Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ

Συγκρούσεις είχαμε σήμερα στην βουλή μεταξύ των κομμάτων για το θέμα της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας.
Η κυβέρνηση απο την μια φέρεται διατεθειμένη να φέρει προς ψήφιση νόμο με τον οποίο θα απαγορεύεται η πώληση γης.
Απο την άλλη η αντιπολίτευση την κατηγορεί ότι έχει ήδη συμφωνήσει στην εκποίηση που ζητούν οι δανειστές.
Παράλληλα δεν είναι λίγες οι αντιπολιτευόμενες φωνές που αν και ακολουθούν την κομματική γραμμή εντούτοις θεωρούν λάθος τον συγκεκριμένο νόμο.
Ολη η ουσία είναι στο πως "μεταφράζονται" οι λέξεις για τον καθένα ξεχωριστά.
Βέβαια κανείς δεν χρησιμοποιεί την λέξη ξεπούλημα αλλά αξιοποίηση,εκποίηση κλπ.
Η ελληνική γλώσσα είναι που κάνει το "θαύμα" της και διαφορετικές ερμηνείες δίνονται κατα το συμφέρον του καθενός.
Εμείς λοιπόν για να απ' εμπλακούμε απο τα....λογοπαίγνια θα χρησιμοποιήσουμε δυο λέξεις στην καθομιλουμένη που όμως αν και δεν χρησιμοποιούνται ακριβώς για να υπάρχει διφορούμενη έννοια στις δηλώσεις είναι αυτές που ταιριάζουν.
Η μια είναι η λέξη πώληση.
Πόσο λοιπόν είναι επιτρεπτή η πώληση γής;
Εδω μπαίνουν διάφοροι παράμετροι.Καταρχάς που βρίσκεται αυτή η γη και τι περιλαμβάνει.
Μπορεί δηλαδή να είναι μια βραχονησίδα που θα πουληθεί σε κάποιον επιχειρηματία και εδω μπαίνει το ΠΟΙΟΣ είναι αυτός (για λόγους....γειτονίας).Μην ξεχνάμε ότι ήδη υπάρχουν επιχειρηματίες με ιδιόκτητα νησιά και όχι μόνο στο Αιγαίο.
Μπορεί όμως να είναι και η έκταση του Ελληνικού που αν και θα έπρεπε να παραδοθεί στους κατοίκους ως χώρος πρασίνου σχεδιαζόταν για αραβικό κωλάδικο και χαρτοπαιχτική λέσχη.
Μπορεί να είναι μια επιχείρηση που βάζει μέσα τον ελληνικό λαό αρκετά δις και χρησιμεύει ως ψηφοθηρικό εργαλείο.Οπως μπορει και να είναι μια επιχείρηση που επι τούτου οι κυβερνώντες κατέστησαν προβληματική ώστε να πουληθεί για ένα κομμάτι ψωμί.
Αρα βλέπουμε ότι το πουλάω δεν είναι απλό αλλά εξαρτάται κυρίως απο τι,σε ποιον και με ποια ανταλλάγματα.
Πάμε στην δεύτερη λέξη που είναι ενοικίαση.
Εδω τα πράγματα είναι ευκολότερα καθώς το μόνο που θα πρέπει να ενδιαφέρει είναι το χρηματικό αντάλλαγμα.
Ομως εαν το αντάλλαγμα δεν συνοδεύεται και απο κάποια κάποια επένδυση που θα κάνει ο ενοικιαστής είναι άχρηστο.
Και αυτό γιατί η Ελλάδα την δεδομένη στιγμή περα απο ρευστό χρειάζεται και θέσεις εργασίας.Ειδάλλως είναι σαν την πόρνη που για μερικά χρήματα που σαφώς και δεν φτάνουν για να μειωθεί το χρέος θα "στήνεται" στον καθε επίδοξο σωστό ή απατεώνα επενδυτή.
Σε καθε περίπτωση δεν είμαστε κομουνιστικό κράτος και άρα μπορούμε να ενοικιάσουμε ή να πουλήσουμε με το ανάλογο τίμημα και γη και επιχείρησεις.
Το θέμα είναι
1ον Για λόγους εθνικής ασφαλείας σε ΠΟΙΟΥΣ και
2ον Εαν τα ανταλλάγματα αντικατοπτρίζουν την πραγματική αξία ώστε να μην έχουμε ξεπούλημα.
Πάντως η δικαιολογία της κυβέρνησης είναι τουλάχιστον αστεία όταν επικαλείται μείωση του χρέους αφού έστω και να υπάρχει περίπτωση να βρεθούν αυτά τα 50 δις θα τα έτρωγαν οι τόκοι και μονον αφού μέχρι το 2015 θα πρέπει να πληρώσουμε περίπου 47 δις μόνο για τόκους!!!!
Παράλληλα το ίδιο αστεία είναι και η "προσφορά" της με τον νόμο που λέει πως φέρει για να απαγορεύσει την πώληση γης.
Αφού και απο το μνημόνιο που υπέγραψε δεσμεύεται και δεν μπορεί να πει όχι αν αυτό επιλέξουν οι δανειστές αλλά και δεν μπορεί να δεσμεύσει την χώρα αν π.χ υπάρξει στο μέλλον μια σοβαρή πρόταση επένδυσης σε κάποιο μέρος της Ελλάδας που θα αποφέρει και χρήμα αλλά και δουλειά σε ανέργους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: