Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

H "ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ" ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2009


Κάποτε πρέπει αυτή η κοροϊδία εναντίον των Ελλήνων πολιτών να τελειώνει. ΕΜΕΙΣ έχουμε το πρόβλημα, γιατί ανεχόμαστε τον φασισμό στην καθημερινή μας ζωή. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:
Μια ωραία πρωία του Δεκεμβρίου (ή μήπως του Νοεμβρίου; έχουμε χάσει το μέτρημα…) οι εργαζόμενοι στην αποκομιδή των σκουπιδιών της Αθήνας αποφάσισαν να κάνουν απεργία. Τι ζητούσαν; Ωραία ερώτηση! Δεν ξέρετε τι ζητούσαν; μονιμοποίηση των συμβασιούχων ζητούσαν. Οι τελευταίες χίλιες απεργίες (ή μήπως δέκα χιλιάδες; χάσαμε το μέτρημα…) γίνονται ή για μονιμοποίηση συμβασιούχων ή για συμπαράσταση σε… όποιον ζητάει κάτι ή κάνει κάτι. Τέλος πάντων, είπαμε, εργαζόμενοι είναι, δικαίωμα απεργίας έχουν, παρά που κάποιοι από εμάς εύρισκαν τα αιτήματα παράλογα, δεν μπορούσαμε να αμβλύνουμε το δικαίωμα του εργαζομένου να απεργήσει. Όταν λέμε “εργαζομένου να απεργήσει” εννοούμε, φυσικά, στο Δημόσιο, γιατί στον ιδιωτικό τομέα τέτοια πράγματα είναι περιττή πολυτέλεια για τα “υποζύγια”.
Κατά λάθος, όμως, πιστέψαμε ότι στη χώρα αυτή που ζούμε, υπάρχουν θεσμοί. Όπως, για παράδειγμα, η Δικαιοσύνη. Που έβγαλε “παράνομη και καταχρηστική” την απεργία των εργαζομένων στην κατ’ ευφημισμόν “καθαριότητα του δήμου”. Το μάθαμε κι εμείς οι αφελείς κι είπαμε από μέσα μας “επιτέλους, θα καθαρίσουν οι δρόμοι και θα ξεβρωμίσει η Αθήνα”. Αμ δε!
Διότι σε αυτή τη χώρα της ευρωζώνης, “νόμος είναι το δίκιο του απεργού”, όχι οι αποφάσεις των Δικαστηρίων. Ή μάλλον οι αποφάσεις των Δικαστηρίων γίνονται σεβαστές αν αφορούν σε κανέναν απροστάτευτο μεροκαματιάρη, που -αφού δεν έχει τη δύναμη να τις αμφισβητήσει- υποχρεούται να τις σεβαστεί, ακόμα κι αν τις θεωρεί άδικες, όχι όμως και στα “ρετιρέ” της κοινωνίας μας, που τις γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια χωρίς αιδώ, χωρίς ντροπή!
Τι κι αν, λοιπόν, η Δικαιοσύνη απεφάνθη ότι η απεργία των εργαζομένων στην καθαριότητα είναι “παράνομη και καταχρηστική”; Οι λόφοι των σκουπιδιών σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο της Αθήνας μεγαλώνουν, τα ποντίκια κι οι αρουραίοι παρελαύνουν περήφανα και χορτασμένα στους αθηναϊκούς δρόμους, μoλύνσεις σέρνονται σε κάθε γωνιά, κι όλα αυτά γιατί; διότι ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ να απεργούν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα με συμβάσεις έργου, ενώ οι μόνιμοι εργαζόμενοι στην καθαριότητα, τους… συμπαρίστανται. Ποια Δικαιοσύνη, αφελείς Νεοέλληνες; Εδώ υπάρχουν οι συνδικάλες, οι “δυνάμεις κατοχής” στη σύγχρονη Ελλάδα που γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια και αποφάσεις Δικαστηρίων, και τον κοινό νου περί της δημόσιας υγείας. Τη δική μας υγεία θα κοιτάξουν τώρα, ή τη δική τους μονιμοποίηση;
Ας το πάρουμε απόφαση: ζούμε στη σοβιετική Ελλάδα του 2009. Τα Σοβιέτ των συνδικαλιστών είναι ο μόνιμος φορέας εξουσίας, πέρα από την εκάστοτε Κυβέρνηση, που λειτουργεί ως “συμβασιούχος έργου” σε ένα αδηφάγο Δημόσιο, με τους συνδικάλες να είναι η μόνιμη κι αναμφισβήτητη εξουσία “αορίστου χρόνου”.
Ζούμε στη σοβιετική Ελλάδα του 2009. Και δεν βλέπω και κανέναν Γκορμπατσόφ, στο βάθος του τούνελ…
Εστάλη απο http://tapragmata.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: