Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΒΑΛΤΕΤΣΙ-ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ

Ο Χουρσίτ πασάς μαθαίνοντας τον αποκλεισμό της Τρίπολης έστειλε απο την Ηπειρο που βρισκόταν πολεμώντας τον Αλή πασά δύναμη 3.500 Τουρκαλβανών με επικεφαλής τον Μουσταφάμπεη.
Ο Μουσταφάμπεης περνώντας απο το Ρίο στο Αντίρριο χωρίς να συναντήσει καμία αντίσταση έφτασε στην Πάτρα την οποία λεηλάτησε και έλυσε την πολιορκία του φρουρίου των Πατρών,της Ακροκορίνθου και του Ναυπλίου ενώ πυρπόλησε το Αίγιο και στις 6 Μαΐου εισήλθε στην Τρίπολη.Η άφιξη του ανησύχησε τους Έλληνες και έδωσε θάρρος στους πολιορκημένους Τούρκους.Ο Μουσταφάμπεης παρόλα αυτά για μερικές μέρες δεν έκανε απολύτως τίποτα πιστεύοντας ότι στη θέα και μόνο του στρατού του οι Έλληνες θα σκόρπιζαν κατι τέτοιο όμως δεν έγινε.
Ετσι αφού συμπλήρωσε τις δυνάμεις του με ενισχύσεις απο την φρουρά της πόλης φτάνοντας τους 6.500 πεζούς και 1.500 ιππείς και έχοντας και 2 πυροβόλα βάδισε προς το Βαλτέτσι με σκοπό να σπάσει σε εκείνο το σημείο την πολιορκία της Τρίπολης και ακολούθως να προχωρήσει προς Λακωνία καταπνιγοντας την επανάσταση στην Πελοπόννησο.
Μετά απο προτροπή του Κολοκοτρώνη την θέση αυτή υπεράσπιζε ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης έχοντας μαζί του τον 14χρονο ανηψιό του και 854 άνδρες οι οποίοι είχαν οχυρωθεί πίσω απο 4 λιθόκτιστα ταμπούρια.
Ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης όταν ξέσπασε η μάχη βρισκόταν στο Χρυσοβίτσι προετοιμάζοντας τις Ελληνικές θέσεις στην περιοχή.Μετά όμως απο 3ωρη μάχη και αλλεπάλληλες τουρκικές επιθέσεις οι οποίες αποκρούστηκαν έφτασε στο Βαλτέτσι επικεφαλής 700 ανδρών και άρχισε να χτυπά τους Τούρκους.Καθώς νύχτωσε κατάφερε να μπεί στο χωριό και ο Πλαπούτας με 800 άνδρες και έτσι οι Ελληνικές γραμμές ενισχύθηκαν ακόμα περισσότερο.
Το πρωί της 13ης Μαΐου ο Κολοκοτρώνης ανέβηκε σε ένα ύψωμα και φώναξε "Τούρκοι εγω είμαι ο Κολοκοτρώνης θα σας πιάσω όλους ζωντανούς".
Αυτό ήταν το αρκετό για να ξεχυθούν οι Έλληνες απο τα ταμπούρια τους και να πέσουν με ορμή εναντίον των Τουρκαλβανών οι οποίοι πριν ακόμα αρχίσει η μάχη πανικοβλήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή πετώντας όπλα και αποσκευές για να σωθούν.Ο ίδος ο Μουσταφάμπεης με τα βίας σώθηκε καθώς έπεσε απο το άλογο του.Στην μάχη αυτή σκοτώθηκαν 700 Τούρκοι και 120 Έλληνες ενω περιήλθαν στα ελληνικά χέρια πλήθος όπλων και αποσκευών καθώς και τα 2 πυροβόλα.Ο Μουσταφάμπεης μετά την οδυνηρή ήττα ανασύνταξε τις δυνάμεις του και έκανε άλλη μια προσπάθεια να διαλύσει την πολιορκία επιτιθέμενος στα Δολιανά.
Εκεί βρισκόταν ο ανηψιός του Κολοκοτρώνη,Νικήτας Σταματελόπουλος με 200 άνδρες.
Το θάρρος που έδωσε η νίκη στο Βαλτέτσι ήταν τόσο μεγάλο που αυτοί οι λιγοστοί άνδρες κατόρθωσαν να αμυνθούν επι 11 ώρες απέναντι σε 6.000 πεζούς μέχρι να έρθει βοήθεια απο τα Βέρβενα και τελικά με έφοδο να διασπάσουν τις τουρκικές γραμμές με αποτέλεσμα ο Μουσταφάμπεης να γυρίσει άπρακτος στην Τρίπολη.
Κατόπιν και αυτής της αποτυχίας η θέση των πολιορκημένων στην Τρίπολη έγινε απελπιστική καθώς στην πόλη είχαν μαζευτεί 30.000 άνθρωποι χωρίς τροφές και με ασθένειες να μαστίζουν τον πληθυσμό.Ο Ελληνες ακολουθώντας το σχέδιο του Κολοκοτρώνη κάθε μέρα που περνούσε πλησίαζαν την πόλη καταλαμβάνοντας τα υψώματα.
Στις 25 Ιουνίου παραδόθηκε το φρούριο της Μονεμβασιάς και με έφοδο καταλήφθηκε το φρούριο του Ναυαρίνου.Το ιππικό των πολιορκημένων επιχείρησε μερικές εξόδους αλλά δεν κατάφερε απολύτως τίποτα γιατί οι Έλληνες είχαν σκάψει χαρακώματα γύρω απο την πόλη.Χωρίς ελπίδα πλέον άρχισαν να σκέφτονται να παραδοθούν.
Ο Κολοκοτρώνης τότε ήρθε σε συμφωνία με τους Αλβανούς της πόλης ώστε να φύγουν ανενόχλητοι με τις οικογένειες τους.Ενω όμως η συμφωνία επρόκειτο να γίνει και με τους Τούρκους μερικοί Ελληνες ανεβασμένοι ο ένας πανω στον άλλο εισήλθαν στο φρούριο και αφου τοποθέτησαν την Ελληνική σημαία άνοιξαν μια πόρτα απο την οποία άρχισαν να εισέρχονται και άλλοι.
Η Τρίπολη μέσα σε λίγα λεπτά πλημμύρισε απο εξαγριωμένους Έλληνες οι οποίοι προξένησαν καταστροφές και λεηλασίες ανευ προηγουμένου.Μάταια οι οπλαρχηγοί προσπαθούσαν να ελέγξουν το μαινόμενο πλήθος."Οι Ελληνες ήθελαν να εκδικηθούν σε μια μέρα τα αδικήματα και τις ταπεινώσεις αιώνων" έγραψε κάποιος.
Με πολλή δυσκολία ο Κολοκοτρώνης και ο Πλαπούτας κατάφεραν να σώσουν μερικούς Τουρκαλβανούς και με συνοδεία να τους στείλουν στον Κορινθιακό.Ηταν τόσο μεγάλο το μέγεθος της σφαγής που λέγεται ότι το άλογο του Κολοκοτρώνη για να φτάσει απο την πύλη της πόλης στο διοικητήριο δεν πατούσε στο έδαφος αλλά σε πτώματα.Παρόλα αυτά όμως η νίκη αυτή είχε τεράστια σημασία γιατί εδραίωσε την επανάσταση και έδωσε πίστη στους Ελληνες ότι θα μπορούσαν να βγούν νικητές.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Εγώ ήξερα ότι πέθανε στο Ναύπλιο.Πάντως είναι ένας μεγάλος και σπουδαίος αγωνιστής για την πατριδα μας...