Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ή ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΡΑΞΙΑ;

Είναι λυπηρές όσο και απογοητευτικές οι εικόνες που παρακολουθήσαμε στις προχθεσινές απεργιακές κινητοποιήσεις.
Ακόμα μια "πανελλαδική" απεργία που απέδειξε πως η μεγάλη μάζα του λαού μας είτε κοιμάται ύπνο βαθύ είτε έχει διαβρωθεί τόσο ιδεολογικά απο τα κόμματα...
Και έχει απολέσει αυτα που πάντα χαρακτήριζαν τον Ελληνα.
Εχει χάσει την αγωνιστικότητα του και το φιλότιμο.
Σε μια πόλη 5 εκατ. κατοίκων αυτοί που βγήκαν στον δρόμο ήταν περίπου 30.000.
Δεν μιλάμε για άλλες περιοχές της χώρας γιατί εκει η εικόνα είναι κατι παραπανω απο απογοητευτική.
Αραγε τι συμβαίνει;
Εχουμε φτάσει οι νεοέλληνες σε τέτοιο σημείο απάθειας που ακόμα και όταν κάποιοι παραδίδουν την πατρίδα μας αμαχητί....Ξεπουλούν τα πραγματικά δικαιώματα του Ελληνα πολίτη και όχι αυτά του ψευτοανθρωπισμού η συντριπτική πλειοψηφία περιμένει απο την "δημοκρατία" να τον σώσει;
ή μήπως δεν έχουμε άλλες αντοχές μετά απο δεκαετίες προπαγάνδας και λαϊκισμού;
Οτι και να συμβαίνει το συμπέρασμα είναι πως δυστυχώς αυτό που ακούγεται και "σερβίρεται" με τρόπο στον Ελληνα είναι πως δεν υπάρχουν εναλλακτικές.
Ισως και αυτό να είναι μια δικαιολογία για την γενική...απραξία.
Αλλωστε η απογοήτευση είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος όλων των πολιτικών απατεώνων και των παρατρεχάμενων τους που διαιωνίζουν αυτή την κατάσταση.
Με έναν λαό απογοητευμένο ο χρόνος γίνεται σύμμαχος τους ώστε σιγά σιγά να εμφανίζεται το φαινόμενο της απάθειας αφού το "ότι και να κάνουμε πάλι αυτοι θα βγουν" είναι η διαπίστωση.
Κι όμως θα μπορούσε και αυτή μειοψηφία εργαζομένων και μη.....
Οι Ελληνες πολίτες και οι έλληνες γλύφτες θα μπορούσαν να έκαναν κατι εαν και σε αυτούς δεν φρόντιζαν τα κόμματα να δέσουν τα χέρια απο την στιγμή που υπέγραψαν την είσοδο τους στα κομματικά μαντριά με αντάλλαγμα τον διορισμό τους ή μια ευνοϊκή μεταχείριση με την ψήφιση συγκεκριμένων νόμων στην συντεχνία τους.
Αποτέλεσμα κάποιοι να "αγωνίζονται" για τα "κεκτημένα" όπως λεει και η αριστερά.
Κεκτημένα όμως που ή διασπούν ακόμα περισσότερο τον λαό αφού στην πλειονότητα τους πρόκειται για στενά συντεχνιακά συμφέροντα ή για "κεκτημένα" απόρροια της κομματικής συναλλαγής.
Ετσι έχουμε το φαινόμενο μιας χώρας που η συντριπτική πλειοψηφία του λαού στέκεται αμέτοχη στο ξεπούλημα της χώρας.
Στέκεται αμέτοχη σε έναν ψεύτη πρωθυπουργό που εξαπάτησε το λαό του και υφάρπαξε την ψήφο του.Και κυρίως στέκεται αμέτοχη όχι στα όσα γίνονται σήμερα αλλά στους μελλοντικούς σχεδιασμούς που θέλουν την πατρίδα μας υποχείριο και έρμαιο των ορέξεων των "συμμάχων" μας.
Η στάση αυτή της πλειοψηφίας επιτρέπει να βλέπουμε τις εικόνες που είδαμε και που βλέπουμε καθε χρόνο.
Εικόνες που δείχνουν πως ο λαός έχει παραδώσει το πνεύμα του σε εθνομηδενιστές.
Την ενημέρωση του σε κατευθυνόμενους κοντυλοφόρους τριπλοθεσίτες.
Εικόνες που δείχνουν πως ο λαός έχει παραδώσει τον αγώνα του σε εργατοπατέρες και κομματόσκυλα που αδιαφορούν για το ξεπούλημα της χώρας και κραυγάζουν για την τσεπούλα τους που γέμιζε χρόνια ολόκληρα απο τα κορόιδα τους φορολογούμενους.
Και τι μένει;Ο αγώνας των λεγόμενων "αντιεξουσιαστών".
Ανήλικοι και έφηβοι οι περισσότεροι με λαθρομετανάστες να πυκνώνουν τις τάξεις τους.Υποπροιόν και αυτοί της "δημοκρατίας" των κλεφτών και προδοτών του Εθνους.
Ατομα που αν και λοξοδρόμησαν κατά την την κατήχηση του συστήματος...
Βρισκόμενοι κάπου ανάμεσα στο καρκίνωμα του μαρξισμού που θεοποιήθηκε στους πανεπιστημιακούς χώρους και στην "μαγκιά" και απογοητεύτηκε και αυτό έντονα απο τα "ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα" εξυπηρετούν και αυτοί την εξουσία καταστρέφοντας,λεηλατώντας,καίγοντας ενίοτε ακόμα και δολοφονώντας πλην όμως μην ενοχλώντας ποτέ πραγματικά την εξουσία που τους ανέχεται και τους περιθάλπει.
Είναι στην ουσία το αντίβαρο της "δημοκρατίας" απέναντι σε όσους την αντιμάχονται.
Είναι τα τάγματα εφόδου των "δημοκρατικών" κομμάτων απέναντι στους Ελληνες πατριώτες,τους Ελληνες οικογενειάρχες και τους Ελληνες εργαζόμενους.
Με αυτό λοιπον τον τρόπο φτάνουμε στο σημείο της γενικής ....απεργίας των 30 χιλιάδων εκ των οποίων το 80% δημόσιοι υπάλληλοι που πριν λίγο καιρό έγλυφαν τα αφεντικά τους και ξεζούμιζαν τον ελληνικό λαό και της γενικής...απεργίας των κουκουλοφόρων που για ακόμα μια φορά που χρειάστηκε εκτόνωσαν την κατάσταση με το να επιτίθενται σε καταστήματα πολιτών και σε αστυνομικούς των 800 ευρώ.
Οταν την ίδια ώρα κάποιοι μεσα στο κοινοβούλιο έκαναν...επερωτήσεις δήλαδη τα έξυναν και γελούσαν εις βάρος των κορόιδων περιμένοντας το τέλος του μήνα να πάρουν το μισθουλακο τους.....Και καμιά "χορηγία" ευπρόσδεκτη είναι.....
Αφού γνωρίζουν πολύ καλά ότι με την δεδομένη κατάσταση και το σύστημα που έχουν ομολογουμένως κουραστεί να εφαρμόσουν θα είναι οι ίδιοι για πολλά ακόμα χρόνια αν δεν ξυπνήσει η συντριπτική πλειοψηφία και δεν απαιτήσει ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Οι αράδες που ακολουθούν ισοδυναμούν με «επιτάφιο θρήνο» και αποτελούν εκδήλωση της απόλυτης πικρίας του γράφοντος για την αδυναμία των Ελλήνων να παρέμβουν συλλογικά στην παράδοση της χώρας τους στο νέο ευρω-ατλαντικό κέντρο που διαμορφώνεται αυτή την περίοδο στο Βερολίνο.
Οι Γερμανοί τα βρήκαν με τις ΗΠΑ και η Fed με την Γερμανική κυβέρνηση, μετά και ....από την κρίσιμη παρέμβαση Σαρκοζί. Το δολάριο δεν θα απειληθεί από το ευρώ και θα παραμείνει το μόνο αποθεματικό νόμισμα, με τα οφέλη που αυτό συνεπάγεται για την οικονομία των ΗΠΑ. Παράλληλα η Γερμανία θα αναλάβει την σταδιακή αναδιοργάνωση του Συμφώνου Σταθερότητας, μέχρι την οριστική κατάργησή του από έναν νέο θεσμό ολοκληρωμένης οικονομικής διαχείρισης στην ΕΕ, στο πρότυπο λειτουργίας της Αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας και σε απόλυτη συνεργασία με αυτήν, για την αντιμετώπιση όλων των νομισματικών και εμπορικών απειλών που προέρχονται από σχετικά αυτονομημένες πηγές της παγκοσμιοποίησης, όπως είναι για παράδειγμα η Κίνα.
Στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας η διακυβέρνηση της Ελλάδας περνά στην Λέσχη του Βερολίνου – το «τεχνοκρατικό όνομα» της οποίας δεν είναι ακόμη γνωστό - στην οποία κυρίαρχο ρόλο θα έχει το εβραϊκό λόμπυ. Το σχέδιο που είχε μισο-αποκαλύψει το Der Spiegel για την υπαγωγή των χωρών που έχουν απορρίψει οι χρηματαγορές στην πολιτική δικαιοδοσία αυτής της υπό ίδρυση Λέσχης είναι ακριβές και κανείς μέχρι τώρα δεν το έχει διαψεύσει ρητά. (Μην ρωτήσετε πάντως την ελληνική κυβέρνηση, διότι η απάντηση μπορεί να κλονίσει την αξιοπιστία της!)
Η Ελλάδα θα χάσει διαπαντός και απολύτως την αυτοκυβέρνησή της και οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις θα υπαχθούν (καθοριστούν από) σε ευρύτερες οικονομικοδιοικητικές ρυθμίσεις, οι οποίες ουσιαστικά θα υπαγορεύουν ανελαστικά την δομή και λειτουργία της διοίκησης, της αγοράς και της διακυβέρνησης. Το πολιτικό και νομικό σύστημα της χώρας θα προσαρμοστεί σε αυτή την νέα δομή και θα εξελιχθεί στο πλαίσιο αυτής. Το κοινωνικό μοντέλο της Ελλάδας, θα διαμορφωθεί έτσι ώστε να υποστηρίζει την διατήρηση της υψηλής ανταγωνιστικότητας των κεντρο-ευρωπαίων.
Η χώρα θα εξειδικευτεί στον τουρισμό, αφού πρώτα μέσω της εσωτερικής υποτίμησης φτηνύνει το «προϊόν» που προσφέρει.
«Λύση πακέτο» στην κρίση που πλήττει την χώρα μας σημαίνει ότι η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας θα γίνει δίχως την συμμετοχή της ελληνική κυβέρνησης. Ο Γιώργος Παπανδρέου παρέδωσε πλέον και τα κλειδιά της χώρας στο Βερολίνο, αρνούμενος να προχωρήσει ο ίδιος στην επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Η Ελλάδα, που δήλωσε πτώχευση μέσω του διαγγέλματος του πρωθυπουργού της από το Καστελόριζο, θα παραμείνει στο ευρώ και δεν θα προβεί σε στάση πληρωμών, αφού συμφώνησε την συντεταγμένη χρεοκοπία της να αναλάβει ο νέος θεσμός που θα διαμορφωθεί από τον Μάρτιο, μέσω μυστικών συμφωνιών Γερμανίας-ΗΠΑ-Γαλλίας και με την ενημέρωση άλλων σημαντικών Εταίρων.
Η Ελλάδα παραδόθηκε και ο ρόλος του κ. Παπανδρέου φαίνεται να ολοκληρώνεται. Όμως θα είμαι δίκαιος. Ο πρωθυπουργός αν και ανέπτυξε προσωπική πολιτική, εξαπατώντας ασφαλώς το εκλογικό σώμα που τον ανέδειξε στο μέγιστο αξίωμα, εξυπηρέτησε στο ακέραιο τα συμφέροντα της πολιτικο-οικονομικής τάξης της χώρας. Φροντίστε, λοιπόν, καθεστωτικοί παράγοντες να μην τα «φορτώσετε» όλα, σε λίγο, στον Γ. Α. Παπανδρέου! Μην αποδειχθείτε για άλλη μια φορά αχάριστοι, εκτός από άπληστοι, όπως στα τέλη του 1980 με τον μπαμπά του!
Αν ρίξετε μια ματιά στον καθεστωτικό Τύπο θα διαπιστώσετε την ανακούφιση των ανθρώπων του, από την παράδοση της χώρας στο εβραϊκό λόμπυ, το οποίο στην δική τους γλώσσα εμφανίζεται ως «γερμανική διακυβέρνηση», «γερμανικός ορθολογισμός», «ορθολογική δικαιοσύνη», «μετα-μηχανική διακυβέρνηση» και άλλα «όμορφα» concepts του τετάρτου δρόμου προς τον σοσιαλισμό!
Φίλοι, μια και από σήμερα θα πάψω να σας ταλαιπωρώ με τις ανησυχίες μου για την χώρα, καθώς διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει σοβαρό (κοινωνικό) έδαφος για την καλλιέργεια ρεαλιστικής πολιτικής αυτοκυβέρνησης της χώρας, θα ήθελα να επισημάνω την ανικανότητα της αριστεράς να παρακολουθήσει τις σύγχρονες εξελίξεις, ώστε να παρέμβει δημιουργικά και την αργοπορημένη και μάλλον «ξεπερασμένη», με όρους πολιτικής, αφύπνιση ενός μέρους της κοινωνίας των πολιτών. Δεν ζούμε στο 1821, ούτε στο 1974, αλλά στη φάση ολοκλήρωσης της παγκοσμιοποίησης, όπου απαιτεί δυνατές κοινωνίες, οι οποίες θα διεκδικούν συλλογικά, έξυπνα και με σύγχρονα πολιτικά εργαλεία καλύτερη θέση στην διαπραγμάτευση για την νέα παγκόσμια ιεραρχία που οργανώνεται αυτή την περίοδο, μέσα από συγκρούσεις, αίμα, φτωχοποιήσεις, επικοινωνιακή παραπλάνηση και αντιφάσεις.
Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και τα επιμέρους εξαπτέρυγα του καθεστώτος, παρά τις όποιες διαφωνίες τους επί της διπλωματικότητας των χειρισμών στο ζήτημα της ελληνικής κρίσης, κατέληξαν η χώρα να μην προχωρήσει σε μια στρατηγική αναδιάρθρωσης του χρέους της, από τη στιγμή που οι ίδιες οι χρηματαγορές μας οδήγησαν σε αυτήν την αναγκαστική επιλογή. Σχεδιασμένα και με την μέγιστη συνεισφορά του ανθρώπου τους στην Αθήνα, όπως το διατύπωσαν οι Financial Times, προτίμησαν την κρίσιμη αυτή δουλειά για την κοινωνία και το μέλλον της χώρας να την κάνει κάποιο ευρω-ατλαντικό κέντρο, το οποίο να «πακετοποιήσει» την διακυβέρνηση της χώρας μαζί με τα ελληνικά ομόλογα και τα αξιόγραφα που γεννούνται από αυτά και όλα μαζί να καταστούν ο μοχλός άσκησης πολιτικής στην χώρα.
Έτσι η διακυβέρνηση που θα ασκεί σε λίγο η Λέσχη του Βερολίνου στη χώρα μας θα εμφανιστεί ως αναπόφευκτη. Η μόνη λύση. Και το δίλημμα τότε θα είναι: συμμόρφωση στις αποφάσεις του λόμπυ ή επανάσταση;
Η πορεία της Ελλάδας τον τελευταίο χρόνο, ήταν η οδός της παράδοσης κάθε ίχνους κυριαρχίας της. Το «έργο» κάπου εδώ ολοκληρώνεται, άρα δεν ωφελεί να συζητάμε τα ίδια και τα ίδια. Από χώρα μετατρέπεται στον πρώτο χώρο από την λεγόμενη παλαιά Ευρώπη που παραδίδει τα κλειδιά της εξουσίας σε ένα υπερεθνικό κέντρο, το οποίο δεν θα μπορεί να ελέγξει κανείς δημοκρατικά. Ίσως αυτό να εννοούσε ο κ. Παπανδρέου προχθές στο Βερολίνο λέγοντας ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω για να σταθεροποιηθεί. Και ο Παπαδόπουλος πάντως αυτό πίστευε. Φαίνεται πως το καθεστώς, οι «Γιώργηδες» και η διανόηση α λα ΔΟΛ διαπνέονται από τα ίδια «δημοκρατικά ιδανικά» και διακονούν την ίδια «δημοκρατική θεωρία». Το καθεστώς δεν άντεχε την «δημοκρατία» που το ίδιο κατασκεύασε και είπε ξανά να κάνει ένα βήμα πίσω παραδίδοντας τα συμφέροντα της χώρας στους διεθνείς πάτρωνές του - και τυπικά πλέον. Στο πλαίσιο αυτό κάποιοι ανακουφίζονται θεωρώντας ότι έτσι θα απαλλαγούμε από τους ντόπιους νταβάδες και την ανοργανωσιά τους. Τώρα θα οργανωθούμε επιτέλους με γερμανικό πνεύμα και νεοφιλελεύθερο σθένος, πιστεύουν και παρηγορούνται. Καλή παρηγοριά!
Δεν οργανώνονται έτσι οι χώρες, ούτε χειραφετούνται έτσι οι κοινωνίες από τοπικές δυναστείες. Ο πολιτικός δρόμος που τόσο καιρό έδειξα ( όχι μόνος, αλλά με την συντρόφια κάμποσων ανήσυχων συμπατριωτών) δεν φαίνεται πλέον να έχει καμία πιθανότητα, έτσι ώστε η δημοκρατία να προχωρήσει ένα βήμα μπροστά μέσα από την κοινωνική κρίση και όχι να κάνει «ένα βήμα πίσω», όπως προτείνει το καθεστώς.
Μετά από αυτό η οδός που απέμεινε για τον εκδημοκρατισμό και την αυτοκυβέρνηση είναι η επανάσταση. Δυστυχώς όμως σε αυτό δεν είμαι ειδικός. Ας το αναλάβουν άλλοι, «επαγγελματίες» του είδους!! Στην χώρα απέτυχε να αναστηθεί η πολιτική και ευρύτερα η πολιτική κριτική και ο δημοκρατικός οραματισμός με κριτήρια ελευθερίας. Δεν είχε τα φόντα. Ο Γιώργος και η παρέα του παραβίασαν τελικά ανοιχτή θύρα! Όλοι γνώριζαν ότι η ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα ήταν ημιθανή, και έπαιξαν με σχετική ασφάλεια στο «ελληνικό πείραμα». Κάποιοι πήγαμε κόντρα σε αυτήν την βεβαιότητα, αναζητώντας την άλλη πιθανότητα. Χάσαμε, αλλά η ζωή συνεχίζεται! Σίγουρα υπάρχουν και πολύ πιο σημαντικά και κυρίως ενδιαφέροντα πράγματα από την πολιτική, μόνον που για κάποιους και ετούτα σε σχέσεις εξουσίας ανάγονται και…ξενερώνονται.
Γυρίστε, λοιπόν, την πλάτη σε εμάς τους «ξενέρωτους» και αγκαλιάστε τους «αντιεξουσιαστές στην εξουσία»: αυτούς που καταπολεμούν τις μίζερες σκέψεις τους σκορπώντας απλόχερα μιζέρια στην κοινωνία!
Εστάλη απο http://www.activistis.gr

ΣΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Πριν λίγο καιρό, στο πρωτοσέλιδο του "Ελεύθερου Κόσμου", δημοσιεύσαμε ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ, σχετικά με τον εορτασμό του "Κουράν Μπαϊράμ" σε νηπιαγωγείο του κέντρου των Αθηνών.
Πριν το ρεπορτάζ και επειδή μας φαινόταν πραγματικά δύσκολο να πιστέψουμε το επίπεδο της κατάντιας στο οποίο έχει φτάσει το εκπαιδευτικό μας σύστημα, φροντίσαμε να το διασταυρώσουμε με κάθε δυνατό τρόπο. Και όλα τα στοιχεία έδειχναν ακριβώς αυτό, το οποίο μας είχε καταγγελθεί: ότι δηλαδή στο νηπιαγωγείο, έγινε η συγκεκριμένη γιορτή. Δημοσιεύσαμε το θέμα ως πρωτοσέλιδο και ακολούθησε η διάδοσή του, κυρίως μέσω διαδικτύου. Το θέμα έπαιξε σε πάρα πολλές ιστοσελίδες και όλες ακριβώς με την ίδια έκπληξη αναρωτιούνταν από πότε το ελληνικό κράτος άρχισε να εορτάζει και το "μπαιράμι" των τούρκων και γενικότερα των μουσουλμάνων.
Εμείς μεγαλώνοντας ξέραμε το μπαϊράμι, μόνο σαν την ευκαιρία που άδραξε ο Κανάρης για να κάψει τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου. Το ζήτημα έφερε στην Βουλή ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Μάκης Βορίδης, με ερώτησή του προς την αρμόδια υπουργό Παιδείας. Και ξαφνικά ως εκ θαύματος, μόλις πριν λίγες ημέρες απήντησε στην ερώτησή του η υφυπουργός κ. Χριστοφιλοπούλου.
Στην απάντησή της, η υπουργός, επιβεβαιώνει πλήρως το ρεπορτάζ μας, προσπαθώντας να το διαψεύσει. Θαυμάστε τι ακριβώς λέει: "στην τελετή για τον εορτασμό του 'Κουρμπάν Μπαϊράμ' στο 7ο Ν/Γ Αθηνών, όπως μας πληροφόρησε ο Προϊστάμενος του 1ου Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αθήνας, ουδέποτε συνέβη τέτοιο περιστατικό". Η κ. Υφυπουργός δηλαδή, επιβεβαιώνει δίχως την παραμικρή αμφιβολία πλέον, ότι ο εορτασμός του "μπαϊραμ" στα νηπιαγωγεία της Αθήνας είναι γεγονός και μάλιστα ότι συμβαίνει, υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας.
Όσο για το περιστατικό που "ουδέποτε συνέβη", προφανώς αναφέρεται στο ότι άλλα παιδάκια θεωρώντας το ως παιχνίδι, άρχισαν κι αυτά να πέτουν κάτω και να προσκυνάνε τον... Αλλάχ. Η κ. υφυπουργός καλά θα κάνει αντί να ρωτά τους διάφορους "προϊστάμενους", να ρωτήσει τους γονείς, τα νήπια. Όπως και να έχει, η ουσία είναι ότι οι Έλληνες φορολογούμενοι πληρώνουμε τους νηπιαγωγούς για να κάνουν ισλαμική προπαγάνδα σε παιδάκια τεσσάρων και πέντε ετών.
Η πολυπολισμική προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ έχει ξεφύγει και είναι πια εκτός ορίων.
Εστάλη απο http://www.schizas.com

ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Η κυβέρνηση Χριστόφια έχει πλήρη αντίληψη του μεγέθους της λαθρομετανάστευσης στη Κύπρο . Οι υπηρεσίες που διαθέτει το κόμμα και το κράτος, της δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίζει και τις παραμικρές λεπτομέρειες του προβλήματος. Γνωρίζει τους εργοδότες , αυτούς τους υπονομευτές της εθνικοκοινωνικής συνοχής και υποστηρικτές των λαθρομεταναστών , τους τόπους διαμονής των , τους τόπους συγκεντρώσεων τους , γνωρίζει τα πάντα.
Έχει μάλιστα τη δύναμη και τα μέσα να δώσει λύση στο λαθρομεταναστευτικό σε ελάχιστο χρόνο. Μπορεί να τσακίσει τους εργοδότες της παράνομης εργασίας , μπορεί να μαζέψει όλους τους λαθρομετανάστες και να τους απελάσει άμεσα. Όμως δεν το κάνει. Αφήνει το πρόβλημα να διογκωθεί για να το εκμεταλλευτεί ιδεολογικά και πολιτικά.
Αφήνει την λαϊκή αγανάκτηση να ξεχειλίσει προκειμένου να την παρουσιάσει ως ρατσιστική εκδήλωση, που εναντίον της θα περάσει τους πολυπόθητους «αντιρατσιστικούς νόμους» με σκοπό να κτυπήσει όχι τον ανύπαρκτο «ρατσισμό», τον οποίο υποθάλπει και σκηνοθετεί , αλλά τον υπάρχοντα κοινωνικό εθνικισμό τον οποίο θεωρεί ως τον χειρότερο εχθρό της αριστεράς ψευτοδιανόησης και της σοσιαλίζουσας πολιτικής απάτης που στηρίζει τις τράπεζες και αφαιμάσσει τις παραγωγικές δυνάμεις για να ασκεί δήθεν κοινωνική πολιτική. Δεν κτυπά η κυβέρνηση Χριστόφια την λαθρομετανάστευση , γιατί μεθοδεύει εν κρυπτώ την σταδιακή πολιτογράφηση τους , ώστε να αποκτήσει κομματική πελατεία και να διακυβερνήσει για μακρά περίοδο το τόπο ασκώντας δράση από-εθνοποίησης και αφελληνισμού.Με αυτά τα δεδομένα η μαρξιστο-αριστερά διανόηση και πολιτική, εξακολουθεί να είναι μια εχθρική δύναμη προς το έθνος.
Ο πόλεμος εναντίον αυτού του καρκινώματος δεν μπορεί να διεξαχθεί μέσα από τις τάξεις της δεξιάς . Διότι και αυτός ο χώρος ελέγχεται από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης που θεωρούν εμπόδιο στα συμφέροντα και στα σχέδια του υπερ-εθνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος , την εθνική κυριαρχία , την λαϊκή κυριαρχία και τον έλεγχο του παραγόμενου πλούτου από το λαό . Μήτε από το χώρο του λεγόμενου κέντρου μπορεί να διεξαχθεί ο πόλεμος κατά του αριστερού εθνομηδενισμού. Διότι το κέντρο είναι διαβρωμένο από διεθνιστικά ιδεολογήματα αλλά και από μεγαλοαστικά συμφέροντα που επέλεξαν αυτό το χώρο για πολιτική υπεράσπιση των συμφερόντων τους στα πλαίσια του ανταγωνισμού για το μοίρασμα των κρατικών δαπανών και το πλιάτσικο του δημόσιου πλούτου και της αγοράς με την στήριξη του ληστρικού τραπεζικού κεφαλαίου .
Οι λαϊκές δυνάμεις δεν έχουν άλλη επιλογή από μια αυτόνομη και αυτοδύναμη πολιτική έπαλξη που θα δώσει τη μάχη της μετάβασης από την «πλουτοκρατική δημοκρατία» στη πραγματική λαϊκή δημοκρατία που θα επανακτήσει την εθνική κυριαρχία και θα την θεμελιώσει πάνω στη στέρεη βάση της λαϊκής κυριαρχίας στην οικονομία , τη κοινωνία και τη πολιτική εκπροσώπηση. Η ιδεολογία του κοινωνικού και δημοκρατικού εθνικισμού προβάλει σήμερα ως η μοναδική επιλογή ενάντια στην αριστερο-κεντρο-δεξιά συμπαράταξη.
Έτσι το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης θα λυθεί ριζικά μέσα από μια γενικευμένη , πολυμέτωπη ιδεολογικο-πολιτική επίθεση ενάντια στον εθνομηδενισμό και την πλουτοκρατία, μια επίθεση που δεν θα σταματήσει με τον έλεγχο του λαθρομεταναστευτικού αλλά θα συνεχιστεί μέχρι την τελική νίκη των εθνικών λαϊκών δυνάμεων και την εγκαθίδρυση του εθνικοκοινωνικού κράτους.
Εστάλη απο http://edikcyprus.blogspot.com

Ο ΤΡΟΤΣΚΙ ΓΙΑ ΤΟ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ" ΖΗΤΗΜΑ

Το αντίγραφο αυτής της συζήτησης που είχε ο Τρότσκι με ηγετικό στέλεχος της ομάδας των Αρχειο-μαρξιστών στην Ελλάδα προετοιμάστηκε για να κυκλοφορήσει στη Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση στα μέσα του 1932 σαν προκαταρκτική εργασία για την πρώτη παγκόσμια συνδιάσκεψη της Αριστερής Αντιπολίτευσης, που διεξάχθηκε το Φεβρουάριο του 1933.
Δεν έχει, από όσο είναι γνωστό, δημοσιευθεί στα ελληνικά. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο Intercontinental Press της 30 Αυγούστου 1976 απ' όπου και έχει μεταφραστεί. Από το πλήρες ντοκουμέντο η ομάδα Σπάρτακος παρουσίασε μόνο εκείνα τα κομμάτια που αφορούν το μειονοτικό ζήτημα, τα οποία και παραθέτουμε. Είναι και εδώ εμφανής ο ρόλος της Αριστεράς, καθώς και οι τρόποι με τους οποίους οργάνωσε και ποδηγέτησε το Μακεδονικό ζήτημα.
Ακόμη κι έτσι όμως, η συζήτηση αυτή αποδεικνύει πως "Μακεδονικό έθνος" ουδέποτε υπήρξε, αλλά κατασκευάστηκε για να στηρίξει τα σχέδια της Σοβιετικής Ένωσης και της εβραιοκρατούμενης Αριστεράς.
ΛΕΩΝ ΤΡΟΤΣΚΙ: Δεν έχεις πει τίποτα για το εθνικό ζήτημα. Τι άποψη έχετε για τη Μακεδονία και τις μειονότητες;
ΑΡΧΕΙΟ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ: Το συνέδριό μας πήρε απόφαση ενάντια στο σύνθημα για ανεξαρτησία της Μακεδονίας, που είχε υιοθετήσει το κόμμα το 1925.
Λ.Τ.: Γιατί;
Α.Μ.: Προέκυψε μετά την πλήρη ανταλλαγή πληθυσμών Ελλήνων, Τούρκων και Βουλγάρων. Η βουλγαρική Μακεδονία αποτελούνταν στο 90% από Βούλγαρους, η ελληνική Μακεδονία από 90% Ελληνες, η σερβική Μακεδονία το ίδιο. Αν εξαιρέσουμε την εβραϊκή μειονότητα, η οποία μένει μόνο στις πόλεις, όλοι στην επαρχία είναι Ελληνες από την Μικρά Ασία και την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.
Λ.Τ.: Γιατί πρόβαλε το κόμμα το σύνθημα για ανεξαρτησία της Μακεδονίας;
Α.Μ.: Ο Manouilsky και ο Kolarov επέμεναν σ' αυτό. Την εποχή εκείνη, το βουλγαρικό κόμμα είχε συμμαχήσει με τους Βούλγαρους εθνικιστές, οι οποίοι αυτοαποκαλούνταν "Μακεδόνες", ελπίζοντας να τους κερδίσουν με το μέρος τους. Σ' αυτή τη βάση ήταν που προβλήθηκε το σύνθημα για την ανεξαρτησία της Μακεδονίας. Όμως οι "Μακεδόνες", υπό την ηγεσία του Zankov, έστρεψαν αμέσως τα πυρά τους κατά των κομμουνιστών.
Λ.Τ.: Μήπως θάπρεπε νάναι ζήτημα ανεξαρτησίας της Μακεδονίας συνολικά;
Α.Μ.: Ναι.
Λ.Τ.: Δεν είμαι σίγουρος αν είναι συνετό να απορρίψουμε αυτό το σύνθημα. Δεν μπορούμε να λέμε ότι είμαστε αντίθετοι επειδή θα το απορρίψει ο κόσμος που τον αφορά. Πρέπει να του ζητηθεί η άποψή του. Οι "Βούλγαροι" αντιπροσωπεύουν ένα καταπιεσμένο στρώμα. Εμείς πρέπει να εξηγήσουμε ότι ο πληθυσμός έχει το δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για ό,τι τον αφορά. Αν η κυβέρνηση απορρίψει το δημοψήφισμα, τότε πρέπει να παλέψουμε ενάντια σ' αυτή την απόφαση. Αν η καταπιεσμένη εθνότητα εξεγερθεί ενάντια στην κυβέρνηση, τότε πρέπει να τους υποστηρίξουμε. Με μια τέτοια γλώσσα πρέπει να μιλάμε. Και αν οι Μακεδόνες Έλληνες διακηρύξουν την αντίθεσή τους στην κυβέρνηση της Αθήνας, απαιτώντας την ανεξαρτησία τους, εμείς θα εναντιωνόμαστε δογματικά; Αμφιβάλω. Ωστόσο, δεν γνωρίζω αρκετά καλά το ζήτημα, μιας και με απασχόλησε το μακεδονικό ζήτημα μόνο το 1913.
Α.Μ.: Η Κομμουνιστική Διεθνής εγκατέλειψε αυτό το σύνθημα γιατί είχε καταντήσει απραγματοποίητο. Η Μακεδονία δεν αποτελεί μια ομοιόμορφη εθνική ολότητα.
Λ.Τ.: Μα μήτε και η Ελλάδα. Γιατί να μη μπορεί η Μακεδονία να υπάρξει με τον ίδιο τρόπο σαν μια αυτόνομη ένωση με διαφορετικές εθνικότητες; Ο πληθυσμός πρέπει να εκφράσει την άποψή του πάνω σ' αυτό το θέμα μέσα από ένα δημοψήφισμα.
Α.Μ.: Ποιες δυνάμεις θα υποστήριζαν κάτι τέτοιο;
Λ.Τ.: Δεν είναι δικό μας καθήκον να οργανώνουμε εθνικιστικές εξεγέρσεις. Απλώς λέμε πως αν το ζητήσουν οι Μακεδόνες, εμείς θα πάρουμε το μέρος τους, πως θάπρεπε να τους δινόταν η δυνατότητα να αποφασίσουν, και ότι επίσης θα υποστηρίξουμε την απόφασή τους. Αυτό που με ενοχλεί δεν είναι τόσο το ζήτημα των Μακεδόνων αγροτών, αλλά περισσότερο το κατά πόσο υπάρχει λίγο σωβινιστικό δηλητήριο στους Έλληνες εργάτες. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Για μας, που είμαστε υπέρ μιας Βαλκανικής Ομοσπονδίας σοβιετικών κρατών, είναι αδιάφορο το αν η Μακεδονία ανήκει σ' αυτή την ομοσπονδία σαν αυτόνομη ολότητα ή σαν τμήμα ενός άλλου κράτους. Όμως, αν οι Μακεδόνες καταπιέζονται από την αστική κυβέρνηση, ή νιώθουν ότι καταπιέζονται, πρέπει να τους υποστηρίξουμε.
Λ.Τ.: Υπάρχει κίνημα Μακεδόνων στην Ελλάδα υπέρ της αυτονομίας;
Α.Μ.: Όχι.
Λ.Τ.: Στη Σόφια υπάρχει μια Μακεδονική Επιτροπή που υποστηρίζεται, βέβαια, από την κυβέρνηση. Ωστόσο, στη Βιέννη υπήρχε (και συνεχίζει να υπάρχει;) στα χρόνια 1929-1930, μια μακεδονική εφημερίδα που εκδιδόταν από μια επιτροπή υποστηριζόμενη από την Κομμουνιστική Διεθνή. Τι προτείνετε εσεις για τα Βαλκάνια στο σύνολό τους;
Α.Μ.: Μια σοβιετική ομοσπονδία.
Λ.Τ.: Και το κόμμα;
Α.Μ.: Μια σοβιετική Ελλάδα. Δεν λένε τίποτε για μια βαλκανική ομοσπονδία σοβιετικών κρατών. Το κόμμα επικρίνει το σύνθημά μας για μια ομοσπονδία, γιατί ισχυρίζονται ότι το χρησιμοποιούμε για να κρύψουμε το γεγονός ότι είμαστε αντίθετοι με μια σοβιετική Ελλάδα.
Λ.Τ.: Πριν τον πόλεμο υπήρχαν οι Τesniaki (αριστεροί σοσιαλδημοκράτες) στη Βουλγαρία, οι οποίοι υποστήριζαν μια βαλκανική ομοσπονδία. Την εποχή εκείνη, το σύνθημα αυτό έπαιξε ένα μεγάλο ρόλο. Το υιοθετήσαμε αν και αυτό που πρότειναν ήταν μια (αστική) δημοκρατική ομοσπονδία. Είναι πια φανερό ότι δεν υπάρχει καμιά δημοκρατική δύναμη στα Βαλκάνια ικανή να πραγματοποιήσει μια τέτοια ομοσπονδία. Μάλλον είναι ένα έργο για το προλεταριάτο. Η προοπτική ενός εργατικού συνεδρίου, ενός αγροτικού κινήματος, μιας γενικής απεργίας, δηλαδή, ο πρόλογος της εξέγερσης στην Ελλάδα, θα θέσει το ζήτημα της βαλκανικής ομοσπονδίας πιο δυναμικά. Ορισμένοι θα πουν: Πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς μια νικηφόρα επανάσταση σε μια Ελλάδα παγιδευμένη σ' αυτό το σύστημα κλουβί των βαλκανικών κρατών, περικυκλωμένη από διχτατορία και φασισμό;" Θα απαντήσουμε: "Μια επαναστατική προοπτική είναι αδύνατη χωρίς μια ομοσπονδία των βαλκανικών κρατών, που προφανώς δεν θα σταματήσει εκεί, αλλά μάλλον θα επεκταθεί έως την ομοσπονδία των Ενωμένων Σοβιετικών Πολιτειών της Ευρώπης".
..........
Λ.Τ.: Θά' θελα να ξαναθέσω το ζήτημα της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Απ' ό,τι καταλαβαίνω, δεν έχει δοθεί τόση σημασία στο ζήτημα αυτό έως τα σήμερα. Όμως, το ζήτημα αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων εργατών, για την απελευθέρωσή τους από τις εθνικές προκαταλήψεις, για τη βελτίωση της κατανόησής τους για τη διεθνή κατάσταση στα Βαλκάνια και γενικότερα. Οι επίσημες στατιστικές δίνουν τα εξής στοιχεία: Υπάρχουν 82.000 σλαβομακεδόνες στους 1.400.000 κατοίκους της Μακεδονίας. 19.000 Αλβανοί στους 300.000 κατοίκους της Ηπείρου. Το πρώτο που θα πρέπει να αναρωτηθούμε είναι: Είναι ακριβή τα στοιχεία αυτά; Το πρώτο μας καθήκον είναι να αντιμετωπίσουμε αυτά τα νούμερα με απόλυτο σκεπτικισμό. Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν το 1925, την εποχή της επανεγκατάστασης των πληθυσμών, κάτω από τις ξιφολόγχες των στρατιωτικών αρχών. Τι εννοούμε με τη λέξη "Έλληνας"; Ισως αυτούς που μιλούν ελληνικά επειδή τους επιβάλλεται αλλά δεν θεωρούν τους εαυτούς τους Έλληνες. Αν τα στοιχεία αυτά είναι ανακριβή, αυτό και μόνο θα προκαλούσε δυσαρέσκεια και μίσος στους κόλπους των εθνικιστών. Αν λέμε ότι τα επίσημα στοιχεία πρέπει να αντιμετωπίζονται με δυσπιστία, θα κερδίσουμε πολύ συμπάθεια. Πιο σημαντικό όμως, με τον τρόπο αυτό μπορούμε να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του βουλγάρικου προλεταριάτου. Πριν από τον πόλεμο ακόμη, οι Βούλγαροι ήταν πολύ επιφυλακτικοί απέναντι στους Έλληνες, επειδή οι Έλληνες είναι έντονα εθνικιστές.
Λ.Τ.: Αλλά ακόμη και 82.000 σλάβοι να υπήρχαν στη Μακεδονία, το ζήτημα αυτό θα διατηρούσε τη μεγάλη του σημασία. Πού μένει αυτή η μειοψηφία των 82.000; Πιθανά στα βουλγαρικά σύνορα. Το μικρό μέγεθος αυτού του εθνικού στρώματος δεν αποκλείει την αυτονομία. Έτσι στη Ρωσία έχουμε τη μικροσκοπική χώρα της Μολδαβίας, κοντά στη Ρουμανία, που υπάρχει σαν ανεξάρτητη οντότητα. Θα ρωτήσουν: Θέλετε ακόμη μεγαλύτερη βαλκανοποίηση; Εμείς απαντάμε σ' αυτό: Είμαστε υπέρ του σχηματισμού μεγάλων οικονομικών ενοτήτων. Αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί ενάντια στη θέληση των μαζών. Αν οι μάζες αυτές θέλουν την αποσκίρτηση, εμείς πρέπει να λέμε: Ολοκληρώστε το πείραμά σας, θα επιστρέψετε στη σοβιετική ομοσπονδία. Όμως, στο βαθμό που η αστική κυβέρνηση του κυρίαρχου έθνους σας εμποδίζει να αποσπαστείτε, εμείς θα σας υπερασπίσουμε. Η σημασία που έχει να θέτουμε το ζήτημα έτσι το δείχνει με ανάγλυφο τρόπο η τύχη της Αυστρο-ουγγρικής και της τσαρικής μοναρχίας.
Λ.Τ.: Στην Αυστρία οι μισο-μαρξιστές πάντα εφεύρισκαν σοφά οικονομικά, ψευτοεπαναστατικά επιχειρήματα για να αποδείξουν την ανάγκη διατήρησης των καταπιεσμένων εθνών μέσα στο πλαίσιο της αυστρο-ουγγρικής μοναρχίας. Το αποτέλεσμα: Η Αυστρο-Ουγγαρια διασπάστηκε στα συστατικά της κομμάτια. Στη Ρωσία οι μπολσεβίκοι πάντα υπερασπίζονταν το δικαίωμα αυτονομίας κάθε έθνους. Σαν αποτέλεσμα, η Ρωσία επιβίωσε σαν οικονομική οντότητα. Αυτό επιτεύχθηκε μόνο γιατί στη διάρκεια του πολύχρονου αγώνα για το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των εθνών, οι μπολσεβίκοι κέρδισαν την εμπιστοσύνη των εθνικά καταπιεσμένων λαϊκών μαζών, και πάνω απ' όλα, του προλεταριάτου. Εχω τη γνώμη ότι ο ελληνικός και διεθνής Τύπος πρέπει να αφιερώσει μερικά άρθρα πάνω στο ζήτημα αυτό. Το όλο πρόβλημα πρέπει να μελετηθεί λεπτομερώς και να συγκλιθεί μια μικρή συνδιάσκεψη με Βούλγαρους συντρόφους, ώστε να επεξεργαστούν μια ενιαία πολιτική.
Α.Μ.: Φέτος είχαμε μεγάλες εθνικές επαναστατικές κινητοποιήσεις ενάντια στην κατοχή της Κύπρου από την Αγγλία. Υποστηρίξαμε το δικαίωμα του πληθυσμού να αυτοδιατεθεί και εξηγήσαμε την ανάγκη για επαναστατικούς αγώνες. Πήραμε την ίδια θέση όσον αφορά τα Δωδεκάνησα, που βρίσκονταν υπό την κατοχή των Ιταλών. Η οργάνωση έχει ασχοληθεί με το μακεδονικό ζήτημα για αρκετά χρόνια. Η συμμαχία του κόμματος με τους Βούλγαρους εθνικιστές το υπονόμευσε σοβαρά. Θα γράψω πάνω στο θέμα αυτό.
Λ.Τ.: Στην Κύπρο και τα Δωδεκάνησα είχαμε καταπιεσμένους Έλληνες, στη Μακεδονία, καταπιεσμένους σλάβους. Αν οι κομμουνιστές υποστηρίξουν τους καταπιεσμένους Έλληνες, αλλά δεν υποστηρίξουν τους καταπιεσμένους σλάβους ενάντια στον Έλληνα καταπιεστή, τότε η καχυποψία τους απέναντί μας θα κορυφωθεί. Αν δεν κάνω λάθος, ο Ένγκελς σε μια πολεμική του με τον Μπακούνιν έλεγε: Όποιος επαναστάτης κάνει την παραμικρή παραχώρηση στον πανσλαβισμό είναι χαμένος.
Εστάλη απο http://www.macedoniahellenicland.eu

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

Η ΑΝΑΒΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΧΑΡΑΞΗΣ ΑΟΖ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Είναι εντελώς προκλητική η στάση της κατοχικής κυβέρνησης.
Την στιγμή που κρίνονται μείζονος σημασίας εθνικά θέματα για την ανάπτυξη της χώρας και την βιωσιμότητα του λαού περί άλλων τυρβάζει.
Δεμένη στο ψευτο-ευρωπαϊκό άρμα των τοκογλύφων και των "εκλεκτών" χωρίς καμία αίσθηση εθνικής συνείδησης υλοποιεί προσχεδιασμένες πολιτικές ταίζοντας φούμαρα τον ελληνικό λαό περί "κοινωνικών διαλόγων".
Καθημερινά επιφυλάσσει στους πολίτες την ψήφιση νεων νομοσχεδίων λειτουργώντας ως φοροεισπράκτορας των δανειστών αφού ακόμα και οι ίδιοι γνωρίζουν πως εξόφληση τέτοιων δανείων δεν πρόκειται να υπάρξει ακόμα και αν πουληθούν τα πάντα.
Και ενω δείχνει ότι κάνει ότι περνάει απο το χέρι της για να "σώσει" την χώρα.
Αρνείται εδω και μήνες να χαράξει την ελληνική ΑΟΖ.
Μια κίνηση που θα ήταν κατοχύρωση των ελληνικών συμφερόντων αλλά και η αρχή για την εκμετάλλευση των μικρών ή μεγάλων κοιτασμάτων που θα απέφεραν χρήμα.
Χρήμα που η κατοχική κυβέρνηση δείχνει πως δεν...χρειάζεται γιατί προφανώς χαλάει τον όλο σχεδιασμό.
Πως αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κανείς την αναβλητικότητα όταν όσο αφορά τα "θέλω" της τρόικας βρίσκεται πάντα ενα βήμα ποιο μπροστά πανέτοιμη να δώσει όχι το 100 αλλά το 1000% απο αυτά που πρόκειται να ζητηθούν.
Ενω στην περίπτωση της χάραξης ΑΟΖ αν και Κύπρος και Ισραήλ σχεδόν παρακαλούν και σπρώχνουν με δηλώσεις εκείνη κάνει κορόιδο.
Στην πρόσφατη επίσκεψη του Μάρκου Κυπριανού στο Ισραήλ οι δηλώσεις του ήταν πως "είναι στην σκέψη της Ελλάδας η χάραξη ΑΟΖ".
Ενω και οι Ισραηλινοί παρότι δεν έχει γίνει καμία κίνηση απο ελληνικής πλευράς δημοσίευσαν χάρτες που δείχνουν πως ο αγωγός φυσικού αερίου για το κοίτασμα "Λεβιάθαν" θα περνά απο την Ελλάδα.
Ολοι με λίγα λόγια εντός και εκτός Ελλάδος φωνάζουν αλλά η κυβέρνηση κωφεύει.
Εαν τελικά υπάρξει δυσάρεστη κατάληξη για τα ελληνικά συμφέροντα λόγο της προσκυνημένης πολιτικής της κυβέρνησης τότε θα πρόκειται για εσχάτη προδοσία μεγαλύτερου μεγέθους ακόμα και απο την υπογραφή του μνημονίου που παρέδωσε την διακυβέρνηση της χώρας στους Φράγκους.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟ

Ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδος κ. Δρούτσας , σε πλήρη ευθυγράμμιση με το πολιτικό κατεστημένο της Κύπρου, εκλιπαρεί , κατά την περιοδεία του μέσω Λονδίνου προς Ουάσιγκτον , αντικειμενική κρίση για το κυπριακό και επιστροφή στη λεγόμενη συμφωνημένη βάση των συνομιλιών που ορίσθηκε από τον Χριστόφια και τον Ταλλάτ . Η βάση αυτή στηρίζεται στην κοινή δήλωση της 23ης Μαΐου 2008 , όπου γίνεται λόγος για ένα συνεταιρισμό μεταξύ δύο αυτοδυνάμων συνιστόντων κρατών, ενός τουρκοκυπριακού και ενός ελληνοκυπριακού, στα πλαίσια ενός τρίτου μορφώματος που το ονομάζουν ομοσπονδία. Στις βάσεις αυτές προσετέθησαν ως γνωστό οι ολέθριες προσφορές Χριστόφια , περί εκ περιτροπής προεδρίας , παραμονής 50.000 εποίκων , σταθμισμένης ψήφου , αποστρατικοποίησης με παραμονή των αγγλικών βάσεων, μηχανισμού αντιμετώπισης κρίσεων ( τις οποίες θεωρούν αναπόφευκτες μέσα στο χάος που θα δημιουργήσει η συνεταιριστική ομοσπονδία).
Όλα αυτά για να εφαρμοστούν είναι ανάγκη να παρακαμφθούν βασικές ελευθερίες , ανθρώπινα και εθνικά δικαιώματα, όπως είχε προβλέψει η προδοτική συμφωνία «κορυφής» Μακαρίου-Ντανκτάς το 1977 , καθώς και θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας και του ευρωπαϊκού κεκτημένου.Δυστυχώς η Ελλάδα αντί να ανακόψει αυτή τη πορεία ολέθρου, την επιτείνει. Η παρούσα κυβέρνηση στην Ελλάδα σπρώχνει τον ελληνισμό της Κύπρου στο γκρεμό μαζί με τους εδώ προσκυνημένους. Νέα συνομωσία εξυφαίνεται και πάλι εις βάρος του κυπριακού ελληνισμού με τη συμμετοχή εκείνων των δυνάμεων που έθεσαν σε εφαρμογή , από 1960 , το σχέδιο της διχοτόμησης και του αφελληνισμού της Κύπρου.
Εστάλη απο http://edikcyprus.blogspot.com/

ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΕΝΑ ΜΠΑΧΑΛΟ

Εδώ και καιρό οι ελεύθερες φωνές των ιστολογίων αναφέρουν τακτικά την κυβερνητική κατρακύλα της Ελλάδος. Τα τεράστια και ερασιτεχνικά ατοπήματα που κοστίζουν στους πολίτες, στο κύρος της χώρας και μας φέρνουν σε αδιανόητα αδιέξοδα… Μέχρι τώρα όμως τα “ αμορτισέρ” του συστήματος (βλ. ΜΜΕ) απορροφούσαν όσο το δυνατόν περισσότερο τους κραδασμούς, ώστε να μην δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στο κυβερνητικό έργο, ή αν θέλετε ξεπούλημα…Από την περασμένη Παρασκευή όμως, με τις άθλιες δηλώσεις των εκπροσώπων των πραγματικών κυβερνώντων μας, τα πράγματα φαίνεται εκτροχιάστηκαν πλήρως! Δεν ξέρω αν ήταν λάθος της τρόικας ή επικοινωνιακό παιχνίδι τύπου “ καλός μπάτσος – κακός μπάτσος” σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση για να φανεί ότι ο ΓΑΠ δεν διστάζει να τα βάλει με τους δανειστές και οι χαζοί ιθαγενείς, που λέει ότι κυβερνάει, να τον συμπαθήσουν, αλλά σίγουρα έκανε κακό.Από εκείνη την στιγμή έπεσε ο μανδύας της ελληνικής κυβέρνησης και φάνηκαν όλες οι άσχημες και βαθιές πληγές της σημερινής μας εξουσίας.
Αρχικά, ήταν η πολύωρη καθυστέρηση απάντησης στην τρόικα που συμπεριφέρθηκε σαν αυτοκράτωρ στο προτεκτοράτο του. Και το πιο εξοργιστικό ήταν ότι ουδέποτε διεψεύσθη η συμφωνία για ξεπούλημα του ελληνικού δημοσίου σε ιδιώτες, αλλά μάλωναν για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε στην δημοσιότητα! Δηλαδή μας είπαν ανοιχτά ότι θα σας ξεπουλήσουμε έτσι κι αλλιώς αλλά δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για να το μάθετε… Παράλληλα φάνηκε και ο διακοσμητικός ρόλος της υπόλοιπης κυβέρνησης, που βρέθηκε προ εκπλήξεως δείχνοντας περίτρανα ότι ένας στενός κύκλος υπό τον πρωθυπουργό αποφασίζει και απλά ανακοινώνει. Μια σύγχρονη εκδοχή του “ Αποφασίζομεν και Διατάσσομεν”!Μέρες πέρασαν χωρίς να κοπάσουν οι αντιδράσεις και φτάσαμε ως σήμερα που τα χαστούκια ήρθαν απανωτά…
Πρώτα η τραγική εγκύκλιος για το θέμα των ημιυπαίθριων, του υφυπουργού κ Ντόλιου, που καλούσε όσους είχαν διευθετήσει τις εκκρεμότητές τους να ξαναπληρώσουν… Όλα αυτά εν αγνοία όπως ειπώθηκε του υπουργού κ Ραγκούση… Με παρέμβαση του πρωθυπουργού απεσύρθη η εγκύκλιος και ο κ. Ντόλιος ζήτησε συγγνώμη, γλιτώνοντας την καρέκλα του…Μετά, ήρθαν τα παράπονα του υπουργού Θαλασσίων υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας κ. Γιάννη Διαμαντίδη που ζήτησε την παραίτηση του ΓΓ Λιμένων κ Βλάχου, λόγω διαφωνιών. Ο Γενικός γραμματέας όμως δεν παραιτείται γιατί διορίστηκε μέσω open.gov, όπως δήλωσε και μόνον ο ίδιος ο πρωθυπουργός μπορεί να τον αποπέμψει…
Σε κάθε κυβέρνηση υπάρχουν οι ασυμφωνίες και οι γκρίνιες θα μου πείτε, αλλά όταν φτάνουν στο σημείο να δημοσιοποιούνται και να παίρνουν τέτοιες διαστάσεις ενώ ένας υπουργός εμφανίζεται να μην μπορεί να ελέγξει έναν υφιστάμενό του γιατί ο υφιστάμενος δεν ελέγχεται βάση κανονισμού από τον υπουργό, τότε μιλάμε για κωμικοτραγικές καταστάσεις…Άλλο ένα σημερινό συμβάν για γέλια και για κλάματα, αλλά και πιο ύποπτο, είναι η εσωτερική κόντρα που φάνηκε να δημιουργείται στο ΠΑΣΟΚ, σχετικά με την δυνατότητα που παραχωρούσε άρθρο του νομοσχεδίου για τα κλειστά επαγγέλματα στους δικηγόρους να συστήνουν δικηγορικές εταιρείες σε οποιαδήποτε περιφέρεια της χώρας θέλουν.
Πριν έρθει το άρθρο αυτό προς ψήφιση στην Βουλή οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ είχαν εκφράσει τις αντιρρήσεις τους λέγοντας ότι θα το καταψηφίσουν αν φτάσει στην Ολομέλεια και πήραν την υπόσχεση να μην φτάσει ως εκεί. Αυτό που έγινε όμως ήταν ένα “ λιφτιγκ” που δεν άλλαζε όμως την ουσία και έτσι αναγκάστηκε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Πρωτόπαπας να ζητήσει από τον υφυπουργό Οικονομικών κ. Σαχινίδη να το ξανασκεφτεί! Και άρον άρον απεσύρθη το εν λόγο άρθρο.. Δηλαδή πήγαν να έρθουν σε ρήξη με τους ίδιους τους βουλευτές τους στην κυβέρνηση για να επιτρέψουν σε κάποιους δικηγόρους (που έχουν την οικονομική δυνατότητα προφανώς) να ελέγχουν τα δικηγορικά θέματα σε όλη την επικράτεια;
Ποιος αλήθεια πήγαν να εξυπηρετήσουν; Τον δικηγόρο στην επαρχία που μόλις και μετά βίας μπορεί να κρατήσει το γραφείο του; Περίεργα πράγματα αλλά το ΠΑΣΟΚ νοιάζεται για τον λαό.. Αυτό δεν το ξεχνάμε ποτέ!Τέλος να προσθέσουμε στην μέχρι τώρα εικόνα διάλυσης και τα πυρά που δέχτηκε ο υπουργός Εσωτερικών κ Ραγκούσης από τον έτερο υπουργό κ Γερουλάνο που μετά το τέλος του σημερινού υπουργικού συμβουλίου, ανέφερε ότι η ομάδα Ραγκούση, η οποία έχει επωμιστεί τον συντονισμό της κυβέρνησης δεν λειτουργεί… Εν ολίγοις δηλαδή μας είπε αυτό που βλέπουμε όλοι με τα μάτια μας εδώ και καιρό,ότι μας κυβερνάει ένα απέραντο μπάχαλο!!!Μια κυβέρνηση “ παιδικός σταθμός” που δεν υπάρχει νηπιαγωγός να βάλει σε τάξη τα παιδιά!
Μια παρέα, στην κυριολεξία, που ανέλαβε τα ηνία της χώρας και επί 16 μήνες τώρα το μόνο που έχει προσφέρει στον ελληνικό λαό, που δήθεν υπηρετεί, είναι η υποθήκευσή του και του μέλλοντός του με το Μνημόνιο, που έσπευσε να υπογράψει με κλειστά τα μάτια μαζί με την στήριξη του ΛΑΟΣ και της Ντόρας… Από εκεί και πέρα όλη η δράση της είναι οι περικοπές, οι μειώσεις, οι απολύσεις, το ξεπούλημα στο όνομα του ελληνικού λαού που ουδέποτε ρωτήθηκε και συνεχίζει να πληρώνει τα αναρίθμητα σκάνδαλα με καθημερινούς χλευασμούς!Όπως είναι λογικό μια κυβέρνηση με μόνο οδηγό την καταστροφή του λαού της είναι θνησιγενής. Όσες αντιδράσεις αποσιωπήθηκαν μέχρι τώρα αποσιωπήθηκαν.
Πλέον ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και ήδη πολλοί είναι αυτοί που μιλούν για πρόωρες εκλογές και δίνουν και ημερομηνίες.Προσωπικά πιστεύω ότι οι εκλογές θα γίνουν πριν την παρέλευση του 18μήνου, δηλαδή με λίστα. Οτιδήποτε άλλο θα σημαίνει πολιτική αυτοκτονία και για τον πρωθυπουργό και για το ΠΑΣΟΚ. Αν δεν προκηρυχθούν τότε οι εκλογές ο Παπανδρέου θα μείνει όμηρος των ίδιων του των βουλευτών και των ”δευτεροκλασάτων” υπουργών που τώρα απλά τους ανακοινώνονται οι αποφάσεις και έχουν καταπιεί πολλά όλο αυτό το διάστημα για να μην δώσουν πρόωρο τέλος στην πολιτική τους καριέρα. Αν οι εκλογές δεν γίνουν με λίστα, αλλά με σταυρό προτίμησης, που σημαίνει ότι δεν θα ανακοινωθούν πρόωρες κάλπες μέσα στις επόμενες 2 βδομάδες, το ένστικτο της πολιτικής αυτοσυντήρησης θα οδηγήσει πολλούς παραγκωνισμένους της κυβέρνησης να γίνουν αρεστοί στον λαό, ιδιαίτερα όσοι εκλέγονται στην επαρχία, που σημαίνει ότι θα υιοθετήσουν αντιμνημονιακή ρητορική για να επιβιώσουν πολιτικά και να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους ακόμη και με κάποιο άλλο συνδυασμό.
Κι αυτό ίσως να είναι και η θανατική καταδίκη του ΠΑΣΟΚ και θα έχει την υπογραφή του υιού του ιδρυτή του.Αντίθετα οι εκλογές με λίστα ίσως δώσουν κάποια παράταση χρόνου σε μία κυβέρνηση που θα παραμένει όμως διαλυμένη, ασυντόνιστη που είναι προφανές ότι έχει χάσει κάθε λαϊκή νομιμοποίηση να δρα εξ ονόματος του λαού της και πλέον πνέει τα λοίσθια…
Εστάλη απο http://filologos10.wordpress.com

ΤΣΟΥ ΡΕ ΛΑΚΗ

Ο εθνικός μας σαλτιμπάγκος και ατάλαντος ηθοποιός, δείτε την παρουσία του στην ταινία El Greco και θα καταλάβετε, κύριος Λαζόπουλος (Αλ Τσαντίρι 15/2/2011) σχολιάζοντας τον βουλευτή του ΛΑΟΣ Άδωνι Γεωργιάδη έκανε το συνειρμικό σχόλιο: η Ελλάδα γέννησε τον Αριστοφάνη δεν γέννησε τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, επιφυλάσσοντας για τον εαυτό του τον ρόλο του Αριστοφάνη.
Ο αυτόκλητος υπερασπιστής της “δημοκρατίας” με τις συναισθηματικές κορόνες του, με σπασμούς υψηλής υστερίας και στοχεύοντας σατιρικά σε συγκεκριμένα πρόσωπα της πολιτικής και του θεάματος, εκεί που βολεύει, έχει ξεπέσει χωρίς συνέπεια και φραγμούς στο κατώτερο σημείο λαϊκισμού, και υποκρισίας. Ενοχλείται από τον Αδωνι ή τον Πρέκα ή οποιονδήποτε χαρακτηρίσει σαν “ακροδεξιό” δεν δίστασε όμως να χρησιμοποιήσει σε μία εκπομπή του την λίστα των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων ποιητών που βρέθηκαν εξορία και πέθαναν μακριά από την πατρίδα τους χρησιμοποιώντας την λίστα από το βιβλίο του ακροδεξιού Κώστα Πλεύρη “Ο διωγμός των Αρίστων” (Informer 12/11/2010). Έχει απόλυτο δίκιο.
Η Ελλάδα δεν γέννησε ούτε Χίτλερ ούτε Μουσολίνι. Έχει γεννήσει όμως: μηδίζοντες και ολετήρες, νενέκους και βερέμηδες, δωσίλογους και εκσυγχρονιστές, αχρείους και προοδευτικούς, εφιάλτες και δραγώνες....Συχνά πυκνά αναφέρεται με ναρκισσιστική αμετροέπεια στον Αριστοφάνη.
Ο λαοφιλής αλλά και λαϊκιστής Λάκης φωνάζει, βωμολοχεί, κοπρολαλεί, κλάνει, ωρύεται, χοροπηδάει, χτυπιέται, γενικά καταβάλει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να μας πείσει ότι είναι ο σύγχρονος Αριστοφάνης. Μετά από ένα πρόστιμο από το ΕΣΡ είχε την απορία σε κάποιο παλιό “Αλ Τσαντίρι “«Τα μέλη του ΕΣΡ δεν έχουν παρακολουθήσει στην Επίδαυρο κωμωδία του Αριστοφάνη; Αυτό που θα κάνω στο εξής»- έλεγε ο Λάκης Λαζόπουλος- «είναι να βγάζω στο "Τσαντίρι" διαλόγους του Αριστοφάνη».
Το παραμύθι πρέπει να τελειώσει. Οχι Λάκη μου δεν είσαι Αριστοφάνης. Δεν μπορεί να είσαι. Ο Αριστοφάνης δεν ανήκε στην ελίτ που στηλίτευε. Είσαι ένα φαρισαίος υποκριτής το ίδιο υποκριτής με τους καλοζωισμένους πολιτικατζήδες που το βράδυ από τα μπαλκόνια κηρύσσουν την Παιδεία του λαού αλλά κάθε πρωί αποχαιρετάν τα παιδάκια τους που μπαίνουν στο σχολικό λεωφορείο που θα τα πάει τσιφ στο ιδιωτικό και από εκεί στα Πανεπιστήμια της Εσπερίας. Είσαι το ίδιο φαρισαίος υποκριτής με τους πολιτικατζήδες που από τα μπαλκόνια κηρύσσουν στο λαό τον σοσιαλισμό αλλά στην πράξη ζούνε ζωή χαρισάμενη, αδιαφορώντας για την εξαθλίωση που προκάλεσαν και είναι παντού τριγύρω τους.Ας πιστεύεις ότι θέλεις. Από τον καθένα ανάλογα με τον ναρκισσισμό, την οίηση, την αλαζονεία τον κομπασμό, την περιαυτολογία του, στον καθένα ανάλογα με την βλακεία του.Δεν είσαι Αριστοφάνης. Δεν μπορεί να είσαι Αριστοφάνης.
Γιατί το κοινό σου δεν είναι το κοινό του Αριστοφάνη. Το κοινό του Αριστοφάνη ήταν ομότιμοι πολίτες μίας Δημοκρατίας. Δημοκρατίας “γιατί δε διοικούν οι λίγοι, αλλά οι περισσότεροι κι είναι όλοι οι πολίτες μπροστά στους νόμους ίσοι για τις ιδιωτικές τους διαφορές. για την προσωπική όμως ανάδειξη και τις τιμές, καταπώς ξεχωρίζει καθένας σε κάτι προτιμιέται στα δημόσια αξιώματα, πιο πολύ γιατί είναι ικανός παρά γιατί τον ανάδειξε ο κλήρος. ούτε πάλι κάποιος, επειδή είναι φτωχός, κι ενώ μπορεί να κάμει κάτι καλό στην πολιτεία, εμποδίζεται απ’αυτήν την ασήμαντη κοινωνική του θέση.” (Επιτάφιος, Περικλέους, 37)
“Ήταν Αθηναίοι πολίτες που φιλοσοφώντας μετ ευτελείας και φιλοκαλούντες ανευ μαλακίας είχαν βαθιά ριζωμένο μέσα τους: “Μητρός τε και Πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η Πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον και έν μείζονι μοίρα, παρά Θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νούν έχουσι ( Σωκράτης δια χειρός Πλάτωνος, Κρίτων 51 Α-Β).
Ήταν Αθηναίοι πολίτες που ορκίζονταν: “Ου κατασχυνώ όπλα τα ιερά, ουδ εγκαταλείψω τον παραστάτην, ότω αν στοιχήσω. Αμυνώ δε υπερ ιερών και οσίων, και μόνος και μετά πολλών. Την πατριδα δε ουκ ελάσσω παραδώσω πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι” και που στην πεδιάδα του Μαραθώνα των “χρησοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμη”.
Δεν είναι δυνατό να βάλουμε στην ίδια παλάντζα το κοινό του Αριστοφάνη με τα σημερινά μικροαστικά μορμολύκεια που χειροκροτούν την κοπρολαλία, βρωμολαλία ή τις κλανιές του Λάκη. Οι πολίτες της Αθήνας, θεατές του Αριστοφάνη, είχαν παρακολουθήσει τις τραγωδίες του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη και μετά την συναισθηματική φόρτιση και πύκνωση είχαν ανάγκη από γέλιο. Κυρίαρχο στοιχείο του λόγου του Λάκη είναι οι βωμολοχίες, γιατί αυτές παράγουν γέλιο. Είναι ανίκανος και ατάλαντος να παράγει γέλιο, το γέλιο που παρήγαγαν οι μεγάλοι Έλληνες κωμικοί ηθοποιοί που έκαναν και κάνουν τον κόσμο να ξεραίνεται στα γέλια με τις έξυπνες ατάκες, τα ωραία σεμνά αλλά και σαφή υπονοούμενα. Ας ρίξει μια ματιά στις ταινίες τους.
Δεν είναι πολύ αργά. ίσως τον βοηθήσουν να καταλάβει το κενό του και να εγκαταλείψει το επάγγελμα γιατί δεν προσφέρει τίποτα. Σε μία κοινωνία που έχει κατέβει το τελευταίο σκαλί του κακού τη σκάλα, ο Λάκης χτίζει και άλλα για να την κατεβάσει ακόμα πιό κάτω.Με άλλοθι τον Αριστοφάνη, λες και οι βωμολοχίες του Αριστοφάνη ήταν το κυρίαρχο και σημαντικό και για σήμερα στοιχείο της αρχαίας κωμωδίας, καταφεύγει σε γαργαλιστικές περιγραφές, γαργαλιστικά ανέκδοτα για να γελάσουν τα συναισθηματικά υποσιτισμένα αντικείμενα που γεμίζουν το θέατρο ή στριμώχνονται μπροστά στις οθόνες . Γαργαλά το υπογάστριο, όπου κατά μία ειδεχθή και απορριπτέα θεωρία εδρεύει η ψυχή του ανθρώπου. Προσέξτε το μέχρι υστερίας γέλιο που προκαλεί, κυρίως στα θηλυκά, όταν μιλάει για πηδήματα και κερατώματα. Ξυπνάει μέσα τους το μαζικό κτήνος και λίγο πήδημα είναι απαραίτητο επιδόρπιο της μαζοχιστικής πανδαισίας.
Ο Αριστοφάνης ήταν αθυρόστομος αλλά για την εποχή του. Σήμερα, Λάκη μου, δεν είναι ο Αριστοφάνης αθυρόστομος αλλά οι μεταφραστές του. Μεταφράζουν ένα κείμενο αυτολεξεί παριστάνοντας ότι δεν έχει μεσολαβήσει τίποτα από τότε που γράφτηκαν οι κωμωδίες μέχρι σήμερα. Το νόημα των λέξεων αλλάζει μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου. Στην Λυσιστρατη (60) το “επι των κελήτων διαβεβήκασ΄όρθριαι.” ο Κώστας Βάρναλης το μεταφράζει “στα καίκια τους καβάλα”, ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος “στα τρεχαντήρια μπήκανε”, ο Φώτος Γιοφύλλης “καβαλώντας τα μουνιά”. Ο Φώτος Γιοφύλλης μετέφρασε το “κέλης” μουνί γιατί λέει ο σχολιαστής “και γάρ το γυναικείον αιδοίον κέλης παρά τοις κωμικοίς λέγεται”. Σωστός αλλά μετά από κανά δύο χιλάδες χρόνια πως είναι δυνατό να ξέρουμε αν η λέξης “κέλης” ήταν μουνί αλλά μία παρομοίωση όπως θα λέγαμε σήμερα το “πράγμα”, το “γατάκι” το “νινί”, κ.λ.π.. Αυτό μόνον ο μεταφραστής το ξέρει.Η έννοια των λέξεων μεταβάλλεται. Δεν νομίζω ότι του Λάκη θα του άρεσε να τον προσφωνούσαμε σήμερα σαν “καλόν καγαθόν”.
Την εποχή του Αριστοφάνη που τόσο επαίρεται να μνημονεύει “καλός καγαθός” ήταν ο πολίτης ο μορφωμένος, ο ανεπτυγμένος πνευματικά, ηθικά, αισθητικά ο γενναίος και ανδρείος. Αν τολμούσαμε να αποκαλέσουμε κάποιον από τους αποχαυνωμένους θεατές τους “καλόν καγαθον” θα είχε γίνει το σώσε. Θα ακούγαμε ένα βροντερό “άντε πήγαινε ρε, που θα πεις εμένα καλό και αγαθιάρη” Θα προτιμούσε το μαλάκα από το “καλόν και αγαθιάρη”. Ποια γκόμενα θα πήγαινε με κάποιον που είναι καλός και αγαθός, όταν ο αλήτης ή ο μαλάκας έχει τόση πέρασει. Κατάλαβες Λάκη μου; Αν κατάλαβες έχει καλώς.
Aν πάλι δεν κατάλάβες “keep up the good work” να φχαριστηθεί και η Διαμαντοπούλου που μας θέλει αγγλομαθείς, με άλλα λόγια συνέχισε να διαβουκολίζεις τους Έλληνες και να νομίζεις ότι είσαι ο νέος Αριστοφάνης το ντελίριο είναι ανθρώπινη ατέλεια του νου.
Απο http://tabouri.blogspot.com

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Δ' ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ.ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Η αντιπάθεια ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή δεν ήταν κατι καινουργιο αφού απο την εποχή του σχίσματος των εκκλησιών και την έναρξη των σταυροφοριών η ιδέα κατάληψης του Βυζαντίου απο τους Δυτικούς υπήρξε ως σκέψη.
Μετά το θάνατο του Βασιλείου Α του Βουλγαροκτόνου το Βυζάντιο εξασθενούσε διαρκώς κατω απο την διοίκηση ανίκανων αυτοκρατόρων.
Αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο απο τους Νορμανδούς,Φράγκους και Ενετούς που εποφθαλμιούσαν ο καθένας για το δικό του συμφέρον τα πλούτη της πρώην κραταιάς Βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Το 1195 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ισαάκιος Αγγελος ηττήθηκε απο τους Βουλγάρους με αποτέλεσμα ο αδελφός του Αλέξιος Γ να τον εκθρονίσει και να τον τυφλώσει.
Στην Δύση τον πάπα Σελεστίνο Γ που δεν πολυενδιαφερόταν για σταυροφορίες διαδέχθηκε ο Ιννοκέντιος Γ ο οποίος είχε υποσχεθεί στον πατριάρχη Ιεροσολύμων βοήθεια έτσι στις 15 Αυγούστου 1198 κύρηξε την νεα σταυροφορία.
Ο Ιννοκέντιος για να συγκεντρωθούν χρήματα και εφόδια στράφηκε στους ευγενείς που όμως αρνήθηκαν όπως αρνήθηκε και ο κλήρος στην απαίτηση του να φορολογηθούν οι κληρικοί.
Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για το πόσα τελικά χρήματα μαζεύτηκαν η τελική καταμέτρηση του σταυροφορικού στρατού ήταν 35.000 άνδρες.
Εδω εμπλέκετε η Βενετία που επιλέχθηκε ως το λιμάνι απο όπου θα αναχωρούσαν οι σταυροφόροι για τους Αγίους Τόπους.
Οι Ενετοί διέθεταν την μεγαλύτερη ναυτική δύναμη της Αδριατικής και ο 90 χρονος Ερρίκο Ντάτολο δέχθηκε να συμετάσχει με αντάλλαγμα όχι φυσικά κανένα χριστιανικό ιδεώδες αλλά την μονοπωλιακή διεξαγωγή εμποριου με την Μέση Ανατολή.
Παράλληλα ζήτησε ως πληρωμή απο τους σταυροφόρους το ποσο των 84.000 μάρκων για την μεταφορά του στρατού.Ποσό που θα έπρεπε να καταβληθεί σε 4 δόσεις ως τον Απρίλιο του 1202.
Οι Ενετοί άρχισαν την κατασκευή 450 μεταγωγικών και 50 πολεμικών πλοίων ενω διέθεσαν και ως πληρώματα 14.000 άνδρες.Πρόκειται για τεράστια επένδυση και αν λάβουμε υποψιν μας και το ότι η Βενετία ήταν ένα κράτος με μόνο εμπορικά συμφέροντα αυτη η επένδυση θα έπρεπε πάση θυσία να αποδώσει.
Στο μεταξύ εκπρόσωποι των σταυροφόρων επισκέφτηκαν Πίζα και Γένοβα ώστε να εξασφαλίσουν και την δική τους υλική και χρηματική βοήθεια.
Η αρχηγία του εκστρατευτικού σώματος δόθηκε στο Γάλλο Βονιφάτιο μαρκήσιο του Μονφερά.
Ο Βονιφάτιος γνωρίστηκε και με τον Αλέξιο γιο του τυφλού βυζαντινού αυτοκράτορα Ισσακίου που είχε καταφύγει στην γερμανική αυλή.
Σε αυτη την συνάντηση δόθηκε η δευτερη μαλλον αφορμή για την κατάληψη της Πόλης αφού ο ανόητος Αλέξιος προφανώς πίστευε ότι και μόνο η εμφάνιση των Φράγκων στα τείχη θα έκανε τους υποστηρικτές του εντός της Πόλης να ξεσηκωθούν και να εκθρονίσουν τον σφετεριστή θείο του.
Ο Αλέξιος δεν σταμάτησε εκεί αλλά επισκέφτηκε και τον πάπα Ιννοκέντιο Γ για να ζητήσει την βοήθεια του.Ο Ιννοκέντιος όμως σαν καλός πολιτικός δεν του απάντησε ούτε θετικά ούτε αρνητικά αφού και οι σταυροφόροι απο την μια αλλά και ο σφετεριστής Αλέξιος Γ εξυπηρετούσαν το ίδιο τα σχέδια του και δεν τον ενδιέφερε να εμπλακεί σε μια ενδοβυζαντινή διαμάχη.
Εντωμεταξύ σταδιακά άρχισαν να καταφθάνουν σταυροφόροι στην Βενετία αλλά ο παμπόνηρος Ντατολο δεν τους δέχθηκε στην πόλη αλλά τους περιόρισε σε ένα ξερονήσι στην λιμνοθάλασσα.Οι μέρες περνούσαν και τελικά περίπου 14.000 έφθασαν στην Βενετία όπου είχε στο μεταξύ ναυπηγηθεί και ο στόλος που θα τους μετέφερε.
Οι Ενετοί αξίωσαν τότε την πληρωμή τους όμως τελικά οι Φράγκοι δεν κατόρθωσαν να τους δώσουν ούτε τα μισά απο τα συμφωνηθέντα.
Για να δώσουμε μια ιδέα...Τα 84.000 μάρκα εκείνης της εποχής ήταν ο προυπολογισμός ολόκληρης της Γαλλίας.Τελικά αφού οι ηγεμόνες Φράγκοι αναγκάστηκαν να δώσουν όσα τιμαλφή είχαν μαζί τους στον Δόγη έλειπαν ακόμα 35.000 μάρκα που ήταν αδύνατο να βρεθούν.Την κατάσταση επιβάρυνε η παραμονη του στρατού στο ξερονήσι αφου το φαγητό σπάνιζε το νερό ήταν υφάλμυρο και οι ποιο φτωχοί είχαν εξαντλήση τα χρήματα τους με αποτέλεσμα σταδιακά στρατιώτες να λιποτακτούν.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση ο Ντάτολο θέλοντας να εξασφαλίσει την επενδυση του οικιοποιήθηκε τον σταυροφορικό στρατό με τον εξής τρόπο.
Πρότεινε στους σταυροφόρους να καταλάβουν για λογαριασμό του την Δαλματική πόλη Ζάρα με αντάλλαγμα την παράταση του χρέους και την αποπληρωμή απο τα λάφυρα της κατάκτησης των Αγίων Τόπων.Οι Φράγκοι ηγεμόνες δεν μπορούσαν παρά να δεχτούν.
Ομως υπήρχε ένα πρόβλημα η Ζάρα κατοικούνταν απο χριστιανούς και όχι μονο αυτό αλλά και ο Ούγγρος βασιλιάς της Εμερικ ήταν και αυτός σταυροφόρος.
Υπο αυτές τις συνθήκες μερικοί σταυροφόροι άρχισαν να αποχωρούν αλλά την κατάσταση άλλαξαν οι παρεναίσεις του παπικού απεσταλμένου που ζητούσε να παραμείνουν γιατι το χρέος τους είναι η απελευθέρωση των Αγίων Τόπων.
Ο Ιννοκέντιος έστειλε μάλιστα και γράμμα στους σταυροφόρους ζητώντας να μην χυθεί χριστιανικό αίμα όμως το έστειλε όταν γνώριζε πως όταν το γράμμα φτάσει στον προορισμό του θα ήταν πολύ αργά.
202 πλοία ξεκίνησαν για την Ζάρα και στις 10 Νοεμβρίου του 1202 έφτασαν έξω απο τις ακτές της πόλης.Οι κάτοικοι έστειλαν αντιπροσωπεία στους Ενετούς ζητώντας να τους παραδώσουν την πόλη αλλά να σεβαστούν τις ζωές και τις περιουσίες τους.
Ο Ντάτολο δεν απάντησε αλλά τόνισε πως έπρεπε να συνενοηθεί με τους συμμάχους του.
Αυτό ηταν και το λάθος του γιατί οι σταυροφόροι καταλαβαίνοντας πως επίκειται η παράδοση της πόλης αρνήθηκαν αρχικά να επιτεθούν και να σκοτώσουν χριστιανούς.
Ομως ο οργισμένος Ντάτολο τους κατηγόρησε πως δεν τηρούν τα συμφωνημένα ενω οι απλοί στρατιώτες φώναζαν στους αρχηγούς του πως αν επιτεθούν θα έχουν το ανάθεμα της εκκλησίας.
Οι Φράγκοι ηγεμόνες τελικά μην μπορώντας να κάνουν πίσω στο χρεος των Ενετών αποφάσισαν να επιτεθούν στην πόλη.Οι κακόμοιροι κάτοικοι της Ζάρα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποτρέψουν την επίθεση των σταυροφόρων κρέμασαν στα τείχη της πόλης εικόνες της Παναγίας.Αλλά δεν υπήρξε αποτέλεσμα.
Για δευτερη φορά έστειλαν πρεσβεία παραδιδοντας την πόλη τους με τον όρο να σεβαστεί η ζωή τους.Ενας όρος που δεν τηρήθηκε ποτέ.Μόλις οι σταυροφόροι εισήλθαν στην πόλη ακολούθησαν σκοτωμοί,λεηλασία και βιαιοπραγίες με αποτέλεσμα η πόλη να ερειπωθεί.
Μετά την κατάληψη και λεηλασία της πόλης ξέσπασε άγρια μάχη μεταξύ των Ενετών και των σταυροφόρων με αποτέλεσμα 100 νεκρούς.
Ο πάπας όμως δεν έπραξε τίποτα ούτε στην πρώτη ούτε στην δεύτερη περίπτωση που χυνόταν χριστιανικό αίμα καιτοι η επιστολή του έιχε γίνει γνωστή λίγο πρίν την επίθεση.
Τίποτα δεν έπραξαν και οι κληρικοί που ακολουθούσαν το στράτευμα περιοριζόμενοι να δώσουν άφεση αμαρτιών!!!
Τον Ιανουαριο του 1203 έφτασαν στη Ζάρα και απεσταλμένοι του Βυζαντινού έκπτωτου πρίγκηπα Αλέξιου.Ο ανόητος Αλέξιος πλεον θα γινόταν και προδότης αφού πρότεινε υπογραφή συμφωνίας σε Ενετούς και σταυροφόρους σύμφωνα με την οποία αν τον βοηθούσαν να καταλάβει τον θρόνο θα τους κατέβαλε 200.000 μάρκα και επιπλέον υποσχόταν ότι θα επέβαλε στην Ελληνορθόδοξη εκκλησία το καθολικό δόγμα.
Οι όροι απο μόνοι τους δείχνουν το μέγεθος της ανοησίας του Αλέξιου αφού ούτε αυτά τα χρήματα υπήρχαν στο Βυζάντιο αλλά ούτε και οι κάτοικοι του ήταν διατεθειμένοι να υποταχθούν στην καθολική εκκλησία.
Σε κάθε περίτπωση η πρόταση έφερε νεα διαμάχη στο δυτικο στρατόπεδο αφού ναι μεν οι περισσότεροι ηγεμόνες καλοδέχτηκαν την πρόταση μεταξύ αυτών και ο Ντάτολο αλλά υπήρξαν και μερικοί με επικεφαλής τον Σιμόν ντε Μποφάρ που έιχε αρνηθεί να επιτεθεί κατα των χριστιανών της Ζάρα που έλεγαν πως χριστιανοί σταυροφόροι είναι αδύνατο να επιτεθούν σε χριστιανούς έστω και "σχισματικούς".
Τελικά μπροστά στο κέρδος αλλά και τον κίνδυνο διάλυσης του στρατού η πρόταση έγινε δεκτή και η συμφωνία θα υπογραφόταν στην Κέρκυρα.
Εδω πάλι υπάρχει ενα ερωτηματικό για την στάση του πάπα Ιννοκέντιου.
Ο πάπας ξανα έστειλε επιστολή στους σταυροφόρους και απειλούσε με ανάθεμα αν επιτεθούν κατα των Ελλήνων.Ομως ταυτόχρονα οι κληρικοί διέδιδαν στο στράτευμα πως ο πάπας επιθυμούσε την επίθεση.
Εδω λοιπόν γεννάται το ερώτημα πως είναι δυνατόν ο πάπας να μην μπορούσε να επιβληθεί στους κληρικούς;Μήπως η επιστολή ήταν απλά μια κίνηση ώστε να διώξει τις υποψίες απο πανω του;
Στις 20 Μαίου 1203 όλοι συγκεντρώθηκαν στην Κέρκυρα για την υπογραφή της συμφωνίας όπου ο ανόητος-προδότης Αλέξιος έγινε δεκτός απο τους Φράγκους με αυτοκρατορικές τιμές.
Ο Ορθόδοξος μητροπολίτης Κέρκυρας για να τιμήσει την φιλοξενία μην γνωρίζοντας τους πραγματικούς σκοπούς των Δυτικών παρέθεσε επίσημο γεύμα όπου και φάνηκε για μια ακόμα φορά το πόσο ανόητα σκεφτόταν ο Αλέξιος.
Κατα την διάρκεια του γεύματος η συζήτηση ήρθε στα παπικά πρωτεία.
Εξαλλος ο Ελληνας μητροπολίτης σηκώθηκε και απάντησε στους Δυτικούς ότι τα μόνα πρωτεία που αναγνωρίζει στον πάπα είναι πως τον Κύριο τον σταύρωσαν Ρωμαίοι στρατιώτες.
Ομως και οι Κερκυραίοι μην βλέποντας με συμπάθεια τους Φράγκους και την μαριονέτα τους Αλέξιο ξεσηκώθηκαν με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν ταραχές.Τα πλοία των δυτικών δέχτηκαν επίθεση και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το λιμάνι.Ακολούθησαν αντίποινα και η λεηλασία μέρους του νησιού απο τους Φράγκους.
Αυτά τα επεισόδια δημιούργησαν νεα διαμάχη στο στρατόπεδο των δυτικών αφού μερίδα αυτών εγκατέλειψε το στρατόπεδο που βρισκόντουσαν και στρατοπέδευσαν μόνοι τους.
Μετά όμως απο παρακάλια των Φραγκων ηγεμόνων και την υπόσχεση ότι δεν θα παρέμεναν στην Κωνσταντινούπολη πάνω απο έναν μήνα επανήλθαν.Στις 24 Μαίου ο στόλος των δυτικών απέπλευσε απο την Κέρκυρα με κατευθυνση την Ανδρο.
Εκεί οι Ελληνες κάτοικοι αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τον Αλέξιο ως αυτοκράτορα για να ακολουθήσει απόβαση στο νησί απο τους δυτικούς και άγρια λεηλασία.
Στην Κωνσταντινούπολη ο Αλέξιος Γ δεν έκανε τίποτα για την άμυνα της πόλης παρα μόνο όταν έμαθε πως ο ανηψιός με τους Λατίνους έιχε διαβεί το Βόσπορο και κατέλαβε την Αβυδο.Οι Φράγκοι κατέλαβαν την πόλη αμαχητί αφου οι κάτοικοι φοβήθηκαν για τις ζωές αλλα δεν γλύτωσαν τα περίχωρα όπου εξαπολύθηκαν ληστρικές επιδρομές.
Σε τι σημείο έσχατης κατάντιας βρισκόταν η Πόλη στα χέρια των ανίκανων αυτοκρατόρων φαίνεται και απο το γεγονός πως όταν επιτέλους αποφάσισε να δράσει ο Αλέξιος Γ διέταξε τον βυζαντινό στόλο να αναχαιτίσει τους εισβολείς.
Εναν στόλο όμως ανύπαρκτο αφού ο γαμπρός της αυτοκράτειρας Μιχαήλ Στρυφνός και αρχιναύαρχος είχε φτάσει στο σημείο να πουλά!!! ολόκληρα πλοία σε πειρατές και να κρατά τα χρήματα για τον εαυτό του με αποτέλεσμα ο άλλοτε πανίσχυρος βυζαντινός στόλος των 3.000 πλοίων να διαθέτει 25 πλοία και αυτά σε κακή κατάσταση.
Εντός των τειχών υπήρχε δύναμη 50.000 ανδρων που θα ήταν αρκετή να συντρίψει τους εισβολείς.Ομως οι της αυτοκρατορικής φρουράς μόνο 5.000 απο αυτούς ήταν αξιόπιστοι
οι υπόλοιποι ήταν μισθοφόροι.Πάντως ο αυτοκράτορας θεώρησε ότι τα τείχη θα τον προστατέψουν και ασχολήθηκε με άλλα πράγματα πλήν της άμυνας της πόλης.
Ομως είχαν περάσει ήδη 9 μέρες και δεν φαινόταν καμία κίνηση απο τους υποστηρικτές που έλεγε ο Αλέξιος στους Λατίνους πως θα ξεσηκωνόντουσαν για να εκθρονίσουν τον θείο του.
Ετσι "φόρτωσαν" τον Αλέξιο σε ένα πλοίο και κάνοντας τον περίπλου των τειχών καλούσαν τους Βυζαντινούς να αναγνωρίσουν τον "νόμιμο αυτοκράτορα" και να παραδοθούν.
Αντί παραδοσις εισέπραξαν βρισιές και βροχή απο βέλη αφού ήταν δεδομένο πως οι Ελληνες αντιπαθούσαν τόσο τους Ενετούς όσο και το ανδρείκελο αυτοκράτορα.
Οχι πως ο σφετεριστής ήταν συμπαθής αλλά ήταν τουλάχιστον Ελληνας και γνώριζαν ότι πιθανή ενθρόνιση του ανηψιού του θα οδηγούσε στον καθολικισμό.
Στο πολεμικό συμβούλιο που ακολούθησε αποφασίστηκε η επίθεση κατα της πόλης με πρώτο στόχο τον πύργο του Γαλατά που φύλασε τον Κεράτιο κόλπο.10.000 ανδρες συγκεντρώθηκαν με επικεφαλής τον Βαλδουίνο της Φλάνδρας.Στις 5 Ιουλίου άρχισε η επίθεση και αφού οι Φράγκοι κατατρόπωσαν τα βυζαντινά τμήματα που βρισκόταν έξω απο τον πύργο που στην θέα και μόνο των Λατίνων ιπποτών με αισχρό τρόπο εγκατέλειψαν τις θέσεις τους.
Μόνο οι Βαράγκοι της αυτοκρατορικής φρουράς έμειναν στις θέσεις τους αλλά το φραγκικό ιππικό διέσπασε τελικά τις θέσεις τους και αφού εισήλθε στον πύργο κατέσφαξε την φρουρά και αφαίρεσε την αλυσίδα που έκλεινε τον Κεράτιο δίνοντας πρόσβαση στα πλοία των Ενετών που περίμεναν.
Μετά απο αυτή την επιτυχία τους οι Φράγκοι και Ενετοί άρχισαν να σχεδιάζουν την διπλή επίθεση κατά της Πόλης την οποία θα χτυπούσαν απο ξηρά και θάλασσα.
Στις 10 Ιουλίου οι Φράγκοι κινήθηκαν προς την γέφυρα που ένωνε την ευρωπαική και ασιατική ακτή στα βόρεια της πόλης.Αν και η γέφυρα ήταν κατεστραμμένη κανείς δεν τους ενόχλησε δυο ολόκληρες μέρες κατα τις οποίες οι Φράγκοι την επισκεύαζαν και τελικά την διέσχισαν ανενόχλητοι και εγκατέστησαν το στρατόπεδο τους στα προάστεια των Βλαχερνών.
Οι Ενετοί σύμμαχοι τους τοποθέτησαν δερμάτινες επενδύσεις στα πλοία τους για να τα προστατεψουν απο το υγρό πύρ και ετοίμασαν μηχανικές γέφυρες ώστε να ανέβουν στα τείχη.
Στις 17 Ιουλίου άρχισε η συνδυασμένη επίθεση των Φράγκων απο ξηρά και Ενετών απο θάλασσα.Οι Φράγκοι κατόρθωσαν να ανέβουν στο τείχος των Βλαχερνών αλλά τότε επενέβησαν οι Βαράγκοι και τους κατέσφαξαν.Δεν ήταν όμως το ίδιο ευχάριστα τα νεα απο την θάλασσα καθώς οι Ενετοί κατόρθωσαν να ρίξουν μέρος των τοιχών και να εισέλθουν στην πόλη χωρίς όμως να τολμήσουν να προχωρήσουν στα ενδότερα περιορίστηκαν να πυρπολήσουν τα σπίτια που βρίσκονταν κοντά στα τείχη.
Στο μεταξύ ο ανίκανος αυτοκράτορας κατόρθωσε επιτέλους να συγκεντρώσει 30.000 άνδρες και να βγεί απο την Πόλη θέλοντας να χτυπήσει τους Φράγκους που πολεμούσαν στις Βλαχερνές.Ολοι πίστεψαν ότι με την έξοδο του αυτοκράτορα η μάχη ήταν κερδισμένη.
Ομως αυτός ο μικρός άνθρωπος με το που συναντήθηκαν οι δυο στρατοί έστρεψε τα νώτα και ξαναμπήκε στην πόλη.Αρχισαν τότε συζητήσεις και ανοικτά οι Ελληνες ζητούσαν την εκθρόνιση του δειλού και ανίκανου αυτοκράτορα.
Μπροστά σε αυτή την εξέλιξη ο αυτοκράτορας φοβούμενος πλεον για την ζωή του ως γνήσιος δειλός την νύχτα της 17ης Ιουλίου εγκατέλειψε την πόλη παίρνοντας μαζί του όσο χρυσό μπορούσε να κουβαλήσει και την κόρη του Ειρήνη και κατέφυγε στο Δελβετό 160 χλμ μακριά απο την Κωνσταντινούπολη.
Με την φυγή του Αλέξιου Γ ο θρόνος έμεινε κενός και άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα.Κάποιος έπρεπε να στεφθεί αυτοκράτορας.Φυσικά κανείς δεν ήθελε τον Αλέξιο των Λατίνων και τελικά με την σύμφωνη γνώμη και των Βαράγκων στέφθηκε νεος αυτοκράτορας ο τυφλός Ισαάκιος που έβγαλαν απο την φυλακή που τον είχε ρίξει ο αδερφός του.
Η είδηση της φυγής του Αλέξιου Γ και της ενθρόνισης του Ισαάκιου χαροποίησε τους Φράγκους που περίμεναν πλεον την τήρηση των συμφωνηθέντων.
Οντως κανονίστηκε συνάντηση αφού πρώτα ο επίδοξος αυτοκράτορας Αλέξιος είχε γίνει τώρα απο σύμμαχος όμηρος στα χέρια των Φράγκων που εκβίαζαν τον αυτοκράτορα πατέρα του.Οι Φράγκοι στην συνάντηση ζήτησαν την εκπλήρωση των όρων δηλαδή 200.000 μάρκα και την υποταγή της Ελληνικής Ορθόδοξης εκκλησίας στο καθολικό δόγμα.
Ο Ισαάκιος γνωρίζοντας ότι και τα δυο αιτήματα ήταν παράλογα εντούτοις έκανε το λάθος και συμφώνησε βάζοντας τον γιο του Αλέξιο να καθίσει δίπλα του στο θρόνο.
Με αυτό τον τρόπο οι Φράγκοι εισήλθαν στην Κωνσταντινούπολη με μόνο όρο να στρατοπεδεύσουν στο Πέραν και όχι μέσα στην Πόλη γιατί ο λαός δεν έβλεπε με καλό μάτι όσα γινόντουσαν.Την 1η Αυγούστου 1203 ο Αλέξιος ως Αλέξιος Δ στέφθηκε αυτοκράτορας και κατέβαλε 100.000 το ήμισυ του ποσού που είχε συμφωνηθεί στους Φράγκους.
Αλλά 50.000 πήραν οι Ενετοί καθώς και 80.000 οφειλόμενα απο τους Φράγκους.
Ο Αλέξιος άρχισε να κάνει πανάκριβα δώρα στους Λατίνους αρχηγούς και να σπαταλά την κρατική περιουσία θέλοντας να εξασφαλίσει την υποστήριξη τους.
Οι σύμμαχοι του όμως φάνηκαν άπληστοι και ζητούσαν συνεχώς περισσότερα.Νέα χρέη εμφανιζόντουσαν με αποτέλεσμα να αδειάσουν τα δημόσια ταμεία.Αφού ο Αλέξιος άρπαξε τις περιουσίες των ευγενών έβαλε χέρι και στις εκκλησίες πολύτιμα σκεύη και εικόνες πουλήθηκαν αλλά οι Φράγκοι και Ενετοί ζητούσαν διαρκώς και άλλα.
Το ποτήρι ξεχείλισε όταν τέθηκε το θέμα της υποταγής της Ορθόδοξης εκκλησίας.
Αν και ο πατριάρχης Ιωάννης Καματερός υπέγραψε ύστερα απο πιέσεις επιστολή αναγνώρισης των παπικών πρωτείων εντούτοις όταν του ζητήθηκε να κάνει δημόσια δήλωση απο τον πάπα αρνήθηκε όπως αρνήθηκε και ο λαός που πλεον κατηγορούσε τον αυτοκράτορα -μαριονέτα ως προδότη της πατρίδας και της πίστης.
Ο Αλέξιος ο Δ για να αμβλύνει τις εντυπώσεις και να απασχολήσει και τους σταυροφόρους που ζητούσαν να πάνε στους Αγίους Τόπους όπως ήταν η αρχική τους αποστολή.
Υπέγραψε νεα συμφωνία με την οποία θα αναλάμβανε για ένα ακόμα χρόνο την συντήρηση τους και με δικά του έξοδα θα τους μετέφερε στους Αγίους Τόπους με αντάλλαγμα την βοήθεια τους εναντίον του Αλέξιου του Γ.Υποσχόταν δε ότι αφού κατόρθωνε να επανακτήσει όλα τα εδάφη της αυτοκρατορίας θα τους ξεπλήρωνε και τα χρωστούμενα.
Αν και οι Φράγκοι δέχτηκαν και επιτέθηκαν στην Ανδριανούπολη προσωρινή πρωτεύουσα του Αλέξιου Γ καταλαμβάνοντας τελικά αρκετά φρούρια και πόλεις.
Στην Κωνσταντινούπολη ο λαός δεν άντεχε άλλο τις ταπεινώσεις και εξεγέρθηκε πυρπολώντας οτιδήποτε δυτικό.Ουτε οι κάτοικοι της Πίζας δεν γλύτωσαν παρόλο υποστήριζαν τους Βυζαντινούς.Οσοι δυτικοί γλύτωσαν κατέφυγαν στο στρατόπεδο των σταυροφόρων στο Πέραν.
Την επόμενη μέρα Ενετοί επιτέθηκαν σε ένα μουσουλμανικό τέμενος και όταν Βυζαντινοί πήγαν να τους σταματήσουν ξέσπασαν συμπλοκές με αποτέλεσμα να ξεσπάσει μεγάλη πυρκαγιά που κατέκεγε την Πόλη για τρείς ολόκληρες μέρες καταστρέφοντας μεγάλο μέρος της σκοτώντας 150 άτομα και αφήνοντας 100.000 άστεγους.
Μετά απο αυτά τα επεισόδια και την επιστροφή του Αλέξιου Δ στην Πόλη απο την εκστρατεία η διάθεση του προς τους Φράγκους συμμάχους του άλλαξε καθώς κατάλαβε πως ο λαός δεν πρόκειται να αποδεχόταν αυτή την συνύπαρξη και κινδυνευε τόσο ο θρόνος όσο και η ίδια η ζωή του.
Ουσιαστικά ο αυτοκράτορας ήταν πλεον κυρίαρχος μόνο της Θράκης αφου και εντός της Πόλης ο πατέρας του Ισαάκιος στήριζε ανοικτά τον λαό.
Ετσι σταδιάκα η σχέση του με τους Δυτικούς άλλαξε και μάλιστα δραματικά όταν αναγκάστηκε να τους πληροφορήσει ότι δεν θα τους κατέβαλε τα συμφωνηθέντα χρήματα.
Η οργή των Λατίνων ήταν τέτοια που την 1η Δεκεμβρίου 1203 μια ομάδα που είχε εισέλθει στην Πόλη για να βρεί προμήθειες προκάλεσε επεισόδιο με αποτέλεσμα να γίνει κανονική μάχη και οι Λατίνοι ηττημένοι να καταφύγουν στο στρατόπεδο τους ζητώντας την βοήθεια των ευγενών.Οσοι αιχμαλωτίστηκαν κάηκαν ζωντανοί απο το μαινόμενο πλήθος.
Ακολούθως ο μαινόμενος όχλος επιτέθηκε και στα ενετικά πλοία αλλά αποκρούσθηκε εύκολα αφήνοντας πολλούς νεκρούς.
Ολα αυτά έπεισαν τον Αλέξιο πως έπρεπε να αναλάβει δράση αλλά και τους δυτικους ότι πλεον δεν τους υποστήριζε.Εστειλαν λοιπόν πρεσβεία όπου με τελεσίγραφο ζητούσαν την άμεση καταβολή των οφειλών.Πριν όμως ο Αλέξιος προλάβει να απαντήσει οι αυλικοί που ήταν παρόντες θεωρώντας προσβολή τον τόνο με τον οποίο δαιτυπώθηκε το αίτημα επιτέθηκαν κατά των δυτικών αντιπροσώπων.
Τελικά στις 20 Δεκεμβρίου οι Βυζαντινοί αποφάσισαν να πυρπολήσουν τον Ενετικό στόλο αλλά δεν τα κατάφεραν.Ομως οι Φράγκοι σύμμμαχοι των Ενετών βρισκόντουσαν σε πολύ δύσκολη θέση καθώς λόγο των 15.000 Λατίνων προσφύγων που έιχαν εισρεύσει στο στρατόπεδο τους τα εφόδια ολοένα και λιγόστευαν.
Στις 7 Ιανουαρίου ο Πρωτοβεσιάριος Μούρτζουφλος εξήλθε της Πόλης επικεφαλής στρατιωτικού τμήματος και συγκρούστηκε με τον Βονιφάτιο αλλά λόγω της άρνησης του Αλέξιου να στείλει ενισχύσεις κατατροπώθηκε.
Η κίνηση αυτή του Αλέξιου ήταν και το τέλος του καθώς ο λαός επαναστάτησε κατά του προδότη αυτοκράτορα και στις 27 Ιανουαρίου έστεψε αυτοκράτορα τον Νικόλαο Καναβό που θα έμμελε να ήταν αυτοκράτορας για μόλις 6 ημέρες.
Ο Αλέξιος στράφηκε ξανά στους δυτικούς και ζήτησε εκ νεου την βοήθεια τους ώστε να επανακτήσει τον θρόνο του.Εστειλε για αυτον τον λόγο τον Μούρτζουφλο ως πρέσβη στον Βονιφάτιο.Ο Μούρτζουφλος όντως κανόνισε συνάντηση μεταξύ του Αλέξιου και του Βονιφάτιου όμως το ίδιο βράδυ επικεφαλής της αυτοκρατορικής φρουράς συνέλαβε τον Αλέξιο για προδοσία αλλα και τον Καναβό τον οποίο εκτέλεσε.
Η τύχη της Πόλης όπως μπορούμε να καταλάβουμε κρινόταν απο ανίκανους ανθρώπους και έτσι ακόμα ένας ο Μούρτζουφλος αυτή την φορά θα στεφθεί αυτοκράτορας στις 5 Φεβρουαρίου.Ο νεος αυτοκράτορας αποφάσισε να ξαναδοκιμάσει την τύχη του μιας και οι Φράγκοι αναγνώριζαν τον Αλέξιο που άλλωστε τους χρωστούσε χρήματα.
Ετσι επικεφαλής 4.000 ανδρών επιτέθηκε αλλά ήταν τόσο άσχετος απο στρατιωτική τακτική που οι λιγότεροι Φράγκοι ανάγκασαν του Βυζαντινούς σε φυγή και ο ίδιος ο αυτοκράτορας για να γλυτώσει πέταξε στο χώμα την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.
Απο εκείνη την στιγμή ο Μουρτζουφλος κατάλαβε ότι έπρεπε να διαπραγματευτεί και όταν κανονίστηκε συνάντηση κατά την οποία οι Φράγκοι επανέλαβαν τις απαιτήσεις τους για καταβολή των οφειλομένων και εκείνος αρνήθηκε επιχείρησαν να τον συλλάβουν.Ομως ο Μούρτζουφλος ξέφυγε και κλειστηκε στα τείχη.
Για να απαλαγεί απο τον Αλέξιο που στο μεταξύ είχε κλέισει στην φυλακή διέταξε και τον στραγγάλισαν μέσα στο κελί του.Ομως οι Φράγκοι δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν έτσι εύκολα ήρθαν λοιπόν σε συνενόηση με τους Ενετούς και υπέγραψαν νεα συμφωνία αυτή την φορά για την κατάλυση του Βυζαντίου μοιράζοντας τα λάφυρα 3/4 για τους Ενετούς 1/4 για τους Φράγκους καθώς επίσης μοίρασαν και τις ελληνικές πόλεις που θα κατακτούσαν.
Στις 9 Απριλίου 1204 Ενετοί και Φράγκοι επιτέθηκαν κατα των τειχών και οι Βυζαντινοί τους υποδέχτηκαν με την ιαχή "Ιησούς Χριστός Νικά" και βροχή βλημάτων.Η πρώτη επίθεση αποκρούστηκε με τους Λατίνους να έχουν βαριές απώλειες.
Στις 12 Απριλίου νεα επίθεση γίνεται κατα των πύργων αυτή την φορά με τους Φράγκους ύστερα απο αγρια μάχη να κατορθώνουν να κατάλαβουν έναν.Ομως βυζαντινές εφεδρείες έσπευσαν στο σημείο και ανέτρεψαν τους εισβολείς.
Μια ομάδα Φράγκων με επικεφαλής των Πιέρ ντ Αμιέν επιτέθηκαν κατά μιας μικρής πύλης που έιχε κτισθεί με πλίνθους και κατόρθωσαν χρησιμοποιώντας το ξίφη τους να την ανοίξουν και να εισέλθουν στην Πόλη.Η είσοδος αυτή πανικόβαλε την φρουρά και τράπηκε σε φυγή.Οι Λατίνοι ευνοημένοι απο το γεγονός άνοιξαν μια μεγάλη πύλη για να εισέλθει το ιππικό και να αρχίσουν οι λεηλασίες και να πυρποληθεί ότι έιχε απομείνει απο την προηγούμενη φορά.
Οι "χριστιανοί" προέβησαν σε ανεπανάληπτες βιαιότητες,λεηλασίες,βιασμούς.Γυναίκες βιάζονταν μέσα στους δρόμους.Δεν σεβάστηκαν ούτε τις εκκλησίες που λεηλάτησαν αρπάζοντας εικόνες και πολύτιμα σκεύη.
Βεβήλωσαν μεχρι και τον πατριαρχικό θρόνο που ανέβασαν μια πόρνη που άρχισε να τραγουδά στα γαλλικά.Η Θεία Κοινωνία καταναλώθηκε σαν απλό κρασί.Εργα της αρχαίας ελληνικης λογοτεχνίας παραδόθηκαν στην πυρά ως ειδωλολατρικά.Ως τις 15 Απριλίου η Πόλη είχε καταστραφεί ολοσχερώς και οι Φραγκοι έστεψαν αυτοκράτορα τον Βαλδουίνο της Φλάνδρας και μοίρασαν όπως είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους την Ελλάδα.Ο πάπας που έστελνε επιστολές για να μην χυθεί...χριστιανικό αίμα τώρα άκουγε ύμνους στις Δυτικές εκκλησίες που ονόμαζαν την Πόλη ανίερη Βαβυλώνα και ευχαριστούσαν τον Θεό για την καταστροφή της.
Ανάμεσα όμως σε όσους εγκατέλειψαν την Πόλη ήταν και ο Θεόδωρος Λάσκαρης που κατέφυγε στην Μικρά Ασία και ίδρυσε την αυτοκρατορία της Νίκαιας.Και θα ήταν αυτός ο ελληνικός στρατός που 57 χρόνια αργότερα θα απελευθέρωνε την βασιλεύουσα.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ

Συγκρούσεις είχαμε σήμερα στην βουλή μεταξύ των κομμάτων για το θέμα της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας.
Η κυβέρνηση απο την μια φέρεται διατεθειμένη να φέρει προς ψήφιση νόμο με τον οποίο θα απαγορεύεται η πώληση γης.
Απο την άλλη η αντιπολίτευση την κατηγορεί ότι έχει ήδη συμφωνήσει στην εκποίηση που ζητούν οι δανειστές.
Παράλληλα δεν είναι λίγες οι αντιπολιτευόμενες φωνές που αν και ακολουθούν την κομματική γραμμή εντούτοις θεωρούν λάθος τον συγκεκριμένο νόμο.
Ολη η ουσία είναι στο πως "μεταφράζονται" οι λέξεις για τον καθένα ξεχωριστά.
Βέβαια κανείς δεν χρησιμοποιεί την λέξη ξεπούλημα αλλά αξιοποίηση,εκποίηση κλπ.
Η ελληνική γλώσσα είναι που κάνει το "θαύμα" της και διαφορετικές ερμηνείες δίνονται κατα το συμφέρον του καθενός.
Εμείς λοιπόν για να απ' εμπλακούμε απο τα....λογοπαίγνια θα χρησιμοποιήσουμε δυο λέξεις στην καθομιλουμένη που όμως αν και δεν χρησιμοποιούνται ακριβώς για να υπάρχει διφορούμενη έννοια στις δηλώσεις είναι αυτές που ταιριάζουν.
Η μια είναι η λέξη πώληση.
Πόσο λοιπόν είναι επιτρεπτή η πώληση γής;
Εδω μπαίνουν διάφοροι παράμετροι.Καταρχάς που βρίσκεται αυτή η γη και τι περιλαμβάνει.
Μπορεί δηλαδή να είναι μια βραχονησίδα που θα πουληθεί σε κάποιον επιχειρηματία και εδω μπαίνει το ΠΟΙΟΣ είναι αυτός (για λόγους....γειτονίας).Μην ξεχνάμε ότι ήδη υπάρχουν επιχειρηματίες με ιδιόκτητα νησιά και όχι μόνο στο Αιγαίο.
Μπορεί όμως να είναι και η έκταση του Ελληνικού που αν και θα έπρεπε να παραδοθεί στους κατοίκους ως χώρος πρασίνου σχεδιαζόταν για αραβικό κωλάδικο και χαρτοπαιχτική λέσχη.
Μπορεί να είναι μια επιχείρηση που βάζει μέσα τον ελληνικό λαό αρκετά δις και χρησιμεύει ως ψηφοθηρικό εργαλείο.Οπως μπορει και να είναι μια επιχείρηση που επι τούτου οι κυβερνώντες κατέστησαν προβληματική ώστε να πουληθεί για ένα κομμάτι ψωμί.
Αρα βλέπουμε ότι το πουλάω δεν είναι απλό αλλά εξαρτάται κυρίως απο τι,σε ποιον και με ποια ανταλλάγματα.
Πάμε στην δεύτερη λέξη που είναι ενοικίαση.
Εδω τα πράγματα είναι ευκολότερα καθώς το μόνο που θα πρέπει να ενδιαφέρει είναι το χρηματικό αντάλλαγμα.
Ομως εαν το αντάλλαγμα δεν συνοδεύεται και απο κάποια κάποια επένδυση που θα κάνει ο ενοικιαστής είναι άχρηστο.
Και αυτό γιατί η Ελλάδα την δεδομένη στιγμή περα απο ρευστό χρειάζεται και θέσεις εργασίας.Ειδάλλως είναι σαν την πόρνη που για μερικά χρήματα που σαφώς και δεν φτάνουν για να μειωθεί το χρέος θα "στήνεται" στον καθε επίδοξο σωστό ή απατεώνα επενδυτή.
Σε καθε περίπτωση δεν είμαστε κομουνιστικό κράτος και άρα μπορούμε να ενοικιάσουμε ή να πουλήσουμε με το ανάλογο τίμημα και γη και επιχείρησεις.
Το θέμα είναι
1ον Για λόγους εθνικής ασφαλείας σε ΠΟΙΟΥΣ και
2ον Εαν τα ανταλλάγματα αντικατοπτρίζουν την πραγματική αξία ώστε να μην έχουμε ξεπούλημα.
Πάντως η δικαιολογία της κυβέρνησης είναι τουλάχιστον αστεία όταν επικαλείται μείωση του χρέους αφού έστω και να υπάρχει περίπτωση να βρεθούν αυτά τα 50 δις θα τα έτρωγαν οι τόκοι και μονον αφού μέχρι το 2015 θα πρέπει να πληρώσουμε περίπου 47 δις μόνο για τόκους!!!!
Παράλληλα το ίδιο αστεία είναι και η "προσφορά" της με τον νόμο που λέει πως φέρει για να απαγορεύσει την πώληση γης.
Αφού και απο το μνημόνιο που υπέγραψε δεσμεύεται και δεν μπορεί να πει όχι αν αυτό επιλέξουν οι δανειστές αλλά και δεν μπορεί να δεσμεύσει την χώρα αν π.χ υπάρξει στο μέλλον μια σοβαρή πρόταση επένδυσης σε κάποιο μέρος της Ελλάδας που θα αποφέρει και χρήμα αλλά και δουλειά σε ανέργους.

ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΔ......

Ακόμα μια φορά και με αφορμή τα εγκαίνια των νέων γραφείων της ΝΔ στην λεωφόρο Συγγρού φάνηκε ότι ορισμένοι στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι εκτός τόπου και χρόνου.
Με το φάντασμα του "Καραμανλισμού" να πλανιέται ακόμα...ως και το πορτρέτο του γέρου ήταν δίπλα σε αυτό του Σαμαρά.
Με μια προφανή διάθεση συσπείρωσης των πρώην αποτυχημένων και πολιτικών απατεώνων αφού τα κουκιά δεν βγαίνουν.Η ΝΔ άλλαξε έμβλημα άλλαξε αρχηγό αλλά δείχνει πως είναι ακόμα ένα άρρωστο κόμμα εγκλωβισμένο στο παρελθόν που αδυνατεί να διαχειριστεί το μέλλον αν δεν πάρει....άδεια απο την πολιτική κλίκα που ρούφαγε μαζι με το ΠΑΣΟΚ το αίμα του ελληνικού λαού.
Οι συνήθεις αντιπολιτευτικές δηλώσεις που έκανε στο λόγο του ο Σαμαράς πέρασαν σε δεύτερη μοίρα αφού αρκετοί παρευρισκόμενοι αλλά και δημοσιογράφοι εστίασαν στην απουσία του παιδοβούβαλου.
Ο πρώην πρωθυπουργός που δεν είδε, δεν ήξερε, δεν μίλαγε και σε τελική ανάλυση επι της ουσίας δεν κυβέρνησε έγινε το θέμα της ημέρας ακόμα μια φορά και αυτό επειδή δεν προσήλθε στην εκδήλωση!!!Μάλιστα όπως αναφέρει και μερίδα του τύπου επικαλούμενη συνεργάτες του...
Δεν αξιολόγησε το γεγονός ως ιδιαίτερο!!!
Αραγε δεν καταλαβαίνει ο πρόεδρος της ΝΔ ότι με το να προσπαθεί να ρίξει γέφυρες απο την μια να διαγράφει αλλά... και να μην διαγράφει το παρελθόν και ταυτόχρονα να φέρεται ως ικέτης ενός αποδεδειγμένα στην κρίση του ελληνικού λαού αποτυχημένου και επικίνδυνου πρωην πρωθυπουργού υποβαθμίζει τόσο τον εαυτό του όσο και το κόμμα του;
Και είναι δυνατόν να ασχολούνται με τέτοια "κατινίστικα" θέματα στην ΝΔ όταν υπάρχουν τεράστια προβλήματα στην χώρα;
Ας κοιτάξει να αποφασίσει ο Σαμαρας καταρχάς τι είδους κόμμα είναι η ΝΔ αφου απο την μια δηλώνει λαϊκό κόμμα και στενοί συνεργάτες του όπως ο Μαρκόπουλος δηλώνουν πως είναι φιλελεύθερο κόμμα.
Και ας αφήσει τους τελειωμένους....Αρκετά έφαγαν και τρώνε....Αρκετά τους πλήρωσε ο ελληνικός λαός.Φτάνει.
Εχεις τα κότσια κ.Σαμαρά;Προχώρα και φτιάξε ένα νεο κόμμα όχι στα λόγια και την φιγούρα αλλά στην πράξη και τις ιδέες ειδάλλως κάτσε στα αβγά σου πάρε το λιβανιστήρι του "καραμανλισμού" και άσε το ΠΑΣΟΚ να διαλύει την χώρα.

ΚΟΜΠΙΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΗΜΙΥΠΑΙΘΡΙΟΥΣ.ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΑΤΣΙ

Με την γνώριμη τακτική των πολιτικών απατεώνων και με μια δυσάρεστη έκπληξη θα βρεθούν αντιμέτωποι 500.000 ιδιοκτήτες ακινήτων που έσπευσαν να πιστέψουν τους κυβερνητικούς μπαταχτσήδες και προχώρησαν στην τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων.
Το ίδιο σενάριο που ακολουθήθηκε πριν ενα χρόνο περίπου με τα αυτοκίνητα...
Που αφου έβαλαν τον κοσμάκη να αγοράσει κατόπιν το τάραξαν στα τέλη κυκλοφορίας και την φορολογία...
Ιδια ακριβώς τακτική ακολουθήθηκε και εδω.
Με μια κυβέρνηση να ψηφίζει μόλις πριν μερικούς μήνες τον νόμο που προέβλεπε σε περίπτωση τακτοποίησης των ημιυπαίθριων ότι οι ιδιοκτήτες θα απαλλάσσονταν απο νεα χαράτσια για 40 χρόνια.
Έρχεται και ανατρέπει το δικό της!!! νόμο και πλεον όσα "κορόιδα" έδωσαν βάση στα λεγόμενα της καλούνται να ξαναβάλουν το χέρι στην τσέπη και αναδρομικά να πληρώσουν αυξημένα δημοτικά τέλη μέχρι και μιας 5ετίας!!!! αλλά και πρόστιμα.
Με σκοπό την προφανή αύξηση των εσόδων των "Καλλικρατικών" δήμων που ύστερα και απο τις περικοπές των κρατικών επιχορηγήσεων κατα 2 δις έχουν "στεγνώσει".
Εμείς είχαμε γράψει ότι ο "Καλλικράτης" δεν ήταν τίποτα άλλο παρα νεος φοροεισπραχτικός μηχανισμός και πως σαν τέτοιος θα λειτουργήσει.
Ομως δεν είναι εξοργιστικό η κυβέρνηση να ψηφίζει νόμους μόνο και μόνο για να εξαπατήσει τους πολίτες ή για να τους παγιδεύσει;
Και αν αυτό είναι πολιτική...Ποιος πολίτης θα δώσει βάση στα λεγόμενα της την επόμενη φορά ή ακόμα χειρότερα όταν ο πολίτης βλέπει το κράτος να τον κλέβει γιατί να υπάρχει η απαίτηση ο πολίτης να μην κλέψει το κράτος;

ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑ ΕΚΠΟΙΗΣΗ

Η δήλωση του επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλόντ Γιούνκερ, σύμφωνα με την οποία η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει για εκποίηση δημόσιας περιουσίας, μέχρι 50 δις, είναι απολύτως ακριβής. Επίσης η τοποθέτηση του εκπροσώπου της ΕΚΤ στην Τρόικα, Σαρβάζ Ντερούζ, στη συνέντευξη τύπου την προηγούμενη Παρασκευή, όπου έθεσε πρώτος το θέμα της εκποίησης δημόσιας περιουσίας και Γης , άμεσα και όχι στην αναπτυξιακή ή επενδυτική βάση, ούτε ατυχής αλλά ούτε και τυχαία ήταν.
Πίσω από όλα αυτά και το σκηνικό έντασης που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα και την Ευρώπη τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται μια «μυστική συμφωνία», που συνυπέγραψε ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδος, στο παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων με τους προϊσταμένους των εκπροσώπων της Τρόικας, στο ευρωπαϊκό επίπεδο μάλιστα και όχι σε σχέση με το ΔΝΤ.
Στον κ. Παπακωνσταντίνου, που έχει την εξουσιοδότηση σύμφωνα και με τη Μνημονιακή συμφωνία, να δεσμεύει το ελληνικό κράτος, ετέθη από την Ευρώπη ένας συγκεκριμένος εκβιασμός.
Για να υπάρξει η εθελουσία ανταλλαγή ομολόγων, με διαγραφή μέρους των χρεών, επιμήκυνση και εκλογικευμένο επιτόκιο, σε χρόνο μάλιστα πριν την δημιουργία του EFSF ή του ESM, του ζητήθηκε να δεχθεί η Ελλάδα εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της (συμμετοχές σε ΔΕΚΟ ή εισηγμένες, ακίνητα, Γή, λιμάνια, αεροδρόμια), μέχρι του ποσού των 50 δις ευρώ. Ουσιαστικά του ζητήθηκε ένας ισολογισμός. 50 δις ευρώ περίπου θα ήταν η μείωση του χρέους από την ανασυγκρότηση του χρέους ή μείωση του σε επίπεδο 25- 30 % του ΑΕΠ, της χώρας 50 δις ευρώ εκποίηση δημόσιας περιουσίας , σε υποτιμημένη αξία όπως η σημερινή. Γιατί στην περίπτωση που υπήρχε ανταλλαγή ομολόγων, διαγραφή μέρους του χρέους και επιμήκυνση η αξία της δημόσιας περιουσίας, όπως και οι συμμετοχές του Δημοσίου σε εισηγμένες ή όχι επιχειρήσεις , θα αποκτήσουν πολλαπλάσια αξία.
Του προτάθηκε μάλιστα ότι σε περίπτωση που η Ελλάδα δεσμευθεί με αναθεωρημένο Μνημόνιο στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της, Κομισιόν και ΕΚΤ (η οποία διατηρεί μεγάλο μέρος των κρατικών ομολόγων της Ελλάδος), θα μπορούσε να διοχετευθεί κεφάλαιο για την εξαγορά και την αντικατάσταση ομολόγων, με τιμές αγοράς και όχι ονομαστικές, από κεφάλαιο του υπάρχοντός μηχανισμού στήριξης του ESFS. Ζητήθηκε δηλαδή για μια ακόμη φορά από την Ελλάδα και τον πάντα «πρόθυμο» υπουργό Οικονομικών , να επαναληφθεί , ότι και τον Μάιο του 2010, για το Ελληνικό Ζήτημα. Να δεσμευθεί η Ελλάδα, με Μνημόνιο διακριτό, πολύ πιο δυσμενών όρων και προϋποθέσεων, απ΄ ότι η υπόλοιπη Ευρώπη.
Όπως και το 2010 υπέγραψε πολύ πιο δυσμενές Μνημόνιο που αφορά μόνον την ίδια, ελάχιστα 24ωρα, πριν την Ευρωπαϊκή Συμφωνία στήριξης, στην οποία εντάχθηκε για παράδειγμα η Ιρλανδία. Έτσι και τώρα πιέζεται να δεσμευτεί, χωρίς ουσιαστική διαπραγμάτευση, πριν τις Συνόδους Κορυφής του Μαρτίου.
Στις τελευταίες πολύωρες συσκέψεις στο υπουργείο Οικονομικών , το αντικείμενο δεν ήταν οι επιχειρησιακές συμβάσεις όπως διέρρευσε στους δημοσιογράφους το γραφείο υπουργού, αλλά ακριβώς ο συγκεκριμένο ς χειρισμός, αλλά και οι στηρίξεις που θα είχε στη συνέχεια πολιτικά και προσωπικά ο κ. Παπακωσταντίνου, με δεδομένο ότι πολύ ισχυροί υπουργοί, μεταξύ αυτών και ο Εσωτερικών κ. Ραγκούσης, διαφωνούσε και διαφωνεί με την παρουσία της Τρόικας , ως Ύπατης Αρμοστείας και μάλιστα στη συνάντηση που είχε , στο πλαίσιο της συνεργασίας μαζί τους για θέματα του τομέα του, τους ζήτησε να περιορισθούν στον συμβατικό τους ρόλο.
Στο επίπεδο αυτό επελέγη από το επικοινωνιακό επιτελείο της Τρόικας να υπάρξει κρίση, μέσω των δηλώσεων Ντερούζ, ώστε να μπει στο τραπέζι το θέμα της εκποίησης περιουσίας, τιμήματος 50 δις, αφού ένα τέτοιο θέμα δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί ούτε στο τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου.
Ο υπουργός Οικονομικών μπορεί εξαιτίας της συναίνεσης σε μια τέτοια εξέλιξη εκποίησης του μεγάλου μέρους της δημόσιας περιουσίας, να βρίσκεται απομονωμένος, του δόθηκαν όμως οι εγγυήσεις από ευρωπαϊκής πλευράς, επιβίωσης του. Οι εγγυήσεις αυτές συσχετίζονται με ομάδες συμφερόντων στο εσωτερικό της Ελλάδος, που στο πλαίσιο που δημιουργείται θα εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα βασικές προτεραιότητες τους και βεβαίως στηρίζουν τον πολιτικά απομονωμένο υπουργό.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε πέραν του «μυστικοσύμβουλου» της Τρόικας ΣΕΒ : Τράπεζες( επιπλέον κρατικές εγγυήσεις 30 δις ευρώ), Κατασκευαστικές (προεξόφληση των εσόδων από τα διόδια- και των υπό κατασκευή δρόμων- για 25 χρόνια), Παίγνια( ιδιωτικοποίηση ΟΠΑΠ, πέραν του ίντερνετ , σε σημερινές τιμές), Ενεργειακές ( ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ, αξιοποίηση των ορυκτών στη συνέχεια), Real Estate ( πώληση δημόσιας Γης , πριν χαρτογραφηθεί και αξιολογηθεί με πληρότητα, σε συνθήκες πλήρους υποτιμητικής κερδοσκοπίας όπως οι σημερινές). Πέραν των συγκεκριμένων υπάρχουν και συμφέροντα ελληνικά και ξένα που συσχετίζονται με την βίαιη πώληση όλων των συμμετοχών του δημοσίου σε εισηγμένες ή μη , κερδοφόρες ή ζημιογόνες , εταιρείες του ευρύτερου δημόσιου τομέα ( μεταξύ αυτών ΕΥΔΑΠ,ΕΥΑΘ, αστικές συγκοινωνίες, ΟΣΕ , ΟΤΕ κλπ).
Τα ευρωπαϊκά οικονομικοεπιχειρηματικά λόμπυ πάντως ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και τα νησιά, που θα μπουν στο πρόγραμμα , με το κάθε άλλο παρά τυχαίο ποσοτικό στόχο των 50δις ευρώ και όχι λίστας περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου προς πώληση. Όσο πιο υποτιμημένα τόσο πιο πολλά προς εκποίηση.
Εστάλη απο http://www.newscode.gr

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

ΟΙ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ

Το 69 μ.Χ οι Εβραίοι επαναστάσησαν κατά της εξουσίας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βεσπασιανού που έστειλε τον γιο του Τίτο να καταστείλει την εξέγερση.
Ο Τίτος πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ και το 70 μ.Χ η πόλη έπεσε λεηλατήθηκε και ο ναός του Σολομώντα παραδόθηκε στις φλόγες.
Εκείνη την εποχή υπήρχαν και άλλα ιερά σημεία μέσα στην πόλη αφιερωμένα σε μια νεα θρησκεία.Ανάμεσα τους ένας λόφος ο Γολγοθάς και ένας τάφος.
Απο την στιγμή της ανάληψης του Κυρίου δημιουργήθηκε η πρώτη χριστιανική εκκλησία με πρώτο επίσκοπο τον απόστολο Ιάκωβο.
Αν και σαν χώροι λατρείας υπήρχαν χρειάστηκαν πολλά χρόνια και η επίσκεψη της μητέρας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ελένης στην Ιερουσαλήμ που έχτισε μια μεγάλη βασιλική στον τόπο της Σταυρώσεως και του Αγίου Τάφου.
Μετά την διάλυση του δυτικού τμήματος της ρωμαικής αυτοκρατορίας και την κατάληψη του απο τους Γότθους ύστερα απο την μάχη της Ανδριανούπολης το 375.
Η ανατολική αυτοκρατορία ήταν αυτό απο απέμεινε όμως σε αντίθεση με την Δύση που κατέρευσε άκμαζε διαρκώς.
Ο αδιαμφισβήτητος πλεον ηγέτης του τότε γνωστού κόσμου ήταν ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου και ο μόνος του αντίπαλος ήταν η Περσία.
Το 610 οι Πέρσες εισέβαλαν στο Βυζάντιο και με την βοήθεια της εβραικής κοινότητας κυριευσαν το 614 την Ιερουσαλήμ.
65.000 χριστιανοί σφαγιάστηκαν και 30.000 πουλήθηκαν ως δούλοι.
Οι Πέρσες έκαψαν την εκκλησία του Παναγίου Τάφου και πήραν ως τρόπαιο τον Τίμιο Σταυρό.
Χρειάστηκαν να περάσουν 16 χρόνια ώστε ο αυτοκράτορας Ηράκλειος να συντρίψει τελικώς την περσική αυτοκρατορία και να επανακτήσει το ιερό σύμβολο.
Για τους Πέρσες όμως αυτό ήταν η αρχή του τέλους καθώς εξαντλημένοι απο τον μακροχρόνιο πόλεμο δεν μπόρεσαν να αντιταχθούν στην επίθεση μιας νεας θρησκείας.
Εξαντλημένοι όμως ήταν και οι Βυζαντινοί.
Μόλις το 622 ο Μωάμεθ είχε αρχίσει τα κυρήγματα του και μέσα σε δεκα χρόνια ο ισλαμισμός ήταν η κυρίαρχη θρησκεία στην Αραβία.
Ετσι το 638 ένας απο τους διαδόχους του Μωάμεθ ο χαλίφης Ομάρ επιτέθηκε και κατόρθωσε να καταλάβει χωρίς δυσκολία την Ιερουσαλήμ.
Μέσα σε μόλις 50 χρόνια οι μουσουλμάνοι κατάφεραν να κυριεύσουν ολόκληρη την ακτή της Β.Αφρικής,την νότια Ισπανία,την Περσική αυτοκρατορία και όλα τα ανατολικά εδάφη ως την Ινδία.Κατόρθωσαν να φτάσουν μέχρι τα τείχη του Βυζαντίου όμως το κράτος της Ανατολής πρόλαβε να αναδιοργανωθεί και έτσι τα σύνορα του χριστιανισμού σταθεροποιήθηκαν στην Μικρά Ασία.
Παρόλα αυτά η εκκλησία στην Ιερουσαλήμ κατόρθωνε να επιβιώσει.
Ο Μωάμεθ πρότεινε σε όλους τους κατακτημένους λαούς δυο εναλλακτικές λύσεις ή προσχώρηση στο Ισλάμ ή θάνατο.Εξαίρεση απο αυτό τον νόμο είχαν οι Εβραίοι,οι οπαδοί του Ζωροάστρη και οι Χριστιανοί επειδή λατρευαν έναν και μοναδικό Θεό.
Το αντίτιμο όμως αυτού του προνομίου ήταν επαχθείς φόροι αλλά και απαγορεύσεις όπως δεν μπορούσαν να φέρουν όπλα ή να καβαλούν άλογο κ.α
Οι χριστιανοί εξακολουθούσαν να έχουν στην κατοχή τους τους Αγίους Τόπους όμως απαγορευόταν να χτίσουν εκκλησίες.
Οι χριστιανοί της Συρίας και της Παλαιστίνης αναγνώριζαν ως αρχηγό της εκκλησίας τους τον Βυζαντινό αυτοκράτορα και αναγκαστικά ο χαλίφης τον σεβόταν ως κοσμικό μονάρχη που είχε με όρια μεν αλλά έστω κάποιο λόγο για την τύχη των χριστιανών που ζούσαν κατω απο την μουσουλμανική κυριαρχία.
Οι προσκυνητές εξακολουθούσαν να επισκέπτονται την Ιερουσαλήμ κατι που βολευε και τον χαλίφη που έβλεπε να εισρέουν χρήματα στην πόλη απο τους προσκυνητές.
Αυτό άλλαξε με την στέψη του Καρλογμάγνου απο τον πάπα το 800 δημιουργώντας εκ νεου ένα δυτικο χριστιανικό βασίλειο.
Μια κίνηση που δεν είδε με καλό μάτι η Ανατολή.Ο Καρλομάγνος τότε για να αποφύγει την σύγκρουση με τους πανίσχυρους Βυζαντινούς συμμάχησε με τον χαλίφη Χαρούν Ρασίντ και πλεόν ο αυτοκράτορας της Δύσης αναγνωριζόταν ως ο προστάτης των προσκυνητών.
Στα μέσα του 10ου αιώνα το ενωμένο χαλιφάτο χωρίστηκε.Ο ένας χαλίφης είχε έδρα την Βαγδάτη και εξουσίαζε την Μεσοποταμία και την Ανατολή και ο άλλος βρισκόταν στο Κάιρο και κυβερνούσε την Παλαιστίνη και την Αφρική.
Το 1004 ο χαλίφης του Καίρου Χακίμ επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στην Ιερουσαλήμ και αφού έσφαξε χιλιάδες κατοίκους διέταξε να γκρεμιστεί ο ναός του Αγίου Τάφου.
Ακολούθως όμως έγινε το εξής παράδοξο.Ο χαλίφης άρχισε να διακυρήττει πως είναι ο θεός με αποτέλεσμα όλοι να καταλάβουν πως ήταν τρελλός και τον εκθρόνισαν.
Ο διάδοχος του καταλαβαίνοντας το λάθος επέτρεψε στον Βυζαντινό αυτοκράτορα να ξαναχτίση την εκκλησία και να αποκαταστήσει τις ζημιές που έγιναν.
Σε εκείνη όμως την περίοδο εμφανίστηκε στην Μικρά Ασία μια νομαδική φυλή των στεπών της νότιας Ρωσίας.Οι Τούρκοι.
Αν και πρόσφατα είχαν προσηλυτισθή στο Ισλάμ ήταν άξεστοι όπως τους αποκαλούσαν οι άλλοι ομόθρησκοι τους.Αρκετά όμως ισχυροί άρχισαν να κάνουν επιδρομές στα εδάφη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Αποτέλεσμα ήταν ο αυτοκράτορας Ρωμανός Διογένης να κυρήξει πόλεμο κατά του τούρκου σουλτάνου.Οι δυο στρατοί συγκρούστηκαν στο Ματζικέρτ τον Αύγουστο του 1071 με τραγικά αποτελέσματα καθώς ο αυτοκράτορας αιμαλωτίστηκε και ο βυζαντινός στρατός διασκορπίστηκε.
Αυτό κυριολεκτικά ήταν μια συμφορά αφού η αυτοκρατορία δεν μπόρεσε ποτέ να συνέλθει απο αυτό το πλήγμα.Ο τακτικός στρατός είχε διαλυθεί και ο καθε ευγενής και αξιωματούχος ζητουσε τον αυτοκρατορικό θρόνο για τον εαυτό του.Το χάος που υπήρχε ευνοούσε τους Τούρκους οι οποίοι εισέβαλαν στην Μικρά Ασία καίγοντας και λεηλατώντας ανενόχλητοι.
Οι φρουρές των πόλεων προσπάθησαν να αντισταθούν αλλά το χαος που υπήρχε με την συνεχή ενθρόνιση και εκθρόνιση επίδοξων αυτοκρατόρων οδήγησε τελικά στην παράδοση.
Μερικοί μάλιστα μνηστήρες του θρόνου δεν δίσταζαν να στρατολογούν τούρκους μισθοφόρους.Αποκορύφωμα ήταν η αποστολή τουρκικού μισθοφορικού σώματος προς υπέρασπιση της Νίκαιας.Οταν όμως οι Τούρκοι μπήκαν στην πόλη αποφάσισαν να την κρατήσουν για τον εαυτό τους.
Αλλος τούρκος αρχηγός κατέλαβε την Σμύρνη και άρχισε να ετοιμάζει στόλο.
Το 1085 μάλιστα ο αρμένιος κυβερνήτης της Αντιοχείας δεν δίστασε να πουλήσει!! την πόλη στους Τούρκους.Αλλοι Τούρκοι αρχηγοί κατάφεραν να καταλάβουν τα φρούρια της Κιλικίας.
Παντού υπήρχε χάος καθώς όλοι πολεμούσαν μεταξύ τους ακόμα και Τούρκοι με Τούρκους.
Η Ιερουσαλήμ βρισκόταν πλεον στα χέρια του χαλίφη της Αιγύπτου αλλά οι προσκυνητές δεν μπορούσαν να πάνε.
Η έλλειψη ενότητας μεταξύ των μουσουλμάνων έδωσε την ευκαιρία στον αυτοκράτορα Αλέξιο να πάρει πρωτοβουλία.Με μια διαλυμένη όμως οικονομικά αυτοκρατορία στράφηκε για βοήθεια προς το κράτος της Δύσης την Αγία Ρωμαική Αυτοκρατορία των Γερμανών όπως λεγόταν τώρα.
Ομως υπήρχαν δυο προβλήματα.Η διαδοχή στο θρόνο της Δύσης σε μεγάλο βαθμό οριζόταν απο τους ευγενείς οι οποίοι με την σειρά τους ζητούσαν ανταλάγματα για να αναγνωρίσουν τον αυτοκράτορα.Επιπροσθέτως ο δυτικός αυτοκράτορας δεν μπορούσε να έχει τον τίτλο αν δεν τον έστεφε ο πάπας της Ρώμης.
Αυτό το πρόβλημα "έλυσε" ο Ερρίκος Δ που απλά εκθρόνισε τον πάπα και διόρισε έναν της αρεσκείας του με αποτέλεσμα να υπάρχουν πανω απο έναν αιώνα δυο ποντίφικες και ο καθε ένας να υποστηρίζει πως είναι νόμιμος.
Αυτή την κατάσταση διέλυσε ο παπας Ουρβάνος Β που καθότι και φιλοπόλεμος εισέβαλε στην Β.Ιταλία με την βοήθεια Ισπανών,Αγγλων και Γάλλων και εδραίωσε την θέση του.
Ακολούθως το 1095 συγκάλεσε σύνοδο στην Πιατσέντσα για να καταδικάσει τον Ερρίκο τον Δ.Ενω συνεδρίαζε η σύνοδος έφτασαν οι απεσταλμένοι του αυτοκράτορα Αλέξιου που ζητούσε βοήθεια εναντίον των Τούρκων.
Ο Ουρβάνος δέχτηκε και τελικά συγκάλεσε νεα σύνοδο στο Κλερμόν της Γαλλίας πλην όμως κανείς μεγάλος βασιλιάς δεν παρέστει καθώς ο Ερρίκος ο Δ της Γερμανίας ήταν εχθρός του πάπα.Ο Γουλιέλμος της Αγγλίας δεν φημιζόταν για την πίστη του ενω και ο Φίλιππος της Ισπανίας ήταν σε κόντρα με τον πάπα αλλά και ηταν απασχολημένος με τον πόλεμο κατά των Μαυριτανών.
Παρόλα αυτά ο Ουρβάνος δεν πτοήθηκε και με το "Το θέλει ο Θεός" και την υπόσχεση ότι όποιοι κατόρθωναν να φτάσουν στους Αγίους Τόπους θα συγχωρούνταν οι αμαρτίες τους.
Αλλά και γνωρίζοντας ότι με την πτώση της Ανατολής θα ακολουθούσε η Δύση όρισε ως τόπο συγκέντρωσης των εθελοντών την 15η Αυγούστου 1096 την Πόλη.
Παρόλο όμως τον ενθουσιασμό των 35.000 ιπποτών που μαζεύτηκαν η επιχείρηση γνώρισε παταγώδη αποτυχία αφού η δύναμη αυτή διασκορπίστηκε απο τους Τούρκους στην Νίκαια.
Νέα προσπάθεια έγινε τον επόμενο χρόνο και αυτή την φορά ο χριστιανικός στρατός καλύτερα οργανωμένος εισχώρησε στην Μικρά Ασία και κατέλαβε την Εδεσσα και την Αντιόχεια και τελικά το 1099 και την Ιερουσαλήμ δημιουργώντας ένα νεο βασίλειο με επικεφαλής τον Γοδεφρίδο ντε Μπουγιόν.
Το 1144 οι Τούρκοι ανακατέλαβαν την Εδεσσα και αυτό προκάλσεσε 2η σταυροφορία με αρχηγό τον Λουδοβίκο Ζ της Γαλλίας που οδήγησε σε αποτυχία.
Το 1186 ο σελτζούκος Τούρκος Σαλαντίν που είχε επιβληθεί στους μουσουλμάνους της Συρίας και της Αιγύπτου πέτυχε μεγάλη νίκη κατά των χριστιανών στην Τιβεριάδα και το 1187 κυρίευσε την Ιερουσαλήμ.
Ηταν ώρα για την 3η σταυροφορία με αρχηγό τον Φρειδερίκο Α που οδήγησε στρατό προς ανακατάληψη της πόλης όμως κατά την διαδρομή πέθανε και ο στρατός του διαλύθηκε.
Οι υπόλοιποι χριστιανοί ηγεμόνες που τον ακολουθούσαν συνέχισαν και κατάφεραν να εισβάλλουν δια θαλάσσης στην Παλαιστίνη κυριεύοντας το λιμάνι της Ακρας.
Η σταυροφορία τελικά έλαβε τέλος με συνθήκη το 1192 που δεν πέτυχε τιποτα άλλο παρά ελευθερη πρόσβαση των προσκυνητών.
Μεταξύ του 1202 και 1270 οργανώθηκαν άλλες 4 σταυροφορίες με ανύπαρκτα αποτελέσματα.Με σημείο ντροπής την 4η όπου και λεηλατήθηκε η Κωνσταντινούπολη.
Το 1272 ο Εδουάρδος ο Α βασιλιάς της Αγγλιας αποδέχθηκε ότι η κατάκτηση Αιγύπτου και Παλαιστίνης δεν ήταν εφικτή και με αυτό τον τρόπο τερματίστηκε οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια.