Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

ΜΗΠΩΣ "ΕΣΤΗΣΑΝ" ΤΟΝ ΜΟΥΜΠΑΡΑΚ;

Αυτό είναι ένα ερώτημα "συνομωσιολογικό" μεν αλλά με αρκετή δόση λογικής ειδικά αν δούμε πως υπο τις παρούσες συνθήκες η Αίγυπτος μπορεί να οδηγηθεί ακόμα και σε εμφύλιο.
Ακόμα περισσότερο μετά τις συστάσεις-υποδείξεις του παγκόσμιου χωροφύλακα για μη βία και "δημοκρατική λύση".
Ποιος ο ρόλος των ΗΠΑ σε όλη αυτή την ιστορία;
Ποιος ο ρόλος της ανύπαρκτης για ακόμα μια φορά Ευρωπαϊκής Ενωσης;
Και τι γίνετε με τα περιφερειακά αμερικανικά φερέφωνα (βλέπε Γιωργάκης) που ανέλαβε και πρωτοβουλία στα πλαίσια της σοιαλι-στρικής Διεθνούς;
Η εικόνα στην χωρα είναι λίγο πολύ γνωστή...Μια χώρα βυθισμένη στο χάος.
Μια χώρα που η πραγματική ανάγκη για ψωμί περισσότερο και ύστερα για δυτικού τύπου δημοκρατίες φαντάζει ως πρώτη προτεραιότητα.
Ο Αιγύπτιος πρόεδρος απο ότι φαίνεται δεν είναι Μπεν Αλι και δεν έχει σκοπό να εγκαταλείψει την χώρα.
Και μάλιστα δεν έχει και "Μπεν Αλι" συνεργάτες αφού οι μέχρι τώρα σχεδιασμοί των Αμερικανών που κοιτάζουν να δελεάσουν τον μέχρι τώρα αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ομαρ Σουλεΐμάνι ώστε να ανατρέψει και μάλιστα χρησιμοποιώντας τον στρατό τον για δεκαετίες συνεργάτη του έχουν πέσει στο κενό.
Ο Αιγυπτιακός λαός δείχνει να έχει παρασυρθεί σε μια επανάσταση που τα νήματα κινούνται απο "μεγάλους" παίκτες και που ότι και να συμβεί δυστυχώς μακροπρόθεσμα θα βγει χαμένος.
Τα σημάδια είναι ίδια και για όσους θέλουν να δούν είναι και ορατά.
Ενας λαός που αγωνίζεται για δίκαια ή άδικα αιτήματα δεν έχει καμία σημασία για το αποτέλεσμα.......
Ενας πρόεδρος δικτάτορας που όλο αυτό το χρονικό διάστημα στηρίχτηκε απο την λεγόμενη Διεθνή κοινότητα δηλαδή τους Αμερικάνους....Και στηρίχτηκε αδιαφορώντας για την θέληση ή την αγωνία του αιγυπτιακού λαού.
Η ιστορία διαθέτει πολλά ανάλογα παραδείγματα αμερικανικής "δημοκρατίας".
Ανθρώπων που τους χρησιμοποίησαν και όταν πλεον δεν ήταν χρήσιμοι ή όταν αποφάσισαν να σηκώσουν κεφάλι τους χτύπησε η..."δημοκρατία" κατακέφαλα.
Τέτοια παραδείγματα είναι του προέδρου του Βιετνάμ που όταν αποφασίστηκε η δημοκρατική μεταβολή απο τους Αμερικάνους κλήθηκε σε σύσκεψη και δολοφονήθηκε.
Ο δικός μας Παπαδόπουλος που τόλμησε να σηκώσει κεφάλι και με αφορμή το Πολυτεχνείο ανατράπηκε για να έρθει ο Ιωαννίδης πλήρως ταυτισμένος με τον αμερικανικό παράγοντα.
Ο πρόεδρος του Πακιστάν που ανατράπηκε απο κίνημα αμερικανόδουλων στρατιωτικών και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Τελευταίος ο Σανταμ Χουσείν επιστήθιος φίλος των Αμερικανών που τον στήριζαν και τον εξόπλιζαν....Ο άνθρωπος που για χάρη τους βούτηξε στο αίμα το λαό του πολεμώντας επι 8 χρόνια τον εχθρό των ΗΠΑ Ιράν.Που και για αυτόν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και πήγε να βρεί τους υπόλοιπους.
Ολοι λοιπόν αυτοί υπήρξαν πρόεδροι χωρών που οι λαοί τους προσδοκούσαν σε κατι καλύτερο.Υπήρξαν πρόεδροι που άλλοι στηρίχτηκαν και άλλοι επιβλήθηκαν στους λαούς τους υπό την στήριξη και καθοδήγηση των ΗΠΑ.
Μήπως έφτασε και η ώρα του Μουμπάρακ;
Και αν ναι ποια η διάδοχη κατάσταση που θα επιλέξουν οι Αμερικανοί;
Μήπως οι δηλώσεις του πρώην εξόριστου ισλαμιστή ηγέτη της Τυνησίας που προαλείφεται ως νεος πρόεδρος πως "δεν είμαι Σαντάμ αλλά.....Ερντογάν" μπορούν να μας δώσουν μια ιδέα;
Και αν ναι ποια η θέση της Ελλάδας απέναντι σε ένα φιλο-ισλαμιστικό τόξο που μετά τα Βαλκάνια (Αλβανία,Σκόπια,Βοσνία κατα το ήμισυ Βουλγαρία) έχουμε άλλο ένα στα νότια αυτή την φορά (Αίγυπτος,Λίβανος,Τυνησία,Παλαιστίνη);

Δεν υπάρχουν σχόλια: