλλέγει δισεκατομμύρια δολάρια σε τόκους (τοκογλυφία), σε ετήσια βάση, και διανέμει τα κέρδη στους μετόχους της. Το Κογκρέσο έδωσε στη FED το δικαίωμα να τυπώνει χρήματα (μέσω του υπουργείου Οικονομικών), άτοκα για την FED. Η FED δημιουργεί χρήματα από το τίποτα, τα δανείζει μέσω των τραπεζών, και χρεώνει τόκους στο αμερικανικό δολλάριο. Η FED αγοράζει επίσης το δημόσιο χρέος, με το χρήμα να τυπώνεται σε τυπογραφικό πιεστήριο, και χρεώνει με τόκους τους αμερικανούς φορολογούμενους.
Σε ποιον ανήκουν στην πραγματικότητα οι Κεντρικές Ομοσπονδιακές Τράπεζες; Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των 12 Κεντρικών Τραπεζών, ένα πολύ καλά κρυμμένο μυστικό, έχει αποκαλυφθεί:
Rothschild Bank of London Warburg Bank of Hamburg
Rothschild Bank of Berlin Lehman Brothers of New York
Lazard Brothers of Paris Kuhn Loeb Bank of New York
Israel Moses Seif Banks Goldman, Sachs of New York
of Italy Chase Manhattan Bank of New York
Warburg Bank of Amsterdam
Οι τραπεζίτες αυτοί είναι συνδεδεμένοι με τραπεζικούς οίκους στο Λονδίνο, οι οποίοι και έχουν σε τελική ανάλυση τον έλεγχο της FED.
Ο Οίκος Rothschild και η "Κόκκινη Ασπίδα"
Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι ο Οίκος των Ρότσιλντ κυβερνά αόρατα τον κόσμο σήμερα, και τον κυβερνά εδώ και δύο αιώνες, δημιουργώντας (δηλαδή εξαγοράζοντας) τις μαριονέτες που εργάζονται για λογαριασμό τους στον ορατό κόσμο σε πολλά μέτωπα, αλλά κυρίως στην πολιτική, το εμπόριο, την τεχνολογία, την εκπαίδευση και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Ο πρώτος Rothschild προέρχεται από ένα μέρος της Γερμανίας, όπου οι κυβερνήτες ήταν "φωτίσμένοι" (illuminated) με τη λεγόμενη "εποχή του Διαφωτισμού» που προήλθε από τους Ροδόσταυρους ... και λέγοντας "πρώτος" εννοούμε ότι το "Rothschild" δεν ήταν το αληθινό όνομα της οικογένειας. Λέγεται ότι το πραγματικό όνομα της οικογένειας ήταν "Bauer", που σημαίνει "αγρότης".
Ο Mayer Bauer άλλαξε το όνομα σε "Rothschild" (που σημαίνει "κόκκινη ασπίδα" για έναν λόγο που δεν είναι ευρέως γνωστός. Είχε κρεμάσει μια κόκκινη ασπίδα - πινακίδα/σύμβολο - πάνω από την πόρτα του καταστήματός του, ενώ ήταν ακόμη ένας φτωχός, κοινός οικογενειάρχης, αλλά τι σήμαινε; Προφανώς, προστάτευε ή και προήγαγε κάτι κόκκινο, που σίγουρα δεν ήταν κόκκινες πατάτες! Πιθανότατα έναν "κόκκινο" λαό. Ποιόν κόκκινο λαό; Ο Ρότσιλντ ήταν Εβραίος Ασκενάζι, και το Ashkenaz αποτελεί μια περιοχή στην Magog όπου οι λεγόμενοι "κόκκινοι Εβραίοι" της Χαζαρίας διοικούσαν μια αυτοκρατορία στα βόρεια παράλια της Μαύρης και της Κασπίας θάλασσας. Πολλές φωνές είναι τώρα διακηρύσσουν ότι ο Ρότσιλντ, και οι περισσότεροι Εβραίοι Ασκενάζι, είναι απόγονοι των Χαζάρων.
Ενώ οι Εβραίοι της Χαζαρίας αποτελούσαν μια μικρή μειοψηφία μεταξύ των Χριστιανών και μουσουλμάνων πολιτών, κυβέρνησαν απόλυτα την αυτοκρατορία! Ήταν νόμος της περιοχής να μπορούν μόνο οι Εβραίοι να κυβερνούν! Υπήρχαν δύο βασιλιάδες, ένας αόρατος, που ονομαζόταν "Khagan," και ένας ορατός που ονομαζόταν "beg". Ο συνειρμός που προκύπτει με τους αόρατους Ρότσιλντ που κυβερνούν τον κόσμο σήμερα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρων.Το σύγχρονο Ισραηλινό ισοδύναμο με το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό ονομάζεται "Κόκκινη Ασπίδα του Δαβίδ, Ηνωμένο Βασίλειο" (στα Εβραϊκά "Magen David Adom, UK"), και αρχικά ιδρύθηκε σε ένα "κατάστημα στη γωνία των οδών Rothschild και Nahalat Benyamin [Τελ Αβίβ 1930]1Η οργάνωση, όπως συμπεραίνουμε από το "Ηνωμένο Βασίλειο" στο όνομά της, ιδρύθηκε στη Βρετανία ... και δεν είναι άλλοι από τους βρετανούς Ρότσιλντ οι οποίοι την ίδρυσαν.. για να έχουν τον έλεγχο παροχής αίματος στο Ισραήλ, ίσως; Είναι να αναρωτιέται κανείς εάν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις χρησιμοποιούνται και ως κατάσκοποι, για την ολοκληρωτική διείσδηση σε μια χώρα.
Από την ιστοσελίδα Magen David μαθαίνουμε ότι το εξάκτινο αστέρι χρησιμοποιήθηκε από τους Εβραίους για διακόσμηση και εμφανίστηκε ως επίσημο εβραϊκό σύμβολο για την πρώτη φορά το 1354, όταν η εβραϊκή κοινότητα στην Πράγα [Γερμανία] έλαβε το δικαίωμα να έχει δική της σημαία και επέλεξε την ασπίδα του Δαβίδ ... " Ωστόσο, μόνο για "διακόσμηση" δεν το χρησιμοποιούσαν. Ήταν ένα σύμβολο που χρησιμοποιήθηκε για να ωθήσει και να διατηρηθεί τα ιδανικά του σιωνισμού στο μυαλό των Ασκενάζι. Και επειδή ήταν ο Οίκος των Ρότσιλντ που έφερε τελικά το κράτος του Ισραήλ στην ύπαρξη, θα μπορούσαμε να δούμε την ισραηλινή σημαία σήμερα ως σημαία των Ρότσιλντ.
Οι Rothschilds εμπλέκονται στην εγκατάσταση των λεγόμενων «Κόκκινων Εβραίων" στην εξουσία της Ρωσίας, το 1917 (κατά τη διάρκεια του πολέμου). Επίσης επιζητούσαν πάντοτε απεγνωσμένα μια παγκόσμια κυβέρνηση (δηλαδή της Κοινωνίας των Εθνών), χρησιμοποιώντας τον πόλεμο ως λόγο ανάγκης της ύπαρξης της, και είναι πολλοί εκείνοι που υποψιάζονται έντονα ότι οι διεθνείς Ρότσιλντ ήταν αυτοί που ξεκίνησαν τον πόλεμο και χειραγώγησαν τα γεγονότα προς τους στόχους τους όσο το δυνατόν περισσότερο.
Tο Νοέμβριο του 1917, και ενώ οι ρώσοι Ρότσιλντ ήταν στα πρόθυρα της υπογραφής συνθήκης ειρήνης με τους Γερμανούς, ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών, Arthur Balfour, συν-συνωμότης, και λάτρης του αποκρυφισμού, φιλαράκος των Ρότσιλντ, γράφει μια επιστολή προς τον Λόρδο Lionel Rothschild ζητώντας του να δεχθεί τη Διακύρηξη του, στην οποία οι Εβραίοι θα μπορούσαν να επανεγκατασταθούν στην αρχαία πατρίδα τους. Τον αμέσως επόμενο μήνα οι Βρετανοί κατέκτησαν την Ιερουσαλήμ. Τότε, ακριβώς μετά τον πόλεμο, οι Ρότσιλντ άνοιξαν γραφείο εξωτερικών υποθέσεων στη Βρετανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ακολούθησαν κι άλλα γραφεία σε άλλες χώρες, τα οποία γέμισαν με "πεφωτισμένους" υπό τη φροντίδα και την παρακολούθηση τους, με σκοπό την υποταγή των κυβερνήσεων στο σχέδιο τους της παγκοσμιοποίησης.
O Ουίνστον Τσώρτσιλ ήταν λόρδος του Βρετανικού Ναυαρχείου όταν άρχισε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. Λίγες μέρες πριν αρχίσει ο πόλεμος, ο ίδιος, "με δική του ευθύνη, διέταξε ναυτική κινητοποιήση ως εγγύηση πλήρους ετοιμότητας" και, "Τον Οκτώβριο του 1914, όταν έπεφτε η Αμβέρσα, ο ίδιος προσωπικά έσπευσε να οργανώσει την άμυνα της"2. Αυτός ο ζήλος από πλευράς Βρετανίας και κατά των Γερμανών δεν ήταν ευνοϊκός για τη βούληση των Ρότσιλντ, κι έτσι ο Τσώρτσιλ αντικαταστάθηκε σύντομα (Μάιος 1915) από τον καλό φίλο του Ρότσιλντ, Arthur Balfour!
Φαίνεται ότι το σχέδιο του 1914, τέθηκε σε εφαρμογή στην δεκαετία του 1880, γιατί ήταν τότε που ξεκίνησαν οι Ρότσιλντ να εγκαθίστουν τους Εβραίους της Ρωσίας στους Αγίους Τόπους. Να τι δήλωνε το αμερικανο- εβραϊκό περιοδικό, αμέσως μετά τον πόλεμο:
"Η μπολσεβίκικη επανάσταση στη Ρωσία ήταν έργο εβραϊκών εγκεφάλων, εβραϊκής δυσαρέσκειας, εβραϊκού σχεδιασμού, των οποίων στόχος είναι να δημιουργηθεί μια νέα τάξη του κόσμου» (10 Σεπτεμβρίου του 1920)
Πολλές εβραϊκές και μη, πηγές συμφωνούν. Την ίδια χρονιά (1920), ο Ουίνστον Τσόρτσιλ έγραψε τα εξής στην Illustrated Sunday Herald (Σημείωση: Ο Sparticus ήταν αρχηγός των Βαυαρών Illuminati):
«Από τις μέρες του Σπάρτικους (Sparticus/Adam Weishaupt) έως τον Καρλ Μαρξ, από εκείνες του Τρότσκι, του Μπέλα Κουν (Bela-Kuhn), της Ρόουζ Λουξεμπουργκ (Rose Luxembourg), και της Έμμα Γκόλντμαν (Emma Goldman), αυτή η παγκόσμια συνωμοσία αυξάνεται σταθερά. Αυτή η συνωμοσία έπαιξε έναν οριστικά αναγνωρίσιμο ρόλο στην τραγωδία της Γαλλικής Επανάστασης. Υπήρξε ο κύριος μοχλός της κάθε ανατρεπτικού κινήματος κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, και τώρα επιτέλους, αυτή η ομάδα ιδιόμορφων προσωπικοτήτων του υποκόσμου των μεγάλων πόλεων της Ευρώπης και της Αμερικής έχει αρπάξει το ρωσικό λαό από τα μαλλιά, και έχουν γίνει σχεδόν ο αδιαφιλονίκητος κύριος αυτής της τεράστιας αυτοκρατορίας"3
Αμέσως μετά τη Γαλλική Επανάσταση ο Οίκος των Ρότσιλντ έγινε η πλουσιότερη οικογένεια της Ευρώπης και το 1822, το εξάκτινο αστέρι4, ενσωματώθηκε στο οικόσημο των Ρότσιλντ. Αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι ίδιοι δάκτυλοι στις υψηλότερες βαθμίθες των Ροδόσταυρων τοποθέτησαν το εξάκτινο αστέρι που επιδεικνύεται τόσο από τους Ροδόσταυρους (π.χ. AMORC) όσο και από το κράτος του Ισραήλ.
Εστάλη απο http://www.macedoniahellenicland.eu

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Ο ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ ΜΑΣ ΦΤΥΝΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΔΕΣ ΚΡΑΤΑΝΕ ΟΜΠΡΕΛΑ

Η επίσκεψη Νταβούτογλου απέδειξε ακόμα μια φορά την τακτική της Τουρκίας που δεν είναι αλλη απο το να "χαρίζει" ότι δεν τις ανήκει και στην συνέχεια να ζητά ανταλλάγματα.
Ο ομολογουμένως πανέξυπνος Τούρκος ΥΠΕΞ έχει καταλάβει μελετώντας και το παρελθόν ότι στην θέση του Ελληνα ΥΠΕΞ η Ελλάδα ουδέποτε επέλεξε πρόσωπο που με σθένος θα διεκδικήσει ή τουλάχιστον θα προστατέψει τα ελληνικά συμφέροντα.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική περιοριζόταν στην light πολιτική,τις σχέσεις καλής γειτονίας χωρίς ίχνος διεκδικήσεων και τα σποραδικά παράπονα στην....πεθερά ΝΑΤΟ για να τα ακούει η...νύφη Τουρκία.
Ακόμα και ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως ΥΠΕΞ την ίδια γραμμή ακολουθούσε και με το ίδιο σκεπτικό μας πληροφόρησε χθες πως "αν δεν κάνουν κατι οι Ευρωπαίοι είμαστε χαμένοι".
Η πολιτική του ραγιά και του εξαρτώμενου σε πλήρη εφαρμογή ακόμα και απο αυτόν που δεν έχει κανένα ουσιαστικό ρόλο στην εφαρμογή της.
Ο Νταβούτογλου έχει μυριστεί (και όχι τωρα με τα οικονομικά προβλήματα) πως η Ελλάδα αδυνατεί ή δεν θέλει (μάλλον το δεύτερο) να αντικρούσει με πειστικό τρόπο για τους πολίτες της και την διεθνή κοινότητα τις τουρκικές απαιτήσεις και να εφαρμόσει όλα όσα απορρέουν απο τις διεθνείς συνθήκες και την υποτιθέμενη πλέον κυριαρχία της.
Με αυτό το δεδομένο ο Τούρκος ΥΠΕΞ αποφάσισε να γελοιοποιήσει την ελληνική εξωτερική πολιτική και όσους την διαχειρίζονται με το απίστευτο επιχείρημα πως το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο αλλά στην Μεσόγειο!
Απίστευτη θέση που μόνο προς ηλίθιους συνομιλητές θα μπορούσε να λεχθεί.
Εκτός και αν ο Νταβούτογλου αποφάσισε "μονομερώς" ότι η Ελλάδα δεν έχει κυριαρχικά δικαιώματα στην ευρύτερη Μεσόγειο παρά μονο στο Αιγαίο και αυτά τα διακαιώματα θα πρεπει να μοιραστεί σαν καλός γείτονας με την Τουρκία.
Η ελληνική πλευρά για ακόμα μια φορά έκανε τον....Αλέκο και περιορίστηκε σε δηλώσεις που έχουμε ακούσει εκαντοντάδες φορές.Πράξεις όμως δεν είδαμε......
Η χάραξη ΑΟΖ και η επέκταση των χωρικών μας υδάτων παραμένουν σε....αναμονή αν και θα ήταν οι μοναδικές επιλογές για την έξοδο απο την οικονομική κρίση αλλά και μια σοβαρή επιτέλους απάντηση στην Τουρκία ύστερα απο δεκαετίες....ζειμπέκικων και κουμπαριών που όχι μόνο δεν έφεραν αποτέλεσμα αλλά αντίθετα χρόνο με το χρόνο αποθράσυναν την Τουρκία που έφτασε μετα τις παραβιάσεις να κάνει μαθήματα γεωγραφίας στον υπάλληλο Δρούτσα.
Αλλωστε δεν παει πολύς καιρός που ο ίδιος ο Νταβούτογλου έφτασε ακόμα και να εκβιάσει την ελληνική πλευρά δηλώνοντας πως το casus belli θα αποσυρθεί μόνο εαν η Ελλάδα παραιτηθεί του δικαιώματος της για επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια.
Υπεύθυνοι όμως είναι και μερίδα δημοσιογράφων που μάλιστα ακολούθησαν τον Νταβούτογλου στην περιοδεία του στην Θράκη όπου μίλησε για "τουρκική" και όχι μουσουλμανική μειονότητα και έσπευσαν να τον διορθώσουν επικαλούμενοι την συνθήκη της Λωζάννης.
Μια συνθήκη που οι Τούρκοι έχουν γράψει στα παλια τους τα παπούτσια αφου η Ελλάδα ηλιθιωδώς δεν απαίτησε την εφαρμογή της μέχρι κεραίας.
Τι εννοούμε...Προσωπικά ουδόλως μας ενδιαφέρει εαν οι τούρκοι της Θράκης θέλουν να λέγονται τούρκοι ή Ελληνες.Αυτό είναι μικρής εως ανύπαρκτης σημασίας.
Το θέμα είναι ότι η συνθήκη της Λωζάννης μιλά για ίσο πληθυσμό μειονοτήτων σε Θράκη Ανατολική και Δυτική.
Εμείς σαν καλοί γείτονες (ηλίθιοι) επιτρέψαμε στην Τουρκία να ξεριζώσει ακόμα και με την βία τον ελληνισμό απο την Πόλη,την Ιμβρο,την Τένεδο και την Μικρά Ασία ενω στην Θράκη μας επιτρέψαμε να ανθήσει μια τεράστια μουσουλμανική μειονότητα που αριθμεί περισσότερους απο 200 χιλιάδες κατοίκους.
Κάτοικοι που πέρα απο το μίσος που τρέφουν για την χώρα μας αφου άγονται και φέρονται απο το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής.Δεν χάνουν ευκαιρία να μας θυμίζουν πως το μέλλον τους δεν περιλαμβάνει τίποτα ελληνικό.
Μειονοτικά σχολεία,μειονοτικοί συνδυασμοί,μειονοτικοί πολιτιστικοί σύλλογοι που ασκούν τρομοκρατική πολιτική σε όσους "αρνούνται" την τουρκική καταγωγή τους,ακόμα και μέλη των γκρίζων λύκων που μιλούν για αυτονομία.
Και όλα αυτά υπο την ανοχή της άχρηστης ελληνικής πολιτείας που με την ίδια βλακώδη και υποχωρητική τακτική που υποδέχεται την κάθε ανόητη απαίτηση της Τουρκίας.Ετσι στον...αυτόματο άφησε την τήρηση της συνθήκης της Λωζάννης και έχει φτάσει σε σημείο απο κατήγορος για τις τουρκικές σφαγές και διώξεις του ελληνικού στοιχείου στην Τουρκία να είναι απολογητής σε έναν Νταβούτογλου για τις συνθήκες διαβίωσης των συνεχως αυξανόμενων μουσουλμάνων της Θράκης.
Πλέον έχοντας "εξασφαλίσει" την Θράκη και βρισκόμενος σε συζητήσεις για το Αιγαίο ο Νταβούτογλου μπορεί να ασχοληθεί και με τον άλλο τουρκικό....καημό που δεν είναι άλλος απο την γενέτειρα του Κεμάλ την Θεσσαλονίκη.
Χωρίς ίχνος ντροπής και εκμεταλλευόμενος την παρουσία ενός μεθύστακα ζήτησε την ανέγερση τζαμιού και στη συμπρωτεύουσα αλλά και την ονομασία ενός δρόμου της πόλης με αντάλλαγμα την αντίστοιχη ονομασία ενός δρόμου της Σμύρνης.
Βέβαια ο μεθύστακας δεν έχασε χρόνο να συναινέσει αφού για τέτοιους λόγους επιλέχτηκε απο την κατοχική κυβέρνηση και τους εθνομηδενιστές "προοδευτικούς" φίλους του.
Ομως πως μπορεί κανείς να συγκρίνει τα δυο πράγματα.....
Μια ονομασία ενός δρόμου της Θεσσαλονίκης με το όνομα του σφαγέα και υπεύθυνου για τις γενοκτονίες λαών που ακόμα και το ευρωπαϊκό συμβούλιο έχει αποδεχθεί με ψήφισμα του.
Και ενός ηγέτη...ίσως του τελευταίου στην Ελλάδα που ότι και να είναι για κάποιους κατάφερε να τριπλασιάσει την χώρα μέσα απο αγώνες μαζί με τον ελληνικό λαό που έχυσε το αίμα του στα πεδία των μαχών.
Τέτοιες είναι οι συγκρίσεις που πάντα επεδίωκε η Τουρκία να εξομοιώσει τον θύτη με το θύμα και όπως προείπαμε να χαρίσει ως αντάλλαγμα αυτά που δεν της ανήκουν.
Το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι πως δεν υπάρχει πλεον ένας Βενιζέλος που θα έχει κατα κύριο λόγο την διπλωματική θέληση,την εξυπνάδα ακόμα και το ελληνικό φιλότιμο να αντιμετωπίσει τους εισβολείς αλλά και την αποφασιστικότητα να συνεχίσει την πολιτική με άλλα μέσα όπως είναι ο όρος της ένοπλης σύγκρουσης.

ΟΙ ΧΡΥΣΟΙ ΣΚΟΥΦΟΙ MOODYS

Όσο πολύπλοκη και αν φαίνεται η λειτουργία της οικονομίας, υπακούει σε κανόνες που μοιάζουν αρκετά με τους εμπειρικούς κανόνες λειτουργίας μιας επιχείρησης. Υπάρχει η παραγωγή, τα έσοδα, τα έξοδα και ενίοτε οι κλεψιές. Σε όλα αυτά προστίθεται η φήμη της επιχείρησης. Η αξιολόγηση μιας επιχείρησης μέσα από την φημολογία και την εικόνα της δεν είναι καθόλου μικρή υπόθεση. Πολλές φορές ο αντίπαλος μπορεί να δημιουργήσει ψεύτικες φήμες ή να αξιοποιήσει υπάρχουσες για να επικρατήσει στην αγορά.
Ας πάμε τώρα στην οικονομία. Στην Ελλάδα, τα ξέρουμε και τα έσοδα και τα έξοδα. Ξέρουμε και για τις κλεψιές αν και δεν θα μάθουμε ποτέ για τους κλέφτες. Η φήμη τώρα της επιχείρησης που λέγεται Ελλάδα, είναι θέμα των οίκων αξιολόγησης. Moody’s, Fitch και λοιπές αγορολαγνικές δυνάμεις. Ένας φίλος οικονομολόγος ,ο οποίος επιμένει πως ο κύριος Παπακωνσταντίνου είναι καλός για κρατικός λογιστής αλλά όχι για Υπουργός, παρομοιάζει τους οίκους αξιολόγησης, με τους μηχανισμούς που δίνουν τα αστέρια στα ξενοδοχεία, ή τους χρυσούς σκούφους στα ρεστοράν. Αν δεν ταΐσεις την επιτροπή, δεν έχει σκούφο. Και δεν μιλάμε για μαριδάκι.
Πόσο αξιόπιστοι είναι λοιπόν οι οίκοι αξιολόγησης; Αρκεί ένα παράδειγμα. Οι οίκοι αυτοί είχαν αξιολογήσει τα σύνθετα ομόλογα που προέκυπταν από τα αμερικανικά στεγαστικά δάνεια, και τα οποία οδήγησαν στην κρίση, ως πολύ αξιόπιστα προϊόντα.
Πρόσφατα αποκαλύφθηκε πως οι βασικοί μέτοχοι της, Goldman Sachs, του χρηματοπιστωτικού αυτού κολοσσού, είναι και μεγαλομέτοχοι του οίκου αξιολόγησης Moody’s. Αυτή η παγκόσμια τράπεζα που στο αποκαλυπτικό βιβλίο του MARC ROCHE «Η Τράπεζα» (εκδόσεις Μεταίχμιο) περιγράφεται ως μια οικονομική σέχτα που διοικεί τον κόσμο, δεν πουλάει βέβαια πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια. Πουλάει προϊόντα στοιχήματος. Ένα προϊόν μπορεί να είναι η πιθανότητα να πτωχεύσει η Ελλάδα. Αυτή την πιθανότητα, πουλάνε στις περίφημες «αγορές». Δεν είναι τίποτα άλλο από τους αλογομούρηδες του καπιταλισμού.
Οι αξιότιμοι μέτοχοι λοιπόν της Goldman Sachs, οι οποίοι έχουν ίσως στοιχηματίσει κατά της Ελλάδας, μπορούν να κερδίσουν πάρα πολλά λεφτά, αν οι οίκοι αξιολόγησης (οι δικοί τους οίκοι) υποβαθμίσουν τις ελληνικές τράπεζες και την ελληνική οικονομία.
Αυτές τις μέρες είχαμε λοιπόν μια αρνητική αξιολόγηση από τον οίκο Moody’s. Η κυβέρνηση μίλησε αμέσως για παιχνίδι και αξιολόγηση που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όλα αυτά λίγο πριν πάμε για διαπραγμάτευση. Και ξέρουν πολύ καλά τι λένε. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες μας, πέρυσι τον Οκτώβριο, κάποιοι κύριοι της Golman Sachs, είχαν έρθει στην Αθήνα και πρότειναn στον Γ. Παπανδρέου ένα δικό τους προϊόν αντί για δάνειο. Ο Παπανδρέου αρνήθηκε και τις επόμενες μέρες άρχισε η αρνητική αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας και η άνοδος των spreads. Ένα μήνα αργότερα, και πάλι η Goldman Sachs, πρότεινε και ένα άλλο κινέζικο δανειακό προϊόν. Ο πρωθυπουργός αρνήθηκε. Αμέσως μετά είχαμε μια δεύτερη αρνητική αξιολόγηση από την Moody’s .
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως οι κούρσες των αγορών, είναι γεμάτες αναβολικά. Ένα παιχνίδι που στήνουν οι αλογομούρηδες της αμοραλιστικής οικονομίας. Έχει δίκιο η κυβέρνηση που φοβάται. Το ερώτημα είναι γιατί συμμετέχει στην κούρσα.
Για ποιο λόγο ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, έβαλε διευθύνοντα σύμβουλο του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημόσιου Χρέους ένα πρώην στέλεχος της Goldman Sachs; Τον άνθρωπο που υπηρετούσε στην «Τράπεζα», όταν αυτή πείραζε το ελληνικό χρέος επί Σημίτη για να παρουσιάσουμε ψεύτικα στοιχεία και να μπούμε στην ΟΝΕ; Η Goldman Sachs, κέρδισε απ’ αυτή την ιστορία 330 εκατομμύρια ευρώ. Και εμείς μπήκαμε σε ένα παιχνίδι που δεν μπορούσαμε να αντέξουμε.
Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση θέλει να εκφράζεται από τέτοιους ανθρώπους των αγορών; Γιατί αποδέχεται αυτό το παιχνίδι και δεν βγαίνει εκτός; Γιατί συμβαδίζει με τις «αγορές» που δεν συμβαδίζουν μαζί μας;
Η Ελλάδα είναι η χώρα με τους μκρότερους άμεσους φόρους και τους μεγαλύτερους έμμεσους. Αυτοί που έχουν δηλαδή, συνεχίζουν να δίνουν τα λιγότερα. Επίσης προτιμούν να μην επενδύουν αφού είναι πολύ πιο επικερδής η φοροαπαλλαγή απ’ το ρίσκο της επένδυσης. Την ίδια ώρα οι τράπεζες καταγράφουν κέρδη , επιδοτούνται απ’ την κυβέρνηση και δεν απειλούνται. Το επιχείρημα είναι πως θα διαταραχτεί η αγορά. Αυτοί που τα λένε, γιατί δεν αφήνουν αλήθεια την «αγορά» που προσκυνούν, να λειτουργήσει; Και να κλείσει όσες τράπεζες δεν πρέπει να υπάρχουν;Ο κύριος Παπακωνσταντίνου καλά κάνει και φοβάται τους οίκους αξιολόγησης. Αλλά αυτό δεν βγάζει πουθενά. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι φοβάται επίσης να βγει από τα δεδομένα των “αγορών”, ανοίγοντας μια ελληνική αγορά με άλλους όρους. Με φορολόγηση όσων έχουν. Λεφτά υπάρχουν. Ας τα πάρει, αντί να εκφράζει τη δυσφορία του για τις αρνητικές αξιολογήσεις ξέροντας πως τον βάζουν σε μια κούρσα όπου θα τρέχει, χωρίς αποτέλεσμα. Εκτός αν δεν θέλει. Σε κάθε περίπτωση, ο κόσμος δικαιούται να πει “μουλάρι ο Αστραχάν”. Αν επιζητεί το χρυσό σκούφο των Moody’s , θα συνεχίσει να φοράει σομπρέρο.
Εστάλη απο http://www.koutipandoras.gr

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ

Ένα από τα πιο σκληροπυρηνικά χωριά της ορεινής Ξάνθης επισκέφθηκε στα μέσα του Φεβρουαρίου ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου. Πρόκειται για τον οικισμό Δημάριο του δήμου Μύκης απ’ όπου κατάγονται αρκετοί από εκείνους που εντάσσονται στους λεγόμενους φανατισμένους υποστηρικτές της άποψης του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, ότι στη Θράκη δεν υπάρχει μουσουλμανική αλλά τουρκική μειονότητα…»
Βέβαια και μόνο η επιλογή του συγκεκριμένου χωρίου από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και όχι κάποιος άλλος οικισμός, σημαίνει πολλά. Οι άνθρωποι που επέλεξαν να φέρουν τον πρωθυπουργός της χώρας στο Δημάριο και όχι οπουδήποτε άλλου, ξέρουν πολύ καλά ποιο είναι το Δημάριο και ποιες οι θέσεις των κατοίκων του περί των μειονοτικών ζητημάτων.
Πέρα από την επιλογή του χωριού που θα επσικέφτονταν ο Γιώργος Παπανδρέου, κανείς μας, ούτε και οι λεγόμενοι μειονοτικοί κύκλοι, δεν περίμεναν να ακούσουν αυτά που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, γι’ αυτό άλλωστε οι δυο μουσουλμάνοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στη Θράκη σε δηλώσεις τους στα μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για ένα ιστορικό άνοιγμα της κυβέρνησης, εγώ θα το χαρακτήριζα ως …
ιστορικό ξεπούλημα.Πραγματικά ο κύριος Παπανδρέου έφτασε στο σημείο να πει ένα μεγάλο ΝΑΙ σε όλα όσα εδώ και χρόνια διεκδικεί η Άγκυρα, είπε ναι σε όλα εκείνα που θα επιτρέψουν στη γείτονα χώρα να αλωνίζει ανενόχλητη στη Θράκη χωρίς κανένας πλέον αν μπορεί να τη σταματήσει.
Καταρχήν είπε εμμέσως πλην σαφώς ΝΑΙ στην εκλογή του μουφτή, εκεί βέβαια τόνισε ότι για να γίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να προηγηθεί ένας εποικοδομητικός διάλογος όχι μόνο ανάμεσα σε μειονοτικούς και κυβερνητικούς παράγοντες αλλά ένας διακομματικός διάλογος διότι όπως είπε χαρακτηριστικά, το θέμα είναι ευαίσθητο και λεπτό και δεν πρέπει να υπάρχουν πρόχειροι χειρισμοί του. Βέβαια όλοι μας ξέρουμε τι σημαίνει εκλογή του μουφτή αλλά για όσους δεν ξέρουν, δεν έχουν παρά να ανατρέξουν στις μέχρι τώρα δράσεις των δήθεν εκλεγμένων ψευτομουφτήδων Ξάνθης και Κομοτηνής και θα καταλάβουν αμέσως γιατί η Άγκυρα ζητάει με τόση επιμονή να εκλέγονται στο εξής οι μουφτήδες και όχι να διορίζονται από το κράτος.Μου κάνει όμως ιδιαίτερη εντύπωση που ο κύριος Παπανδρέου δε ζήτησε να κάνει το ίδιο πράγμα και η Τουρκία, να εκλέγονται δηλαδή κι εκεί οι μουφτήδες διότι όπως όλοι γνωρίζουμε, πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει εκλεγμένος μουφτής. Δε μπορώ να πιστέψω ότι αυτό δεν το γνωρίζει ο Γιώργος Παπανδρέου.
Μαζί με την εκλογή των μουφτήδων όμως ο πρωθυπουργός της χώρας μας, είπε ΝΑΙ και στην εκλογή των επιτροπών που διαχειρίζονται τη βακουβική επιτροπή, να μπορεί δηλαδή κι εκεί να κάνει κουμάντο η Τουρκία λες και μιλάμε για δική της περιουσία. Εδώ βέβαια θα μου πει κάποιος, «μα γιατί αυτοί που θα εκλεγούν είτε ως μουφτήδες είτε ως μέλη των επιτροπών που θα χειρίζονται τη Βακουβική επιτροπή, να είναι άνθρωποι της Τουρκίας;» η απάντηση είναι απλή, όταν το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής μπορεί και καθορίζει το αποτέλεσμα των εθνικών ή των αυτοδιοικητικών εκλογών στη Θράκη, στις περιοχές δηλαδή όπου ψηφίζουν μουσουλμάνοι, ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι θα κάνει σε αυτές τις εκλογές για μουφτή ή για βακουφικές επιτροπές.
Κι αν σε όλα τα παραπάνω το ΝΑΙ του Γιώργου Παπανδρέου δεν είναι και τόσο ξεκάθαρο αφού όπως προανέφερα έβαλε ως όρο το διακομματικό διάλογο, σε κάποια άλλα πάγια αιτήματα της Άγκυρας είπε ΝΑΙ με τόνο. Τι ζητάει τόσο καιρό η Τουρκία και οι εδώ άνθρωποι της; Μα φυσιικά να γίνονται περισσότερα μαθήματα στην τουρκική στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία κι αυτό το υποσχέθηκε ο κύριος Παπανδρέου, είπε ξεκάθαρα ότι θα ενισχυθεί η τουρκική γλώσσα στα δημοτικά σχολεία των μουσουλμάνων. Δε μας είπε μόνο σε τι θα βοηθήσει αυτό τους κατά τα άλλα Έλληνες μουσουλμάνους πολίτες της Θράκης.
Κάτι άλλο το οποίο υποσχέθηκε ευθέως ο Γιώργος Παπανδρέου, είναι ότι στο εξής όσοι από τους μουσουλμάνους επιθυμούν να δίνουν προφορικές εξετάσεις στην τουρκική για να αποκτήσουν δίπλωμα οδήγησης, θα μπορούν να το κάνουν. Αλήθεια, ο μουσουλμάνος που μιλάει μόνο την πομάκικη γλώσσα ή ο Ρομ που μιλάει μόνο τη δική του γλώσσα, πως θα μπορέσει να αποκτήσει δίπλωμα οδήγησης;
Εκτός κι αν αυτός δεν είναι άνθρωπος, εκτός κι αν στην κυβέρνηση αυτή του ΠΑΣΟΚ θεωρούν ανθρώπους μόνο όσους δηλώνουν Τούρκοι.
Επίσης ο πρωθυπουργός μας, υποσχέθηκε ότι στα ΚΕΠ και κατ’ επέκταση σε όλους τους φορείς παροχής υπηρεσιών που λειτουργούν σε περιοχές με μουσουλμάνους κατοίκους, θα προσλαμβάνονται υπάλληλοι οι οποίοι εκτός από την Ελληνική, θα μιλάνε και την Τουρκική γλώσσα. Ούτε εδώ φαίνεται να ενημέρωσαν τον κύριο Παπανδρέου ότι στη ΕΛΛΗΝΙΚΗ Θράκη υπάρχουν δυστυχώς και μουσουλμάνοι οι οποίοι δεν ξέρουν ούτε την Ελληνική ούτε και την Τουρκική γλώσσα. Αυτοί δηλαδή δε θα εξυπηρετούνται σε καμιά υπηρεσία; Βέβαια με βάση την απλή λογική, οι περισσότεροι μουσουλμάνοι υπάλληλοι των διαφόρων υπηρεσιών, εκτός από Ελληνικά και Τουρκικά, μιλάνε και Πομάκικα κι άρα θα είναι σε θέση να εξυπηρετούν και τους καθαρά πομακόφωνους μουσουλμάνους της περιοχής.Μου κάνει όμως εντύπωση που αυτό δεν αναφέρθηκε από τη μεριά του πρωθυπουργό, δεν είπε ούτε λέξη για Πομάκους, για Πομάκικη γλώσσα ή για Πομακοχώρια.
Γιατί άραγε. Μόνο οι τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι της Θράκης έχουν δικαίωμα να εξυπηρετούνται στη γλώσσα τους;
Φυσικά εδώ μπαίνει ένα μεγάλο ζήτημα για το οποίο έχω γράψει αρκετές φορές ως τώρα. Φτάσαμε δυστυχώς στο σημείο να μιλάμε για το αν στις δημόσιες υπηρεσίες που λειτουργούν σε περιοχές με μουσουλμάνους θα προσλαμβάνονται υπάλληλοι που να μιλάνε δύο ή και τρεις γλώσσες ώστε να μπορούν να εξυπηρετούνται όχι κανένας άλλος, αλλά Έλληνες πολίτες οι οποίοι απλά έχουν την ιδιαιτερότητα να είναι μουσουλμάνοι και όχι χριστιανοί. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί αυτό το κράτος στο οποίο λέγεται πως γεννήθηκε η δημοκρατία δε φρόντισε ποτέ να διδάξει σωστά στους ανθρώπους αυτούς την επίσημη γλώσσα της πατρίδας τους, την Ελληνική; Φυσικά, μην ξεχνάτε πως μια αμόρφωτη μειονότητα είναι πολύ πιο βολική και για την Ελλάδα και για την Τουρκία απ’ ότι μια μορφωμένη. Τον μορφωμένο άνθρωπο δε μπορείς να τον καθοδηγήσεις εκεί που θες ενώ τον αμόρφωτο, φτάνει μόνο να τους πεις πως σε περίπτωση που δηλώσει πως είναι Έλληνας θα βράζει στα καζάνια της κόλασης στον άλλο κόσμο, για να τον πάρεις με το μέρος σου.
Τίποτα λοιπόν απ’ όσα έγιναν και γίνονται αναφορικά με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, δεν είναι τυχαίο, όλα αποσκοπούν στον καλύτερο δυνατό έλεγχο της και από τις δυο πλευρές.
Επίσης ο κύριος Παπανδρέου δεσμεύτηκε για την ταχύτερη δυνατή κατασκευή του κάθετου άξονα Βουλγαρίας – Ελλάδας μέσο του χωριού Δημαρίου. Δε μας έφτανε δηλαδή ο υπάρχον δρόμος από και προς τη Βουλγαρία ο οποίος μόνο προβλήματα μας δημιουργεί, θα μας φτιάξουν και άλλον. Αναρωτιέμαι, δεν το βλέπουν οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ πως από τότε που άνοιξαν τα σύνορα στον Άγιο Κωνσταντίνο, πενταπλλασιάστηκε η μικροεγκληματικότητα στην Ξάνθη; Δεν τους ενημέρωσε κανείς ότι οι κάτοικοι της ορεινής περιοχής ζουν κλειδωμένοι στα σπίτια τους επειδή τα χωριά τους έχουν γεμίσει με Βούλγαρους οι οποίοι δεν έχουν αφήσει σπίτι στο οποίο δεν έχουν μπει; Δεν ξέρουν ότι από τότε που άνοιξε ο δρόμος για τη Βουλγαρία, η τοπική μας αγορά, τόσο αυτή της ορεινής περιοχής όσο και αυτή της πόλης, ερημώνει διότι από τη μια όλοι οι Ξανθιώτες τρέχουν για τα ψώνια τους, ακόμα και για τα καύσιμα τους στη γειτονική χώρα όπου όλα είναι πάμφθηνα κι από την άλλη τα πομακοχώρια της Ξάνθης έχουν γεμίσει με παράνομους Βούλγαρους μικροπωλητές οι οποίοι εφοδιάζουν τους καταναλωτές με ότι χρειαστούν σε πολύ καλύτερες τιμές. Κάποτε μας είχαν πει ότι αυτός ο δρόμος θα φέρει ανάπτυξη στην Ξάνθη, ότι τα ξενοδοχεία της πόλης δε θα χωράνε τους επισκέπτες, ότι οι μικροεπιχειρηματίες της περιοχής θα πλουτίσουν.
Που πήγαν όλα αυτά; Εμείς μέχρι τώρα μόνο λουκέτα στα μαγαζιά μας βλέπουμε, μόνο για διαρρήξεις και ληστείες ακούμε. Μετά από όλα αυτά όμως η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ανακοίνωσε και τη δημιουργία του νέου κάθετου άξονα ο οποίος μάλλον αποσκοπεί στο να φέρει στη χώρα μας τους Βούλγαρους εκείνους που για την ώρα δεν κατάφεραν αν έρθουν και να μπουν στα σπίτια μας.
Το αστείο στην όλη επίσκεψη του πρωθυπουργού στο χωριό Δημάριο ήταν που ξεκίνησε την ομιλία του λέγοντας ότι η χώρα μας περνάει δύσκολες οικονομικά στιγμές κι ότι ο ίδιος δεν ήρθε για να τάξει. Πράγματι, δεν έταξε τίποτα, πέρα από τον κάθετο άξονα Βουλγαρίας Ελλάδας, που να κοστίζει έστω και ένα ευρώ στη χώρα μας. Όλα όσα όμως υποσχέθηκε δεν ήταν τίποτα άλλο από προεκλογικές υποσχέσεις οι οποίες όπως ξέρουν πολύ καλά στο ΠΑΣΟΚ θα φέρουν χιλιάδες ψήφους στην κυβέρνηση στις διαφαινόμενες πρόωρες εθνικές εκλογές. Άρα δεν έταξε τίποτα που να κοστίζει σε χρήματα αλλά έταξε πράγματα που συνιστούν αυτό που λέμε ξεπούλημα των πάντων.Έχοντας προφανώς κατά νου να πάει σε πρόωρες εθνικές εκλογές, ήρθε στην Ξάνθη και υποσχέθηκε να κάνει πράξη όλα όσα εδώ και χρόνια ζητάει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής το οποίο και ξέρει να κερδίζει για λογαριασμό άλλων εκλογές.
Κάποιοι από τους συγκεντρωμένους κατοίκους τον ρώτησαν γιατί στα χωριά τους δε μπορούν να παρακολουθούν τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια, γιατί δεν έχουν σήμα τους αλλά για το συγκεκριμένο θέμα δεν είπε ούτε κουβέντα ο κύριος Παπανδρέου. Του ζήτησαν την προώθηση του Μπασμά, μια από τις καλύτερες στον κόσμο ποικιλίες καπνού που παράγεται στην Ξάνθη, και σε άλλες χώρες ώστε να αυξήσουν τις ποσότητες που παράγουν και να αρχίζουν να πουλάνε σε καλύτερες τιμές την παράγωγή τους. Ούτε και γι’ αυτό το θέμα όμως είχε να τους πει κάτι, απλά αρκέστηκε στο να τους παραπέμψει στους αγροτικούς συνεταιρισμούς και την πιο σωστή λειτουργία τους. Του παραπονέθηκαν για την απάτη με τα πλαστά ένσημα που έστησαν κάποιοι και εξαπάτησαν εκατοντάδες οικοδόμους πουλώντας τους πλαστά ένσημα, του του ζήτησαν δικαίωση τους και τιμωρία αυτών των ανθρώπων που τους έκλεψαν με αυτό τον τρόπο τα λεφτά αλλά ο κύριος Παπανδρέου ούτε και γι’ αυτό είχε να πει κάτι.
Γενικά δεν απάντησε σε κανένα από τα θέματα που του τέθηκαν, ήρθε με δική του λίστα θεμάτων, ήταν προαποφασισμένο το τι θα πει και τι θα υποσχεθεί και όλα ήταν σα να μην ειπώθηκαν. Φυσικά για όλα όσα ανακοίνωσε ο Γιώργος Παπανδρέου δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση από τα τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην Ξάνθη, κανείς δεν είτε το θάρρος να του πει πως αυτά που λέει βλάπτουν το εθνικό μας συμφέρον, ότι ευνοούν τα παιχνίδια της Άγκυρας στη Θράκη. Άλλωστε δεν ήταν και εύκολο να διαφωνήσει κανείς με τον πρωθυπουργό αφενός μεν γιατί θα διακινδύνευε τη θέση του στο κόμμα κι αφετέρου γιατί δίπλα και απέναντι στον πρωθυπουργό ήταν ορισμένοι από τους πιο φανατικούς υποστηριχτές του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και των θέσεων που αυτό εκφράζει.
Κακά τα ψέματα, το τουρκικό προξενείο φέρνει ψήφους και το ΠΑΣΟΚ το οποίο είναι με την πλάτη στο τοίχο, χρειάζεται ψήφους ώστε να έχει κάποιες ελπίδες να κερδίσει τις εκλογές που θα προκηρύξει.
Για να κερδηθούν λοιπόν οι ψήφοι της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη η λύση είναι μία. Κάνουνε πράξη όλα όσα ζητάει η Τουρκία και η μειονότητα γίνεται και πάλι πράσινη. Θέλουν περισσότερα τουρκικά στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία, τους τα υποσχέθηκαν. Θέλουν εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης στην τουρκική, σύντομα θα γίνει. Ζητάνε τουρκόφωνους υπαλλήλους στις δημόσιες υπηρεσίες, σε λίγο θα τους έχουμε. Θέλουν εκλογή των μουφτήδων και των επιτροπών που διαχειρίζονται τις βακουφικές περιουσίες, ο δρόμος άνοιξε και πολύ σύντομα θα είναι πλέον γεγονός. Ξεχνάνε όμως στο ΠΑΣΟΚ πως όλα αυτά δεν είναι απαίτηση όλων των μουσουλμάνων της Θράκης αλλά μόνο λίγων οι οποίοι και ζουν έχοντας ως επάγγελμα την παροχή των υπηρεσιών τους στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και κατά συνέπεια στην Άγκυρα.
Ξεχνάνε στο ΠΑΣΟΚ ότι τον απλό το μουσουλμάνο δεν το νοιάζει τι είναι αλλά το πώς θα ζήσει αυτός και τα παιδιά του. Τον ενδιαφέρει να πουλήσει πιο ακριβά τον καπνό που παράγει, τον ενδιαφέρει να βρουν μια δουλειά τα παιδιά του, τον ενδιαφέρει να μπει το ψωμάκι μέσα στο σπίτι του. Ελάχιστοι είναι αυτοί που ενδιαφέρονται αν η μειονότητα της Θράκης είναι μουσουλμανική ή τουρκική και οι περισσότεροι από αυτούς ανήκουν στην ομάδα των 3500 έμμισθων συνεργατών της Άγκυρας.
Δυστυχώς όμως εκείνοι καθορίζουν τους όρους του παιχνιδιού, ένα παιχνίδι στο οποίο αποφάσισε να πάρει πρωταγωνιστικό ρόλο η ελληνική κυβέρνηση. Εμπρός λοιπόν, την επόμενη φορά που ο πρωθυπουργός ή κάποιος υπουργός θα επισκεφθεί τη Θράκη, ας μη βάλει κοστούμι, ας φορέσει τη φανέλα της εθνικής Θράκης που δημιούργησαν εκείνοι που ονειρεύονται ένα ανεξάρτητο κρατίδιο στη Θράκη κι ας κρατάει στο χέρι του τη σημαία της ανεξάρτητης Θράκης. Έτσι κι αλλιώς ακόμα και τα τελευταία όπλα που είχαμε στα χέρια μας ως χώρα, ο κύριος Παπανδρέου αποφάσισε όχι να τα πουλήσει διότι όταν πουλάς σημαίνει ότι παίρνεις και κάποιο αντάλλαγμα, αλλά να τα χαρίσει στη Τουρκία.Ο θεός να βάλει το χέρι του αν και για την ώρα μόνο ο κύριος Παπανδρέου το βάζει.
Εστάλη απο http://udemand.wordpress.com

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

70 ΧΡΟΝΙΑ.ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΟΔΩΡΑΚΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΛΕΖΟΥΣ ΕΛΕΟΣ

Για το κατοχικό δάνειο και τις προσκυνημένες κυβερνήσεις που ουδέποτε το διεκδίκησαν έχουν γραφτεί πολλά.
Μέσα σε όλα όμως ιδιαίτερη σημασία έχει η γνώμη των "αγωνιστών" που με μια πράξη τους εξασφάλισαν το μέλλον τους.
Αυτοί λοιπόν οι "αγωνιστές" που συγκέντρωσαν για τον εαυτό τους ολόκληρο τον αγώνα του ελληνικού λαού κατά των κατακτητών και έριξαν στο πύρ το εξώτερο όσους δεν συμφωνούσαν με την "προοδευτική" ιδεολογία της σημερινής ψευτοδημοκρατίας.
Αυτοί που αντάλλαξαν το αγωνιστικό παρελθόν τους με μια θέση ψευτο-γκουρού του "προοδευτισμού" και παράδειγμα των επαγγελματιών επαναστατών.
Αυτοί που γλύτωσαν πολεμώντας τους ναζιστές και έγιναν δοσίλογοι για λογαριασμό της Σοβιετίας υπονομεύοντας την ίδια τους την πατρίδα.
Εκφράζουν σήμερα και άποψη για την λαθρομετανάστευση....
Θα μου πείτε τι δουλειά έχει το ένα με το άλλο....
Εκ πρώτης όψεως καμία.
Οταν όμως ένας απο τους "αμόλυντους" αγωνιστές της Σοβιετο-δημοκρατίας και γυρολόγος των κομμάτων επισκέπτεται ως τι άραγε τον Παπουτσή και ζητά την νομιμοποίηση όχι μονο των απεργών πείνας λαθρομεταναστών αλλά και την νομιμοποίηση οποιουδήποτε άλλου βρεθεί στην ιδια κατάσταση τότε υπάρχει σύνδεση και μάλιστα μεγάλη.
Ο λόγος για τον Γλέζο όπου κατα την επίσκεψη του στον υπουργό του υπέδειξε μεταξύ άλλων και νομικά παραθυράκια νομιμοποιήσεις των λαθρομεταναστών για λόγους....φιλανθρωπίας.
Φυσικά Γλέζος είναι αυτός τι άλλο θα πρότεινε;
Ελα όμως που ο ίδιος άνθρωπος σε συνέντευξη του για την περίοδο της κατοχής δήλωσε πως
".....στην Ελλάδα είχαν μαζευτεί 400 χιλ. Γερμανοί στρατιώτες,250 χιλ. Ιταλοί στρατιώτες και 10 χιλιάδες Βούλγαροι στρατιώτες.Σύνολο 660 χιλ. ξένοι. ΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΘΡΕΨΕΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ;"
Και έχει απόλυτο δίκιο....
Λοιπόν Γλέζο....σήμερα στην σημερινή κατοχική Ελλάδα απο το ΔΝΤ και την παγκόσμια τάξη έχουν μαζευτεί 2.500.000 ξένοι ΠΩΣ ΖΗΤΑΣ Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΤΑΙΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ;
Γλέζο.....ε Γλέζο!!!
Εσυ δεν ήσουν στην Αντίπαρο που έλεγες καλύτερα να με έβρισκε ενα βόλι στην κατοχή παρά να έβλεπα υπουργούς να ψηφίζουν προϋπολογισμό που συνέταξαν ξένοι;
Ε λοιπόν αυτούς τους υπουργούς παρακαλάς τώρα για τους λαθρομετανάστες;
Τον Τσολάκογλου τον επισκέφτηκες ή τον παρακάλεσες Γλέζο;....ε Γλέζο!!!!!

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ή ΞΕΦΤΙΛΑ ΤΟΥ ΧΕΙΡΙΣΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ;

Διαβάσαμε την προ ημερών ανακοίνωση του Μητροπολίτη Περαιά Σεραφείμ με την οποία εξέφραζε την αντίθεση του για το νομοσχέδιο Καστανίδη που επιχειρεί ούτε λιγο ούτε πολύ να βαφτίσει ρατσιστές μια μερίδα της κοινωνίας και μάλιστα προχωρώντας ακόμα περισσότερο να ποινικοποίηση τις πολιτικές ή άλλες απόψεις τους.
Θα ξεπεράσουμε το γεγονός ότι η ελληνική πολιτεία κανει τα στραβά μάτια εδω και παρα πολλά χρόνια στο αριστερό παρακράτος που με πολιτική κάλυψη εγκληματεί κατα της ελληνικής κοινωνίας αλλά και επεξεργάζεται τρόπους διάλυσης της ίδιας της δημοκρατίας που το προστατεύει.
Και θα σταθούμε στο γεγονός της απάντησης γνωστών δημοσιογράφων (αντι Καστανίδη) που με άρθρα τους στις καθεστωτικές εφημερίδες έσπευσαν να ειρωνευτούν τον Μητροπολίτη και να τον "συνετίσουν".
"Κανείς δεν έχει την απαίτηση από τους Αγίους της εκκλησίας μας να φέρονται ως πραγματικοί Άγιοι. Ανθρωποι και αυτοί όπως όλοι μας έχουν τις αδυναμίες τους. Στην Ελλάδα όμως παρατηρείται η πλήρης αντιστροφή, η άρνηση της ίδιας της ουσίας της χριστιανικής διδασκαλίας. Ιεράρχες αντί να υιοθετούν το μήνυμα της αγάπης κηρύττουν την μισαλλοδοξία και αντί να ενώνουν τον λαό τον διχάζουν."
Αυτό αναφέρεται σε άρθρο της "ναυαρχιδας" του Πασοκιστάν και μπορούμε άνετα κατα πρώτον να διαπιστώσουμε ότι περα απο το γεγονός ότι οι άθεοι εξ ανάγκης θυμούνται τον χριστιανισμό για να δικαιολογήσουν τις θέσεις τους.
Κατα δευτερον για αυτούς η χριστιανική διαδασκαλία είναι μισή και μονομερής.
Δηλαδή παίρνουν αυτό που θέλουν και το χρησιμοποιούν κατα πως τους βολεύει.
Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η θέση που ουσιαστικά εκφράζεται απο τα παπαγαλάκια πως η εκκλησία κηρύσσει την μισαλλοδοξία και την διχόνοια όταν δεν συμφωνεί μαζί τους και την ενότητα και την αγάπη όταν συμφωνεί.
Μάλλον τα καλά και συμφέροντα θελει να υποδείξει ο αρθρογράφος κάνοντας "χρηστομάθεια" στον Μητροπολίτη αλλά και τους άτυχους αναγνώστες.
Εκεί όμως που φαίνεται ότι δεν ξέρει τι λεει και απλά χρησιμοποιεί όρους για να προωθήσει το "Καστανίδειο" νομοσχέδιο είναι στο παράδειγμα που χρησιμοποιεί που πραγματικά είναι...όλα τα λεφτά.
"....... Γιατί κατ' εξοχήν στην χριστιανική παράδοση αναφέρεται ότι ο Ιησούς δεν δίστασε να αφήσει την αμαρτωλή Μαγδαληνή να του πλύνει τα πόδια. Βασιλικότερος και του Βασιλέως των... Βασιλέων δηλαδή ο Σεβασμιώτατος....."
Λοιπόν εμείς δεν είμαστε και οι φανατικότεροι των πιστών το έχουμε ξαναπεί.Ομως απο τα λιγα που ξέρουμε η Μαγδαληνή πρώτον δεν ήταν ομοφυλόφιλη και δευτερον μετανόησε.
Το "Καστανίδειο" νομοσχέδιο μιλά για τους ομοφυλόφιλους και σίγουρα όχι τους....μετανοημένους.Γιατι στην χριστιανική διδασκαλία πάλι απο τα φτωχά που ξέρουμε η συγχώρεση έρχεται στον οποιονδήποτε μετά την μετάνοια.
Και για να το γυρίσουμε και απλά λαϊκά απο που και ως που ο αρθρογράφος ζητά να συγχωρέσει η εκκλησία κάποιον που όχι μονο δεν μετανοεί και συνεχίζει να....ξεπατώνεται αλλά και αρκετοί εξ αυτών προκλητικά δεν ζουν απλά με την ιδιαιτερότητα τους αλλά επιδιώκουν να την διαφημίζουν κιόλας σε καθε ευκαιρία;
Με λίγα λόγια η εκκλησία και όχι μόνο η χριστιανική υπάρχει πέρα απο το χρέος της διδασκαλίας του λόγου του Θεού αλλά και ως θεματοφύλακας των παραδόσεων.
Ακόμα και με τα στραβά της η ελληνική εκκλησία όλα τα χρόνια του Ελληνικού Εθνους αυτό προσπάθησε να κάνει και δεν πρόκειται ελπίζουμε να αλλάξει τώρα δεχόμενη τις μοντέρνες....ανάγκες ορισμένων πισωγλέντιδων που προσβλέπουν όχι μόνο στην αποδοχή τους που θα ήταν κατι απλό αλλά κυρίως στην ισοπέδωση των παραδόσεων στο όνομα των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων".