Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΠΛΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Μια είδηση που διάβασα στον τύπο μου έδωσε αφορμή να θυμίσω και να θυμηθώ κάποια γνωστά γεγονότα στους περισσότερους που όμως έχουν μεγάλο ενδιαφέρον γιατί αποδεικνύουν τον τρόπο σκέψης και δράσης όλων αυτών που αποκαλούμε είτε "αγορές"..είτε Παγκόσμια Διακυβέρνηση.είτε Δυτικές "Δημοκρατίες"...ΟΗΕ,ΝΑΤΟ ή όπως αλλιώς θέλετε να τους ονομάσετε αφού επι της ουσίας πρόκειται για τα ίδια κέντρα αποφάσεων που αλλάζουν απλά όνομα.
Η είδηση δεν είναι άλλη απο αυτή που γνωστοποίησε ο "Γκάρντιαν" και η Διεθνής Αμνηστία όπου αναφέρεται πως στην σημερινή "Δημοκρατία" του Ιράκ όχι μονο καταγγέλλονται βιασμοί και δολοφονίες αμάχων απο Βρετανούς και Αμερικανούς στρατιώτες αλλά στις Ιρακινές φυλακές βρίσκονται τουλάχιστον 30.000 άνθρωποι χωρίς καν να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες οι οποίοι υπόκεινται σε βασανισμούς και εικονικές εκτελέσεις.
Μια αναδρομή λοιπόν στο παρελθόν στον επονομαζόμενο "Πόλεμο του Κόλπου" πιστεύω ότι έχει κάποιο ενδιαφέρον για να δούμε το πως έφτασε το Ιράκ σε αυτό το σημείο να αποκτήσει...δημοκρατία (αμερικανικού τύπου) και μέσα απο αυτό το παράδειγμα να καταλάβουμε το πως σκέφτονται όλοι αυτοί οι "Αμερικανο-Δυτικοευρωπαίοι".
Πάμε λοιπόν στο μακρινό 1991 και στον τότε εγκληματία πολέμου Μπους ο οποίος φυσικά ποτέ δεν λογοδότησε σε κανένα διεθνές δικαστήριο για τα εγκλήματα κατά αμάχων σε αντίθεση με τον Σέρβο πρόεδρο Κάρατζιτς ο οποίος βρέθηκε κατηγορούμενος επειδή έκανε το σφάλμα να στηρίξει το λαό του και να πολεμήσει για την πατρίδα του.
Ολοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ ήταν η πρώτη χώρα που στήριξε το δικτατορικό καθεστώς του Σαντάμ και μάλιστα με όλους τους τρόπους κατά την διάρκεια της σύρραξης με το Ιράν.
Επι μια δεκαετία ο δικτάτορας ήταν απο τους καλύτερους συμμάχους των ΗΠΑ που πάντα ενδιαφέρονται για την "δημοκρατία" αλλά όλος περιέργως στηρίζουν αυταρχικά καθεστώτα όπως στις Φιλιππίνες,την Νικαράγουα,την Χιλή,την Κούβα,στον Παναμά,στην Ελλάδα,την Τουρκία,την Σαουδική Αραβία κ.λ.π.
Με λίγα λόγια το σύνθημα είναι "δικτατορία είναι καλή όταν στηρίζει τα συμφέροντα μας".
Κανείς δεν έχει δώσει μέχρι τώρα μια πειστική απάντηση γιατί ο Σαντάμ επιτέθηκε στο Κουβέιτ δίνοντας αφορμή για επέμβαση απο τις ΗΠΑ.Ο έλεγχος των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων του μικρού κρατιδίου που κατα κόρων έχει προβληθεί ως η αιτία δεν μπορεί απόλυτα να στηριχτεί για δυο λόγους.
1ον Το Ιράκ είναι απο μόνο του η 3η πετρελαιοπαραγωγός χώρα στον κόσμο πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα έκανε πόλεμο για κατι που ήδη έχει σε αφθονία.
2ον Σε συνάρτηση με το πρωτο....είναι βέβαιο ότι γνώριζε για την αμερικανική αντίδραση που είχε προειδοποιήσει δημόσια με δηλώσεις πριν και μετά την ιρακινή επέμβαση. Και είναι άξιο απορίας πως επέλεξε να απολέσει και την αμερικανική στήριξη αλλά και ο ίδιος ο Σαντάμ να θέσει σε κίνδυνο την εξουσία του που μέχρι τότε ήταν απόλυτη και στηριζόμενη απο τις ΗΠΑ.
Ισως εδω η απάντηση να έχει σχέση και με την "ανάλογη περίπτωση" των διαβεβαιώσεων προς την Ελλάδα ώστε να συντελεστεί η κυπριακή τραγωδία αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.
Παρόλα αυτά η επέμβαση έγινε και οι ΗΠΑ με τους πάντα πρόθυμους συμμάχους χρειάστηκαν 3 μήνες περίπου για να στριμώξουν τον ιρακινό στρατό.Οι ιρακινοί αφού πυρπόλησαν ως αντίποινα περίπου 700 πετρελαιοπηγές εγκατέλειψαν το Κουβέιτ.
Και ξαφνικά ενω οι μάχες συνεχιζόντουσαν στο ιρακινό έδαφος ο Μπους ανακοινώνει τον τερματισμό των εχθροπραξιών(;;;).
Ενω δηλαδή το δικτατορικό καθεστώς βρισκόταν προ της κατάρρευσης οι ίδιες οι ΗΠΑ το διέσωσαν. Το χειρότερο απο όλα ήταν πως ο εγκληματίας Μπους συμπεριφέρθηκε στους Ιρακινους με τον ίδιο τρόπο που συμπεριφέρθηκε ο Στάλιν στην Πολωνία κατα το Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ενω κάλεσε με μήνυμα του τους πολίτες να εξεγερθούν κατά του τυράννου ακολούθως τους εγκατέλειψε στην μοίρα τους.
Σιίτες και Κούρδοι κυριως που αντιμετώπιζαν την γενοκτονία πήραν τα όπλα αλλά βρέθηκαν εγκαταλελειμμένοι στον άθικτο σχεδόν ιρακινό στρατό που έσφαξε περίπου 100.000 ανθρώπους.Ιδια αντιμετώπιση στην εξέγερση του πολωνικού λαού απέναντι στους Γερμανούς με τα ρωσικά στρατεύματα να παρακολουθούν αμέτοχα απο την άλλη πλευρά του ποταμού Βιστούλα τον σφαγιασμό τον Πολωνών αμάχων.
Η αμερικανική επιχείρηση εν τέλει "πέτυχε" και κανείς δεν έδωσε σημασία ούτε για τον δικτάτορα που διατηρούσε την εξουσία του,ούτε για τους χιλιάδες αμάχους αλλά ουτε καν για τους καρκινοπαθείς Αμερικανούς στρατιώτες που γύρισαν έχοντας σακατευτεί απο το εμπλουτισμένο ουράνιο που χρησιμοποιούσαν τα βλήματα των αμερικανικών τεθωρακισμένων.
Μόνο 12 χρόνια αργότερα οι ΗΠΑ αποφάσισαν ότι πλεον ο δικτάτορας είναι πολυ....δικτάτορας αφού χρησιμοποιεί χημικά όπλα τα οποία ουδέποτε όμως βρέθηκαν....Και με νεα επέμβαση τον ανέτρεψαν τελικά για να εγκαταστήσουν μια κυβέρνηση μαριονέτα ύστερα απο εκλογές παρωδία.
Σήμερα λοιπόν με τον δικτάτορα νεκρό οι αμερικανικές κατασκευαστικές έχουν συμβόλαια ανοικοδόμησης δις δολλαρίων.Εχουν τον πλήρη έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.Και φυσικά υπόσχονται όπως πάντα "ελευθερία και δημοκρατία".

Δεν υπάρχουν σχόλια: