Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

ΟΙ ΕΠΩΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Τα πέπλα σκοταδιού γύρω από την παγκόσμια πολιτική σκηνή αρχίζουν σταδιακά να διαλύονται. Τα ψέματα των ηγεσιών και οι πραγματικές σκοπιμότητες τους αρχίζουν να γίνονται κρυστάλλινα καθαρές.
Τα σοκ που χτυπάν βαθύτατα τους λαούς έχουν στην πραγματικότητα τη δικιά τους ιστορία και συχνά προπαρασκευή. Σπανίως είναι ατυχηματικά ή το οικονομικό ανάλογο φυσικών καταστροφών.
Οι επωαστές της Ελληνικής κρίσης
Πάρτε για παράδειγμα την Ελληνική κρίση. Σύμφωνα με την ομολογία του επικεφαλής των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης, Ζαν Κλόντ Γιούνκερ μερικούς μήνες πριν, οι Ευρωπαίοι γνώριζαν από καιρού την Ελληνική κατάσταση: «Γνωρίζαμε ότι κάποια μέρα η Ελλάδα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει την δημοσιονομική κρίση που τελικά την έπληξε στις αρχές του έτους»... «Η ελληνική κρίση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αλλά όχι με την αντιμετώπιση της το τελευταίο έτος, έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί πριν από δυο ή τρεις δεκαετίες...
«Αλλά ήταν φανερό ότι κάποια μέρα η Ελλάδα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει αυτό το είδος του προβλήματος, και ήξερα ότι το πρόβλημα αυτό θα έφθανε, διότι συζητούσαμε οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, ο πρόεδρος Ζαν Κλοντ Τσισέ στην ΕΚΤ, η Επιτροπή (ευρωπαϊκή) και εγώ ο ίδιος, για το πως θα εξελιχθεί αυτό που τότε δεν ήταν γνωστό, και σήμερα το αποκαλούμε ελληνική κρίση».
Ο κόσμος το 'χε βούκινο και μεις κρυφό καμάρι όπως λένε. Μοιάζει με σενάριο σαπουνόπερας. Οι σεναριαγράφοι φυσικά το ξέρουν. Οι πρωταγωνιστές φυσικά και ξέρουν. Οι μόνοι που συχνά δεν ξέρουν είναι οι κομπάρσοι- και την εξουσία κομπάρσος είναι ο λαός.
Παρά το ότι το ελληνικό σύστημα εξουσίας ξέρει ότι το ευρωπαϊκό σύστημα εξουσίας ξέρει και το ευρωπαϊκό γνωρίζει ότι η ελληνική ηγεσία ήξερε και ξέρει, με την ανάληψη των “καθηκόντων” του, ο Έλληνας πρωθυπουργός προβαίνει στην “αποκάλυψη” των πραγματικών διαστάσεων του ελληνικού χρέους. Όφειλε να το κάνει; Ναι. Η διαφάνεια είναι αίτημα του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας. Ο λόγος που το κανε όμως πριν εξασφαλίσει επαρκή δανειοδότηση από τις αγορές για να διασφαλίσει παράταση ζωής της παραπαίουσας ελληνικής οικονομίας μοιάζει σκοτεινός. Ο Παπανδρέου “έδωσε” ουσιαστικά την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές, καθιστώντας αδύνατο το δανεισμό της από αυτές. Όσο για τη διαφάνεια... Το ξεσκέπασμα του κρυφού χρέους ήταν η μοναδική κίνηση που ο Παπανδρέου έκανε προς αυτήν την κατεύθυνση. Τα σκάνδαλα των προηγούμενων κυβερνήσεων, σε πολλές από τις οποίες συμμετείχε και ο ίδιος, παρότι βγήκαν στη δημοσιότητα ποτέ δεν θεωρήθηκαν αξιόποινα. Κανένας Έλληνας πρωθυπουργός δεν τόλμησε να ανοίξει το απόστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής, φοβούμενος για τα φαινόμενα ντόμινο που θα έπλητταν τους μηχανισμούς της κομματοκρατίας και εν τέλει του συστήματος εξουσίας. Και δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι και οι Έλληνες πρωθυπουργοί δεν ήταν γρανάζια ή και πρωτεργάτες της διαπλοκής.
Αντί λοιπόν ο Παπανδρέου να σκάψει το λάκκο της κομματοκρατίας και της πολιτικής φαυλότητας που θα αποτελούσε και το δικό του λάκκο, αποφάσισε να ανοίξει το λάκκο του ελληνικού λαού, στο όνομα πάντα της διαφάνειας που δεν είδαμε ποτέ.
Εκατοντάδες σκάνδαλα. Χρηματιστήριο, ολυμπιακοί, Siemens, δημιουργική λογιστική. To δεξί χέρι του Σημίτη, ο “στρατηγός” Τσουκάτος ομολογεί κυνικά ότι από τα χέρια περάσαν 1 εκατομμύρια φράγκα από τα μαύρα ταμεία της Siemens. Το σύστημα εξουσίας κρύβει χρέος όπου βρει για να παρατείνει τη διάρκεια ζωής του. Σε δημόσιες εταιρίες, σε προϋπολογισμούς, σε καθυστερήσεις πληρωμών και αποπληρωμών... Δεν φτάνει... O διεθνής χρηματοπιστωτικός καρχαρίας της Goldman Sachs καλείται και αυτός να καταχωνιάσει με το αζημίωτο το ελληνικό χρέος. Η Goldman Sachs έχει ήδη κατηγορηθεί από την επιτροπή ασφάλισης και συναλλάγματος των ΗΠΑ (SEC) για απάτη. Πρόσφατα, αυστριακός οικονομολόγος μηνύει την Goldman Sachs για τη ρόλο της στην απόκρυψη του ελληνικού χρέους που εξέθεσε σε κινδύνους το Ευρώ. Η μήνυση εις μάτην προωθείται στο ελληνικό κοινοβούλιο. Η μήνυση αναφέρει ότι τα swaps που υπέγραψε η κυβέρνηση Σημίτη οδήγησαν σε εγκληματικές πράξεις απάτης. Σε αντίθεση με την πρακτική Τσουκάτου, ο Σημίτης αρνείται: “Καιρός είναι να τελειώνουν οι υποκρισίες και η παραπληροφόρηση” λέει. Δεν έχει και πολύ σημασία. Μέχρι σήμερα η ομπρέλα της συγκάλυψης, της αδιαφάνειας και της ατιμωρησίας στην Ελλάδα φροντίζει τόσο η ομολογία όσο και η άρνηση να έχουν τις ίδιες ακριβώς συνέπειες: Δηλαδή, καμία απολύτως...
Πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας μια άλλη αποκάλυψη. Ο πρώην Πρωθυπουργός της Βρετανίας Gordon Brown, στο πρόσφατα εκδοθέν βιβλίο του “beyond the crash: overcoming the first crisis of globalization”, ανέφερε πως: «κατά τους πρώτους μήνες του έτους(σ.σ.2010),εξαιτίας καθυστερήσεων στις αποφάσεις για να βοηθηθεί η Ελλάδα,το κόστος στην Ελλάδα της αποφυγής της χρεοκοπίας αυξήθηκε από 30 δισ.ευρώ,κατά προσέγγιση,σε 120 δισ.ευρώ».
Αληθεύει πως ο Βrown δεν αναφέρεται σε καθυστερήσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου: Κάκιστα
Το χρονικό της υπαγωγής της Ελλάδας στο διπλό μηχανισμό “στήριξης” φανερώνει ότι ο Παπανδρέου και οι συνεργάτες του ουσιαστικά έσπρωξαν την Ελλάδα στην αγκαλιά του ΔΝΤ:
Οκτώβριος 2009: Ευθύς αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας ο Παπανδρέου ανακοινώνει το πραγματικό χρέος της Ελληνικής οικονομίας, χωρίς να έχει φροντίσει να διασφαλίσει τις τρέχουσες δανειοληπτικές ανάγκες της χώρας, δυναμιτίζοντας και υποβαθμίζοντας την πιστοληπτική της ικανότητα. Στη συνέχεια ο Παπανδρέου θα αρχίσει την τουρνέ του σαν να ανήκε στη φανταστική ομάδα επιδείξεων νεοφιλελευθερισμού Harvard Globetrotters, μεταφέροντας τα μηνύματά του σε αγορές και κυβερνήσεις.
Παρότι τον Ιούνιο του 2009 ο Παπανδρέου δηλώνει σε συνέντευξή του στο TVXS ότι “δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση (με το ΔΝΤ) που πιθανώς να διολισθήσει σε όρους που θα είναι αρνητικοί για την πορεία της χώρας μας”, οι κινήσεις του ως Πρωθυπουργού δείχνουν προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Και δεν ήταν η Ευρωζώνη που τον οδήγησε εκεί:
Στις 14 Ιανουαρίου του 2010 ο Γιούνκερ δηλώνει δημοσίως: “Δε θεωρούμε ότι η βοήθεια του ΔΝΤ προς την Ελλάδα είναι κατάλληλη ή ευπρόσδεκτη”.
Ένα μήνα, στις 18 Φεβρουαρίου 2010 αρχίζουν να βαράν τα κυβερνητικά όργανα για την πιθανή εμπλοκή του ΔΝΤ: Ο υπουργός οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου δηλώνει στο Reuters: “Δεν μπορεί κανείς να απορρίψει την ιδέα του ΔΝΤ”.
Σχεδόν περίπου ένα μήνα πάλι μετά, ο Παπανδρέου θα πάρει την πάσα Παπακωνσταντίνου και θα προχωρήσει τα σενάρια εμπλοκής του ΔΝΤ ακόμη περισσότερο. Στις 17 Μαρτίου 2010, σε δηλώσεις του προς τις Βρυξέλλες ο Παπανδρέου, ερωτώμενος για πιθανή εμπλοκή του ΔΝΤ, απαντά “Τίποτε δεν αποκλείεται”... “Αν αντιληφθούμε ότι θα δανειζόμαστε με εξαιρετικά υψηλά επιτόκια υπάρχουν άλλες επιλογές”. Την προηγουμένη έχουν διαρρεύσει απολύτως αβάσιμες φημολογίες ότι το ΔΝΤ θα δανείσει στην Ελλάδα με επιτόκιο 3.25%. Όπως περιγράφει η Telegraph σε σχετικό δημοσίευμα, ο Παπανδρέου “δεν έχει αποκλείσει καταφυγή στο ΔΝΤ, μια κίνηση που θα θεωρούνταν ως προδοσία από κορυφαίους Ευρωπαίους Αξιωματούχους”
Περίεργο. Τη λέξη προδοσία δεν την έχουν σκεφτεί μόνο οι Έλληνες πολίτες αλλά και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι...
Στις 19 Μαρτίου 2010, ο Παπανδρέου δηλώνει δημοσίως ότι η Ελλάδα βρίσκεται ένα βήμα πριν την αδυναμία δανεισμού, δυναμιτίζοντας ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Η στενομυαλιά της καγκελαρίου Μέρκελ φαίνεται να ήταν ο μόνος ισχυρός ευρωπαϊκός σύμμαχος του Παπανδρέου σε σχέση με την εμπλοκή του ΔΝΤ στην ελληνική οικονομία. Παρά ταύτα, στις 23 Μαρτίου, δηλώσεις Μέρκελ αποκαλύπτουν μια ακόμη πτυχή της πολιτικής Παπανδρέου: “... η Ελλάδα δε μας ζήτησε λεφτά”.
Στις 10 Απριλίου η και ενώ η ευροζώνη ικανοποιεί επιτέλους το αίτημα της κυβέρνησης Παπανδρέου διαθέτοντας 30 δισ ευρώ σε δάνεια (άλλα 13-15 δισ θα έδινε το ΔΝΤ), η κυβέρνηση παραδόξως δεν ζητάει την άμεση ενεργοποίηση του μηχανισμού “στήριξης”. Ο Παπακωνσταντίνου
δηλώνει πως η Ελλάδα σκοπεύει να συνεχίσει να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές!!!
Στις 23 Απριλίου και μετά τα πιεστικά φαινόμενα σχεδόν δύο ακόμη βδομάδων ολιγωριών και αγωνίας, η κυβέρνηση θα ζητήσει επίσημα την ενεργοποίηση του μηχανισμού.
Παπανδρέου και Μέρκελ προσκάλεσαν ουσιαστικά το ΔΝΤ. Ουδέποτε ο Παπανδρέου απαίτησε την μη εμπλοκή του ΔΝΤ στη “σωτηρία” της Ελλάδας. Αντιθέτως, πάντα άφηνε εντέχνως το παράθυρο ανοιχτό για την εισβολή του ΔΝΤ στην Ελλάδα.
Τη συνέχεια την ξέρουμε όλοι.
Ο Παπανδρέου είναι ένας πολιτικός δισυπόστατος. Ακραία νεοφιλελεύθερος στη πολιτική πρακτική του, “Σοσιαλιστής” στον πολιτικό του λόγο. Ο άνθρωπος που κατακρίνει τις πολιτικές του ΔΝΤ. Ο άνθρωπος που ουσιαστικά το προσκαλεί να τις επιβάλει στην Ελλάδα.
Στις 2 Δεκέμβρη του 2010 και ενώ η κυβέρνηση προετοιμάζεται για τη σκληρότερη φάση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της, ο Παπανδρέου, μιλώντας στο συμβούλιο του Ευρωπαίκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, (PES), ο Παπανδρέου λέει τα εξής απίστευτα: “Η πραγματική κρίση στην Ευρώπη σήμερα είναι οι Συντηρητικές Πολιτικές που οδηγούν την Ευρώπη στο λάθος δρόμο...” “ Το μόνο που οι συντηρητικοί προσφέρουν είναι λιτότητα, αλλά δεν έχουν ποτέ πραγματικά απευθυνθεί στις υποκείμενες αιτίες της κρίσης- την έλλειψη δημοσιονομικών κανονισμών, τους “πελατειακούς” καπιταλιστές που φροντίζουν τα επαγγελματικά συμφέροντα των φίλων τους και τη μαζική φοροδιαφυγή σε όλη την Ευρώπη”.
Το σύνδρομο dr Jekyll και mr Hyde του πρωθυπουργού φαίνεται και στο πως χειρίζεται τα “εθνικά” θέματα (τα εθνικά σε εισαγωγικά γιατί η διαχείριση εθνικών θεμάτων προϋποθέτει το είδος εκείνης της εθνικής κυριαρχίας που η Ελλάδα έχει απεμπολήσει).
Ελληνοϊσραηλινές και Ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις. Διαπραγματεύσεις με χώρες που πλέον έχουν απολύτως αντίθετη ατζέντα εξωτερικής πολιτικής μυρίζουν άνευ όρων παραχωρήσεις εκ μέρους του πιο αδύναμου σκέλους. Και το πιο αδύναμο σκέλος σήμερα χωρίς καμία δυνατότητα σύγκρισης είμαστε εμείς.
Η Ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση είναι ιδιαιτέρως προβληματική.
Και αυτό προκύπτει από τη σύνδεση δύο φαινομένων που με βάση ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες έχουν συμβεί στον Ελλαδικό χώρο: Η ύπαρξη ισλαμικών εξτρεμιστικών πυρήνων στην Ελλάδα και η κορύφωση Ισραηλινής επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτήν.
Σε μια περίοδο όπου η Μέση Ανατολή χαρακτηρίζεται από εξαιρετική αστάθεια και το καζάνι που πάντα έβραζε είναι έτοιμο να εκραγεί, ο Παπανδρέου με την πολιτική του βάζει την Ελλάδα στο στόχαστρο, με συνέπειες που δεν μπορούν να εκτιμηθούν.
Κάποιοι ιστορικοί του μέλλοντος ίσως να του αποδώσουν το χαρακτηρισμού του ενός από τους πιο επικίνδυνους πολιτικά άντρες.
Εστάλη απο http://agriazwa.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: