Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;

Γιατίακόμα δεν έχουν ξεσηκωθεί οι Έλληνες; Γιατί ανέχονται να τους πατάνε οιτροϊκανοί και οι εγχώριοι εντολοδόχοι τους; Γιατί αποδέχονται τη μεγαλύτερησυρρίκνωση του βιοτικού τους επιπέδου μετά την Κατοχή; Γιατί σιωπούν μπρος τοναπόλυτο εξευτελισμό στον οποίο μας υποβάλλουν οι απόγονοι των ναζί καιταυτόχρονα κάνουν τεμενάδες στους Τούρκους πασάδες και τους σιωνιστές; 
Διότιανέχτηκαν πάρα πολλά για τουλάχιστον τριανταπέντε χρόνια. 
Διότισυναίνεσαν αδιαμαρτύρητα σε μια δημοκρατία που είχε ως αντίτιμο την Kατοχή τηςΚύπρου. 
Διότιανέχτηκαν άθλιους δημαγωγούς, ψευδολόγους και πλιατσικολόγους να τους κυβερνούνκαι να τους χειραγωγούνε. 
Διότιπαρακολούθησαν αδιαμαρτύρητα τη συρρίκνωση κάθε παραγωγικής δραστηριότητας τηςχώρας τους και έμαθαν από τους κυβερνώντες να ζουν με δανεικά 
Διότιδέχτηκαν την αντικατάσταση των Ελλήνων εργαζομένων με φτηνούς μετανάστες καιέχασαν έτσι σε μεγάλο βαθμό κάθε επαφή με την παραγωγή και διέλυσαν τηνκοινωνική και εθνική τους συνοχή.
Διότιενώ προσχώρησαν στην ΕΟΚ και την Ευρωπαϊκή Ένωση δήθεν για να αντιμετωπίσουντην τουρκική επιθετικότητα κατάφεραν και να παρασιτοποιηθούν οικονομικά έναντιτης Ευρώπης και της ευρωζώνης και να μην τολμούν να αντιμετωπίσουν τοννεο-οθωμανισμό. 
Διότιανέχτηκαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας που είχε ως συνέπεια όχι μόνο τηνανάδυση της σκοπιανής ύβρεως, αλλά και την υποβάθμιση των Βαλκανίων, της μόνηςπιθανής μας ανάσας. 
Διότιδιέλυσαν έναν πολιτισμό τριών χιλιάδων χρόνων μέσα από την αντιπαροχή και τηνκαταστροφή των πόλεων και των χωριών μας.
Διότιέγιναν υπέρβαροι, χαπακωμένοι, σκυλάδες και χούλιγκαν.
Διότιανέχτηκαν να τους χειραγωγεί και τους αποχαυνώνει η πιο άθλια τηλεόραση.
Διότισυναίνεσαν στη διάλυση της γλώσσας και της εκπαίδευσής μας, στη λοβοτομή τηςιστορικής μας μνήμης.
Διότιπαρακολούθησαν απαθείς τη μεταβολή των μητροπολιτών της Κρήτης σε Τούρκουςυπηκόους.
Διότιδέχτηκαν να θεωρείται προοδευτικός ο εθνομηδενισμός και η συμπόρευση με τουςποικιλώνυμους Σόρος και την παγκοσμιοποίηση.
Διότικαθημερινά παρακολουθούν αποχαυνωμένοι τα τουρκικά σήριαλ στις τηλεοράσεις.
Διότι,για είκοσι χρόνια τουλάχιστον, βλέπουν αδιαμαρτύρητα να διευρύνονται οικοινωνικές ανισότητες που έφθασαν πάλι σε τριτοκοσμικά επίπεδα.
Διότιανέχτηκαν να τους χειραγωγεί ένας Παπανδρέου, ένας Παναγόπουλος, μιαΤρεμονικολάου, ένας Κοκαλομαρινάκης.
Γιαόλα αυτά και για πολλά άλλα ακόμα, φθάσαμε στο τελευταίο σκαλί. Στριμωγμένοιστον τοίχο. Και τώρα «υποκριτή αδελφέ μου» δεν υπάρχει πλέον καμία υπεκφυγή,καμία υποχώρηση, «δεν έχει πλοίο, δεν έχει οδό». Βρίσκεσαι, βρισκόμαστε όλοι,μπροστά στην Ιστορία, εκείνη με το μεγάλο Ι. Και είτε θα ζήσουμε ελεύθεροι μεαξιοπρέπεια, είτε θα σβήσουμε, θα αποσυρθούμε στα παρασκήνια της ιστορίας.Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. 
Ηνέα περίοδος που ανοίγεται με την κατάρρευση της «παράγκας» της μεταπολίτευσηςείναι μια από τις κομβικότερες της μακραίωνης ιστορίας μας. Θα κληθούμε νααπαντήσουμε αν θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως διακριτό πολιτισμικό και εθνικόυποκείμενο. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. 
Οιπαλιές ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν ήδηκαταρρεύσει. Τα κάποτε απαραβίαστα σύνορα παραβιάστηκαν στην πρώην ΣοβιετικήΈνωση, τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ. Κάθε λαός και κάθε έθνος, ιδιαίτερα εκείναπου βρίσκονται στα σύνορα της αναδυόμενης νέας παγκόσμιας γεωπολιτικήςπραγματικότητας, πρέπει να παλέψει για να κερδίσει το δικαίωμα στηνανεξαρτησία, ακόμα και την ύπαρξη. Και εμείς βρισκόμαστε στα σύνορα των κόσμων.
Η εισβολή στην Κύπρο, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η ανάδυση του Ισλάμ, ονεο-οθωμανισμός, τα Σκόπια, η μεγάλη μετανάστευση των λαών, αποτελούν ταπροανακρούσματα των προκλήσεων που έρχονται αδήριτες για μας. Και όταν μάλισταβρισκόμαστε στο χειρότερο σημείο της ιστορίας μας ως έθνους-κράτους. Και είτεθα απαντήσουμε στην πρόκληση με μια ταχύτατη-αστραπιαία ανάταξη των δυνάμεώνμας, σαρώνοντας το κατεστημένο της αθλιότητας και της υποταγής, παίρνονταςδύναμη από την παράδοσή μας για να αντισταθούμε, είτε θα συρρικνωθούμεαναπόφευκτα. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. 
Ημεγάλη δημογραφική ανατροπή που πραγματοποιήθηκε μέσα σε πενήντα χρόνια, (από 3δισ. πληθυσμό ο πλανήτης πλησιάζει τα 7 δισ. σήμερα) και η τεράστια οικολογικήκρίση που επιταχύνεται καθημερινά, αποτελούν ένα σήμα κινδύνου για μια χώρα σεδημογραφική παρακμή που θα αντιμετωπίσει μερικές από τις δραματικότερεςσυνέπειες του φαινομένου του θερμοκηπίου. Μεταναστευτικά κύματα εκατοντάδωνεκατομμυρίων ανθρώπων θα αναταράξουν την περιοχή μας. Με όποιες συνέπειες θαέχουν για μας. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. 
Ημεγάλη οικονομική κρίση που σηματοδοτεί το τέλος της παγκόσμιας δυτικήςηγεμονίας αποτελεί κατ’ εξοχήν απειλή για τις χώρες που βρίσκονται στα σύνορατων κόσμων και μπορούν να συνθλιβούν κυριολεκτικά μέσα από τη σύγκρουση μεγάλωνενοτήτων. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. 
Ηδιάλυση του παλιού κόσμου, «το τέλος του παλιού κόσμου», μοιάζει με θηλιά στολαιμό όσων είναι ανίκανοι να παλέψουν, να αντισταθούν, να φανταστούν ένα νέοκόσμο, και έναν νέο ρόλο για τον τόπο τους. Γιατί αυτή η θανάσιμη κρίση μπορείνα αποτελέσει μια τεράστια ευκαιρία. Μια ευκαιρία για να ανατρέψουμε τοκυρίαρχο παρασιτικό μοντέλο, την υποταγή, την παραγωγική, πολιτισμική και ηθικήαποσύνθεση, ώστε να διαμορφώσουμε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης και ζωής,προσαρμοσμένο στις οικολογικές, οικονομικές, δημογραφικές και γεωπολιτικέςπροκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. 
Πρέπεινα βγούμε από την κατάθλιψή μας, από την κατατονία μας, από τη νεκροζώντανηκαθημερινότητά μας και να παλέψουμε για το ίδιο μας το τομάρι. Αντλώντας πίστηκαι δύναμη από την ιστορία μας, που θέλουν να τη γκρεμίσουν, κουράγιο από τιςανυπότακτες παραδόσεις μας, χρειαζόμαστε μια αληθινή επ-ανάσταση. Τίποτελιγότερο και τίποτε περισσότερο.
Απο την "ΡΗΞΗ"

Δεν υπάρχουν σχόλια: